Foto bij Love 132

Die avond ben ik hartstikke moe, maar ik moet toch wel gaan. Waarschijnlijk komt het omdat ik eergisteren gewoon bijna niet geslapen heb door dat gepieker. Vanavond is de laatste en beslissende wedstrijd. Ons team is koploper in de competitie, maar ze moeten tegen diegene die tweede staat. Als ze daar van verliezen hebben we alsnog niet gewonnen en staan we dus tweede. Ons team moet dus winnen. En Louis moet de topscoorder worden! Hij is al topscoorder van de competitie, maar hij is nog maar 2 goals verwijderd van het record dat in 1989 behaald is van de schoolvoetbalcompetitie. Die man is vast al een jaar of 40 en boeit die school echt niks meer. Nu is het Louis tijd! Er werd eerst nog getwijfeld of Louis erin gezet moest worden. Daar heeft hij het vanmiddag met de trainer over gehad, omdat hij zo'n gestress heeft gehad de laatste tijd, maar ze hebben er toch voor gekozen om het wel te doen. Tenminste na lang aandringen van Louis, hij wilde per se dat record behalen. Twee keer scoren dus.
"Daar gaan we, hè", zegt Louis als we bij het voetbalveld zijn. Het is nog rustig omdat de meeste van school er nog niet zijn. Het team moet er altijd op tijd zijn, en omdat ik bij Louis was, ben ik er dus wat te vroeg. Gelukkig komt Eloise er ook zo aan.
"Veel succes, schat. Je kunt het, er is niemand die je in de weg staat, en ik moedig je aan. Dat moet toch genoeg zijn?", lach ik.
"Meer dan genoeg." Ik geef hem een kus, en dan een mep op z'n kont dat hij moet gaan. Lachend kijk ik hem na, als hij me nog een quasi boze blik geeft. Dan verdwijnt hij naar binnen. Zal ik op de parkeerplaats wachten of op de tribune? Ach, ik wacht hier wel. Eloise vindt me wel.

"Hé! Morgen is de week al voorbij", merk ik op.
"Goedzo Juliet. Vrijdag is altijd de laatste dag van een schoolweek. Heel goed van je dat je dat eindelijk opgemerkt hebt. Wie had ook alweer het beste rapport op gymnasium vorig jaar?", zegt Eloise spottend.
"Ik! En eigenlijk doelde ik erop dat wij een afspraak hebben", hint ik.
"Wat?"
"Je geheugen is ook niet meer wat het geweest is", zucht ik.
"Hé! Hallo! Ik ben pas 17! Niet 71!", zegt ze verontwaardigd.
"Weet je dan nog wat voor een afspraak wij hadden?", vraag ik haar. Eloise denkt even na. "Nou?"
"Ehm, op dit moment ben ik het even vergeten", zegt ze voorzichtig. Of ze weet echt niet waar ik het over hebt, of ze doet maar alsof zodat ze er vanaf is.
"Deze week zou jij met Pete gaan praten en hem terug krijgen", help ik het haar te herinneren.
"O, ja", zegt ze als ze het zich weer herinnert.
"Vergeten?"
"Nee, maar ik weet niet wat ik moet doen en moet zeggen", zucht ze.
"Hoe moeilijk is het om je mond open te doen en er lucht uit te laten komen die zich tot woorden vervormen. Ik ken je al heeeel lang, en ik weet dat, dat voor jou geen enkel probleem is", zeg ik spottend.
"Grappig, Juul. Héél grappig! Hilarisch! Zie je hoe ik stuk ga?", zegt ze verveelt.
"Je praat er nu om heen, maar ik wil je even zeggen dat morgen je laatste dag is"
"En anders?"
"Anders niks, dan stamel je nog steeds, en heb je Pete nog steeds niet terug. Dat is dan vervelend he", zeg ik streng. "Ik push je alleen maar zodat je naar hem toe gaat. En des te langer je wacht, des te meer tijd hij heeft om uit de vele andere meisjes te kiezen. Hij is immers de aanvoerder van het voetbalteam. De dames liggen aan zijn voeten", maak ik het een beetje erger.
"Dat bedoel ik dus! Dan wilt hij me dus nooit terug!", zegt ze doelloos.
"Waarom niet? Hij heeft toch ooit voor jou gekozen? En nog niet eens zo lang geleden. En toen je hem aan de kant zette was hij er best kapot van, dus als je je excuses aanbiedt, en een beetje moeite doen om hem terug probeert te krijgen, is hij weer van jou. Hij vindt je echt leuk!"
"Jij bent echt veel te wijs", lacht Eloise.
"Nou, morgen is je laatste dag", zeg ik en ik kijk weer terug naar het veld waar net de voetballers op komen lopen. De beker staat langs het veld op een verhoging en er staan een paar officials van de competitie bij. De beslissende wedstrijd!

"GODVERDOMME! TOM! WAT FLIK JE NOU MAN!" Wanneer Tom, onze keeper een bal door laat springt onze hele tribune omhoog. 0-1. Fuck, nee! We staan gewoon achter, en dat in dit belangrijke duel. We staan normaal nooit achter! Kom op Lou!
"Kom op Ed, beter verdedigen", moedigt Ben aan. Het spel gaat alweer verder en de spanning op onze tribune is te voelen. Er zijn zo veel mensen bij deze wedstrijd! Iedereen wil onze school zien winnen. Dan moeten ze wel scoren!
"JA, LOU!", gil ik als Louis de bal krijgt toe gespeeld van Pete. Niet veel later verliest hij de bal weer en zak ik terug op m'n plaats. Nu komt Zac in actie en pakt de bal weer af. Hij speelt naar voren, passt naar Louis en die... SCOORT! JAA! LOUIS! YES! HIJ STAAT GELIJK MET HET RECORD! Iedereen springt op en juicht van blijheid en enthousiasme. Dat is mijn Louis! Gewoon hupsakee scoren!
"Hij staat nu gelijk met de recordhouder", gil ik blij in Niall's oor.
"Echt?", vraagt hij verwonderd.
"Wat?", vraagt Harry die naast Niall zit. Harry, Liam, Zayn en Vanessa zijn ook gekomen. Inna lag ziek op bed en kon echt niet weg, had Liam gezegd.
"Louis staat nu gelijk met het doelsaldo als de recordhouder, die z'n record sinds 1989 heeft", leg ik snel uit terwijl iedereen nog steeds juicht. Hun monden vallen open en moedigen Louis meteen aan.

Helaas is de eerste helft al snel weer afgelopen. Ze staan gelijk met 1-1 en lopen nu allemaal het veld af. Ik loop tussen de mensen de rij uit en verlaat de tribune om naar Louis toe te gaan. Ik vlieg van achter om zijn hals, wat hij niet zag aankomen.
"Je bent goed bezig!", complimenteer ik hem.
"Nog maar 1 goal en mijn naam staat verzilverd!", zegt hij trots.
"NOG MAAR 1!", roep ik in zijn gezicht. Hij begint hard, maar ook trots te lachen. "En dan beloof ik je iets heel erg leuks voor na de wedstrijd", fluister ik in zijn oor. Ik kijk Louis weer aan en wiebel even met m'n wenkbrauw. Hij weet genoeg.

WILLEN JULLIE PERVS NOG EEN 16+ HOOFDSTUK? You know what to do... the groene knop verkrachten (niet erg gepast aangezien de ergste verkrachter net dood is, dus klik maar gewoon op de kudo knop, haha. En die groene kop is er ook niet meer, dus klik maar gewoon op 'geef kudo'). Bij 100 kudo's komt er weer een nieuw hoofdstuk. (Schiet maar op, want het hoofdstuk ligt hier al klaar, te wachten op jullie kudo's)
En kijk allemaal zeker nog even naar de story die ik met 4 andere meiden (hele goede schrijvers) schrijf. Ik heb net mijn hoofdstuk geactiveerd. Busted || One Direction (alle kudo's en abo's zijn daar van harte welkom). Ik hou van jullie, geweldige lezers van dit verhaal! xx

Reacties (14)

  • AshHisBandana

    GO LOU!!!

    5 jaar geleden
  • LStyles212

    whoee!! lou gaat gewoon dik dat record verbreken!!!!
    YOU GO LOUISS!!!!
    snellverderr<3

    6 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(flower)

    6 jaar geleden
  • likecat

    ow yeahh!! nog een louis zet hem op!!

    6 jaar geleden
  • swagger98

    WOOOOH GO LOUIS GO LOUIS GOOOOOO LOUIS !

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen