Foto bij Love 120

Maandagochtend als ik op de fiets zit, ben ik echt in een goede bui. Het hele weekend al. En Louis ook al het heel weekend. Gisteren hebben we nog met z'n tweeën een lui zondagje gehad bij Louis thuis, wat best leuk was, en toen hebben we ook nog even met Vanessa en Harry geskyped die nog in het ziekenhuis zijn. Volgens mij is Vanessa nog geen seconde van zijn zij geweken. De dokter heeft bevestigt dat Harry bijna helemaal oke was. Hij moet wel nog herstellen, maar het komt goed. Het kwam zo onverwachts, maar het was een hele opluchting. Ik druk bij Eloise op de bel.
"Muh, maandagochtend", zegt ze als ze vermoeid naar de garage sloft en haar fiets pakt. Ik kijk het lachend toe. Zo gaat het elke maandagochtend met Eloise. "En wat is met jou aan de hand? Het is maandagochtend, he."
"Ik ben in een goede bui", glimlach ik.
"Waarom? Het is maandagochtend. Een hele week school!", verafschuwt ze het, alsof het een hel is. Eigenlijk ook wel, met Julian die nog steeds in dat zelfde gebouw rond loopt. Zolang ik hem maar niet tegen kom vandaag!
"Harry is zaterdag ontwaakt uit zijn coma", zeg ik.
"ECHT? WOW! Ik snap nu wel waarom je in een goed humeur bent! Hoe gaat het nu met hem?"
"Heel goed! Niets kan mijn goede humeur verpesten", lach ik.
"Behalve..", begint Eloise, maar ik onderbeek haar.
"Hou je mond. Ik wil het niet horen", protesteer ik meteen en we fietsen naar school toe.

Als ik bij de kluisjes mijn boeken aan het wisselen ben, komt ineens Edward naar haar toe.
"Ik ben zo vrolijk, he! En dat op een maandagochtend. IK GA JE ER ZO MEE LASTIG VALLEN!", lacht Edward gemeen.
"IK BEN OOK VROLIJK!", roep ik enthousiast uit.
"Echt?", vraagt hij lichtelijk teleurgesteld, maar ook blij.
"Ja! Waarom ben jij vrolijk?"
"Mijn broer vertelde vanochtend dat hij z'n vriendin gisteravond ten huwelijk heeft gevraagd, en ze gaan trouwen! En ik word zijn getuige!" Edward straalt helemaal, maar ik snap het niet echt. Hij is nog te jong om getuige te kunnen zijn.
"Getuige? Dan moet je 18 zijn", onderbreek ik hem.
"Over een maand ben ik 18", zegt hij trots.
"BEN JIJ DAN AL 18?", roep ik verschrikt uit.
"Ja", zegt Edward beledigt.
"Oh, sorry Ed, wist ik niet. En ik wist niet dat je een broer had, alleen en klein irritant zusje dat je altijd lastig valt", lach ik.
"Ja, ze is bloedirritant, maar dat probleem heb jij niet met twee oudere broers en mijn broer is ook al 4 jaar het huis uit", legt Edward uit.
"Jij vergist je! Twee oudere broers hebben is vreselijk. Die twee hebben altijd plannetjes samen, en ik ben dan in 99% van de gevallen het slachtoffer", zucht ik. Edward begint hard te lachen. "Maar ik snap je enthousiasme!"
"En jij?", vraagt hij als we door de gang lopen naar de kantine toe.
"Harry, een goede vriend van Louis en mij is eergisteren uit z'n coma ontwaakt na 5 weken", vertel ik.
"Dat is nog beter nieuws! Kom we gaan Ruby, Leah en Ben irriteren met onze maandagochtend vrolijkheid!" Ik begin te lachen en Edward trekt me mee aan mijn arm.
"Wacht! Zijn Ruby en Leah nog steeds boos?" Edward haalt zijn schouders op.
"Het is erg kinderachtig van ze. Ik weet niet of ze nog boos zijn, maar dat is dan maar hun probleem. Wij gaan gezellig doen!" Hij trekt me nu echt aan m'n arm mee en ik kom ook achter hem aan. "Het is gewoon echt stom van ze om zo over jou te denken, en dat zeg ik al de hele tijd, maar je weet hoe meiden kunnen zijn. Heel beïnvloedbaar."

Ik kom met Edward de kantine in, en we gaan bij Ruby, Leah en Ben zitten. Ze kijken even raar naar Edward met een wat-doet-zij-hier-blik. Het is minder erg dan ik verwachtte, maar toch. Erg aardig. Heel erg aardig!
"Wat is nu jullie probleem?", zegt Edward boos tegen ze, om de confrontatie aan te gaan, ook al hebben ze nog geen woord gezegd. Leah en Ruby houden nog steeds hun mond dicht, maar slaan wel hun ogen neer.
"Dat weten ze zelf ook niet, omdat er honderdduizend verschillende verhalen in de rondte gaan", verklaart Ben.
"Er is maar één die je eerlijk kan vertellen wat er is gebeurd", zegt Edward tegen ze, als hij naar mij wenkt. "En die je kan geloven." Leah en Ruby luisteren naar mijn kort samengevat verhaal, en bieden hun excuses aan. Ze vertellen wat Julian hen wijs gemaakt had, en blijkt dus dat hiij letterlijk de hele school tegen me heeft opgezet. Ik kan nog steeds niet bedenken waarom hij dit allemaal doet, en wat hij er mee wilt bereiken, maar vanmiddag ga ik zeker nog eens langs bij Lawrence, zonder Louis en Eloise. Die twee staan namelijk niet bepaald op zijn lijstje van favoriete leerlingen.
"En nu gaan Juliet en ik vrolijk zijn, omdat we beide in een goed humeur zijn", lacht Edward weer.
"Op maandag?", vraagt Leah.
"Ja. Ik word getuige van mijn broer op zijn bruiloft, en een goede vriend van Juliet en Louis is zaterdag ontwaakt uit zijn coma, dus we hebben beide een goede reden."

Louis en Niall komen na een tijdje ook de aula in, en al snel zien ze ons zitten. Louis komt naast me zitten en geeft me een kus.
"Hoe is het met Harry?", vraag ik meteen.
"Echt geweldig! Vanochtend heb ik nog met hem gebeld, en hij zegt dat hij zich echt al goed voelt!", vertelt Louis.
"Weet je al wanneer hij naar huis mag?"
"Nee, maar hij zou me wel bellen." Op dat moment komt Eloise er ook nog bij.
"Wat doe jij hier?", vraag ik.
"Aardig Juul. Ik heb een uur uitval", zegt ze sarcastisch. "Is er nog een stoel?" Ze kijkt om zich heen, maar nergens is meer een stoel.
"Je mag hier wel zitten." Louis wijst op mijn schoot en verontwaardigd kijk ik hem aan.
"Lekker makkelijk ben jij."
"Nee. Jij komt hier", lacht hij, en hij pakt me al vast om me op zijn schoot te zetten. Hij legt z'n armen om mijn middel en pakt me stevig vast waardoor ik bijna geen lucht meer krijg.
"Als je wilt dat ik nog blijf leven, mag je me iets minder stevig vast pakken", zeg ik tegen hem. Hij glimlacht en laat z'n armen iets losser. Ik luister naar het gesprek dat zich gevormd heeft tussen de andere. Ik krijg niet goed mee waar het over gaat, omdat ik de helft gemist heb.
"We hebben wel al lang geen spannend avontuurtje meer hier gehad", fluistert Louis plots, zwoel in mijn oor. Ik kijk even naar de andere, maar die hebben het volgens mij niet gehoord.
"Vind je?", fluister ik terug.
"Ja, heel erg!" Hij knikt hevig en z'n ogen kijken me speels aan.
"Als je met een goed idee komt, stem ik misschien wel toe", grijns ik.
"Hm", denkt hij na. Hopelijk snapt hij wel dat ik het als een grapje bedoel.
"Wel niet zoiets clichés als de lift laten crashen. En de wc hebben we ook al te vaak gehad", fluister ik zo zacht dat de andere het niet kunnen horen.
"Ik denk nog wel over iets na", grijnst hij.

WAT VINDEN JULLIE EEN LEUK EN ORIGINEEL PLAATSJE IN SCHOOL?
En je kan trouwens altijjd nog je idee over Julian's dood insturen bij 'Challenge'! xx

Reacties (49)

  • YME

    Julian wordt overreden, en dan ziet iemand hem en brengt hem in het ziekenhuis. Louis heeft een bijbaantje als dokter en schrijft een dodelijk medicijn op. Zo. Ik ben echt hard hè?

    3 jaar geleden
  • VerenaClifford

    oh god Louis your Perv.

    6 jaar geleden
  • denixxohshc

    AHAHAAA omggggg >>>>voor julians neus<<<<< OMG AAHAHAH

    6 jaar geleden
  • iHEARToneD

    Ahahhahahahahahha

    6 jaar geleden
  • Mortaliam

    Voor Julian's neus ^^

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen