Foto bij 0.84

Tranen prikten in mijn ogen. Voor ik wist biggelden ze een voor een, met een hoge snelheid, over mijn wangen. Ik kon mezelf inhouden om geen geluid te maken, en sloeg mijn handen voor mijn gezicht. Het kon me helemaal niets schelen dat ik hier in het openbaar zat te huilen. Hierna zou het toch klaar zijn.
Ik voelde armen om me heen, maar bewoog me ervan los. Ik wilde geen medelijden. Ik was verdomme een (jong)volwassen persoon! Wie heeft er nu medelijden nodig?! Ik niet...
Ik haalde mijn handen weg en met gesloten ogen probeerde ik te stoppen met huilen. Via mijn neus ademde ik in, en via mijn mond weer uit.
Nadat ik mezelf onder controle had, deed ik mijn nog betraande ogen weer open en pakte mijn beker weer vast. “I’m fine.” fluisterde ik schor. Ik keek heel even op. Ik schrok toen ik zag dat de jongens weg waren. Hoe waren ze weggekomen zonder dat ik dat hoorde? Mijn mond viel open en mijn keel kneep zichzelf al dicht. Hadden ze me gewoon achtergelaten? Waren ze lachend weer het busje ingestapt en weggereden, gierend om dat meisje dat zo nodig als een klein kind moest jammeren? En alles zonder ook maar enkel gedag te zeggen?
Net toen ik op wilde staan om mijn beker in de prullenbak te smijten, verscheen er opeens weer iemand naast me. Mijn adem stokte toen mijn blik die van Harry ontmoette. “Wh-what?” reageerde ik schor. “The boys wanted me to be alone with you. So...” mompelde Harry terwijl hij zich op de stoel liet zakken waar Niall eerst nog had gezeten. Ik keek naar de jongen. Ook hij staarde me aan, met een gepijnigde blik. “I love you so much.” mompelde hij terwijl een gebroken gloed in zijn ogen kwam. “Don’t make me cry again, Harry.” fluisterde ik terwijl ik zijn handen, die op de tafel lagen, vastpakte en ze op mijn schoot hield. Een klein kneepje was wat ik van hem kreeg. Ik kneep niet terug.
“Please don’t be sad about me. You’ll have a happy life, just probably without me. Please.. Don’t cry. Go live your life. Think about me and remember the perfect times we had, once you’re older. Love the man you’re going to marry, but don’t forget me. Get a lovely child, but don’t forget what would’ve happened if I wouldn’t have mine at this age. Please don’t forget me.”
“I will never forget you, you silly.” mompelde ik met een zwakke glimlach terwijl ik mijn armen om Harry’s nek heen sloeg en me dicht tegen hem aandrukte. Mijn neus verstopte ik in zijn nek en ik snoof zijn geur diep op, met zijn krullen die in mijn gezicht kietelden. Ik voelde Harry’s grote handen op mijn rug. Hij tekende er rustgevend figuurtjes op.
Na een paar minuten liet ik Harry weer los, maar pakte wel zijn handen weer vast. Toen kneep ik wel terug.
“Thanks for the great time and love you gave me. You’re absolutely amazing, Harry. Don’t forget that. Please, when you’re older and you’re looking at yourself in the mirror, thinking what kind of bad person you are... Please think of me then. Remember me what I said to you. You are an god-blessing person, Harry. You’re so kind, so loveable. Your child will be the luckiest ever. He or she will have the greatest dad ever. I love you so much, baby. Thank you.”
Een zwakke glimlach had zich om mijn lippen gespeeld.
Even bewoog Harry niet. Toen legde hij plotseling zijn hand in mijn nek en trok me naar zich toe, om daarna zijn zachte lippen op de mijne drukken. Schijnbaar konden we het ons allebei niet schelen of er foto’s op zouden duiken. Dit moment was voor Harry en mij.
Onze lippen bewogen in harmonie. Ik volgde hem en hij volgde mij. Als de een langzamer ging, volgde de ander. Ging de een weer sneller, dan de ander ook. Maar er zaten geen tongen bij.
Toen lieten we elkaar weer los. Met een kleine glimlach en met mijn boventanden op mijn onderlip gedrukt keek ik Harry aan. Ook hij glimlachte naar me. Toen drukte hij nog een kus op mijn wang en trok me toen samen met hem overeind, waardoor ons lengteverschil weer duidelijk te merken was. Harry sloeg zijn lange armen om me heen en ik begroef mijn gezicht in zijn vest. Ik glimlachte.
“Come on. We have to go.” zei Harry met een glimlach terwijl hij zijn hand uitstak. Deze nam ik gretig met beide handen aan.

Toen we verder liepen, zag ik de jongens verderop staan. Eenmaal daar, zei Zayn meteen: “Sorry we suddenly left. We just felt like you had to talk with Harry, just by yourself.” Ik glimlachte. “It’s okay, Zayn. Don’t worry.”
“I’m sorry to say you this, but... You have to go, otherwise you’ll miss your flight.” hoorde ik Paul zeggen.
“Okay. Then... this is it.” mompelde ik.
Het was tijd. Dit was dus het punt. Hierna zou het klaar zijn.
Eerst omhelsde ik Paul. “Thank you, Paul. For helping me and stuff.” mompelde ik, waarna ik hem weer losliet. Paul schonk me een knik met een glimlach.
Toen kwam ik bij Zayn. We knuffelden elkaar stevig. Woorden waren niet nodig.
Ook Liam knuffelde ik, met mijn armen strak om zijn middel geslagen. Ik zuchtte diep en liet hem toen los. Toen sloeg Louis gelijk zijn armen om me heen, om me dan zachtjes heen en weer te wiegen.
“I’m going to miss you, girl.” zei Niall jammerend nadat Louis me losgelaten had en hij sloeg zijn armen stevig om me heen. Ik lachte zachtjes terwijl de tranen in mijn ogen sprongen en ik knuffelde Niall terug. Toen liet ik hem los. Mijn blik ging naar Harry. Zijn glimlach was verdwenen en het verdriet was in zijn ogen af te lezen. Ik slikte.
“I’ll bring you to your gate.” zijn lage stem sloeg bijna over. Ik knikte zachtjes. Harry pakte daarop mijn hand en verstrengelde zijn vingers met de mijne. Terwijl hij me zachtjes meetrok zonder om te kijken, bleef ik mijn hoofd draaien naar de andere vier jongens, terwijl we verder liepen. We liepen steeds verder weg en ze werden steeds kleiner. Toen we de hoek om waren en ik ze niet meer kon zien, draaide ik me weer terug. Ik omklemde mijn handtas stevig en slikte. De brok in mijn keel kreeg ik niet weg.



Well... Het einde zit er zo'n beetje aan te komen...
In feite, hierna is het nog één hoofdstuk en dan is het... klaar?
Ahhh:(vind ik echt niet leuk ugh. Maar hopelijk kan ik gauw aan Deel 2 verder... Want ik heb ook geen idee wanneer die dan zou komen... Haha D:
<3 <3 <3

Reacties (6)

  • AnkePayne

    :'(
    Please schrijf een deel 2!!!

    6 jaar geleden
  • Horibe

    Omg snel verder:)Iedereen echt zo van waaromm? En ik echt Yay tweede deel!!!! HahaxDSnel verder

    6 jaar geleden
  • Lootus

    NEEE EINDIGD HET ZO?! WAAROM?! waaarom doe je dat?! ZIJ HOREN BIJ ELKAAR!

    6 jaar geleden
  • AlphaWolve

    Ik zit gewoon bijna te huilen omdat ik het zo zielig vind.... Why are you do this to me? Still Love It!!! (:

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    Omg,
    ik zit hier nu gewoon te huilen.
    Thanks, (positieve bedoeld)
    snel verder...<3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen