Foto bij 12. Beautiful People (Larry)

For: Appa

Hoofdpersoon + bijnaam: Harry "Hazza" Edward Styles
Met wie + bijnaam: Louis "Boobear, Lou" William Tomlinson
Zijn ze beroemd: Jup
Verhaallijn: Harry krijgt veel haat, en is verliefd op Louis terwijl Louis iets met Eleanor heeft. Uiteindelijk pleegt Harry zelfmoord en heeft Louis er verschrikkelijke spijt van. Daawhh, nu klink ik vast heel gemeen.
16+ (ja of nee): Nope
Naam voor One Shot: Beautiful People - Larry Stylinson
Extra: -



×-×-×-×-×-×

Harry ligt huilend op bed en ik weet gewoon niet wat ik moet doen, ik wil mijn beste vriend niet zo zien. Ik begrijp wel waarom hij zich zo beroerd voelt, maar ik kan hem er niet bij helpen want ik heb het niet zoals hem. Hij krijgt de laatste tijd zoveel haat naar zich toegestuurd, brieven, kaarten en zelfs op straat wordt hij uitgescholden. Soms met dingen die je niemand toewenst. Ik bijt op m'n lip en sta op van de bank en loop naar de keuken. Ik hoor van boven gesnik komen en dat breekt me, ik zou nu ook wel in huilen uit kunnen barsten maar er moet iemand sterk blijven en ik vindt dat ik die persoon ben. Harry is mijn beste vriend en ik wil hem helpen alleen weet ik niet hoe. Ik loop verder naar de keuken en schenk wat koffie voor mezelf in en pak een pakje koekjes uit de kast en loop dan weer terug naar de woonkamer. Ik zou nu wel naar boven kunnen gaan en hem kunnen troosten, maar wat schiet ik ermee op? Al vaak genoeg probeer ik hem te troosten, maar rustig wordt hij niet. Hij zit er gewoon helemaal doorheen en ik weet nog steeds niet wat ik moet doen om hem beter te laten voelen. Ik ga op de bank zitten en zet m'n koffie op de salontafel en druk de tv aan via de afstandbediening. Een zucht verlaat m'n lippen als ik nog harder gehuil hoor van boven, is dit een teken dat ik naar hem toe moet komen? Ik neem een slokje van m'n koffie en besluit dan toch maar naar boven te lopen, ik kan dit gewoon niet aanhoren. Ik sta op en loop langzaam naar boven en stop voor de slaapkamerdeur waar het gesnik vandaan komt. Ik bijt hard op m'n lip en open dan zachtjes de deur en kijk om het hoekje.
"Gaat het Hazz?" vraag ik bezorgd, ook al weet ik het antwoord toch al. Ik loop de kamer in en sluit de deur achter me en loop naar het bed toe, waar de Cheshire krullenbol opgerold in ligt. Zijn handen liggen voor zijn gezicht en zijn schouders schokken. Ik blijf voor het bed stilstaan en kijk naar de gebroken jongen op het bed. Ik draai me om en open de deur weer en loop de kamer uit. Ik bijt nog harder op m'n lip om mijn eigen tranen binnen te houden en ik loop naar de badkamer waar ik een handdoek pak en dan weer terug loop. Ik ga de kamer weer in en loop naar mijn beste vriend toe. Ik ga om het bed heen, zodat ik beter bij hem kan komen en ga dan op het randje van het bed zitten. Harry blijft gewoon zo liggen terwijl de snikken nog steeds zijn mond verlaten.
"Hazz, wordt rustig en haal adem" zeg ik rustig en ga met mijn hand door zijn krullen, maar hij slaat meteen mijn hand weg. Dit heeft gewoon echt geen zin, ik mag hem niet aanraken, maar toch heb ik het idee dat hij me bij zich wilt hebben.
"Hazz, luister naar me. Haal je handen weg, kom overeind zitten en laat me je helpen" zeg ik en het duurt even voordat hij luistert. Hij haalt zijn handen weg en nu zie ik pas hoe rood en opgezwollen zijn ogen zijn, doet dat geen pijn? Harry komt wat overeind en met veel kracht moet hij zich overeind houden. De handdoek die ik nog steeds vast heb, haal ik langs zijn wangen zodat de tranen een beetje weggeveegd zijn.
"Je moet je het niet zo aantrekken Hazz, het komt wel weer goed" zeg ik en leg mijn hand op de zijne en geef een klein kneepje en kijk hem aan. Hij draait zijn hoofd weg en hij is even stil, maar begint dan weer te snikken.
"Je weet niet hoe het is" snikt hij en hij gaat weer op z'n rug liggen. Ik bijt op m'n lip en kijk naar m'n eigen handen. Ik weet inderdaad niet hoe het is, want ik krijg niet zoveel haat als hem, maar toch voel ik ergens met hem mee.
"Hazz, dit raakt mij ook. Telkens als je zo'n haat brief krijgt of uitgescholden wordt, raakt het mij ook. Je bent m'n beste vriend" zeg ik en hij rolt zich weer op tot een bolletje. Ik zucht zachtjes en leg de handdoek op het nachtkastje.
"Ik kom straks nog wel even langs, probeer wat te slapen. Ik zit beneden als je me nodig hebt" zeg ik en ga heel even met m'n hand door zijn krullen en sta dan op van het bed. Harry zegt niks meer en ik loop naar de deur en kijk nog één keer heel even achterom, maar loop dan toch de kamer uit en sluit de deur achter me. Meestal ga ik bij hem liggen en knuffel ik hem helemaal plat, maar dit keer kan ik het niet. Ik kan het niet aan om nu nog maar even langer bij hem in de buurt te blijven. Het klinkt hard maar ik kan het gewoon niet. Dit ritueel gebeurd nou gewoon zo vaak, dat ik er een beetje genoeg van heb en ik gewoon niet meer weet wat ik moet doen om hem te helpen. Telkens als we thuis komen, is het eerste wat hij doet naar boven rennen en huilen, alleen maar huilen. Ik ga op de bank zitten en leg m'n handen op mijn achterhoofd en kijk naar de grond. Mijn beste vriend is gewoon gebroken en dat door alle haat die hij naar zich toegeworpen krijgt. Ik dacht dat hij de sterkste in de band was, maar nee hij is eigenlijk de zwakste en kan het minste hebben.

×-×-×-×-×-×

Het is al laat in de middag en Harry ligt nog steeds op bed sinds gisteravond, ik haal een hand door m'n haar en kijk opzij waar Eleanor zit. Ze draait haar hoofd naar me toe als ze merkt dat ik naar haar kijk en glimlacht. Ik glimlach terug en druk een kus op haar wang en leg mijn arm om haar heen en trek haar dichter naar me toe. Ik hou van haar en ik ben dolgelukkig, alleen het deel Harry maakt me wat ongelukkiger.
"Is er iets?" vraagt Eleanor zachtjes en ik knipper even met m'n ogen en kijk haar dan aan en schud m'n hoofd. Nog zoiets, Eleanor weet niet hoe slecht Harry eraan toe is en ik mag het haar ook niet vertellen. Ik kan en mag haar niet eens vertellen wat me dwars zit en dat is soms nogal moeilijk omdat El me altijd snel door heeft. Ook op dit moment kijkt ze me doordringend aan, maar zegt verder niks en ik zal ook niks zeggen over wat me dwars zit. Ik leg mijn hoofd tegen de hare aan en staar naar één punt in de kamer. Eleanor kijkt naar de tv die aan staat en met mijn wijsvinger en middelvinger streel ik over de rug van haar hand, die ze op mijn been heeft liggen. Ik snuif de geur + shampoo geur van Eleanor op en het ruikt echt perfect bij elkaar. Ik til mijn hoofd een beetje op en draai mijn hoofd een stukje.
"I love you" fluister ik in haar oor en El draait haar hoofd en glimlacht. Ik buig naar voren en druk mijn lippen op de hare en laat mijn tong langs haar lip glijden, ik heb meteen haar aandacht en ze is het tv-programma volgens mij meteen vergeten, want ze draait zich en klimt op mijn schoot zonder ons lippen van elkaar te halen. Ik grijns en met mijn handen streel ik over haar rug, naar beneden over haar kont heen. El heeft een perfect lichaam en ik ben er echt verslaafd aan. Ze legt haar armen om mijn nek en drukt me nog dichter tegen haar aan. Ik glij met mijn hand over haar kont heen en ze laat een gesmoorde kreun horen. Daar wordt ik dus opgewonden van. Mijn ene hand glijd terug naar boven en die leg ik in haar nek neer. We stoppen de zoen even als we in ademnood komen en we kijken elkaar intens aan. Eleanor beweegt wat met haar lichaam en dat laat een kreun bij mij los. Eleanor grinnikt en begint meer te bewegen. Ik leg mijn hoofd in m'n nek en blijf haar intens aankijken. Zij kan me gewoon alles flikken en ik laat haar der gang gaan, ik geniet er toch wel van. Opnieuw verlaat een kreun mijn mond als ze me in m'n nek begint te zoenen.
"El, je maakt me gek" kreun ik als ze in m'n nek begint te zuigen. Ik draai mijn hoofd wat en ze zet haar tanden in mijn vel, ik bijt op m'n lip en knijp m'n ogen dicht. Kort erna voel ik haar niet meer in m'n nek en open ik mijn ogen weer.
"Volgens mij roept Harry je" zegt Eleanor met een zacht stemmetje. Ik luister even, maar hoor niks dus trek ik Eleanor weer naar me toe en druk ik mijn lippen op de hare en laat mijn hand onder haar shirtje glijden. Eleanor laat het toe en bijt op m'n lip. Mijn ademhaling versneld en ik kan me niet meer inhouden. Ik duw Eleanor van me af en ga op haar liggen, maar dan hoor ik inderdaad ook dat Harry mijn naam roept, maar ik negeer het. Hij heeft maar even pech, ik ben namelijk bezig. Ik zoen Eleanor intiem en we kunnen niet van elkaar afblijven.
"Louis" roept Harry nu hard en in paniek. Ik zucht en blijf stil op Eleanor liggen en kijk haar aan. Ze geeft een teken dat ik moet gaan kijken. Opnieuw zucht ik en rol van haar af en beland op de grond.
"Ik hoop dat het wat dringends is" zeg ik zuchtend en druk nog snel een kus op haar lippen en klim omhoog en loop naar de gang en ren naar boven. Ik open de slaapkamerdeur en zie Harry huilend tegen de muur naast zijn bed zitten. Hij heeft zijn laptop voor zich op de grond staan en zijn mobiel heeft hij vast. Ik trek mijn wenkbrauwen op en een snik verlaat zijn mond.
"Het doet zo'n pijn Lou" snikt Harry en ik loop naar hem toe en pak zijn laptop op en kijk naar het beeldscherm. Ik zucht en klik alles weg, waarom zoekt hij het dan ook op? Waarom leest hij het nog, kan hij het niet gewoon negeren, hiervoor haalt hij me uit m'n moment met Eleanor. Ik klap zijn laptop dicht en smijt die op zijn bureau neer en draai me terug naar Harry, die me met waterige ogen aanstaart, terwijl de tranen over zijn wangen rollen.
"Als het zo'n pijn doet, waarom kijk je er dan telkens naar?" zeg ik geïrriteerd en blijf op mijn plek staan, ik wordt hier echt chagrijnig van. Als hij het gewoon laat gaan en er niet meer op let, dan zal het wel minder worden, maar zo krijgen ze hem juist de grond in geboord, ik begrijp dat hij het op straat niet kan negeren, maar op internet en alles wel.
"Ik wil weten waarom ze deze dingen zeggen" zegt Harry en ik zucht en leg mijn hand op m'n achterhoofd, wat moet ik toch met deze jongen? Hij is gewoon zo koppig en doet wat hij wilt, hij is gewoon niet slim bezig. Hij kan toch ook wel bedenken dat het niet helpt om het telkens weer te lezen. Ik kijk weer naar de krullenbol en zie dat hij weer naar zijn Iphone staart. Ik loop naar hem toe en gris zijn Iphone uit zijn handen.
"Kijk er niet meer naar Harry" roep ik en smijt zijn Iphone achter me, waardoor hij met een harde klap tegen de muur aan knalt en dan kapot op de grond valt, hij krijgt later wel weer een nieuwe, maar hij moet stoppen met ernaar te kijken.
"Waarom deed je dat, nu is het kapot" roept Harry huilend terug en een gefrustreerde schreeuw verlaat mijn mond.
"Luister verdomme nou eens naar me, telkens opnieuw ernaar kijken gaat je niet helpen, kijk verdomme hoe je eruit ziet. Waarom roep je telkens om mijn hulp als je toch niet naar me luistert, je veroorzaakt dit zelf ook Harry, hoe meer je die dingen leest hoe leuker ze het vinden" roep ik naar hem en staar hem geïrriteerd aan. Lip bijtend zit hij tegen de muur aan en kijkt me bang en met waterige ogen aan.
"Denk nou eens na Harry, laat ze je niet kleineren want je gaat zo echt de slechte kant op" zeg ik nu wat rustiger. Ik draai me om en loop naar de deur toe en in de deuropening blijf ik nog even staan.
"Ik hoop dat je nu wel naar me luistert, want ik kan je anders echt niet helpen" zeg ik en sluit dan zijn kamerdeur en loop terug naar beneden. Ik zucht even voordat ik de woonkamer inloop en als ik naar binnen loop kijkt Eleanor meteen op en staat op.
"Het komt wel goed Lou" zegt ze en ze slaat haar armen om mijn nek. Volgens mij heeft ze net alles gehoord en heeft ze een vermoede waar het over gaat.

×-×-×-×-×-×

Het is hartstikke laat in de avond, eigenlijk al nacht maar slapen kan ik niet. Ik heb net een uur op bed liggen woelen, maar ik slaap komen lukte me gewoon niet. Mijn gedachten zitten bij Harry, hij is gewoon zo breekbaar, maar hij luistert niet. Die korte ruzie van vanmiddag was ook niet mijn bedoeling, ik wil niet boos op hem zijn, want hij kan er niks aan doen. Hij kan er niks aandoen dat hij zoveel haat berichten krijgt, maar wat hij wel kan doen dat doet hij niet en daar wordt ik gefrustreerd van. Ik wil hem zo graag helpen, maar hij laat het niet toe. Ik zucht en draai me om en trek m'n deken verder over me heen. Ik ben hartstikke moe maar in slaap vallen gebeurd gewoon niet. Ik ben aan het piekeren en ik wordt er gek van, al nachten lang achter elkaar loop ik te piekeren over hoe ik Harry kan helpen, maar ik heb gewoon geen flauwe benul. Harry is koppig en dat heb ik altijd al geweten en op dit moment heb ik daar zo'n grote hekel aan, soms is het wel grappig om te zien bij hem, maar nu is het alleen maar vervelend en kan ik hem gewoon niet helpen. Ik zou alle fans uit kunnen schelden die ook maar één slecht woord tegen Harry zeggen, maar wat schiet ik ermee op? Ja dat Harry misschien weer gelukkiger wordt, maar ik verlies misschien dan ook mijn baan. De management zal me eruit gooien en ik denk niet dat de andere jongens daar gelukkig van worden, dus is het zeker geen optie. Ik ga op m'n buik liggen en leg mijn gezicht in het kussen en grom even. Waarom is dit zo vreselijk moeilijk, waarom kan ik niet gewoon iets bedenken waarmee ik hem kan helpen. Hij is en blijft m'n beste vriend ook al kan ik hem op dit moment wel killen met zijn vervelende gedrag. Het enige wat hij nog doet is huilen, optreden, huilen, interview, huilen, slapen, huilen, eten, huilen en zo gaat het maar door. Ik hoor m'n slaapkamerdeur gaan en erna weer dicht, maar ik blijf stil liggen.
"Lou?" klinkt zijn krakende stem in mijn oren, ik twijfel of ik moet laten merken dat ik wakker ben. Als ik het doe is er een kans dat we weer ruzie krijgen en hij opnieuw begint te huilen, maar als ik het niet laat merken zit hij straks weer huilend op zijn kamer.
"Wat is er Hazz?" vraag ik zachtjes en draai mijn hoofd zijn richting op, maar blijf wel op m'n buik liggen.
"Mag ik bij je liggen?" vraagt hij zachtjes en ik sluit heel even m'n ogen.
"Kom maar" zeg ik en hou met mijn linkerarm het dekbed omhoog. Ik heb ondertussen mijn ogen weer geopend en ik zie hem mijn bed inklimmen en naast me komen liggen. Hij trekt de deken over zich heen en heel even blijft het stil tussen ons.
"Het spijt me dat ik zo tegen je deed Hazz" zeg ik dan zachtjes en draai me op m'n zij en blijf naar Harry kijken die naast me ligt. Hij ligt op zijn rug en kijkt volgens mij naar het donkere plafon. Ik zie zijn borstkas zachtjes op en neer gaan.
"Het geeft niet, ik verdiende het" zegt hij schor en volgens mij heeft hij alweer tranen in zijn ogen. Ik bijt op m'n lip en hou m'n mond nu gesloten, ik wacht wel tot hij begint met praten want ik weet gewoon niet meer wat ik moet zeggen. We liggen ver van elkaar af en ik weet niet of het komt omdat we ruzie hebben gehad of dat hij denkt dat ik nog steeds boos op hem ben. Eigenlijk ben ik nooit boos geweest, alleen gefrustreerd en teleurgesteld dat hij niet naar me wilt luisteren.
"Het spijt me Lou, dat ik zo emotioneel ben en gebroken, ik kan het gewoon niet aan. Ik wordt gek van al die berichten en ze spoken maar door m'n hoofd heen. Ik weet niet wat ik verkeerd heb gedaan, waar heb ik dit aan verdiend?" zegt hij zachtjes en je hoort duidelijk dat hij niet opnieuw in huilen wilt uitbarsten, waarschijnlijk omdat hij weet dat ik er gek van wordt. Ik laat die woorden even bezinken en kruip dan dichter naar hem toe. Hij heeft me nodig, dat is duidelijk maar hij zegt het in andere woorden. Hij zegt het niet letterlijk omdat hij het eigenlijk zelf wilt oplossen, maar hij heeft hulp nodig en misschien niet alleen van mij. Ik ga tegen hem aan liggen en trek hem tegen me aan.
"Ik beloof je dat het goed komt Hazz, ik beloof het" fluister ik en trek hem dichter tegen me aan. Hij legt zijn hoofd tegen mijn borstkas en houd me stevig vast.

×-×-×-×-×-×

Twee dagen heeft het geduurd dat Harry naar me luisterde en alles negeerde, maar dat waren twee dagen dat we vrij waren. Één dag weer werken en alles is weer overnieuw begonnen. Opnieuw is hij ingestort en ligt hij huilend op bed. Ik raak alleen maar meer gefrustreerd en depressief van zijn gejank de hele tijd. Ik hoor het overal, echt overal alsof het in m'n geheugen gegrift staat. Ik zit aan tafel en probeer me te concentreren op het boek voor me, maar als er dan opnieuw een harde snik luid door het stille huis, sla ik het boek met een klap dicht en schuif m'n stoel met veel kracht naar achteren waardoor het om valt en een gefrustreerde schreeuw verlaat m'n mond. Ik wordt gewoon gek hier, ik kan hem niet helpen. Ik heb het geprobeerd, maar nee hij laat het niet toe en elke keer zal het overnieuw beginnen. Ik blijf stil staan en trek aan m'n eigen haar om dat rot geluid uit m'n oren te krijgen. Uiteindelijk is het stil en is het gehuil opgehouden, ik bijt op m'n lip en laat me op de grond zakken.
"Lou?" hoor ik een trillende stem zeggen en ik weet dat het Harry is.
"Ga weg Hazz, alsjeblieft" zeg ik zachtjes, maar hard genoeg zodat hij me kon horen.
"Waarom Lou?" vraagt hij met een geschrokken stem en ik staar naar de grond, terwijl ik op mijn knieën blijf zitten.
"Ga alsjeblieft" zeg ik opnieuw.
"Je wilt me weg hebben? Okay, dat begrijp ik. Ik ben inderdaad niet het fijnste gezelschap, maar ik wil bij jou blijven" zegt hij huilend en ik bijt opnieuw op m'n lip en een harde zucht verlaat mijn mond, waarom in godsnaam wilt hij bij me blijven?
"Waarom Harry, waarom wil je bij me blijven. Je laat me niet toe in je leven en nu wil je bij me blijven?" zeg ik gefrustreerd en klim overeind en kijk in zijn ogen, die rood en opgezwollen zijn, zo zie ik zijn ogen alleen nog maar. De vrolijke gloed is eruit, zijn speciale ogen zijn verdwenen.
"Omdat ik van je hou" zegt hij zachtjes, maar ik hoorde het toch. Ik weet zelf toch ook wel dat hij van me houd, ik hou ook van hem maar wat heeft het er mee te maken?
"Ik snap je niet"
"Ik vindt je leuk Lou, ik hou van je en het is niet vriendschappelijk, ik wil bij je blijven" zegt hij schor en ik slik.
"Wat. Nee. Dat kan niet Harry, je bent geen homo, je bent hetero en valt op vrouwen. Ik ben je beste vriend, niet de persoon waar je verliefd op bent"
"Je snapt het niet Lou, ik hou van je en de wereld ziet het, ze zagen het eerder dan ik. Ik vind je leuk en ik hou van je. Ik ben homo Louis, daarom schelden ze me zo uit. Ik val niet op vrouwen, dat dacht ik maar het is niet zo" snikt hij en nu zakt hij op de grond. Ik trek mijn mond open, maar weet niet wat ik moet zeggen dus sluit ik hem weer en sla ik mijn ogen neer. Wat moet ik hier nou mee?
"Je bent niet verliefd op me, dat kan gewoon niet Harry. Al die jaren zijn we al vrienden en nu opeens ben je verliefd. Nee, dat kan niet. Je liegt Harry. Ik ga nu naar Eleanor en als ik terug kom, hoop ik dat je die onzin uit je kop hebt gezet" roep ik en loop zonder hem nog aan te kijken langs hem heen de woonkamer uit. Ik moet hier gewoon even weg.

×-×-×-×-×-×

Met een brok in m'n keel zit ik naast Eleanor op de lange houten bank. Niall, Liam en Zayn alle drie met tranen in hun ogen. Bij Niall en Liam rollen ze ondertussen over hun wangen en Zayn probeert zich net zoals ik sterk te houden. Ik kijk opzij en zie de familie zitten, allemaal verdrietig en de meeste huilen. Ik bijt op m'n lip en hou Eleanor's hand stevig vast. De dag dat Harry me vertelde dat hij verliefd op me was en ik het niet geloofde en toen weg ben gegaan, dat is de dag dat hij er een einde aan gemaakt heeft. Ik was boos op hem omdat hij dit opeens tegen me vertelde terwijl ik al gefrustreerd was, hij had het niet moeten doen. Daarom voel ik me nu ook zo schuldig tegenover zijn familie. Die avond toen ik weer thuis kwam, was het donker en het leek net alsof Harry weggegaan was, het was stil en zo hoorde het niet te zijn. Ik wist dat Harry niet zomaar het huis zou verlaten, dus was er wat aan de hand. Ik had een akelig gevoel in mijn lichaam en daarom heb ik het hele huis afgezocht en als laatste kwam ik in de badkamer en daar lag hij op de grond in een grote plas bloed. Die avond heb ik gehuild, de weken dat hij gehuild heeft dat heb ik gehuild in één hele dag. Een hele dag heb ik naast zijn lichaam gezeten. Pas de volgende avond heb ik Eleanor gebeld, die daarna alles geregeld heeft. Ook zij heeft het zijn familie verteld en ook de jongens. Ik was te laf om het zelf te doen. Ik heb het gevoel dat het mijn schuld is dat hij dit gedaan heeft. Het is niet alleen mijn schuld ook door de fans en hun haat, maar als laatste ook door mij. Ik zei dat hij loog en ben boos op hem geworden, hij kon dat niet aan en dat begrijp ik dondersgoed. Hij had het gehad, ik had hem moeten helpen, ik had die middag niet weg moeten gaan. Ik had bij hem moeten blijven, dan was hij er nu nog geweest. Hij is weg, weg uit mijn leven, maar ook die van andere mensen die zielsveel van hem hielden of nog steeds houden. Ik voel me er gewoon zo rot over en het blijft door mijn hoofd spoken dat het mijn schuld is. Ik heb zo'n spijt dat ik hem niet geholpen heb en dat ik er niet voor hem was.
We staan op van de banken, zijn familie loopt als eerste achter de kist aan en daarna pas de jongens en ik. Achter ons lopen vrienden en kennissen, die er ook zeker bij zijn vandaag. De begrafenis van onze vriend Harry. Ik bijt op m'n lip en hou Eleanor stevig tegen me aangedrukt. We lopen achter de kist aan naar buiten en ik bijt hard op m'n lip om de tranen binnen te houden, eigenlijk mag ik niet huilen want ik voel me hier zo schuldig over. We hadden verdomme ruzie en zo ben ik hem kwijtgeraakt.
"Je mag huilen Lou" zegt Eleanor schor en ik schud meteen m'n hoofd. Ik kijk opzij en er zijn hoge hekken neer gezet, voor de fans die er vandaag ook bij wilde zijn, maar ze kunnen niet dichterbij komen. Ik kijk naar de andere jongens en ik zie dat Zayn het vechten tegen de tranen opgegeven heeft en het nu gewoon laat gaan, maar ik kan het niet.. Ik kijk naar Niall die alleen loopt en tik hem aan op zijn schouder. Hij kijkt achterom en hou m'n arm wat open. Niall komt naast me lopen en ik sla mijn arm om hem heen. We stoppen bij het graf en de kist wordt boven het gat gehangen. De hele familie en wij nemen afscheid en dan gaat de kist de grond in. Ik heb Niall ondertussen weer los gelaten en heb beide armen om Eleanor heen geslagen en het kost me steeds meer moeite om de tranen in te houden. Als de kist in het graf staat krijgen we een kort momentje om er allemaal een bloem in te gooien. Sommige familieleden lopen al weg, maar ik kan het niet. Zijn ouders komen naar ons toe en geven ons allemaal een knuffel en lopen dan ook weg. Als iedereen weg is behalve de jongens, hun vriendinnen en ik, zak ik op m'n knieën en de tranen die ik net tegen probeerde te houden stromen nu als watervallen over mijn wangen.
"Lou" snikt Eleanor en ik voel haar armen om me heen. Kort erna sta ik op en sla ik mijn armen om haar heen.
"Het is mijn schuld" snik ik en dan voel ik ook de armen van de andere jongens om me heen en ook van hun vriendinnen. Met z'n alle staan we te huilen en we houden elkaar allemaal vast. Dit is nou echte vriendschap, hoe ik me tegen Harry heb gedragen dat verdiende hij niet en daarom ben ik hem nu kwijt. Het spijt me zo erg Hazz, dat ik er niet voor je was.

Rest in peace
We will love you forever!

Harry Edward Styles
1 Februari 1994 / 12 Augustus 2012

We lost a son, friend and a lover.

Reacties (4)

  • Arquitecta

    Nee omg ik zat dit gisteravond te lezen en ik was aan het huilen.
    Vooral bij het einde.

    7 jaar geleden
  • agirlx

    omg, dit is vreselijk!
    godd geschreven maar wat er gebeurd is zo erg!
    ik ben echt aan het huilen nu ..

    7 jaar geleden
  • Niallerslove

    Omg dit liet me huilen. Perfect dit, echt triest maar toch mooi..

    8 jaar geleden
  • Wentz

    Aw! Hij is perfect! Damn, nu ben ik aan het huilen. Echt dankje, haha.

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen