Foto bij Love 116

In twee uur al 8 pagina's met reacties. WOW! Jullie overtreffen jezelf iedere keer.

Je kunt nog steeds mee doen aan de challenge. Gewoon even naar dat hoofdstuk en het in een reactie zetten!

Dat is Vanessa! Ze vlucht meteen als ik haar naam roep. Ik storm langs Andrew en ren naar boven toe zonder enige toestemming. Waar is ze? Louis komt achter me aan. Ik kijk elke kamer in en vind uiteindelijk, in een van de kamers, Vanessa. Of, ja, Vanessa. Een mager meisje, in haar lingerie die angstig naar me kijkt, helemaal bleek en vermoeid. We zien haar smalle fragiele lichaam dat ze probeert te verbergen, en in de kamer zijn lege flessen alcohol te vinden.
"Vanessa", begin ik. Vanessa kijkt geschokt. Ze verstopt haar lichaam gauw achter haar berg kleren. Ik duw Louis de kamer uit. Niet erg comfortabel als je in je lingerie staat en jongens komen binnen vallen.
"Ga weg", sist ze.
"Maar Vanessa, laat me je helpen. Je kunt niet zomaar gaan zuipen en vreemdgaan. Dat heeft geen zin zo", ga ik tegen haar in.
"Jawel, en het werkt prima", zegt ze op haar teentjes getrapt. Ze sjort zich in haar veel te korte jurkje en haar hoge hakken. Ze wilt langs me lopen, maar het word meer wankelen. Ik pak haar arm vast en hou haar tegen.
"Auw!", roept ze uit. Ik bekijk haar arm en zie dat er allemaal krassen opzitten. Al snel heeft ze haar arm weggetrokken.
"Je snijdt jezelf", concludeer ik. Vanessa antwoordt niet en draait zich om. Ze wilt de kamer uitlopen, en ik laat haar gaan. Louis staat toch op de gang. Al snel merk ik dat hij haar ook vast gepakt heeft.
"LAAT ME GAAN", gilt ze uit.
"Vanessa, rustig", zegt Louis kalm.
"HEEEELP", gilt ze uit terwijl ze met haar voeten tegen Louis schopt. Louis probeert Vanessa in bedwang te houden, terwijl Andrew en ik toekijken.
"Mag ik even weten wat hier aan de hand is?", vraagt Andrew boos op ons.
"Vanessa, en niet Scarlett, is een goede vriendin, en ze is de weg blijkbaar een beetje kwijt sinds haar vriend in coma is", vat ik het kort samen.
"Een vriend of haar vriend?"
"Haar vriend", antwoord ik. Andrew's ogen schieten open van de schrik.
"O, dus eigenlijk heb ik er voor gezorgd dat ze nu vreemd gegaan is." Ik hoor aan hem dat hij zich schuldig voelt. Die barman had wel gelijk toen hij zei dat Andrew geen vlieg kwaad doet.
"Volgens Elena ben je niet de eerste."
"LOUIS! IK BIJT JE! LAAT ME NU LOS!" Andrew helpt Louis door Vanessa rustig te krijgen. Hij pakt Vanessa over van Louis en maant haar tot kalmte.
"Vanessa, je moet rustig worden. Schreeuwen gaat niks oplossen. We gaan even naar beneden en dan zien we verder", zegt hij rustig. Hij neemt Vanessa mee naar beneden alls ze afgekoeld is.
"Kom je mee?", vraagt Louis meteen aan Vanessa als we in de gang staan.
"Wil je eerst nog wat eten?",
"Nee", antwoordt ze meteen op Andrew.
"Ja!", protesteert Louis meteen.
"Nee!"
"Ik maak wel wat." Andrew loopt al naar de keuken, maar Vanessa protesteert hevig.
"NEE!"
"Jawel, Vanessa jij moet eten", zegt Louis streng. Vanessa is inderdaad vreselijk dun geworden.
"NEE! NEE! NEE! IK HEB GEEN HONGER", gilt ze terwijl ze zich weer los wilt maken uit Louis greep. Ze is echt heel onredelijk!

"Wat moeten jullie?!", vraagt ze bot aan mij en Louis als we in de auto zijn. Ik kijk Louis even aan.
"We wilden naar Inna en Liam gaan, en Inna vroeg of ik jou zou komen ophalen, omdat ze je mist", probeert Louis zo voorzichtig mogelijk te brengen. We zeggen maar niet dat ze mee moet naar Harry, dan flipt ze uit. "Maar misschien kun je beter even naar huis gaan.."
"IK WIL NIET NAAR HUIS!"
"Gewoon snel douchen, wat kleren en een tas pakken, meer hoeft niet hoor", kalmeer ik haar weer. Ze duwt m'n arm weg, die ik om haar heen heb gelegd, en staart chagrijnig uit het raam. Er is echt geen land te bezeilen met haar. Als we bij haar thuis komen gaan we met z'n drieën naar de voordeur.
"WAT HEB JIJ WEL NIET AAN? EN HOE DURF JIJ ZO WEG TE GAAN. JE BENT DE HELE NACHT WEG GEBLEVEN! IK HEB ALLES GEDAAN OM JE TE ZOEKEN! JIJ KOMT DE EERSTE WEKEN NIET MEER WEG! JE HEBT HUISARREST!", roept Vanessa's moeder boos. Vanessa gaat in hevig protest, maar tevergeefs. "NAAR BOVEN JIJ! NU!" Zo bang als Vanessa is, gaat ze toch langzaam maar naar boven.
"Mevrouw, mogen we- ", begint Louis op z'n allerliefst.
"WEG JULLIE! WEG! NU!" Ze wilt d deur dichtgooien, maar Louis houdt z'n voet stevig ertussen.
"Mevrouw, mogen we haar meenemen naar Harry. Het zal haar zeker erg goed doen. Daar zijn we zeker van", smeekt Louis.
"NEE! ZE GAAT NERGENS HEEN! DADELIJK DOET ZE ZICHZELF NOG WAT AAN EN DAT IS JULLIE SCHULD! ZE HEEFT HUISARREST!" Dit gaat niet werken. Die moeder is net zo koppig als Vanessa. Ik zie Vanessa boven aan de trap staan. Terwijl Vanessa's moeder en Louis in hevige discussie zijn, wenk ik Vanessa via de achterdeur te gaan.
"Het gaat zeker helpen", probeert Louis smekend.
"NEE! WEGWEZEN JULLIE!" ze gooit de deur dicht, en ik hoop dat Vanessa op tijd is.
"Shit!", zucht Louis. "Nu hebben we het alleen maar erger gemaakt." Teleurgesteld kijkt hij me aan.
"Nee, kom mee", zeg ik en ik sjor Louis aan zijn mouw mee. "Ze is er al!" Vanessa komt via de achtertuin en sluipt naar ons toe op haar blote voeten.
"Ik ga niet met jullie mee omdat ik wil, maar thuis is een gevangenis!", protesteert ze meteen. Ik ben allang blij dat ze mee gaat. Ik ga met haar achterin zitten, terwijl Louis begint te rijden.
"Waar gaan we heen?", vraagt Vanessa. Ik trek een wenkbrauw op. Dat hebben we daarstraks al gezegd.
"Liam en Inna."
"O, ja. Waarom?"
"Omdat ze je missen", antwoordt Louis.
"Wat een gezeur", zucht ze met tegenzin. Het is een tijdje stil in de auto, en ik weet niet echt goed hoe ik moet beginnen.

"Vanessa, waarom doe je dit?", vraag ik plots.
"Wat?", vraagt ze verafschuwd.
"Dit allemaal. Zuipen, vreemdgaan, snijden, jezelf uithongeren. Weet ik veel wat je nog meer doet? Drugs? Roken?", floep ik eruit.
"Bemoei je er niet mee!" Ze slaat haar armen verontwaardigd over elkaar.
"Jawel! Het gaat niet goed met je en ik maak me zorgen om je-"
"IK ZEG BEMOEI JE ER NIET MEE" Ze wilt me aanvallen, maar omdat ze zwak is, hou ik haar makkelijk tegen. Louis kijkt bezorgd om, maar ik stel hem gerust met een blik. Hij moet zich gewoon op het verkeer concentreren, dan praat ik met Vanessa.
"Rustig, Vanessa", kalmeer ik haar. Het vergt veel geduld, en gelukkig heb ik dat ook. Als ze rustig is ga ik verder. "Waarom ga je nooit langs Harry?", vraag ik nu. Bij het noemen van die naam, maak ik iets bij haar los, alsof ze ineens weer in de werkelijkheid stapt. Alsof ze hem bijna vergeten was. Dat zou toch niet? Ze is stil, en staart voor zich uit. Met moeite probeert ze haar tranen te bedwingen, maar dat houdt ze niet lang vol, als ik zie dat ze vol schiet. In een plotselinge actie komt ze op me af. Ik wil haar tegen houden, maar ze valt alleen maar in mijn armen. Meteen sla ik m'n armen om haar fragiele lichaam heen. "Vanessa, waarom ga je nooit bij Harry langs?", herhaal ik mijn vraag. Haar onderlip trilt een beetje, net zoals haar handen, wat duidelijk zichtbaar is.
"Ik kan het niet", fluistert ze zo zacht dat ik echt mijn oren moet spitsen om het te horen. Ineens schiet ze overeind. "Ik kan het niet aanzien om hem daar te zien liggen, half dood. Als hij het niet overleeft, dan overleef ik het ook niet! Ik kan niet zonder hem. Hoe moet dat? Harry is m'n alles en nu is hij weg", roept ze uit van frustratie. Iets wat haar blijkbaar al langs dwars zit. Een tikkende bom met al haar gevoelens en verdriet dat ze heeft opgekropt, wat nu op ontploffen staat.
"Hij is niet weg, maar als je hem niet opzoekt, is hij voor jou inderdaad weg", zegt Louis bot. Ik geef hem een dodelijke blik via de spiegel. Het is maar beter dat hij nu z'n mond even houdt. Vanessa is eindelijk om, en dan gaat hij weer bot doen. Zo spreek je een meisje niet aan als ze zo kwetsbaar is.
"Shhht", sus ik het als ik over haar rug wrijf.
"Ik kan het gewoon niet aan zonder Harry. Het doet zo'n pijn", snikt ze. Ik heb echt medelijden met haar. Dit verklaart ook haar gedrag. Waarom ze zuipt, vreemd gaat, zich snijdt, en wat dan nog meer. We moeten haar wel snel helpen, en Harry opzoeken gaat haar hopelijk ook helpen.
"We gaan naar hem toe", troost ik haar. Helaas valt dat niet helemaal goed.
"Naar hem toe?!", roept ze verschrikt als ze overeind schiet.
"Ja."
"Nee! Nee, nee! Dat wil ik niet!", protesteert ze hevig. "Ik kan het niet. Dan ligt hij daar en... nee!" Ze valt weer in m'n armen en huilt hard.

Reacties (33)

  • LStyles212

    omg ik vind dit zoo zieligg voor vanessa!
    snellverderr<3

    6 jaar geleden
  • RiRianneSMG

    awwwwww ik heb zo'n medelijden met haar!!!

    6 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(Y)

    6 jaar geleden
  • xIsoldee

    Ohn Vanessa ;(

    6 jaar geleden
  • xrachelloves

    het is gewoon beter voor dr hoop ik als ze naar harry gaat!
    snel verder x

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen