Foto bij 0.83

We waren de laatste paar dagen verder en ik was zwijgend bezig mijn koffer in te pakken. Harry, met wie ik in de kamer verbleef, was al een paar uur geleden vertrokken, omdat hij in de war was met zijn gevoelens. Hij kon het niet verkroppen dat ik weg zou gaan, ook al had hij daar zelf voor gekozen. Hij zou twee dagen na mij weggaan, naar Caroline. Ik probeerde niet te denken aan het vooruitzicht van een gelukkige Harry en Caroline met een kind.
Mijn bruine koffer lag op het bordeauxrode tapijt met gouden rafels. Het donkerbruine dekbed lag nog opengeslagen op het eikenhouten hemelbed. Aan beiden kanten van het bed stonden twee zwarte houten kastjes met op beiden een lamp. Aan de rechterkant van het bed was een de muur een telefoon gevestigd, zodat men gelijk kon bellen als er iets gebeurde.
De grote witte ramen waren wijd open gezet, vanwege de hitte. Niet dat het veel hielp, want er kwam nauwelijks een klein windje naar binnen, maar ik moest door gaan met inpakken, om nog op tijd te kunnen zijn.
Net toen ik mijn bruine vale koffer had dicht geritst, ging de deur open. Ik draaide mijn hoofd, aangezien ik nog steeds op mijn knieën zat. Het was Harry. Hij had een donkerbruine jeans aan met een witte tanktop. Zijn RayBan had hij bungelend in zijn hand vast, terwijl hij in de andere zijn iPhone vasthield. Ik zag zijn puntige schoenen er duidelijk onderuitsteken. “Hi.” begroette hij me op een normale toon terwijl hij op het bed ging zitten en keek hoe ik opstond. Ik keek hem fronsend aan. “You alright?”
Harry knikte overtuigend. Té overtuigend.
“Yeah, I can do this, I think.” zei hij terwijl hij even fronste. Ik keek hem even aan en stond toen op, om me weer naast hem op het bed te laten zakken.
“You know... I don’t know what I would’ve done if these last months wouldn’t have happened. They were the best of my life.
Well... Not even sure, because the last ten years were absolutely great too. I love you, you know?
It’s hard to know we’ll both go another way. And if Caroline wouldn’t be pregnant, I would’ve wanted to stay with you for the rest of my life. But, as you probably already know from me, I love kids. And I can’t allow myself to neglect my very own coming child. I will protect this baby with my life and I will be a father to her or him like I wanted my own dad to be, whether the mother is the love of my life -like you- or not. It’s still my child and I love it already. I’ll try to set it all up with Caroline, although I don’t know if it’s even going to work.
I’m sorry. I’m sorry I ruined your vacation and I’m sorry I ruined the possible chance you had with Tom. I’m really sorry. I know that, when you will go back to England, we probably won’t ever talk again. I know it. I can see it in your eyes. You don’t want to keep having contact with me while I have a child that’s not yours, although you wish it was. I love you baby, but my coming child will be on the first place. I’m so sorry. But I’ll always love you.”

Het was even stil. Tranen stroomden over mijn wangen. Een brok in mijn keel waardoor ik de mogelijkheid om te kunne praten niet had. Ik knikte, ter begrip.

“Can I-can I have a last kiss?” fluisterde ik schor, terwijl ik in mijn handen wreef. Al gelijk schoven Harry’s handen in mijn nek en trok hij me naar zich toe. Toen ik zijn mond op de mijne voelde, proefde ik niet alleen mijn eigen tranen. Ik wist dat hij ook huilde.
Ik drukte mezelf dicht tegen Harry aan, met mijn vingers door zijn bruine krullen gevlochten, bang om hem te laten gaan.


De volgende dag zat ik zwijgend met alle jongens en Paul in een busje, op weg naar het vliegveld. Ik was door Paul voorin gezet -de reden wist ik ook niet- en het kwam er dus op neer dat ik naast Paul zat. De jongens zelf zaten achterin.
Onderweg keek ik naar de mensen en schattige winkeltjes waar we voorbij raasden. De meesten van hen leken zo’n onbezorgd leven te leiden, geen enkel van hen een idee hebbend dat er een meisje in het busje zat die hen voorbij reed die het liefst gewoon uit het busje sprong en zich huilend langs de kant van de weg op de grond zou oprollen tot een balletje.
Ik slikte moeizaam en knipperde mijn prikkende tranen weg. Ik voelde me alsof er twee bodybuilders op mijn schouders en borst stonden en voor de grap op en neer gingen springen. Bij elke meter dat we dichter bij het vliegveld zouden komen, sprongen de bodybuilders steeds hoger en kwamen dus harder neer. Ik moest mezelf steeds eraan te blijven herinneren adem te blijven halen- het liefst stopte ik daar gewoon mee.
Het idee dat Harry nu achter me was, maar er over een uur niet -en waarschijnlijk gewoon nooit- drukte zo zwaar op me dat ik mezelf moest afreageren. Mijn knokkels werden wit door het knijpen in het handvat wat in de deur bevestigd was.

Toen we bij uiteindelijk bij het vliegveld geparkeerd stonden, bleef ik nog zitten.
Het was voorbij. Dit was het moment waar ik de afgelopen tijd zo tegen op had gekeken. Dit was het punt waarop ik mijn hoofdstukken met Harry ging afsluiten. Ik zou mijn beste vriend niet meer hebben- niemand zou hem kunnen vervangen. Ook Gemma niet. Zelfs mijn moeder niet.
Ik werd opgeschrikt door geklop aan mijn raampje. Ik zag Niall met een trieste glimlach naar me kijken. Ik glimlachte zwakjes, waarna hij de deur voor me opendeed. Net toen ik uitgestapt was zag ik hoe Harry mijn koffers uit de achterbak haalde en op de grond neerzette. Toen hij opkeek kruisten onze blikken elkaar. Mijn adem stokte en ik wendde mijn blik af. Niet-wetend wat te doen schuifelde ik wat met mijn voeten. “Come on.” mompelde Niall terwijl hij zijn hand op mijn rug legde en me zachtjes richting de ingang van het vliegveld duwde. Ik had het gevoel alsof Niall me gewoon moest dragen- mijn benen voelden zo zwaar. Toch kon ik mezelf het gebouw inslepen, met Niall aan mijn zijde en de rest van de jongens en Paul met mijn koffers achter me aan. “I-I have to check in.” mompelde ik schor terwijl ik al voelde hoe moeilijk dat zou worden. “Please- let me do it, sweetheart. You can just go get something to drink with the boys.” hoorde ik Paul achter me zeggen. Met een waterige glimlach draaide ik me om naar Paul. “Thank you, Paul.” mompelde ik terwijl ik hem mijn paspoort en dergelijke overhandigde. Met een glimlachje wierp Paul me een knikje toe, waarna hij met mijn koffers wegliep.

“Come on, let’s get something to drink.” zei Liam, terwijl hij zorgvuldig een arm stevig om mijn schouders sloeg. Ik knikte stilletjes en liep met de jongens mee.
Uiteindelijk zaten we in een of andere koffieshop, genaamd Coffee Company, aan een beker te nippen. Het was stil. Ik staarde naar mijn beker, durfde geen oogcontact met Harry te maken. En het leek erop dat hij dat ook niet wilde.
“Guys- let’s not be sad! Did you forget the fun times we had?!” zei Louis terwijl hij ons wanhopig lachend een voor een aankeek. Ik schonk hem een glimlach. “I know, Louis. I just... This is not really easy.” antwoordde ik. Louis knikte begrijpend.
“Of course I understand that, sweety.” antwoordde hij.
Ik glimlachte zwakjes en richtte toen mijn blik weer op mijn beker met koffie. Het feit dat tussen een van deze jongens mijn soulmate zat, en degene voor wie ik mijn leven zou geven, en waar ik ook nog de liefde mee heb gedeeld, maar over een uur voor altijd weg zou zijn, brak me.


Omg guys- sorry sorry sorry! Ik heb gewoon géén kans gehad om op de computer te gaan en een hoofdstuk te bewerken en te activeren deze anderhalve week! Ik schijt nu ook half in m'n broek omdat m'n vader ieder moment thuis kan komen omg
Kleine update: P heeft nu z'n examens gehad, maar als hij ook naar Prom gaat aan het eind van het jaar, dan hebben E. en ik een plan (we gaan halverwege de avond naar D. en dus ook P. en de anderen en dan ga ik gesprek aanknopen met P. als ik genoeg moed heb ingedronken lol, ik heb nu al zenuwen!)
Prom is op 3 juli, dus als het die dag is, willen jullie dan alsjeblieft duimen voor mij? :') (dat ik er bijvoorbeeld niet de verkeerde dingen uitfloep)
xxxx <3<3

Reacties (5)

  • Nashton

    Ik duim ook voor je ;D. En Harryyy, laat haar nou niet gaan. ):

    6 jaar geleden
  • AlphaWolve

    Love It!!! (: Ik duim voor je (; Xxx
    Ps. Ook nog veel suc6 met je storie. Al typ je niet veel, I Still Love It! (:

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    Haarrrrrrrry.
    Let her stay. Don't let her go. Begrepen?
    She loves you and you love her, you still
    can be there for caroline and the baby while
    you are with her. Please?
    Ik duim voor je, hopelijk is P niet verlegen.
    Xx.

    6 jaar geleden
  • Lootus

    Ahhwwww nooow, bneeej dit kaan nnieeet! Ze hooort bij Harry!! nooww pleasssee!

    6 jaar geleden
  • AnkePayne

    khoop da er snel een vervolg is.. IK DUIM VOOR JE MEID

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen