Foto bij Fight 7

~Caspian X~

Nadat we al een paar uur vast zaten in de kerker hoorden we plots gegil, toen ik opkeek door de tralies van het enige raampje in deze kerker zag ik hoe mensen allemaal vastgebonden aan hun handen op boten geduwd werden waarna die boten verder in zee vaarden en er plots een grijze miste opkwam uit de zee, de mist werd steeds dikker en je zag niets meer van de boten, pas toen de mist verdween zag je ook hoe we boten en de mensen erin verdwenen waren.
Niet lang na deze vreemde gebeurtenis kwamen ze plots Lucy kwamen halen ‘stay away from her!’ schreeuwde Edmund terwijl hij hard aan de kettingen trok maar ze lachten ons enkel uit ‘Let her go! Listen to me! I’m your king!’ schreeuwde ik dan ook maar hierdoor gingen ze enkel harder lachen waarna ze weer verdwenen.
Niet veel later hoorden we steeds meer stemmen van het binnenplein van die dorpje komen, snel stond ik op om door de tralies van het raampje in deze kerker naar buiten te kijken.
Op het plein stonden, vrouwen en mannen met touwen om hun handen en voeten en bordjes om hun hals met prijzen erop op een rij, ook Lucy werd er plots tussen geduwd waarna ik siste.
Ik moest iets doen maar wat, er was hier niets om de touwen mee los te maken, onze zwaarden waren afgenomen en de muren waren niet scherp genoeg.
Plots bood een man op Lucy waarna Edmund die ook naast mij was komen staan haar naam schreeuwde maar ze hoorde het natuurlijk niet.
Maar net toen de man vlakbij Lucy was sprong Reepicheep uit de cape van de man en sneed Lucy’s touwen los met zijn zwaardje waarna ik en Edmund juichend toekeek hoe Lucy nu ook een pijl en boog kreeg van de man en er uit het volk meerdere van mijn soldaten opdoken die nu de verkopers zelf vermoorden of vastgrepen.
Plots kwam Lucy met een paar soldaten de kerker binnen vallen waarna ze ons meteen los maakten en ook ik en Edmund naar buiten renden en nog vochten tot de laatste handelaar zich overgaf.
Nadat die allemaal gevangen waren genomen, ging ik met een paar mannen praten over die grijze rook op zee en de onschuldige mensen in de boten.
Hij vertelde ons dat de groene mist opgekomen was toen de koningin weer aan de macht kwam en elke maand eiste die mist een paar offers, die waren dan uitgekozen door de handelaars die zich hier de baas noemden.
Toen ik alles gehoord had beloofde ik dit op te lossen en de koningin dan ook voor goed zal uitschakelen.
Hierna vertrokken we weer richting mijn schip waar mijn dochtertje dolgelukkig was om mij terug te zien waarna ik haar dan ook meteen in mijn armen sloot en een kus op haar voorhoofdje drukte.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen