Foto bij 13. A crazy day on the fair (Zayn)

Stacey Deroll


"Mam, wij zijn weg. Ik zie je vanavond weer" roep ik vanuit de gang richting de woonkamer, waar m'n vader voor de tv zit en m'n moeder met haar werk bezig is.
"Is goed lieverd, veel plezier" roepen ze terug en ik trek de deur open en m'n vriendin loopt als eerste naar buiten toe, maar omdat ze niet oplet struikelt ze over de drempel en schiet ik in de lach.
"Is niet grappig Stace" roept ze verontwaardigd en ik lach haar nog steeds uit en trek de voordeur achter me dicht en ik loop naar de schuur terwijl Tessa haar fiets van het slot afhaalt. Ik haal m'n fiets uit de schuur en sluit de schuurdeur achter me en kijk even naar Tessa om te kijken of ze klaar is om te gaan. Als dat zo is stappen we op en fietsen we op ons tempo naar de kermis, waar we afgesproken hebben met nog wat andere vrienden van school.
"Hoeveel geld heb je bij?" vraagt Tessa als we er bijna zijn.
"Genoeg, weet niet precies. Heb geld gehad van m'n pa en die is niet zo zuinig" grinnik ik en we stappen van onze fiets af. De muziek is al goed te horen en lopend gaan we dichter naar de kermis toe. Het is stervensdruk, maar dat is juist het leukste. We zetten onze fietsen bij de andere vele fietsen op het grasveld en lopen dan verder naar de kermis toe.
"Ik heb zo'n zin om helemaal los te gaan" lacht Tessa als we langs de kraampjes lopen, op zoek naar onze vrienden die hier ergens moet rondlopen. Tessa stuurt ze een berichtje zodat we ze makkelijker kunnen vinden en uiteindelijk zie ik ze staan en tik ik Tessa aan en wijs de goede kant op en meteen verschijnt er een grote glimlach op haar gezicht. Ze ziet natuurlijk haar vriendje erbij staan. Meteen passeren we mensen op een snel tempo en komen uiteindelijk bij hun aan.
"Hellow" roept Tessa meteen blij en wikkelt meteen haar armen om Richard heen om hem erna volop zijn mond te pakken. Ik grinnik en geef Leon, Demi, Carmen en Patrick een knuffel. Tessa geeft de rest na haar zoen met Richard ook een knuffel en dan pak ik het moment om Richard ook even snel een knuffel te geven voordat Tessa weer tegen hem aangeplakt zit. Ik kan je wel vertellen dat ze het kleffe stelletje op school zijn, ze zitten gewoon aan elkaar geplakt soms.
"Zullen we gaan lopen dan?" vraagt Leon die zijn arm om Carmen heen slaat en haar dichter naar hem toe trekt. De enige van ons die geen relatie heeft is Patrick en ik. Demi heeft namelijk ook een vriendje, alleen zit die niet bij ons op school en woont hij niet heel dichtbij dus kon hij er vandaag ook niet bij zijn. We knikken allemaal en we beginnen onze wandeling. Al snel gaan er een paar een attractie in en blijf ik met Patrick en Demi over, blijkbaar wilde zij er ook niet in. Ik kijk wat om me heen en begin mensen een beetje te bekijken. Er lopen hier wel heel veel knappe en leuke jongens rond, maar ik zou ze toch nooit aanspreken, daar ben ik weer te mieterig voor. Ik durf veel, maar dat is iets waar ik nooit goed in ben geweest.
Na een aantal attracties lopen we verder en schreeuwt Tessa opeens dat ze in zo'n shake attractie wilt, zo één dat je alle kanten op geswingd wordt, ik begin meteen te knikken en de andere schudden hun hoofd.
"Dan gaan wij samen" roept Tessa en pakt me bij m'n pols en trek me mee, waardoor we de rest kwijtraken, nou ja die vinden we uiteindelijk wel weer terug denk ik. We komen bij een wat rustiger deel en Tessa laat me los en we lopen verder naar de attractie toe, maar dan worden mijn ogen groot en stop ik meteen met lopen, waardoor Tessa zich omdraait en me vragend aankijkt.
"Nee, dit meen je niet" mompel ik en blijf ernaar staren. Tessa volgt mijn blik en als ik mijn hoofd naar haar toe draai, kijkt ze ook met grote ogen. Ze weet natuurlijk wat ik haar allemaal verteld heb.
"Kom, we doen net of we hem niet gezien hebben" zegt ze en we lopen naast elkaar langs hem heen, terwijl hij dicht tegen het meisje aanstaat en zijn lippen stevig op de hare heeft gedrukt. Ik slik en loop verder en probeer niet achter me te kijken. We kopen een kaartje voor de attractie en ik kijk voor me uit, maar kan het niet laten om even over mijn schouder heen te kijken, maar dat had ik beter niet kunnen doen want we kijken elkaar recht in de ogen aan. Kort staren we elkaar aan, maar Tessa haalt me uit onze staar moment.
"Niet naar hem kijken Stace, straks lig je weer voor zijn voeten" zegt ze en ik draai mijn hoofd naar haar toe en bijt op m'n lip. Ik weet dat ze gelijk heeft, maar hij is gewoon zo onweerstaanbaar, nog steeds ziet hij er zo goed uit dat ik inderdaad weer zo voor zijn voeten zou kunnen liggen. Smekend om me nooit meer te laten gaan, maar mijn hoofd weet wel beter. Ik kijk niet meer om en samen met Tessa wacht ik tot we de attractie in kunnen. Toch kan ik het niet laten om nog even een keer om te kijken, mijn hart begint sneller te kloppen als ik hem deze kant op zie komen en dat hij me weer aankijkt en zijn mooie glimlach opzet.
"Hier zijn jullie" hoor ik achter me en geschrokken draai ik me om en zie Richard en Patrick staan. Ik glimlach en zie hoe Tessa meteen haar armen weer om Richard heen slaat. Patrick en ik staan naast elkaar en ik kijk hem verward aan. Ze wilde toch niet hierheen?
"De andere gingen ook ergens in, waar wij niet in wilde dus gingen we op zoek naar jullie" verteld hij en ik knik dat ik het begrijp. Ik kijk opzij en zie Richard en Tessa in een intense zoen en voel toch een jaloerse steek vanbinnen.
"Ik wordt echt jaloers zo" mompel ik en Patrick heeft het gehoord en grinnikt.
"Dat heb ik ook" zegt hij en ik kijk even opzij en zie hem op een klein afstandje staan. Hij houd me strak in de gaten, moet hij niet bij z'n vriendin zijn? Ik draai mijn hoofd weer de andere kant op en kijk Patrick aan, die naast me staat.
"Jullie mogen best zoenen hoor, jullie kijken elkaar nu al een tijdje aan" hoor ik Tessa grinniken als Patrick en ik elkaar inderdaad wat langer aankijken dan de bedoeling was. Ik voel niks voor Patrick, maar ergens zou ik hem zo wel jaloers kunnen maken, maar ik weet niet of Patrick daar wel zo blij mee zal zijn. Blijkbaar was ik diep in gedachten want ik schrik als ik opeens iemand's lippen op de mijne voel. Ik kijk naar de persoon en zie dat het Patrick is, ja wie had het anders moeten zijn? Naast me hoor ik Tessa en Richard wat kreetjes loslaten, maar ik ben een beetje in shock. Blijkbaar merkt Patrick het en haalt zijn lippen van de mijne af en kijkt me verward aan. Ik bijt op m'n lip en kijk even naar de grond om erna weer in Patrick's ogen te kijken.
"Sorry" mompelt hij en ik schud m'n hoofd. Hij draait zich om en loopt weg.
"Ga achter hem aan" zegt Tessa meteen en ik zucht zachtjes en begin achter hem aan te lopen, volgens mij ging dit niet helemaal goed. Ik ren achter hem aan en probeer hem bij te houden, maar hij is veel sneller dan mij. Opeens wordt ik bij m'n pols vastgepakt en teruggetrokken. Doordat ik aan het rennen was knal ik tegen de persoon aan die me tegen hield en sta ik tegen zijn borst aan gedrukt. Ik kijk recht in twee donkerbruine ogen.
"Hi Stacey" fluistert hij en ik slik. Zijn stem is gewoon prachtig. Hij houd me stevig tegen hem aangedrukt en ergens vindt ik het onprettig, maar ergens ook weer niet en het deel wat het niet onprettig vindt is vele male groter dan het onprettige gedeelte.
"Hi Zayn" zeg ik zachtjes terug en kijk weg uit zijn ogen voordat ik er straks nog in verdrink. Ik kijk naar de grond en Zayn laat me wat losser als hij merkt dat ik niet van hem weg zal lopen, wat ik eigenlijk wel wil doen, maar het niet doe.
"Waarom hield je me eigenlijk tegen?" vraag ik als hij zich stil houd. Ik kijk hem aan en hij ontwijkt mijn blik en bijt op zijn lip. Ik zucht en kijk achterom waar ik Patrick wat verderop zie staan en hij kijkt deze kant op. Hij kijkt duidelijk naar Zayn en mij.
"Ik wil met je praten Stace" zegt Zayn dan en ik draai mijn hoofd terug. Ik zucht en sla mijn armen over elkaar, nu opeens wilt hij praten kon hij dat eerst niet ofzo?
"Waarom nu opeens Zayn, je hebt me verdomme zomaar laten staan" zeg ik boos en hij bijt op zijn lip en kijkt me verontschuldigd aan, maar daar heb ik nu niks aan.
"Het spijt me echt heel erg Stace, ik kwam er later pas achter wat ik door mijn stomme zet zou moeten missen en ik heb er zo'n ongelofelijke spijt van, alsjeblieft geloof me. Ik had het niet moeten doen en dat weet ik. Ik ben een sukkel om je te laten gaan" zegt hij en boos staar ik hem aan. Heeft hij dit ingestudeerd of meent hij dit?
"Dag Zayn" zeg ik en loop van hem weg, ik heb hier gewoon helemaal geen zin in. Als hij dit meent dan zal hij wel met iets beters komen en trouwens hij heeft toch een vriendin? Ik loop terug naar de attractie waar ik net samen met Tessa stond, om erachter te komen dat Tessa er al in zit. Ik zucht en leun tegen het hek aan.
"Je bent boos" hoor ik zijn stem naast me en ik zucht.
"Wel een beetje logisch he" bits ik terug en sla mijn armen over elkaar terwijl ik naar de attractie kijk, die op volle gang alle kanten op beweegt.
"Het spijt me echt Stace, ik mis je" zegt hij en ik slik. Ik wil dit niet horen.
"Ga alsjeblieft weg Zayn, ik wil dit niet" zeg ik en kijk de andere kant op zodat hij mijn gekwelde blik niet zal zien. Ik kan hier gewoon niet tegen, ik wil hem zo graag vergeven en zeggen dat alles goed is, maar dat is het niet want ik heb gewoon het gevoel dat hij precies hetzelfde zal doen als wat hij nu gedaan heeft.
"Hoe kan ik je overhalen om me te vergeven Stace, want ik wil je niet weer kwijt" zegt hij dichtbij omdat de muziek keihard staat bij deze attractie.
"Dat is je eigen schuld Zayn" roep ik naar hem terwijl ik me naar hem toedraai. "Het is je eigen schuld dat je me kwijt bent geraakt" sis ik erachteraan.
"Dat weet ik en daarom probeer ik het nu goed te maken. Alsjeblieft Stace vergeef me voor wat ik gedaan heb, ik weet dat ik je pijn gedaan heb en dat wil ik goedmaken" zegt hij smekend en ik zucht. Dit is echt niet leuk, wanneer komt Tessa terug?
"Ik weet het niet Zayn, ik heb het gevoel dat je weer precies hetzelfde zal doen als ik je nu zal vergeven" zeg ik eerlijk en draai me om en wil weglopen, maar opnieuw wordt ik aan m'n pols teruggetrokken en opnieuw sta ik tegen zijn borst aangedrukt.
"Dat is niet waar, ik zal je dit niet twee keer aandoen. Ik ben erachter gekomen dat ik je echt heel leuk vind Stace, ik mis je zo ontzettend erg" zegt hij en hij kijkt me met vochtige ogen aan. Wow wacht, de Zayn waar ik iets mee gehad heb huilt? Dat heb ik nog nooit meegemaakt.
"Waarom kom je daar nu pas achter, waarom wist je dat niet toen we wat hadden, waarom op deze manier Zayn" roep ik en duw hem hardhandig van me af.
"Het spijt me Stace, alsjeblieft geloof me nou" smeekt hij terwijl hij weer een stap naar me toe zet. Ik wil hem zo graag vergeven en mijn hart heeft het eigenlijk al gedaan, maar mijn hoofd is te koppig. Ik blijf hem aanstaren en antwoord niet op zijn gesmeek.
"Stace?" hoor ik naast me en ik kijk opzij, waar ik Tessa, Richard, Leon, Carmen en Demi zie staan. Alleen Patrick staat er niet bij. Is hij dan nog niet terug gekomen?
"Zayn, wat doe jij hier?" vraagt Demi bitchy en ik bijt op m'n lip en kijk naar de grond.
"Vast hetzelfde als jullie" zegt Zayn en ik kijk op en zie dat hij het zei zonder een emotie op zijn gezicht. Ik draai mijn hoofd naar de andere en zucht dan. Zij mogen Zayn niet en Zayn mag hun niet, zeker Demi mag hem niet meer na wat hij me aangedaan heeft. Ik zet een stap van Zayn af want volgens mij stonden we best wel dicht bij elkaar.
"Ik ga" zeg ik en draai me om en loop van ze weg. Of ik ga nu naar huis of ik ga ergens in me eentje zitten. Ik zou eigenlijk niet weten wat ik hier nog te zoeken heb. Patrick zal boos zijn denk ik, omdat ik hem afwees tijdens die kus en Zayn wil ik eigenlijk niet meer zien omdat hij me toch wel om zijn vinger gewikkeld krijgt als ik nog langer bij hem ben. En bij de rest wil ik nu ook niet zijn, want die gaan alleen maar vervelende vragen stellen. Ik loop door en hoor dan achter me iemand mijn naam roepen en ik weet al wie diegene is. Ik zucht en draai me om en wacht tot die persoon voor me staat.
"Ga je naar huis?" vraagt hij en ik knik en draai me weer om en loop richting m'n fiets. Zayn komt naast me lopen en ik sla mijn armen over elkaar als ik kippenvel van de kou krijg. De temperatuur daalt wel erg 's avonds.
"Ik heb echt spijt van mijn daden Stace" zegt Zayn opeens en ik zucht, hoe vaak gaat hij dit nog zeggen? Ik loop naar het grasveld waar m'n fiets staat en zoek hem tussen alle fietsen op, maar kan hem niet vinden.
"Dammit" zucht ik en Zayn kijkt me fronsend aan. Ik tril van de kou en ik denk ook van de stress dat nu door mijn lichaam heen raast, ik weet gewoon niet meer wat ik moet. Moet ik hem vergeven of juist niet? Ik weet het niet. Opeens voel ik twee armen om me heen en voel ik de warmte van die persoon tegen me aanslaan. Ik weet dat het Zayn is, dat ruik ik aan zijn geur en wie had het anders moeten zijn? Ik laat het maar toe, want ik begin het wel wat warmer te krijgen. Ik leun met m'n hoofd tegen zijn borst en druk me stevig tegen hem aan.
"I still like you so damn much Stace" fluistert hij dicht bij m'n oor en een kleine glimlach kan ik niet tegenhouden, maar toch snap ik het niet.
"Waarom ben je dan weggegaan?" vraag ik en til mijn hoofd op van zijn borst.
"Ik was bang" mompelt hij en hij kijkt beschaamd een andere kant op. Ik frons en leg mijn hoofd weer tegen zijn borst om het nog wat warmer te krijgen.
"Bang voor wat, wil je het me alsjeblieft uitleggen?" vraag ik en sluit voor kort mijn ogen.
"Wil je dan alsjeblieft meekomen?" vraagt hij en ik twijfel even, maar knik dan toch en hij laat me los. Hij pakt mijn hand en verstrengeld onze vingers met elkaar en trekt me dan mee. Met mijn andere arm wrijf ik over de arm die hij vast heeft om het warm te houden, maar het werkt niet echt meer. Het wordt gewoon veel te koud op het moment. We komen aan bij een auto en ik frons even als hij de deur opent.
"Wat gaan we doen?" vraag ik aan hem en hij glimlacht.
"We gaan praten, ik ga je alles opbiechten want dat verdien je wel, maar in de auto hebben we een verwarming en worden we niet gestoord" zegt hij en mijn mond maakt een 'o' beweging en ik ga op de achterbank in de auto zitten. Zayn steekt zijn sleutel in het contact en zet de verwarming lekker hoog aan en komt dan ook op de achterbank zitten en doet alle deuren op slot. Omdat de verwarming nog moet gaan werken ga ik dicht tegen Zayn aan zitten want ik heb het gevoel dat ik bevries ook al is het niet eens winter. Zayn slaat zijn arm om me heen en schraapt zijn keel.
"Als eerste wil ik je vertellen dat ik echt geen spijt heb dat ik een relatie met je begonnen ben, ik was smoor op je en eigenlijk nu nog steeds. Ik heb je toen verteld dat ik meisjes gebruikte voor mijn plezier en om te krijgen wat ik wilde, maar jij hebt mij toen in laten zien dat het fout was, maar dat is niet alles. Elke keer als ik niet bij je was en uit ging met vrienden zonder jou, was ik bang dat ik weer de oude ik zou worden en je zou bedriegen en dat wilde ik niet. Dat verdiende je niet, maar telkens als ik bij je was waren die gedachten er ook. Elke nacht wanneer ik bij je sliep lag ik soms uren wakker na te denken over wat ik moest doen. Ik was echt bang dat ik je pijn zou doen, ik wilde het je niet aandoen en met veel pijn ben ik toen 's nachts bij je weggegaan zoals je weet. Ik wilde het niet, echt niet. Maar ik wist gewoon van mezelf dat ik me niet kon bedwingen bij andere meisjes ook al was ik zo verliefd op je. Ik kon het niet, het was een soort verslaving en ik wilde je geen pijn doen, daarom ben ik weggegaan en heb ik niks van me laten horen. Het was allemaal voor jou Stace, zodat ik je geen pijn zou doen" verteld hij en ik heb hem geen één keer onderbreekt, tranen zijn ondertussen opgeweld in m'n ogen. Hij deed dit allemaal voor mij?
"M.Maar hoe zit dat nu dan?" vraag ik en verstop mijn hoofd in zijn nek holte. Zodat hij niet ziet dat ik bijna moet huilen, dat hoeft hij gewoon even niet te weten.
"Ik zit in therapie, een korte tijd nadat ik bij je weggegaan ben, zag ik hoe fout ik bezig was. Nadat ik je achtergelaten had ging ik steeds verder de verkeerde kant op. Ik begon te roken en veels te veel te drinken en ik heb ook steeds meer meisjes gebruikt en ik mistte je zo ontzettend erg dat ik mezelf aangesproken heb over dat het niet langer zo kon en dat ik hulp nodig had. Sinds toen ben ik in therapie gegaan en ik zit er nu nog steeds" verteld hij en mijn mond zakt even open. Hij zit in therapie? Misschien is het inderdaad beter voor hem.
"Ik moet eerlijk bekennen dat ik nu heel trots op je ben, want het kon inderdaad niet langer zo. Ook moet ik bekennen dat ik je vergeven heb, want misschien heb je inderdaad de juiste keuze gemaakt om weg te gaan, maar had je geen brief kunnen schrijven met een uitleg erin?" vraag ik toch een beetje verward en ik schuif wat opzij om hem aan te kunnen kijken. Zayn kijkt terug en bijt op zijn lip.
"Ik had een brief geschreven, maar ik heb hem nooit opgestuurd, gewoonweg dat ik niet durfde" zegt hij en ik zie dat zijn ogen vochtig zijn. Ik pak zijn hand vast en verstrengel onze vingers met elkaar en kijk hem opnieuw aan.
"Het is okay, ik denk dat je me inderdaad zo minder pijn heb gedaan dan als ik erachter was gekomen dat je achter m'n rug om vreemd zou gaan" zeg ik en bijt zachtjes op m'n lip. Zayn kijkt me aan en zijn mond hoeken krullen ietsjes omhoog en dan merk ik dat hij dichterbij komt en ik ga wat naar achteren, maar sluit dan toch m'n ogen en voel zijn warme perfecte lippen op de mijne. Hij legt zijn hand in mijn nek en streelt met zijn duim over mijn wang, maar kort erna stop ik de zoen als ik me iets bedenk. Zayn kijkt me vragend aan.
"Je hebt een vriendin" zeg ik en kijk hem fronsend aan. Waarom zoent hij mij eigenlijk als hij een vriendin heeft?
"Heb ik niet. Sinds ik bij jou weg ben gegaan heb ik geen vriendin meer gehad. Ik kan geen relatie behouden, daar ben ik absoluut niet goed in" zegt hij en verward kijk ik hem aan. Wie is dan dat meisje waar hij mee zoende?
"Wie is dat meisje dan?" vraag ik terwijl ik hem fronsend aankijk. Hij draait zijn hoofd weg en kijkt naar zijn handen.
"Dat is Perrie, een vriendin van ons. Van mij en de andere jongens die ik heb leren kennen bij de therapie center" zegt hij en ik kijk hem nu nog verwarder aan. Het wordt nu een beetje onduidelijk voor me.
"Ik woon in het therapie center zodat ze me kunnen blijven helpen en dat ik kan praten wanneer ik het nodig heb. Vier andere jongens zitten daar ook waar ik goed mee kan opschieten en twee ervan hebben een vriendin en Perrie is daar ook een vriendin van" verteld hij want blijkbaar merkte hij dat het onduidelijk voor me werd. Ik knik lichtjes, maar nog steeds heb ik geen antwoord op m'n vraag.
"Maar waarom zoende je haar dan?" vraag ik een tikkeltje nieuwsgierig.
"Ik had je zien lopen en ik wilde je terug" mompelt hij beschaamd en mijn mond zakt open, maar erna schiet ik in de lach. Hij wilde me dus gewoon jaloers maken? Nou dat is hem aardig gelukt. Zayn kijkt me raar aan en ik lach nog even door en nestel me dan tegen hem aan. Ik merk nu al dat hij veranderd is.
"Dus geen vriendin?" vraag ik voor de zekerheid.
"Nog niet" zegt hij terug en ik weet gewoon dat hij nu een grijns op zijn gezicht heeft. Ik kijk op en leg mijn hand op zijn wang en zonder twijfels druk ik mijn lippen op de zijne en draai ik me zo dat ik op zijn schoot kan gaan zitten en ik me nog steviger tegen hem aan kan drukken. Zayn wikkelt zijn armen om mijn middel en gaat in op de zoen. Zijn tong glijd langs mijn lip en ik open hem gewillig en geniet van onze passionele zoen.
"Be mine again" fluistert hij tegen m'n lippen aan als hij zijn tong teruggetrokken heeft. Ik glimlach en druk mijn lippen weer op de zijne. Maar al te graag wordt ik weer de zijne. Ik vertrouw erop dat hij veranderd is door dat hele therapie gebeuren.

“There is never a time or place for true love. It happens accidentally, in a heartbeat, in a single flashing, throbbing moment.”

Reacties (2)

  • agirlx

    awh, hij is in fucking therapie voor haar!
    ze moet het wel goed maken met Richard:$

    6 jaar geleden
  • biancadokkum

    Super geweldig mooi en goed geschreven <3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen