Bij mijn huis aangekomen staan we ongemakkelijk voor de deur. Uiteindelijk slaat Louis zijn armen om me heen en knuffelt me stevig. Genietend van de knuffel knuffel ik hem terug. Zodra hij me loslaat kijkt hem me diep in mijn ogen aan. ‘Ik weet dat het goed gaat komen.’ Zegt hij nog voordat hij vlinderzacht zijn lippen op die van mij drukt. Verward druk ik mijn lippen tegen die van hem en krul ik mijn lichaam tegen hem aan. Geen van beiden hadden we deze reactie verwacht van mij en heel verbaast legt Louis zijn handen op mijn wangen en houd hij alleen zijn lippen op die van mij. Voor een eerste kus vond ik het ontzettend fijn, teder en lief. De vlinders in mijn buik waren in overvloed bezig in mijn buik, en mijn handen dwaalden door zijn haren heen. Het was perfect.
Geschrokken sprong ik de lucht in toen opeens de voordeur achter ons open ging en zodra ik me omdraaide stond mijn broer daar. Boos keek hij ons aan en indringend keek hij mij aan. ‘Sorry.’ Fluisterde ik naar Louis en zwaaide nog even naar hem waarna ik naar binnen liep.
Zodra ik binnen was, en me omdraaide naar Ian toe keek hij me kwaad aan. ‘Wat was je met hem aan het doen?’ Vroeg hij kwaad en nonchalant haalde ik mijn schouders op. ‘Dat zag je waarschijnlijk zelf ook wel.’ Daagde ik hem uit en kwaad rolde hij met zijn ogen.
‘Je snapt wat ik bedoel, wie is die jongen?’ Geïrriteerd sloeg ik mijn armen over elkaar heen. ‘Dat was Louis en ik ben jouw geen verontschuldiging schuldig. Je bent mijn vader niet.’ Zei ik kwaad en die opmerking was de druppel want hij keek me nu meer dan kwaad aan. ‘Nee ik ben niet je vader, maar ik ben je broer. En bij gebrek aan beter, wil ik mijn kleine zusje beschermen.’ Zei hij uiterst kalm waarna hij de trap opliep.
Me schuldig voelend liep ik ook de trap op naar mijn kamer, daar dumpte ik mijn tas en mijn jas waarna ik mijn schoenen uitsmeed. Zacht liep ik terug naar beneden naar de kamer van mijn broer.
‘Ian?’ Vroeg ik zacht toen ik zijn deur opendeed. Hij draaide zich om in zijn bureau stoel en keek me emotie loos aan. ‘Het spijt me. Ik had dat niet mogen zeggen.’ Fluister ik en doe de deur achter me dicht. Ian staat op en komt op me afgelopen. ‘Ik had niet zo bot tegen je moeten doen en je vriend.’ Zucht hij en slaat zijn armen om me heen. ‘Hij is eigenlijk niet mijn vriend,’ zeg ik zacht en hij kijkt me vragend aan. ‘We zijn een paar keer uitgegaan, maar verder niks. Volgens mij zijn we gewoon vrienden.’ Zucht ik en plof op zijn bed. ‘Volgens mij waren het geen twee vrienden voor de deur.’ Grinnikt Ian en komt naast me liggen. ‘Oke, daar heb je een punt.’ Zucht ik. En een stilte valt over ons heen.
‘Ga je mee naar pa?’ Vraag ik opeens en voel hem verstijven. ‘Ik weet niet.’ Zegt hij dan uiteindelijk. ‘Waarom niet? Ik wil hem graag zien, maar mag niet van mam als jij niet meegaat. En als je een paar dagen meegaat en dan naar huis ga en ik blijf, dan ben je toch geweest en ben ik er toch al en kan ze me niet verbieden.’ Smeek ik bij hem en uiteindelijk knikt hij maar. ‘Oke dan ik ga mee, maar alleen voor jou. Niet voor hem.’ Zucht hij en ik sla mijn armen om hem heen. ‘Fantastisch en dan kun je ook Louis ontmoeten want dan komt hij bij ons langs.’ Grijns ik en knuffel hem. Ik heb de geweldigste broer ever.

Reacties (1)

  • Semantiek

    Ian is wel lief hoor:)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen