Foto bij Fight 4

~Caspian POV~

Weken geleden was ik vertrokken met mijn schip The Dawn Treader, op zoek naar Aslan, mijn laatste redding, de enige die mijn vrouw, de koningin van Narnia Maura nog kon redden.
Al 5 jaar lang zat ze vast in haar eigen kasteel, we waren dolgelukkig samen, en die vervloekte heks heeft al 5 jaar van ons leven afgenomen, verspild, het is genoeg geweest, ik had Aslan’s hulp nodig.
Ik heb alles gedaan om Maura vrij te krijgen, van dorp tot dorp getrokken op zoek naar soldaten, maar overal waar ik kwam waren de dorpen verlaten, verwoest door de witte heks. enkel Aslan kan de witte heks nog aan, hij moest gewoon terug komen, hij kon zijn eigen vlees en bloed toch niet achter laten?
Ik had mijn beste soldaten meegenomen en ging nu bij de onbekende eilanden nog meer soldaten zoeken die met mijn leger mee wouden vechten tegen de witte heks Jadis.
Voor het geval dat Aslan niet meer terug kwam, dan zou ik het maar mijn eigen leger moeten doen.
Toch twijfelde ik niet aan Aslan, dat zou het stomste zijn wat ik kon doen, dat had Maura me goed geleerd, ik mocht nooit twijfelen aan de machtige leeuw, dat zou zij ook niet doen, gelijk wat er gebeurd.
Gelukkig stond ik er al niet meer alleen voor want kort nadat Jadis de witte heks ons kasteel overnam was ik er toch nog kunnen binnendringen en had daar een klein baby meisje gered.
Toen ze opgroeide bleek ze mijn bloedeigen dochter te zijn, Maura moest dus nog leven, ik had mijn kleine meisje niet kunnen achterlaten in het donkere Narnia dus was zij nu samen met mij en de soldaten meegekomen op The Dawn Treader.
Ze was ondertussen al 5 jaar en elke dag opnieuw beloofde ik haar dat ik haar moeder terug zou brengen naar huis.
Al werd ik elke dag banger dat we allebei verloren waren, tot op een dag ook Lucy, Edmund en hun neefje Eustace zomaar vanuit de zee opdoken.
Eustace was niet meer dan een lastpak en viel meteen flauw toen één van mijn soldaten tegen hem praatte en Reepicheep de muis erbij kwam.
Lucy en Edmund zeiden dan maar dat ik gewoon niet op hem moest letten waarna ik hen dus mijn hele verhaal vertelde waarna ze enkel in shock konden luisteren en knikken.
Edmund en Lucy beloofden gelukkig meteen me te helpen, gelukkig dacht Lucy net hetzelfde over Aslan als Maura en zou zij nooit aan de leeuw twijfelen.
Het was best jammer dat Susan en Peter niet meer naar Narnia terug kwamen maar ergens was het ook normaal, binnenkort zou ik ook Lucy en Edmund nooit meer terug zien, dat was nu eenmaal ons leven.

Toen we na bijna twee weken varen eindelijk aankwamen op de verloren eilanden sprak ik af dat een paar soldaten met mij en de Pevensies het stadje zouden verkennen en andere moesten het schip en mijn dochter bewaken.
‘daddy don’t go!’ zei ze bang waarna ik even mijn hoofd schudde ‘i will be back in a few hours darling, don’t worry!’ zei ik snel maar weer schudde ze wild haar hoofd ‘if Lucy goes with you i also want to join you’ zei ze koppig waarna ik haar nog even in mijn armen trok ‘be a good girl Riona Lucina Morag Aslan’ zei ik haar volledige naam zodat ze wist dat ik het meende waarna ik haar weer neerzette en me omdraaide ‘take care of her!’ riep ik nog voor ik vertrok.
‘Wasn’t it safer to leave her with the others back in the woods’ zei Edmund waarna ik mijn hoofd schudde ‘no one could protect her there, they wouldn’t even want to try it, everyone fears the witch and her powers, she’s stronger than she ever was. Narnia has never looked so bad as now’ zei ik waarna Edmund enkel kon knikken en Lucy ongelovig rond keek ‘how could Aslan let this happen?’ vroeg ze zacht waarna ik mijn hoofd schudde ‘I don’t know’ zei ik enkel zacht voor we op een pleintje aankwamen.
Alles in deze stad zag er verlaten uit, de heks moest hier vast ook al haar vloek uitgesproken hebben en de inwoners weggejaagd hebben.
Toen we niemand buiten zagen besloten we maar ergens binnen te gaan, zo kwamen we terecht in een handelspand, maar niet zomaar een handelspand, nee hier verhandelden ze vrouwen en kinderen of arme mannen die moesten werken voor rijken.
‘Where are we?’ vroeg Lucy nu bang maar net toen ze haar mond weer sloot weergalmden luide klokslagen door het pand en over het binnenplein.
‘Let’s go back!’ riep ik waarna we wouden weg lopen maar de deuren vlogen dicht en van boven het plafond kwamen nu mannen aan touwen naar beneden waarna Eustace zich gewoon overgaf terwijl Lucy een mes greep van en man en hem probeerde bedreigen en Edmund en ik vochten beide tegen twee andere mannen.
‘Stop it or we kill him!’ riep iemand plots waarna we opkeken en zagen hoe een zwart gekleedde man een zwaart tegen Eustace keel zette waarna Lucy zijn naam riep en Edmund hard gromde.
‘You dumbass!’ gromde hij waarna Eustace bang rondkeek ‘drop your wapons!’ riep de man nu weer waarna we elkaar even aankeken maar ik knikte waarna we tegen onze wapens met veel lawaai op de grond smeten waarna de mannen ons hardhandig mee sleurden naar een kerker.
Waarna ik even hard vloekte, ik moest hier weg zien te geraken en snel ook, ik moest terug naar Riona, mijn dochter!

Reacties (2)

  • BackToRed

    Ndkdkfddns. I love it:)haha in plaats van lucina las ik luciaxDsorry oude gewoonte van vroegerxDmaar serieus ik hou van Narnia (ik ben nu echt wel van plan om de boeken te gaan lezen:) )
    X

    7 jaar geleden
  • Allysae

    ahwwww

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen