Foto bij Fight 11

~Maura Aslan~

Al snel lag iedereen in een diepe slaap, iedereen behalve ik en toen ik opkeek naar het kampvuur dat nog steeds brandde zag ik dat ook Thorin nog wakker was.
Al wou hij volgens mij nog steeds niet gaan slapen, hij vertrouwde niemand van ons, zelfs Eric niet.
Hij deed me gewoon erg denken aan Eric, hij had mijn hulp in het begin niet willen aanvaarde, hij schold alles en iedereen uit en stak de schuld voor zijn vrouw’s dood op Caspian en Aslan, maar na een lange tijd waarin ik veel geduld nodig had, heb ik hem toch weer op het juiste pad gekregen.
Terwijl niemand het zag stond ik Thorin te bekijken, hij staarde verdoofd naar het kampvuur dat langzaam aan uitdoofde.
In zijn blik was vooral woede maar ook verdriet en wanhoop te zien, de drang om naar hem toe te gaan was zo sterk.
Ik wou meer over hem weten, en hem meer over mezelf vertellen, ik wou dat hij me vertrouwde, ik zou hem kunnen vertellen over Eric.
Toch deed ik geen van deze dingen, ik bleef gewoon liggen, ik zou nog wel met hem praten, als de tijd er rijp voor was.
Toen ik Thorin nog even geobserveerd had stond hij plots kwaad op en sloeg zijn vuist tegen de koude en harde muren van de grot waarna hij zich tegen de muur in elkaar liet zakken.
Ik kon het niet laten van even rechtop te kruipen waardoor Thorin nu ook mijn kant op keek, toen zijn helder blauwe ogen de mijne kruisten wendde ik meteen mijn blik af en ging voorzichtig weer liggen.
Ik voelde Thorin’s blik op mij branden maar ik reageerde er niet meer op en viel niet veel later gelukkig in een diepe slaap.

De volgende ochtend werd ik wakker door iemand die me zachtjes heen en weer schudde.
Toen ik opkeek zag ik dat het Eric was.
Toen ik aan het licht gewend geraakt was keek ik even rond en wist weer waar ik was en wat er gisteren zoals gebeurd was.
‘good morning’ mompelde ik zacht waarna Eric lachte ‘good morning sleepy head’ mompelde hij ook waarna ik hem even tegen zijn schouder sloeg en dan rechtop ging staan.
‘We’re leaving in a few minutes’ zei Eric waarna ik knikte en zag hoe iedereen rondom mij zijn wapens en zakken weer bij elkaar raapte klaar om verder te trekken.
Toen ik nog wat verder keek zag ik Thorin in een donker hoekje zitten, nu kon ik het gewoon niet laten en liep naar hem toe.
‘Are you ready to leave?’ vroeg ik zo beleefd mogelijk toen ik voor hem stond, hij keek me eerst even aan en stond dan ook op ‘i’ve got a sword, my bow and arrow and some food, the only things left there’s nothing else to take with me’ zei hij enkel ‘you don’t need to blame me for what the witch did to you!’ zei ik nu ook wat harder.
Thorin zuchtte ‘just leave me, you don’t know anything about war or about what life really is’ gromde Thorin waarna ik sissend antwoorde ‘tell that to somebody else!’
Hierna liep ik richting Destrier en steeg op waarna ook Eric en Rosalie met hun paarden naar me toekwamen.
Thorin steeg ook op ‘let’s go’ zei Eric dan maar waarna hij nu de leiding nam met Rosalie en mij achter zich aan.
We reden steeds verder de hoge bergen in, toen ik bijna op de top stond keek ik even om waarna ik zag hoe bijna iedereen die te voet was een stok had genomen en met behulp daarvan naar boven klauterde.
Thorin die helemaal achteraan liep hield genoeg afstand en keek schuw om zich heen, toen hij door had dat ik naar hem keek leek hij even te zuchtte en spoorde zijn paard wat aan die dan maar aansloot bij de groep.
Zelf liep ik dan ook maar voorzichtig verder tot op de top daar ging ik naast Eric staan die nu uitzicht had over de bergen ‘do we really need to go farther then this i mean i don’t think there are more narniërs or telmarines alive, they all got killed or kidnapped by the white witch’ zei Eric waarna ik mijn hoofd schudde ‘i just need to be sure that there’s no one around here, we also found Thorin maybe we could still find some members of his family’ zei ik hoopvol maar Eric schudde enkel zijn hoofd ‘you can’t help everyone Maura’ fluisterde hij waarna ik zuchtte ‘i helped you’ probeerde ik waarna Eric knikte ‘and i’m really thankful for that’ zei Eric nog waarna ik hem smekend bleef aankeken.
‘Oh okay then you’re the queen, but if this army gets too tired we quit’ zei hij streng waarna ik braaf knikte en we verder reden.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen