Laugh and a Tear

Jelle.
Verward en verbaasd keek ik even in de prachtige stormachtig blauwe ogen. Blaise begon te joelen en ik gaf hem een vernietigende blik. Soepel sprong ik terig recht en liep verder een verbaasde Malfidus achterlatend.

Draco.
Ik word omvergelopen door Simoni! Echt die meid had ze niet alle 4. Haar lichaam tegen het mijne voelde wel niet verkeerd aan. Ze keek me even verbaast aan en gaf Blaise die stond te joelen een vernietigende blik hij zweeg meteen maar had nog steeds een grijns op zijn gezicht, daarna sprong ze soepel terug recht en liep verder. Ik was te verbaasd om iets te zeggen en keek vlug of iemand dit gezien had. Gelukkig niet. Normaal stond ik haar nu alang de huid vol te schelden, maar door de botsing en haar zachte huid was ik er niet meer bij. Blijkbaar had ze ook geen tijd want ze was er als een haas vandoor gegaan. Een meisje dat geen tijd had voor mij?! Gekker mocht dit echt niet worden. 'Als je dit tegen iemand zegt is je reputatie naar de maan, capich?' zei ik tegen Blaise. ' Ik zwijg!' zei hij nog steeds met die grijns. Ik wist wel dat hij niets ging zeggen, maar wou dit graag nog even voor de zekerheid bevestigd hebben. Oké Greengrass nu.

Jelle.
Uitgeput kwam ik aan de grote zaal aan. Fred en George stonden me al op te wachten. 'Zozo' 'Mooi op tijd' zeiden ze met een grijns. Ik lachte en plofte tussen hen in aan de Griffoendor tafel en nam een broodje.Nadat we ontbten hadden stonden we op en gingen naar buiten. Ik vroeg me af hoe het met Caro en Nick zou gaan. 'En wat gaan we doen?' ' Euhm wij hadden gedacht aan' 'enkele nieuwe dingen van ons' 'assortiment uit proberen op' 'onschuldige slachtoffers' zeiden ze grijnsend.' Oeeeh I like!' De hele dag hebben we mensen de gekste dingen zien doen echt deze dag ging je nooit of te nimmer meer vergeten! Die avond kwamen de scholen aan. Eerst Klammfels die hard met hun stokken op de grond sloegen en Viktor Kruml! Daarna Beaubatons zenuwachtig tikte ik met mijn voet op de grond. 'Jelle komt wel goed 'suste Nick me.Daar waren ze omg Laurens was weer zoals altijd Laurens. Bloedmooi. Hij had je gezien, geweldig. Ik keek hem emotieloos aan, toen viel mijn oog op Matthias en begon uitbundig te lachen en te zwaaien. Na de voorstelling kwam Matthias naat me toe. 'Jelle lang niet meer gezien!' hij gad je en hug en je knuffelde hem even hard terug. Laurens kreeg de volledige aandacht van hat vrouwelijk volk natuurlijk. Zijn blik bleef even bij jouw hangen en ik staarde hem, nog steeds, emotieloos aan.