Foto bij Cinquenta

Maya Milena dos Santos Aveiro
      Genietend van de warme zon zitten Eva en ik in de tribune. Mijn blik volgt het Belgisch elftal tijdens hun opwarming voor enkele minuten, waarna ik glimlachend naar links kijk. "Hoe gaat het tussen jou en Thibaut?" Meteen worden haar wangen rood en begint ze te gloeien. "Goed, heel goed. Gisteren had hij een vrije dag, dus hebben we een strandwandeling gemaakt. Cliché, I know, maar het was echt leuk!" De enorme glimlach op haar gezicht vertaalt hoe gelukkig ze is en haar ogen stralen bij het vertellen. "Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan en hebben we samen gekookt. Of nou ja, geprobeerd. Uiteindelijk hebben we gewoon roomservice moeten bestellen", brengt ze grinnikend uit. Een lach verlaat mijn mond. "Ik zie het al voor me. Jullie lijken me het perfecte, onhandige stelletje." Even kijkt Eva me verontwaardigt aan, waarna ze glimlachend met haar ogen rolt. "Dat zou eigenlijk wel kunnen kloppen, ja.."
      "Hm, genoeg over Thibaut en mij. Vertel eens wat over Fábio, hij ziet er zo lief uit!" Een zachte lach verlaat mijn mond, waarna ik haar gedachte beaam. "Hij is ook heel lief", zeg ik, waarna er onbewust een verliefde zucht over mijn lippen rolt. "Vooral in deze situatie. Hij steunt me echt ongelooflijk goed, ik mag me gelukkig prijzen met hem." Mijn mondhoeken krullen licht omhoog. "Hoe bedoel je, vooral in deze situatie?" Oh. Mijn glimlach druipt weer af en even kijk ik de andere kant op. "Maya?" Een zucht verlaat mijn mond. Ik weet wel dat ik van plan was om het met haar over Gabriela te hebben, maar wie zegt dat het haar iets interesseert? "Het is een lang verhaal, ik wil je niet lastig vallen.." Eva's gezicht betrekt en moeilijk kijkt ze me aan. "Is het zo serieus?" Ik denk dat de blik in mijn ogen genoeg zegt, want voor ik het weet, is ze één en al oor. "Kom op, ik ben hier om je te helpen. Samen vinden we een oplossing, dat beloof ik je." De geloofwaardigheid in haar stem en de vertrouwde blik in haar blauwe ogen weten me te overtuigen en langzaam aan begin ik mijn verhaal. Ik vertel hoe Gabriela zoveel jaren geleden verbannen werd, omdat ze met de kleine Argentijn trouwde. Hoe ik al die jaren probeerde om mijn gevoelens te verbergen en hoe ik haar gisteren voor het eerst terug zag. Eva onderbreekt me niet één keer. Geboeid zit ze te luisteren, en als mijn verhaal ten einde is, kijkt ze me meelevend aan.

      "Dat is inderdaad een lang verhaal." Haar ogen vernauwen en peinzend bijt ze op de binnenkant van haar wang. Zelf laat ik mijn blik nogmaals over het immens grote veld glijden. De Rode Duivels trekken sprintjes en één voor één zien ze er afgepeigerd en moe uit. Mijn aandacht wordt getrokken door Dries Mertens, die zijn hand opsteekt. Glimlachend zwaai ik terug. "Heeft hij echt geen vriendin?" Eva kijkt me verward aan en grinnikend wijs ik naar Dries. Ze schudt haar hoofd. "Hij concentreert zich vooral op zijn carrière, dat is wat nu het belangrijkste is voor hem." Ik knik als teken dat ik het begrijp en haal mijn schouders op. Net op het moment dat ik mijn mond wil opentrekken om wat te zeggen, is de blondine me voor. "Het zal een meisje moeten zijn die zijn gedachten verovert en voetbal op de tweede plaats stoot, anders heeft ze geen schijn van kans. En daarin is Dries direct, hij weet meteen of het iets kan worden of niet." Onder de indruk kijk ik haar aan. Volgens mij zijn die twee goeie vrienden. "Hm, genoeg over hem. Wat ben je van plan met Gabriela?" Haar stem klinkt meteen een stuk stiller, afwachtend. Een lange zucht verlaat mijn longen. Ik wrijf met mijn handen in mijn ogen en kijk Eva wanhopig aan. "Ik heb geen idee. Ik weet echt niet wat ik moet doen."

      "Wat zegt je hart? Ik denk dat dat hetgeen is wat je moet uitzoeken voor je iets beslist. Alleen jij kan en mag die keuze maken, Maya. Het zal hoe dan ook de juiste zijn, dat beloof ik je." Een zucht verlaat mijn mond terwijl ik mijn ogen sluit. Hoe moet ik nu weten wat de juiste keuze is? Ik weet wat mijn hart wil, maar ik weet niet of ik dat zélf wel wil. Overstuur sta ik op en begin ik te ijsberen. Mijn gevoelens en gedachten lijken zich op te splitsen in twee kampen die geen vrede met elkaar kunnen vinden. Hopeloos kijk ik op naar Eva. In haar helderblauwe ogen is onrust en bezorgdheid te zien. Als ik luttele seconden later haar armen om me heen voel, breek ik en stromen de eerste tranen over mijn wangen. Hoe verwacht God dat een meisje van 19 met zo'n situatie omgaat? Kon Hij dit niet nog enkele jaren uitstellen, tot ik sterker in mijn schoenen sta en klaar ben voor de wereld? Luide snikken rollen over mijn lippen terwijl mijn lichaam schokkerig opgevangen wordt door Eva. Ik voel haar vingers op mijn rug en hoor haar stem geruststellende woorden prevelen in mijn oor. Hoe ze het doet, weet ik niet, maar stilaan worden mijn tranen geremd en val ik stil.
      "Sorry", ik veeg mijn wangen droog en kijk beschamend een andere richting uit. Vrijwel meteen gaat Eva in protest: "Je hoeft toch helemaal geen sorry te zeggen? Op zo'n momenten heb je een vriend nodig, en ik ben blij dat ik dat kon zijn." Ze produceert een zachte lach en wrijft me over mijn haar. Je moet je helemaal niet schamen, gek. Ik zal er altijd voor je zijn." Een glimlach breekt door op mijn gelaat. Ik trek haar in een knuffel en fluister een welgemeende "Dank je wel", in haar oor.
      Hoe iemand zo snel zo veel voor je kan betekenen..


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

What d'you think? x

Jullie reacties weten me telkens weer op te beuren, thank you so much! <3
Sorry dat het een tijdje duurde, ik vond dit hoofdstuk ingewikkeld en nou ja, het liep niet zo vlot..
7 reacties om verder te gaan? (a)

Reacties (6)

  • periphery

    Oh, sweety... Ik heb even tranen in mijn ogen.. Ik wil zo graag bij je zijn nu en je knuffelen en zeggen dat het oké is en oh Jezus... Ik voel me zo schuldig dat ik nu pas iets van me laat horen, ik heb aldoor aan je moeten denken, het spijt me echt!
    Ik vind het zo lief, dit hoofdstuk.

    Wat zegt je hart? Ik denk dat dat hetgeen is wat je moet uitzoeken voor je iets beslist. Alleen jij kan en mag die keuze maken, Maya. Het zal hoe dan ook de juiste zijn, dat beloof ik je

    Dat is gewoon wat ik tegen jou heb gezegd, precies datzelfde, ik vind het zo lief dat je het in dit verhaal hebt verwerkt. Weet je? Ik ben jaloers op de Eva in dit verhaal, want hoewel ze een vertolking van mij is, zal ze altijd dat ene beetje meer hebben - jouw nabijheid en knuffels...
    Love you, my dear, you're the best friend I have and I never want to lose you, never! <3

    8 jaar geleden
  • nightqueen

    jeej ^^
    Leuk stukjeeeee!
    Zoals altijd hé, ik verwacht ook niks anders van je ;d

    8 jaar geleden
  • NWalcott

    Ik ben weer helemaal bijgelezen. Yay!!!! I LOVE IT OKAY THIS IS TOOO MUCH ITS SUCH A GOOD STORY AND I LOVE IT!!!

    8 jaar geleden
  • FCBayern

    Ahw zo lief..

    8 jaar geleden
  • Meile

    Lieve Eva <3
    En een directe Dries, ik zie hem altijd voor me als de eeuwige grappenmakerxD

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen