Onaa Latimore Cruizze


Lang hoofdstukje xx.



Nieuwgierig en volkomen relaxed kijk ik toe hoe hij zijn weekendtas begint te vullen. Bijtend op één van zijn piercings plaats hij alles netjes op elkaar in de tas. Ik hijs mezelf op en ga op mijn knieën op het beduiteinde zitten. Het plotse geluid maakt hem alert en tot mij draaien. De blonde haren zitten verstopt in een kleine rekker, de prachtige bruine ogen staarden recht in de mijne, de grijns op zijn kleine, volle lippen. 'Schat,...' begint hij plots en laat zijn tas los. Vragend schuin ik mijn hoofd en loopt hij tot me toe om dan naast mij neer te ploffen op het matras. Hij glimlacht zijn tanden bloot en neemt voorzichtig mijn hand beet, om die te laten rusten op zijn eigen schoot. 'Ik zou het geluk dat de laatste tijd blinkt in je ogen kunnen wijden aan het naderende huwelijk met name morgen maar...' Hij kijkt op en bekijkt me onderzoekend. 'Ik geloof dat er meer is.'

Diep vanbinnen barst van alles los, dingen die ik wil uiten, vertellen, uitroepen maar ik kan niet. Nou ja, ik kan het wel maar ik wil het nog niet. Ik vind het belangrijk te behouden tot morgen. Morgen op de plechtigheid. Dan kan ik hem van alles beloven, nakomen en misschien opbiechten wie weet. Ik kan nu enkel vertellen dat hij iets door heeft, mijn gezicht spreekt vast al boekdelen. 'Wat zit je zo te grijnzen?' Lachend sla ik mijn armen om hem heen en hij trekt me bovenop zijn benen. Verliefd druk ik mijn lippen zachtjes op de zijne en strelen zijn vingers over mijn rug heen. Lieflijk laat ik mijn neus langs de zijne glijden en voel dat hij tegen zijn zin de lippen verlost van de mijne. Ik glimlach en wrijf mijn neus herhaaldelijk langs de zijne. 'Je hebt gelijk maar ik ga het je niet vertellen.' Hij ontbloot de tanden en laat zijn handen voorzichtig onder mijn trui glijden. De koude metalen ringen, strijkend over mijn rug bezorgen me kippenvel waardoor ik me dichter tegen hem aandruk. 'Nee?' Ik schud zacht mijn hoofd en vlecht mijn handen in zijn lange haren. 'Morgen, goed?' Hij knikt meteen het hoofd en sluit zijn ogen genietend van de masserende bewegingen op zijn hoofdhuid. 'Wat ga je zeggen tijdens onze geloftes?' Hij glimlacht kort en gaat dan weer verder met het heerlijk genieten. 'Dat ik van je hou.' Grinnikend druk ik een vluchtige kus op zijn lippen en opent hij de ogen. 'Eigenlijk denk ik niet dat ik je heel veel moet vertellen, je weet alles al.' Lachend schud ik mijn hoofd. 'Misschien, maar toch... misschien huil ik zelfs nog.' Grijnzend kneed hij in mijn zijden. 'Oh echt, ben je zo emotioneel aangelegd?' Beduusd por ik hem. 'Omdat jij zo'n zwak gevoel hebt voor v...' Meteen begint hij me te kietelen en flikker ik haast op de grond, gillend en tierend. 'Zou je dat nog eens willen herhalen?' Hij rolt zich bovenop mij en staart me gemeen aan. Het kleine zwarte rekkertje dat eerder zijn haren samenhield heeft zijn weg al gevonden op de grond. De haren, goudblond hangen langs zijn smalle gezicht. De piercing blinken werkelijk in het felle zonlicht. Morgen zou die enkel nog feller gaan worden, gelukkig.

Zwijgzaam strijk ik de zijde zachte haren achter zijn oor en houdt hij mijn hand tegen. Verbaasd kijk ik toe hoe hij die voor zijn ogen brengt en goed bekijkt. 'Wat?' Hij kijkt me aan en krijgt spleet oogjes. 'Even checken of je vingers niet toevallig zijn gezwollen in 5 maanden.' Meteen sla ik hem van me af en giert hij het uit. 'Stouterik!' vloek ik en sla zijn handen weg die me trachtten tegen te houden. Ik draai me tot hem en kan mijn handen op zijn schouders leggen nu ik toch rechtop sta, langs het bed. Zijn lieve blik kan ik niet negeren en kus zijn voorhoofd. 'Ik hou van je.' Tevreden neemt hij me nog eens stevig beet en verstop ik mijn hoofd in zijn haren. 'Je mag niet weggaan.' mompel ik zielig. Grinnikend gaat hij ook opstaan. 'Het moet allemaal gaan volgens de regels, dat heb je zelf gezegd.' Lachend duw ik hem terug neer op het bed. 'Stommerik.' Meteen springt hij terug overeind. 'Je praat hier wel tegen jou toekomstige echtgenoot, ja!' Uitdagend loop ik tot de kast en draai me tot hem. 'Misschien wordt ik niet meer de gemakkelijkste eens ik jou vrouw ben Billie,...'




Langzaam verdwijnt Tom's Cadillac uit het zicht en werp ik een blik op mijn oudere zus die even in de verte blijft staren. 'Wat is er?' Ze draait haar hoofd pruilend tot mij. 'Ik ga hem missen.' Troostend sla ik een arm om haar heen. 'Ik weet het, ik zal hem ook missen.' Ze bekijkt me schuin en pruilt nog meer. 'Ik bedoel Kai.' Even blijf ik haar verdwaasd aanstaren. 'Ehm..., oké dan.' Ze grijnst en even later schieten we beiden in de lach. 'Tom doet je wat aan als hij het hoort.' Met deze woorden sluit ik de deur. Nou, ze heeft gelijk. Zonder de kleine Kai is het meteen doodstil in huis, maar misschien is dat even beter. Zarah zou enkel maar gestrest worden door zijn constante geschreeuw en geroep morgen. 'En dus...' Ze ploft in de zetel en klopt naast zich. Aiko en Beamer komen er meteen bij en lachend aai ik over Aiko's hoofd heen terwijl ze me haast verplettert met dat gewicht. 'Dit is het meest perfecte moment om te denken aan jullie eerste ontmoeting.' Ik kijk haar aan en schiet dan in de lach. 'Moet ik daar echt aan beginnen denken?' Ze knikt beslist het hoofd. 'Dat is belangrijk! En ook grappig en misschien pijnlijk, maar dan weet je tegen morgen heel erg precies wat je in je verdere leven aan hem zult hebben.' Onschuldig kijkt ze op en lach ik nog harder. 'Als hij dit zou horen...' Ze grijnst en neemt mijn hand. 'Denk nu maar en vertel op, ik ben nieuwsgierig!' Verontwaardigd trek ik mijn hand los. 'Je was er altijd bij geweest!' Beduusd streelt ze Beamer. 'Het is altijd leuker om het van een ander te horen.' Hoofdschuddend richt ik me tot Aiko die de ogen gesloten had.

'We hadden een afspraak met David en ... het enige wat ik nog weet is dat ik zwart haar zag verdwijnen om de hoek...' Bedenkelijk kijk ik naar Zarah. 'Ik heb nooit geweten waarom hij precies wegrende...' Ze glimlacht geruststellend. 'Zie je nu waarom het soms nodig is om te doen, je bent nog maar net begonnen en je staat al voor een raadsel, zusje.' Ik tik tegen haar voorhoofd en natuurlijk heeft Moose het meteen gezien. Jankend kijkt hij ons beiden aan en legt zijn hoofd op Zarah's schoot neer. 'Tom traint jou veel te veel!' klaag ik hoofdschuddend. Vertedert aait Zarah hem toch en leg ik mijn hoofd tegen de kussens aan. 'En dan had je Tom razend gemaakt in de studio.' Ze begint meteen te lachen. 'Weet je...hahaha...' Ik kijk haar aan en wacht ongeduldig tot de lachstuip voorbij gaat. 'T-tom heeft me verteld dat hij zo gek van me werd dat hij me leuk begon te vinden.' Ik begin meteen te lachen en duw tegen haar schouders. 'Dat is net weer zoiets typisch voor jullie twee!' Ze trekt een wenkbrauw op en kruist d'r armen. 'Nou, jij en Bill wisten wel wat uitdagen betekende! Plots verdwenen jullie twee heilige boontjes naar de slaapkamer. Wat daar dan gebeurd is heb je me nooit verteld!' Meteen draai ik mijn hoofd weg. 'Niets...' Meteen knijpt ze in mijn arm. 'Ik ben niet dom! Jullie waren beiden dronken en toch nog goed bij jullie gedachten. Ik en Tom waren van de kaart en ja,... we hebben 'dingen' gedaan, dus...' Geïrriteerd bekijk ik haar. Als ze dit een opbiechting gaat noemen... Rollend met mijn ogen denk ik terug aan die dag.

'Ik vergat compleet dat hij al een vriendin had. Dus ehm... ' Ik voel een pijnlijke plek opklaren en slik. Die tijd was gewoon zo vreselijk, zo vreselijk moeilijk maar met enige vreugde die ik nooit eerder had gevoeld. Hij wekte zo'n vreemde gevoelens op, ik was echt verliefd geworden op hem, ook al kon het eigenlijk niet. Maar zijn kussen, strelingen, liefkozingen voelden gewoon zo goed aan, zo perfect. Net alsof hij het voor me was en ik aan niemand anders meer kon denken. 'Laat maar.' Verward kijk ik op en merk nu pas de tranen langs mijn wangen. Ze glimlacht en strijkt ze weg. 'Het is een mooi moment geweest, toch?' vraagt ze voor de zekerheid. Natuurlijk knik ik meteen met een brede glimlach. Ze knuffelt me stevig en legt haar hoofd op mijn schouder. Ik voel haar spanning en schiet in de lach. 'Wat heb jij?' Ze laat los en pruilt. 'Ik ben vreselijk zenuwachtig, ik kan het niet helpen.' Ik begin te lachen en voel dan de onderzoekende blik. 'Hoe komt het dat jij nergens stress voor lijkt te hebben, straks loopt er iets fout!' Meewarig schud ik het hoofd. 'Niets kan de dag verpesten, geloof me.'


'Jij hebt werkelijk iets in petto, Bill heeft helemaal gelijk.' Zogenaamd verbaasd kijk ik op. 'Ik heb niets in petto.' Minachtend bekijkt ze me. 'Ik ken je! Jij bent iets van plan! Je loopt al sinds de vast legging van die datum met een brede glimlach op je gezicht!' Verontwaardigd kuch ik. 'Misschien omdat ik eindelijk ga trouwen?' Ze schud het hoofd. 'Er zijn vier maanden gepasseerd en elke dag werd die grijns breder, jij hebt iets geregeld of zo...' Ik rol mijn ogen. Niet echt geregeld en al zeker niet gepland Zarah...





Even een kleine correctie! xd
Er komen nu nog 2 deeltjes achter! Dus ik ga verder tot 140 en niet 139,
misschien maakt het jullie blijer? Wie weet(A)


Alvast bedankt voor alle reacties en mensjes die
zo'n lieve dingen zeggen in de reacties! Thumbs Up for you guys!(H)
Thanx for all your support... xx.

Reacties (2)

  • AlreadyGone

    Ik heb ook geen enkel probleem met een extra deeltje!(A)
    En ik durf er mijn hoofd om te verwedden dat Onaa zwanger is..
    En als dat niet waar is, dan was dit officieel een van mijn laatste reacties op quizlet..:P
    Snel verder!(flower)
    x

    8 jaar geleden
  • Raveness

    snel verder gaan hoor!!

    Ben heel blij met elk extra deeltje die je maakt:P

    (K)(K)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen