Foto bij Chapter 43

Misschien beetje saaie hoofdstukjes nu, sorry. Het is een beetje de verwerkingsfase voor Niall, maar ik ga misschien een tijdsprong gebruiken waardoor hij weer iets meer zichzelf is en iets vrolijker. Er gaan dingen gebeuren, ja, niet extreme dingen omdat dit nou eenmaal niet het verhaal daarvoor is, maar wel wat dingen om de spanning op te voeren. Nou heb ik gehoord, of EIGENLIJK GEZIEN, dat jullie fantastisch goed zijn in REACTIES PLAATSEN, en omdat ik van jullie hou en jullie misschien snel weer een hoofdstukje willen lijkt het me slim om mij daarmee blij te maken... Snappen jullie? Hihi

Chapter 43.
D
ie volgende dag moest ik gewoon naar school, hoewel ik hevig had geprotesteerd. Mijn moeder zei dat ze er volledig begrip voor had dat ik bij Niall wilde blijven, maar dat hij ook andere vrienden kon uitnodigen. Volgens mij had ze dit gezegd om me te strikken, want ze wist heus wel dat ik niet zomaar een vriend was. Ik was niet officieel, maar wel in principe, 'de vriend' van Niall. Qua wat we deden, zou je het zo kunnen noemen. Eenmaal op school vroegen de jongens waar Niall was, ik was er eigenlijk vanuit gegaan dat hij ze al wel had opgebeld of op zijn minst gesmst gisteravond, maar dat was dus niet het geval. 'Ehm, zijn moeder is overleden en-' Maar verder kwam ik niet. Ze begonnen gelijk allemaal vragen te stellen. 'Hoe, wat, wanneer?' Werd er geroepen en ik zei dat ze het allemaal maar aan Niall moesten vragen, over een paar dagen als hij wat gekalmeerd waren. Liam zijn gezicht stond ernstig, het uur daarna toen ik naast hem zat, en ik sloeg mijn arm om hem heen. 'Je steunt hem toch wel goed hè?' Ik knikte gelijk. 'Tuurlijk, Li!' Liam knikte een beetje sip. 'Hoezo?' Hij haalde zijn schouders op. 'Gewoon, hij verdient dit niet.' Ik schudde mijn hoofd. 'Nee, zeker niet.' Ik kon zien dat Liam om Niall gaf, nadat hij deze woorden had uitgesproken en zich weer over zijn schrift boog. Hij keek naar de tekst, maar las het niet. Ik voelde me schuldig, die jongen voelde echt iets voor Niall en ik was degene die er voor stond, in zijn ogen gezien. Alleen wist ik zeker dat hij niet zo verliefd was op Niall als ik, dus zo schuldig voelde ik me nou ook weer niet. Niall en ik waren gemaakt voor elkaar, zo zat het nou eenmaal. De rest van de les werd er geen woord gewisseld maar na de les, toen we even naar de toiletten gingen gaf ik hem een lange omhelzing. We hadden elkaar allemaal nodig in deze tijden, maar vooral Niall had ons nodig. En dat vertelde ik aan Liam, en Liam had oprecht geglimlacht. Ik had geen zin in een verdrietige Liam, zeker niet nu. De laatste drie uur meldde ik me ziek om naar Niall toe te gaan, het beviel me niet dat hij alleen thuis zat. Of nou, Bobby en Greg zouden ook wel thuis zijn, maar toch. Alleen, zonder vrienden, en ik wist zeker dat hij zich zelf weer schuldgevoel aan het inpraten zou zijn. Ik wilde er kunnen zijn om lieve dingen tegen hem te zeggen, want hij was wel de laatste die zich schuldig hoefde te voelen over deze hele situatie.

'Zayn, kom binnen.' Zei Bobby alleen, toen hij de deur open had gedaan. 'Hij heeft je nodig.' Zei hij vervolgens en ik knikte bedankend naar hem, en ging toen mijn weg naar boven. Ik kwam zijn kamer binnen en zag hem opnieuw, net als de vorige keer, op bed liggen. Met een betraand gezicht keek hij naar het plafond, hij had niet door dat ik binnen gekomen was. Ik liep zachtjes naar hem toe en ging toen naast hem staan, zodat hij me wel moest zien. Hij keek niet mijn richting in, maar zag me wel wat hij fluisterde zachtjes iets wat op 'hoi' moest lijken. 'Ik ben eerder van school weggegaan.' Zei ik en ging naast hem op bed zitten, alleen dan met mijn hoofd naar hem toe. Ik pakte zijn handen vast en hij keek me sip aan. 'Het is niet leuk Zayn.' Zei hij verdrietig en ik schudde mijn hoofd. 'Ik weet het Niall... Of eigenlijk weet ik het niet, maar ik geloof je zekersteweten.' Niall beet op zijn lip en zei niks meer. 'Kom hier.' Zei ik en spreidde mijn armen. Niall ging rechtop zitten en nam de knuffel in ontvangst. Hij begroef zijn hoofd in mijn nekholte en begon te snikken. Ik voelde hoe het nat werd in mijn nek en streelde zachtjes over zijn rug. Het was misschien raar, maar op dit moment moest ik denken aan Liam. Zou Niall het fijner vinden als hij in Liam's armen lag? Of hem kuste? Maar die gedachte schudde ik van me af, want toen Niall zijn lippen precies op dat moment op die van mij drukte en me op zich trok, wist ik dat dit was wat hij wilde. 'Ik heb je lippen nodig.' Zei Niall na de kus, terwijl hij luid in- en uitademde. 'Je mag ze ieder moment van de dag gebruiken.' Zei ik met een halve grijns en veegde zijn tranen weg. 'Kom hier dan.' Zei Niall gelijk en het duurde niet lang voordat ik in dezelfde positie lag als tien seconden daarvoor. Liam kwam de rest van de middag niet één keer in mijn hoofd voor, de jaloerse gedachtes waren totaal verdwenen. Want waarom zou je jezelf jaloers moeten maken, als je Niall allang had?

Reacties (7)

  • Dahlias

    Wordt het echt drama als in drama drama? *leest intro* yeahh no drama drama

    6 jaar geleden
  • Ratatouille

    Heerlijk.(krul)

    6 jaar geleden
  • afghani

    Zoo lieff.

    6 jaar geleden
  • LeylaP

    Slimme gedachtes Zayn!
    Ik ben benieuwd naar de spanning en drama enz. Bring it on!:)

    6 jaar geleden
  • JellyBuddy18

    LOVE IT!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen