Foto bij Chapter 45

Wat gaat Niall zeggen? CLIFFHANGER! Morgen heb ik als het goed is geen huiswerk even, dus dan kan er nog een hoofdstukje komen... MOETEN JULLIE ME WEL MOTIVEREN OKÉ? EN WAT HEB IK NOU VERNOMEN, JULLIE KUNNEN DAT HEEL GOED? Haha, I love you, jullie zijn the best! XOXOXO

Chapter 45.
I
k zag hoe hij het sms'je opende, las, en toen gelijk opkeek om vervolgens mij verontwaardigd aan te kijken. Hij schudde verward en vragend zijn hoofd maar ik haalde enkel mijn schouders op, en negeerde de rest van de niet-snappende blikken die hij me stuurde. Ik ontweek het de hele les door rechtstreeks naar het bord te kijken en weer naar mijn schrift. De hele tijd. Liam die naast mij zat, was ook niet erg spraakzaam, dus dat kwam handig uit. Ik had geen zin in vragen op het moment. Het was gewoon dat... Josh ook erg zijn best deed om Niall goed te laten voelen. Hielden er dan zoveel mensen van Niall? Ik snapte het wel, Niall was nou eenmaal een perfecte jongen, maar ook erg naïef soms. Hij zou nooit begrijpen hoe ik me erbij voelde als een vriend van hem aandacht van hem opeiste. Aandacht die ik graag wilde. Liam voelde meer voor Niall, ik natuurlijk, en misschien Josh ook wel? Maar dat zou wel erg toevallig zijn. Het verbaasde me al dat Liam ook op jongens viel, maar Josh? Josh was een meisjesverslinder die zei wat hij dacht, en ik moest toegeven dat dat hem ook soms wel erg grappig maakte. Ik snapte wel dat Niall hem mocht, maar op sommige momenten leken ze elkaar wel te aanbidden. Toen de les voorbij was snelde ik gelijk het lokaal uit, niet wachtend op Liam, en al helemaal niet op Niall. Jammer genoeg voelde ik Niall me al snel bij komen benen en ik keek de andere kant op terwijl ik hem van me af probeerde te schudden. Hij bleef naast me lopen, toch. 'Zayn, ik snap je niet.' Zei Niall en probeerde mijn aandacht te vangen. Ik liep naar mijn kluisje en wisselde wat boeken om terwijl Niall nog steeds tegen me praatte. Toen ik hem nog steeds negeerde pakte hij me hardhandig bij mijn arm en sleurde me mee naar de toiletten. Aangezien het er nogal genânt uitzag schudde ik zijn hand van mijn arm af en zei dat ik zo ook wel mee zou lopen, zonder dat hij me meesleurde. Eenmaal bij de toiletten duwde hij me tegen de muren aan en ging recht voor me staan. 'Waarom moet ik alleen slapen Zayn?' Ik antwoordde niet. 'Zayn! Antwoord nou.' Toen veranderde zijn blik van boos naar onschuldig, en ik wist dat het moeilijk ging worden. 'Je weet dat ik er nu niet van hou om alleen te slapen.' Ik beet op mijn lip, maar zei alsnog niks. 'Was je jaloers?' Ik schudde snel mijn hoofd, en besefte toen dat hij gewonnen had. Ik kon ook gewoon niet negeren. 'Aha.' Zei hij met een glimlachje. Hij keek even achter zich en maakte eruit op omdat er niemand was, dat hij mijn handen wel vast kon pakken. 'Niet jaloers zijn Zayn. Je weet dat ik van je hou. Alleen van jou.' Zei hij en ik keek naar het plafond, alleen zodat ik niet zijn lieve gezichtje hoefde aan te zien. Niall boog zich naar me toe. 'Je bent de mooiste jongen, de liefste en de enigste.' Fluisterde hij in mijn oor, zijn adem kietelde en ik voelde het kippenvel op mijn huid staan. Mijn hoofd stond op ontploffen. Ik wilde hem kussen, maar het mocht niet. Het mocht gewoon niet. En ik ging het volhouden, ik ging bij mijn standpunt blijven. Nee, Niall, met je lieve woordjes zou ik me niet gewonnen geven. Mooi niet.

Die standvastige gedachte duurde niet lang. Een waarschijnlijke minuut later stonden we zoenend in een hokje. Het was pauze- dus we hadden nog wel even. We besloten naar buiten te gaan met dit lekkere weer, naar ons vaste bankje. Natuurlijk was er weer niemand. Wist iemand wel van het bestaan van dit bankje af? Ik had er nog nooit iemand anders als ons op zien zitten. Niall gooide zijn benen over die van mij. 'Ik was echt boos, Niall.' Hij knikte. 'Had ik al door. Ik snap nog steeds niet echt waarom, maar goed.' Ik zuchtte. 'Zie je dat dan niet? Iedereen vind jou een leuke jongen Niall! En dat ben je ook, daar niet van, maar daar kan ik soms zo jaloers van worden!' Niall fronste zijn wenkbrauwen. 'Goh, iedereen vind jou ook een leuke jongen Zayn. Wees blij dat we geen haters hebben.' Ik schoof zijn benen van mijn schoot af. 'Je snapt het niet! Bij jou is het soms ook méér dan leuk.' Dat laatste fluisterde ik bijna. 'Oja, geef eens een voorbeeld dan? Behalve jij, natuurlijk?' Ik slikte. 'Zie je? Niemand.' Zei hij en vestigde zijn aandacht op een punt in de verte. 'Jawel! Er is wel iemand!' Toen ik dat had gezegd sloeg ik een hand voor mijn mond. Fuck. 'Oja, wie dan Zayn?' Ik wist niet waar ik moest kijken. 'Grappig, hoor.' Ik legde mijn hand op zijn schouder. 'Het is geen grapje.' Zei ik. 'Zeg het dan, verdomme!' Riep hij gefrustreerd uit. In welke nesten had ik mezelf dit keer gewerkt? Wat moest ik in vredesnaam zeggen?

Reacties (9)

  • Dahlias

    Haha en wat nu, Zaynieboy?xD

    6 jaar geleden
  • xVerena

    Snel verder!

    6 jaar geleden
  • Coldest

    Sneeeeeeeel verder!

    6 jaar geleden
  • JellyBuddy18

    Zayn moet het eigelijk zeggen omdat Niall zijn vriendje is! Maar Zayn had beloofd om het niet te zeggen en hij krijgt dan mischien ruzie met Liam! Ohmygod Zayn, how could you?!

    6 jaar geleden
  • Felicita

    Neeee Zayn mag het niet zeggen, want hij heeft het Liam beloofd!
    Stoute Zayn, als je het zegt, ben je niet meer liehieef!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen