Foto bij 0.82

“I’m sorry.” hoorde ik zachtjes naast me. Ik fronste toen ik Harry naast me zag zitten. Schijnbaar waren hij en Niall van plek geruild. Harry keek me onzeker aan. Ik zuchtte en keek naar mijn handen. “Why?” mompelde ik. “You know I feel really bad. That's why we came to you.”
Nu Harry wist dat ik hem niet meer ging slaan, kwam hij dichterbij en legde zijn kin op mijn schouder, waarna hij zijn ene arm over de mijne om me heen sloeg. Zijn andere arm sneakte hij langs mijn rug om mijn middel en buik. Zijn adem blies langs mijn wang. “I don’t know. I thought... I thought it would make it better between us. I don’t know why. I’m sorry.”
Ik zuchtte even en liet mijn hoofd tegen die van Harry aanleunen. Ik zei niks.

“Everything all right with you?” fluisterde Harry zacht tegen mijn wang. Ik glimlachte waterig. “I don’t know...
...Just a few days.”
“A few days... And what?” mompelde Harry in mijn oor terwijl hij er een kusje op drukte. “Just a few days left... You know what’s going to happen, Harry.” Ik zuchtte en liet mijn hoofd weer tegen die van Harry aanleunen. Ik draaide mijn hoofd zo, dat het puntje van mijn neus nét die van hem aanraakte. “I know.” mompelde Harry en ook hij zuchtte. Hij pakte me wat steviger beet. “But we’re not losing contact, right?” Ik ademde zijn adem in. “I don’t know.” mompelde ik. “You don’t know?” zei Harry vragend terwijl hij zijn ene hand met de mijne verstrengelde. “Yep...” mompelde ik terwijl ik mijn hoofd van Harry afdraaide en weer naar buiten door het raam keek. “You’re not going to leave me, you know.” mompelde Harry. Met een ruk draaide ik mijn hoofd en trok ik mijn schouder onder de zijne vandaan, waardoor Harry me ook los moest laten. “Are you telling me?!” sneerde ik terwijl ik Harry geïrriteerd aankeek. Harry’s ogen verwijdden zich en zijn mond ging een stukje open. “Wh-what?” stotterde hij terwijl hij me bijna angstig aankeek. Zijn ogen blonken. "Who's leaving the other? Remember?!" Bij elke lettergreep leek Harry te schrikken. Alsof ik hem sloeg.
Mijn hart bonsde hard in mijn keel toen ik zag hoe aangedaan Harry naar zijn handen keek. Hij kneep ze in elkaar, niet wetend wat te doen. Ik sloeg mijn ogen neer en slikte. Ik wist dat ik niet zo uit had moeten schieten. Het enige wat ik deed was een van zijn grote handen pakken en mijn blik naar buiten richten. Mijn gebroken gezichtsuitdrukking zag Harry niet.

Uiteindelijk kwamen we aan bij het gebouw waar de jongens een fotosessie voor een of ander tijdschrift zouden hebben. “Guys,” Paul draaide zich vanaf de stoel naast de bestuurder om. “Listen to me. There are a lot of girls out there, so I want you to stay close together. One of you always stay with her.” Paul wees naar mij. Ik trok mijn wenkbrauwen op. Waarom nou weer? “The first one of you has to follow me. We’ll close the row with two other security guards. Got it?” We knikten allemaal braaf.
Toen we aankwamen, trok Paul de deur open. Een oorverdovend gegil ging me tegemoet. “Holy fuck.” mompelde ik. Paul sprong het busje uit, waarna de rest gelijk volgde. Harry was de laatste van de jongens, daarna kwam ik en toen sloten de andere twee bodyguards de rij. Gelijk toen ik op de grond stond, werd ik aangeraakt. Ik voelde Harry’s hand naar de mijne zoeken, om er zeker van te zijn dat ik achter hem zou blijven. Ik greep zijn hand angstvallig vast, het voorgevalletje van net in de auto negerend. Harry trok zijn hand, en daarmee ook de mijne, expres weer naast zich waardoor ik dicht tegen hem aan moest lopen.
Gegil en gekrijs viel mijn oren binnen. Met mijn ene hand bedekte ik het oor wat het meeste last leek te krijgen en ik borg mijn gezicht in Harry's shirt. Zijn warmte straalde op me af, en ik voelde af en toe zijn schouderbladen tegen mijn voorhoofd aanbotsen, maar dat kon me niet schelen.
Opeens werd er aan mijn haar getrokken, waardoor ik Harry losliet en uit de rij viel, midden tussen de meiden. Met een klap kwam ik op de stoeptegels terecht en schaafde ik mijn handen. “Fuck!” vloekte ik terwijl ik angstvallig de voeten probeerde te vermijden die zich met een rap tempo naast me allemaal verplaatsten. Opeens trapte iemand met zijn voet in mijn buik, waardoor ik ineenkromp van de pijn. Doordat ik weer rechtop zat, kreeg ik een knie hard tegen mijn hoofd en een tegen mijn neus. Ik probeerde gelijk op te staan, terwijl ik ondertussen het bloed vanuit mijn neus op mijn hand zag vallen. “OH MY GOD! It’s her!” hoorde ik opeens naast me. Met een ruk draaide ik mijn hoofd en zag ik een meisje opgewonden naar me wijzen. Shit. Paniekerig keek ik rond of ik iemand van de jongens zag, of van de bodyguards. Waarom die me niet hadden geholpen, snapte ik niet. Ze liepen tenslotte toch achter mij?
Met mijn duim en wijsvinger kneep ik mijn neus dicht. Ondertussen wrong ik me tussen alle fans die rond de ingang waren gedromd. De jongens waren dus al binnen. “OH MY GOD! Harry is coming back!” gilde een meisje, waarna bijna elk meisje op deze stoep helemaal gek werd. Handen werden omhoog gestoken, waardoor ik een paar keer in mijn gezicht werd geslagen. Terwijl ik mijn beide handen gebruikte om het bloeden te stoppen, hoorde ik iemand door een megafoon schreeuwen. Meisjes begonnen te gillen toen ze erachter kwamen wie het was. Ik probeerde te zien wie er op een verhoging boven de meisjes uit probeerde te komen. Toen herkende ik de krullen.
“GUYS! Please shut up!” schreeuwde Harry door de megafoon. Langzaam stierf het gegil weg. Ik probeerde mezelf te verbergen, nu ik tussen al deze jaloerse fans stond. Natuurlijk gilde er af en toe eentje, maar Harry kon zich tenminste hoorbaar maken.
“Okay... Please don’t freak out if I say this, but... My best friend is in this crowd. She was pushed away and we lost her. I don’t see her now, but please, if you see her, just say it.”
Tranen sprongen in mijn ogen vanwege de bezorgdheid die ik ik Harry’s stem hoorde. Hij was echt heel slecht in emoties verbergen en vanaf mijn punt kon ik zelfs de tranen in zijn ogen zien. Hij wilde niet dat me wat overkwam, niet na wat we hadden meegemaakt (in bijvoorbeeld de auto).
Het viel even stil, en vanuit mijn ooghoeken zag ik een meisje naar me kijken. Ik draaide mijn hoofd naar haar toe. Een bezorgde frons kwam in wenkbrauwen. Toen stak ze haar hand op, zonder haar hoofd af te wenden. Haar vriendin, die haar blik had gevolgd, stak ook haar hand op. Toen volgde er nog meer meiden die doorhadden dat ik het was en hun handen opstaken.
“Guys? What’s going on?” hoorde ik Harry’s stem.
Mijn mond viel een stukje open, toen ik om me heen allerlei handen op zag steken. Langzaam weken ze voor me uiteen. “What... the fuck?” mompelde ik toen ik om me heen keek. Waarom opeens alle mensen om me heen hun handen hadden opgestoken en naar me keken, begreep ik niet. “What- huh?”
“There she is, Harry.” riep het meisje, die eerst nog zo vreemd naar me had gekeken. “There is your girl.” Haar ijzige blauwe ogen boorden in de mijne.
Opeens stond Harry naast me, waarna zijn warme hand de mijne omsloot en hij me meetrok, het gebouw in.
“What the fuck happened?!” schoot ik uit terwijl Harry me richting de WC’s duwde. “I don’t know, but let’s say you’re safe now.” reageerde hij terwijl hij de deur van het damestoilet voor me openhield. Ik wierp hem een dodelijke blik toe terwijl ik naar binnenliep. “But,” zei ik terwijl ik richting de wastafels liep, “there was this girl -Harry, leave the door open, I’m not done talking- and she was the first one who put her hand up. Her bright iceblue eyes were staring into my soul! Harry, into my soul! Do you get that?” Ik ratelde door terwijl ik mijn gezicht en handen ondertussen schoonmaakte. Harry stond in de deuropening tegen de deur aangeleund. Een glimlach was rond zijn lippen gespeeld waarbij hij zonder een woord te zeggen naar me keek. Ik draaide me om. “Look,” zei ik. “I know I’m not ugly, but can you please get your eyes off of me and respond to me?” Harry grinnikte en knikte toen. “Yeah. Maybe you can search for her on Twitter? Thank her, or something like that.”
Een brede glimlach verscheen op mijn gezicht. “Harry! That’s actually a really good idea!” Harry keek me grijnzend aan. “I know I’m not dumb, but can you please get your eyes off of me and come with me?” herhaalde hij mijn woorden.


Yuuuu, ik ben terug uit Schotlandddd!:D
Het was echt zóóó leuk omg, en laat ik er even bij vermelden dat Edinburgh een ge-wel-dige stad is. Je kan er (heb ik gehoord, en het is hoogstwaarschijnlijk ook zo) er vanaf Amsterdam heel goedkoop naar toe vliegen (wel zonder koffer) en dan een shopdagje in Edinburgh hebben (Toopshop, Primark, H&M, Zara, ALLES), en dan aan het einde van de dag weer terug! Ik zou het echt voor je verjaardag vragen haha.
De stad is ook echt heel mooi, schoon, en heeft zijn geschiedenis. Lol <3

Er was helaas wel een of andere jongen van de groep die 'mij leuk vond'.
Zo gezegd, hij was zo wanhopig dat hij heel vaak maar iemand heel snel leuk vond. In de brugklas vroeg hij mijn vriendin, in de tweede vond hij een andere leuk, dit jaar nog een andere en deze reis probeerde hij eerst mij (maar ik wees hem af), en toen NOG EEN ANDERE VRIENDIN ARGH.
MAG IK BOOS WORDEN?!
Nee grapje, maar hij pakt het helemaal verkeerd aan als hij zo graag een vriendin wilt. Én een beetje jammer dat dat gebeurde tijdens de Schotlandreis.. Dan wil ik me niet met zulke dingen bezig houden ._.
Ik klink misschien hard hoor, maar het was pretty obvious dat hij me niet echt leuk vond. En bovendien, mijn hart is nog steeds bezet door... Je weet wel.;)

Reacties (3)

  • Manonxxx

    Ik ben blij dat je weer terug bent
    en dat je het naar je zin hebt gehad.;)
    But,
    Please snel verder....<33

    6 jaar geleden
  • AnkePayne

    kben blij da je terug bent en dat je je geamuseerd ebt:)

    6 jaar geleden
  • HaroldStyles

    *Topshop

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen