Om half 9 vertrokken we met de bus richting Enschede. Het was een gezellige reis met veel snoep, muziek en gelach. Toen we langs de Grolsch fabriek kwamen begon iedereen te juichen omdat FC Twente kampioen was geworden. Daarna vervolgden wij onze reis naar de Rooms-katholieke kerk. Daar aangekomen liep de helft van de klas onder leiding van mevrouw Beekhuizen en mevrouw Hudepohl, de verkeerde kant op, maar een mannetje zei dat we de andere kant op moesten.

In de kerk aangekomen begon de man een verhaal te vertellen over het ontstaan van de Josefkerk, waar wij ons op dat moment bevonden. Na deze zeer boeiende en interessante vertelling wachtte ons een rondleiding door de kerk waar wij een paar fotoís van hebben gemaakt (deze kunt u bekijken op de volgende pagina). Wij waren overigens zeer geschokt door het feit dat er een doodskist in een nabij liggend zaaltje stond, waar achteraf ook iemand bleek in te liggen.

Na deze rondleiding gingen we terug naar de bus, waar ons snoep op ons stond te wachten. Vervolgens reden we door naar de moskee waar de islamitische mensen naar toe gaan om te bidden, diensten bij te wonen en over het geloof te praten. Toen we daar aankwamen, werden we met zín allen in een klein minuscuul zaaltje gezet, om daar te wachten op onze zeer korte rondleiding. Toen het eenmaal zo ver was, heette een meneer ons welkom en liet ons de wcís, wasruimte, vrouwengebedsruimte en de leslokalen zien. Daarna moesten we onze schoenen uit doen, wat Lieke zeer schokkend vond, aangezien ze twee verschillende sokken aan had. En toen dit achter de rug was, liepen we de gebedsruimte in waar we moesten wachten op de derde groep. Hierna werd ons een fascinerend verhaal verteld over de islam en de moskee. Nadat dit gebeurd was, mochten we vragen stellen en hij probeerde die zo goed mogelijk te beantwoorden, al konden wij er niet veel van verstaan, aangezien hij een overduidelijke niet Nederlandse achtergrond had en hierdoor een onverstaanbaar accent had. Nadat ook dit gebeurd was, mochten we onze schoenen weer aan doen (en daar was Lieke helemaal blij mee!) en liepen we weer richting de bus.

De buschauffeur startte de bus en reed richting uitvaartcentrum de Vredehof (toepasselijke naam, vindt u ook niet?), wat wij bijzonder raar bonden, aangezien wij geen uitvaartcentrum op onze dagplanning hadden staan. Dit leek te kloppen, want we moesten eerst een zeer lange wandeling afleggen en toen kwamen we toch eindelijk aan bij de synagoge. Binnen aangekomen moesten alle jongens een keppeltje op doen. Dit zag er overigens enig uit. Een man ging ons voor richting de kleine sjoel en ook daar stond ons een verhaal te wachten dat ging over het Jodendom, over de synagoge en over de Holocaust (ander woord voor Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog). Hierna gingen we in een soort klaslokaal kijken waar de kinderen Hebreeuwse les kregen. Daarna mochten we de grote sjoel betreden. Dit was behoorlijk indrukwekkend, aangezien het totaal niet op een kerk leek. De vrouwen zaten apart, zodat de mannen niet afgeleid zouden worden door hen en bovenaan de muren waren glazen ramen, die allemaal een symbool uit het Jodendom afbeelden. Ook was het Heilige gedeelte te zien, die wij uiteraard niet mochten betreden. Nadat we allemaal een aantal fotoís gemaakt hadden, verlieten we de synagoge en liepen we richting de binnenstad van Enschede, om hier de boel onveilig te gaan maken. Al met al een zeer geslaagde dag en zeker voor herhaling vatbaar.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen