Foto bij Love 128

mg, gisteren stonden gewoon de hele dag twee van mijn stories nummer 1 en 2 in de top. jfoicjkmpcaljdfocmlaofpjcpaolcm. Jup, zoiets dergelijke. Ik weet nog dat ik voor de allereerste keer in de top stond. Dat was met mijn story The Fate, en toen ging ik om de minuut een printscreen maken zodat ik 'bewijs' had, haha. Ik was er super trots op! En nu staan 2 van mijn stories 1e en 2e. Ongelooflijk! En deze story heeft al meer dan 850 abo's. AL JULLIE 850+ ABO'S ZIJN DE LEUKSTE ABO'S IN DE WERELD (omdat jullie dit verhaal natuurlijk lezen, hehe). Maar ik voel me wel serieus echt vereerd dat zoveel mensen dit zo'n leuk verhaal vinden en het volgen.

Hier is het beloofde Louis pov.

Louis Tomlinson POV

Deze verrotte ruimte waar ik nu vast gehouden word, maakt me echt gek. Ik ben zo boos op alles en iedereen. Waarom word ik godverdomme vast gehouden?! Die Julian verdiende zijn dood dubbel en dik, ook al heb ik daar niks mee te maken. Het is zo vals dat Juliet en ik beschuldigd worden. Zolang ze Juliet maar niks aan doen. Plots vliegt de deur open en word ik ruw meegenomen. De handboeien doen hartstikke veel pijn, en de hand die me vast heeft, knijpt me bijna fijn. Ik hou m'n grote mond voor eens een keer maar dicht, voordat ik nog meer problemen ga krijgen. Ik word in een verhoorkamer op een stoel neergezet en moet daar wachten tot er iemand binnen komt. Twee agenten komen binnen en ze gaan voor me zitten. Één van hen zet een laptop voor zich neer. Afwachtend kijk ik ze aan.
"Louis", begint de agent. Zwijgend kijk ik hem aan. Die boeien doen echt pijn en snijden in m'n polsen.
"Ik heb hem niet vermoord, en dat was ik ook niet van plan!", begin ik meteen.
"Dit filmpje bewijst toch het tegendeel." De ene agent zet een laptop voor me neer.
"Het zijn camera beelden van een bewakingscamera van eergisteren", legt de andere agent kort uit. Ik krijg het filmpje te zien, waar ik in een ruzie ben met Julian. Het zijn inderdaad beelden van eergisteren, dat kan ik me nog herinneren. Julian was me weer helemaal aan het opfokken, en zei dat hij Juliet van alles aan zou doen. Die dood heeft hij verdiend, maar om dat nu te gaan zeggen is niet zo slim. Dit gaat echt niet helpen om het tegendeel te bewijzen.
"U zei net dat u het niet van plan was", confronteert de agent me ermee. Ik hou m'n lippen stevig op elkaar en zwijg. Hier krijg ik het echt Spaans benauwd van. Hij haalt z'n wenkbrauwen op, en wil waarschijnlijk commentaar. Hoe ga ik me hier nou weer uit redden?
"Het was ook geen plan, maar meer een dreigement. Ik zou zoiets echt niet doen!", verdedig ik mezelf.
"We kunnen je hiervoor vasthouden!"
"Ik ben onschuldig tot mijn schuld bewezen is!", zeg ik meteen. Die regel staat in de wet, en die weet ik!
"Dit is bewijsmateriaal!"
"Het is een dreigement, geen moord. En daarbij was het puur uit bescherming voor mijn vriendin", zeg ik verdedigend. Er klinkt een wanhoop in mijn stem, die voor de agenten ook te horen is. "Ik heb alleen met hem gevochten, meer niet, en hij sloeg zelf ook! "
"Julian heeft een klap gekregen die hem fataal is geworden. Hij heeft na die klap nog een half uur geleefd, maar is toen gestorven", zegt de agent. Nu schrik ik echt. Dan kan ik dus toch de dader zijn? Het zweet breekt me uit. Stel dat hij een half uur na dat gevecht overleden is? Dan ben ik een moordenaar. Dan heb ik echt iemand vermoord. Het begint een beetje te draaien voor mijn ogen, en ik weet niet goed wat ik moet denken.

"Waar was u gistermiddag en gisteravond?", vraagt de rechercheur
"Gistermiddag was ik op de voetbaltraining, en gisteravond was ik thuis, met Juliet", antwoord ik eerlijk. Een goed alibi dus.
"Was er nog iemand anders?"
"Nee", antwoord ik ook eerlijk.
"Ben je in die tussentijd nog weg geweest?" Er worden echt veel vragen op me afgevuurd. Ik ben zo bang dat ik dadelijk 1 verkeerd ding zeg, en ik dus gepakt ben.
"Nee. Ik heb de hele tijd met Juliet op de bank gelegen."
"Ze sliep, dat klopt toch?" Hoe weten ze dit? Hebben ze Juliet ook helemaal ondervraagd?
"Ja, we zijn allebei in slaap gevallen", antwoord ik weer eerlijk. Hopelijk heeft Juliet hetzelfde gezegd, dan ontstaan er tenminste geen problemen.
"Heeft u gisteren nog Julian gezien?" Nu slik ik even.
"Nee." Het komt niet echt geloofwaardig over.
"U weet dat tegenwerken, en liegen ook strafbaar is."
"Dat weet ik", antwoord ik zo luchtig mogelijk tegen de strenge rechercheur die voor mijn neus zit.
"Heeft u gisteren nog Julian gezien?", herhaalt hij. Hebben ze iets van bewijs? Ze weten in ieder geval zeker dat ik Julian dus wel gezien heb.
"Hij fietste langs school toen ik uit was", geef ik toe. De agenten kijken elkaar aan. Ik zeg er niet bij dat hij tijdens de voetbaltraining ook nog is komen opdagen, en dat ik toen nog ruzie met hem heb gehad, wat hij immers helemaal zelf uitlokte.
"Handen op tafel", commandeert de rechercheur me. Twijfelend kijk ik naar mijn handen die op mijn schoot liggen, maar als de rechercheur me streng aan blijft kijken, leg ik ze op tafel neer. Op m'n knokkels en op de rug van mijn hand zitten veel wondjes en schrammen. "We gaan met die andere verdachte praten en met het meisje", fluistert de rechercheur naar de ander.
"Juliet?" Meteen krijg ik een hou-je-gedeisd-blik en bijt ik m'n tanden op elkaar. Ze willen opstaan en weg lopen.
"En ik dan?", vraag ik wahopig. Ik wil hier niet blijven, in deze donkere kamer.
"Hij brengt je terug naar je cel" Nee! Ik wil daar echt niet terug naar toe! De bewaker houdt me weer stevig aan mijn arm vast en neemt me mee terug naar de tijdelijke cel. Als we over de gang lopen, zie ik Juliet op een van de bankjes zitten. Ze heeft haar hoofd op haar knieën liggen en begraven in haar handen.
"Juul!", roep ik naar haar.
"Lou!" Ze springt op en komt naar me toe.
"Afstand houden!", zegt de bewaker streng. Ik mompel een geluidloze 'het spijt me' naar haar en word ruw meegetrokken. Als ik in de cel ben, gaat de deur weer dicht. Dit is echt vreselijk. Zo'n kleine donkere ruimte waar niks te doen is. Een persoon zoals ik, zou hier in kunnen sterven, gewoon van verveling. Het enige wat je kan doen is nadenken, en dat doe ik nu dan ook. Er is genoeg om over na te denken. Ik heb gisteren inderdaad ruzie met Julian gehad na de voetbaltraining. De meeste waren al weg, en toen begon hij ineens over Juliet tegen mij te praten. Dat ze een prachtig lichaam heeft, en dat hij haar graag nog wel een keer zou willen, en dit keer zonder dat ze bewusteloos was. Hij lokte het zo erg uit! Dit laat ik toch niemand over Juliet zeggen! Zo stom als ik ben, ben ik er weer op los gaan slaan. Daarom zitten er ook een paar wonden op mijn buik en in mijn gezicht. Stel dat ik Julian gisteren echt goed geraakt heb? Het viel toch wel mee? Na de laatste klap ben ik meteen weggegaan, en was er verder niemand anders. Als die politie agent zegt dat hij een fatale klap heeft gekregen, kan het echt door mij komen. Dan heb ik dus echt een moord gepleegd.

Woooooooh, excited! Misschien dat er vanmiddag nog een hoofdstuk komt, omdat het weekend is, haha. Ik weet niet of ik er tijd voor heb, maar ik zie wel. Loves, xx

Reacties (30)

  • AshHisBandana

    De handboeien doen hartstikke veel pijn en die hand die me vast geeft knijpt me bijna fijn
    Dat rijmt;)

    6 jaar geleden
  • crazymy

    neeeeee dit klopt niet dit is nep louis heeft dit niet gedaan dat was gewoon een
    zwerver hij wilde alleen juliet beschermen

    6 jaar geleden
  • Visje1996

    Kom op schrijf verder!
    Kan niet meer wachten
    Kijk de hele dag of ik een mailtje heb met een nieuw hoofdstuk....
    Hahahahaha
    Verslaaft:$

    6 jaar geleden
  • XlillyX

    Lou moet niet de cel in, maar Julian's lijk! ;O Of..Straks heeeft julian zelfmoord gepleegt om Louis ervan de schuld te geven! Jaa!(hoera)

    6 jaar geleden
  • amber0071

    Omg ik ben 3 dagen geleden begonnen aan dit verhaal. het is zo goed
    snel verder

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen