Get up! Print deze chapter

0

521

134 (waarvan 0 keer vandaag)

Foto bij Get up!



breed | normaal | small

De wekker ging al vroeg af… Te vroeg voor iemand met een ochtendhumeur zoals ik. Meestal kan ik dat onder controle houden maar vandaag deed het opstaan gewoon pijn. Maar gelukkig dat ik was, er leek nog iemand net iets moeilijker wakker te geraken dan ik. Jaja, Rob had er nog net iets meer last van. Ik had eerst geprobeerd hem lief wakker te maken, je weet wel, met een kusje, een streling maar toen dat niet werkelijk besloot ik de grove middelen boven te halen. Helaas, hij is sterker dan ik en dat bleek zich nu maar weer eens tot uiting te doen komen. Ik probeerde hem in zijn zij te pakken te krijgen om hem op die manier gewoon keihard wakker te kietelen. Toen ik dacht dat ik hem eindelijk had (hij had al een aantal dingen gemompeld waar ik kop nog staart aan vast kon knopen) deed hij zijn ogen open en was hij ineens zodanig snel dat ik gewoon onder hem lag. Hij liet zich met zijn volle gewicht hangen en deed alsof hij terug ging snurken. Door deze hele halve vechtscène was mijn slaaptopje behoorlijk omhooggeschoven. Nu, ik slaap niet met een beha. Ik kan daar gewoon niet tegen… Ineens leek hij te merken dat mijn buik ontbloot was en ik voelde zijn vinger mijn buik strelen. Ik voelde het vuur stijgen in mijn wangen. Dit was de eerste keer dat hij zo dicht tegen me was. Hij opende zijn ogen en keek me vol verlangen aan. Hij kustte me vol op mijn mond en in tegenstelling tot andere keren voelde deze kus intenser dan ooit. Het leek alsof alle passie die in ons tweetjes verborgen zit in één keer tot uiting kwam. Zijn handen streelden mijn heupen, rug en borsten. De mijne zaten ergens verstrengeld in zijn haar en ik had het ook niet kunnen laten ze even over zijn billen te laten glijden. Hij fluisterde in mijn oren “eigenlijk zou ik liefst de hele dag met jou hier blijven, ik verlang zo naar je”. Droogjes probeerde ik erop te antwoorden dat ik perfect begreep wat hij bedoelde maar ik voegde eraan toe “uitstel is geen afstel, je fans wachten.” Hij rolde van me af en na een douche genomen te hebben, gingen we gauw ontbijten. Ik had al kleding voor mezelf genomen maar Rob bleef in een ochtendjas rondhuppelen. Al gauw werd me duidelijk waarom. Hij mag blijkbaar op zulke momenten zijn eigen kleren niet kiezen… Eén van de kleedsters bracht hem aan de ontbijttafel een kledinghoes met zijn outfit voor vandaag. Ook voor Kristen en Taylor leek het op die manier te gaan. “Hebben jullie zelf zo een slechte smaak dat ze jullie niet vertrouwen?” kon ik niet laten om op te merken. “Je mag toch zelf nog je boxershort kiezen?”. Ashley werd overvallen door een hysterische lachbui (terwijl ik mijn opmerkingen behoorlijk droog vond en dus echt niet zo lachwekkend) en al gauw rolden de tranen over haar wangen en werd de rest aangestoken door haar lach. Zelfs Kristen kon een lachje niet onderdrukken en zei “I can chose my own boxers”.

Reacties:


Josefine
Josefine zei op 31 dec 2009 - 17:13:
verdeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer!


shar0naa
shar0naa zei op 31 dec 2009 - 16:55:
snel verder<3


wolfmother
wolfmother zei op 31 dec 2009 - 16:48:
geweldig!!! verder????


Josefine
Josefine zei op 31 dec 2009 - 16:45:
verder!

please!