Foto bij Fight 13

~Lucy Pevensie~

Kort hoofdstukje mijn excuses daarvoor...IK zal de komende tjd ook niet veel posten want ik ga terug naar Engeland over 3 dagen en dit weekend met ik werken..
Sorry, but i hope you like this chapter, enjoy!

Met een doek voor mijn mond gebonden werd ik aan mijn benen omhoog getild en weggedragen.
Ik kon niet zien door wie, er leek niets te zijn, ik zag enkel voetstappen op de grond verschijnen voor ze rest leek het alsof ik vloog.
Wat ik ook probeerde roepen had geen zin door het doekje en veel tegenspartelen kon ik niet tot ze me op een open vlakte neerzetten en het doekje weghalen ‘who are you and what do you want!’ riep ik meteen kwaad waarna het even stilbleef ‘she looks angry’ zei een stem plots waarna ik gromde ‘i am angry!’ zei ik dan hard waarna er gelachen werd.
‘I am the princess of Narnia!’ siste ik nu ‘Like we care!’ zei een stem ‘i can kill you all!’ dreigde ik dan maar, weer lachten ze.
‘We can kill you much easier!’ zei iemand waarna ik zuchtte ‘well you’re nothing with me after i’m death’ antwoorde ik snel waarna de andere gromden ‘then we kill your friends!’ zei een stem dan waarna ik ook gromde ‘what do you want of me?’ vroeg ik dan maar.
‘We just found out that you could read so now you need to help us’ zei de stem waarna ik nog steeds zoekend rondkeek om te zien of hier echt niemand was.
‘What can i do?’ vroeg ik dan ‘you need to go inside the house of the wizard, he made us invisible many years ago, to make us visible again you’ll have to find his book with magical spells and when you find the spell “to make the invisible, visible again” then you need to read everything that stands on that page to make us visible again!’ zei een stem dan waarna ik zuchtte.
‘How do I know if I can trust you?’ vroeg ik voorzichtig ‘just trust us’ mompelde iemand dan simpel waarna ik even siste maar geen kans had ‘well where’s the house?’ vroeg ik dan waarna een stem iets mompelde dat ik niet verstond en plots kwam er in het midden van de vlakte een soort kasteel tevoorschijn waarna ik naar de deur geduwd werd ‘Go!’ riepen de stemmen ‘C’mon faster, hurry up!’ ‘don’t forget the spell!’
Zo stond ik al snel voor de deur, ik keek nog een laatste keer achterom maar er leek niemand te zijn, toch nam ik de deurklink vast en liep naar binnen.

Reacties (1)

  • Allysae

    hhahahah dit ken ik
    omfg
    im jealous

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen