Foto bij Thirty.

Harry Edward Styles.

Een stilte heerste tussen ons terwijl ik hoopvol naar Elena keek. De glimlach die ik daarjuist op haar lippen had gezien leek opeens veel minder vrolijk waardoor angst zich al snel meester over me. Voor ik het zelf besefte liet ik haar volledig los en trok me terug. Mijn blik liet ik rusten op de grond, hopend dat de patronen van de regen in de plassen me zouden kunnen kalmeren. Een hoop die tevergeefs was.
“Haz.” Haar stem leek opeens zo ver weg van me toen ik mezelf tegen de muur van het gebouw liet zakken, verloren in mijn gedachten. Had ik het nu verpest? Was ik haar nu kwijt door dat ik mezelf niet kon inhouden? Was ik te snel gegaan? Wanhopig liet ik mijn hoofd tussen mijn handen vallen en verstopte deze achter mijn benen. Ik was echt een uilskuiken…
“Harry, kijk naar me.” Hoorde ik haar opeens van dichtbij zeggen met een ondertoon in haar stem waardoor ik niet anders kon dan te luisteren. Voor ik ook maar een scherp beeld had van het half verdronken meisje voor me voelde ik haar zijden zachte lippen op de mijne. Geschrokken spande ik mijn spieren op door het verschieten van haar plotse kus, maar al snel greep ik met mijn handen haar beide wangen vast en trok haar op deze manier dichter naar me toe. Haar handen had ze ondertussen rond mijn kraag van mijn vest vastgegrepen terwijl ze de kus intenser maakte. Het verbaasde me dan ook niet dat Elena uiteindelijk recht boven op me viel door de kracht van onze kus.
“Wow.” Voorzichtig en zeer langzaam trok Elena zich terug van, maar bleef ondertussen wel boven op me liggen. Haar blauwe kijkers branden recht door de mijne heen, recht naar mijn hart die over toeren deed door wat er net gebeurt was. Dit was geen gewone kus geweest. Er was zoveel passie in, iets wat ik nog nooit eerder had meegemaakt. Zelfs Taylor waar ik zo van gehouden had, had me nooit dit gevoel kunnen geven.
Nog nahijgend van de kus bleven we recht naar elkaar kijken terwijl onze kleren doorweekt tegen onze lichamen plakte door de stortregen, toch kon die regen dit moment niet verbreken.
Er kwam pas beweging in ons toen een natte haar lok van Elena voor haar gezicht begon te bengelen. Zacht grinnikend nam ik de lok vast tussen mijn vingers en streek deze voorzichtig achter haar oor zodat we er beide geen last van zouden hebben.
“Dus…” begon ik langzaam, zoekend naar de juiste woorden voor dit moment maar voordat ik ook maar een hele zin kon uitbrengen drukte Elena haar lippen weer zachtjes tegen de mijne. Haar benen sloeg ze rond mijn middel heen zodat ze iets makkelijker zat en verbrak daarna al snel weer de kus. Met een scheve glimlach keek ze me aan en streek heel voorzichtig door mijn krullen heen.
“Dus.” Herhaalde ze mijn laatste woord met een duidelijk geamuseerde ondertoon in haar stem. Ze wist dus wel duidelijk wat voor effect ze op me had als ze dicht tegen me aanzat en haar lippen op de mijne liet glijden maar op een manier maakte het dit alles alleen maar overweldigender dan het al was. Dit was haast perfectie, zoals zij al was.
“Hoe gaan we verder van dit?” vroeg ik uiteindelijk toch maar door, hopend dat ik dit moment nu niet zou verpesten met mijn vragen over de toekomst.
“We kunnen zien hoe dit verder verloopt.” Stelde Elena met een glimlach voor terwijl haar vingers prulden aan mijn kraag die ze nog altijd stevig vasthield. Mijn handen had ik ondertussen rond haar middel geslagen om haar voorzichtig dichter naar me toe te trekken.
“Maar wat doen me dan rond Liam?” vroeg ik door, hopend dat ze toch een paar van de vragen die in mijn hoofd rondspookte zou kunnen oplossen. Haar lichaam lag ondertussen tegen de mijne aan en doordat we zo zeiknat waren kon ik door de stof van mijn shirt heen haar huid bijna voelen. Haar kleedje dat een paar minuten geleden er zo gracieus had uitgezien plakte volledig tegen haar lichaam aan en zorgde er zo voor dat je de contouren van haar bh kon zien. Met moeite probeerde ik me op haar ogen te concentreren toen ik voelde ze voorzichtig heen en weer bewoog tegen mijn lichaam aan, op zoek naar een goede zithouding.
“Ik… Ik weet het niet.” Mompelde ze uiteindelijk op een onzekere toon. Ook haar ogen gaven aan hoe ze worstelde met een beslissing rond haar vriendje die nog altijd in de weg zat tussen ons beiden. Ik wist dat ze nog altijd schrik had om haar stabiliteit weg te schuiven voor ons, deels omdat dit alles opeens uit het niks was opgekomen. Aan ons ‘relatie’ of wat het ook was, was niks van stabiliteit te vinden doordat het van het ene moment naar het andere moment leefde, zoals deze avond.
“Ik verplicht je niks, El.” Fluisterde ik op een zachte toon om gelijk daarna troostend met mijn duim over haar wang te strelen. Een klein glimlachje verscheen op haar lippen terwijl ze haar ogen sloot, genietend van het contact tussen ons.
“Ik zal morgen met hem praten.” Zei ze opeens uit het niks waardoor ik verbaast mijn hand liet zakken. Zoals verwacht vlogen haar ogen direct weer open en keek ze me op zo’n vastberaden manier aan dat ik zo kon opmerken dat ze dit weldegelijk meende.
“Maar je stabiliteit…” begon ik voorzichtig omdat ik me zoals altijd weer op glas ijs bevond, maar Elena legde met een scheve glimlach haar wijsvinger tegen mijn lippen aan als teken dat ik nu best mijn mond hield. Slikkend door de plotse verandering sloot ik mijn lippen weer en wachtte op een verduidelijking.
“Ik weet goed genoeg dat ik een zeer groot risico neem door mijn hart weer aan iemand te geven en dan vooral aan iemand die ik nu nog maar twee weken ken, maar ik ben het zo moe om te vechten tegen de gevoelens die ik voel voor je, Harry. Ik wil genieten van wat we hebben en dat gaat niet als Liam er nog altijd is. Maar je moet me één ding beloven.” Bijtend op haar onderlip keek ze me aan toen ze uitgesproken was.
“Alles, zeg maar wat ik je moet beloven.” Sprak ik waarschijnlijk veel te snel uit, maar ik zou echt alles beloven om ook maar een kans te hebben om een echte relatie te hebben met haar.
“Breek alsjeblieft mijn hart niet. Ik denk niet dat ik het nog eens aan kan om iemand te verliezen die zoveel voor me betekend.” Ik kon in haar stem horen hoe er een krop in haar keel was verschenen van de angst voor het onbekende.
“El,” begon ik met een glimlach en liet gelijk mijn handen weer naar haar gezicht glijden zodat ze me wel moest aankijken. “Ik zou niet eens durven om je hart te breken want voor mij is dat gedeelte van je lichaam het mooiste dat ik ooit ben tegengekomen. Ik zal het met mijn hele leven beschermen tegen het kwaad dat hier rondloopt.”
Grinnikend door mijn poëtische woorden keek ze me geamuseerd aan voordat ze haar lippen als een vlinderkusje op de mijne drukte.
“Dankje, Shakespeare.” Grijnzend knikte ik voordat ik Elena stevig tegen me aandrukte en mijn gezicht in haar nek begroef. Eindelijk was ze de mijne. Eindelijk…


Verdient dit deeltje geen kude? Oh, ik ben ook begonnen met een nieuw verhaal met Harry in de hoofdrol. Moesten jullie geïnteresseerd zijn, hier is een linkje: Troublemaker - Harry E. Styles.

Reacties (13)

  • HaZaLiLoNi

    Finale!

    8 jaar geleden
  • FollowDreams

    Snel verder! (: x

    8 jaar geleden
  • Dreamsxo

    Omg. Omfg. KFDSLJFKQDFMLQMFDQS. Ik smelt!

    8 jaar geleden
  • AnkePayne

    aaaaaaaaaaaaaaaaw!!

    8 jaar geleden
  • HORANHORAN

    Nisssie haar reactie is precies mijn reactie.

    maarwel ubercute dit :3 !
    snelverder(H)!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen