Foto bij Love 126

Zo'n 10 minuten zit ik hier al te wachten. Kan het niet wat sneller? Het is nou niet bepaald sfeervol hier! Ondertussen heb ik al m'n nagels al afgebeten van spanning en angst. Ik weet nog steeds niet wat er nou gebeurd is. Plots komen twee agenten naar binnen. Diezelfde die mij uit de klas hebben gehaald. Zwijgend zetten ze zich voor mij neer en maken een mapje open dat ze bij zich hadden. Ze halen wat papieren eruit en leggen het voor zich neer.
"Je bent twee weken geleden misbruikt door Julian P. Klopt dat?", vraagt de agente. Ik knik. Het donkere kleine verhoorkamertje stelt me niet echt op m'n gemak, en zeker niet met die twee strakke gezichten voor me. Ik wil echt niet het verkeerde zeggen! Het kan zeker invloed hebben.
"Wat is er die nacht of avond precies gebeurd? Hoe was je verhouding met Louis op dat moment?", vraagt ze.
"Tussen Louis en mij ging het niet zo goed", beken ik eerlijk en ik sla m'n ogen neer.
"Waarom niet?", word ik onderbroken. Het lijkt wel een kruisverhoor. O, fack. Dat is het ook!
"Julian... hij heeft me aangerand op de meisjestoiletten op school, maar hij heeft het zo weten te draaien dat we naar buiten kwamen alsof we het daar binnen gedaan hadden. Daarom was Louis boos op me, en tijdens dat feest ging hij net weg toen ik me duizelig voelde", leg ik uit.
"Dat kwam door de drug die in je drankje is gestopt, toch?"
"Ja."
"Is daar bewijs van? Ben je naar het ziekenhuis geweest?", vraagt ze door. De agent ernaast heeft nog geen woord gezegd en blijft me alleen maar strak aankijken.
"Eh, nee. Helemaal niet." Beschamend kijk ik naar mijn nagels en pulk er een beetje aan.
"Vervolgens heeft hij je meegenomen, toch?", vraagt ze bevestigend.
"Ja, naar een hotel. De hotelmanager zei de volgende ochtend dat ik nogal levenloos in zijn armen lag."
"Hotelmanager? Naam?" De stille agent komt nu eindelijk in actie en heeft z'n pen in de aanslag om wat op te schrijven.
"Eh, weet ik niet. Een vrouw van middelbare leeftijd, met kort haar, een bril", beschrijf ik haar zo ver ik haar nog kan herinneren. Op dat moment was ik nogal in shock, en niet in staat gezichten van mensen te onthouden. En dan zeker geen naam!
"Zijn er na dat incident nog keren geweest dat hij aan u heeft gezeten?"
"Nee. Bij de kluisjes wilde hij weer an me zitten, maar toen ben ik nog ontsnapt."
"En Louis, uw vriend, is vaker met hem op de vuist gegaan. Toch?" Ik slik en bijt op m'n lip. Dit kan echt heel erg nadelig zijn voor Louis.
"Ja", antwoord ik dan toch maar eerlijk. Er is genoeg bewijs van, en als ik nu lieg, geloven ze me straks ook niet als ik de waarheid vertel over dingen die Louis misschien kunnen helpen.
"Waar was je gisteravond rond zeven uur?"
"Bij Louis thuis"
"Was Louis er ook?"
"Ja."
"Is hij toen nog weg geweest?", vraagt ze wantrouwend.
"Volgens mij niet. We zijn in slaap gevallen, en toen ik wakker werd lag ik nog steeds op zijn borst."
"Hoe lang heb je ongeveer geslapen?", vraagt ze.
"Weet ik eerlijk gezegd niet."
"Was het naar schatting lang of kort?" Dit verhoor is echt niet leuk!
"Een beetje er tussenin", antwoord ik maar.
"We weten voor nu genoeg. Je mag hier wachten, we willen je dadelijk nog even wat laten zien", zegt ze. Ze gaan weg, naar buiten toe en laten mij hier zitten. Nu ben ik hier weer alleen in de koude donkere verhoorkamer. Achter het geblindeerde raam staan natuurlijk nog mensen van de recherche die alles bestuderen. Ik woel met m'n handen voor m'n haar, en laat m'n hoofd op de tafel zakken.

Niet veel later komen de agenten terug met een laptop. Nieuwsgierig kijk ik erna. Wat willen ze met die laptop? Het komt me in ieder geval niet bekend voor. Het is tenminste niet die van mij, of van Louis. Misschien gewoon wel hier van het politie bureau. Wat hebben ze er op staan?
"We vragen je iemand hierop te identificeren", zegt ze onduidelijk. Fronsend kijk ik haar aan, als ze gaat zitten en de laptop open klapt. "Dit zijn camerabeelden van gisteren waarop Julian P te zien is", zegt ze. De laptop wordt voor me neer gezet en meteen kijk ik er naar. Er word op play gedrukt en ik zie Julian en Louis die met elkaar in gevecht zijn. Er staat een tijd en datum van gisteren. Ik wist niet dat die twee zich gisteren nog gezien hebben. Niet om zeven uur, maar rond een uur of vier. Julian wordt tegen z'n kaak geslagen en valt op de grond neer. Louis trapt hem nog eens in zijn zij. "IK SLA JE DOOD ALS JE NOG EEN POOT NAAR JULIET DURFT UIT TE STEKEN. MORSDOOD!", roept Louis. M'n hart klopt in mijn keel. Louis heeft letterlijk gezegd dat hij Julian dood zal slaan.
"Kun je bevestigend dat dit Louis is?" O, nee! O, nee o nee o nee! Dit is bewijsmateriaal. Hier kan Louis voor vast gezet worden. Nee! godverdomme! wat moet ik zeggen?

Er zullen nog een paar cliffhangers komen. Maar één geluk voor jullie, als er genoeg kudo's zijn komen er steeds 2 hele hoofdstukken op een dag, in plaats van 1 hele, of 2 halve. Daar worden jullie toch wel blij van hoop ik. Zal Juliet Louis verraden? Voor het volgende hoofdstuk weer de standaard 100 kudo's.

Reacties (28)

  • AshHisBandana

    O nee :o:(

    5 jaar geleden
  • AnkePayne

    Omg Louis zou da nooit doen!

    6 jaar geleden
  • crazymy

    omg louis is lief hij mag niet in de gevangenis!!!

    6 jaar geleden
  • Semantiek

    Asdfghjllk dit verhaal is echt slecht zo 's avonds, bijna 's nachts als he n bed ligt, supernodig moet plassen maar het gewoon niet kunt door de spanning!! En ja, ik ben moeeee niet noormaal, maar nu mijn mobiel wegleggen...? Nee. Gewoon nee!!

    6 jaar geleden
  • xrachelloves

    OMG Lou zal dat toch gewoon alleen gezegd hebben omdat hij boos was. Hij zal het echt niet gemeend hebben!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen