Foto bij Choice 161

"Waar was je de hele dag?", vraagt Aaron als ik 's avonds pas thuis kom. 
"O, gewoon een meidendagje", glimlach ik triomfantelijk en ik geef hem een kus. Ik zet mijn tas op tafel en haal mijn mobiel eruit om die aan de oplader te leggen.  Verder zit er niet erg veel in mijn tas. Mijn moeder heeft alles wat we voor de bruiloft gekocht hebben, mee naar huis genomen. Ten eerste zodat Aaron het niet kan zien. Ten tweede omdat ik niet zou weten waar ik het hier moet neerleggen. Ten derde omdat we de bruiloft in Doncaster houden, en ik me dus ook thuis moet omkleden. Dan ligt alles er tenminste al. 
"Dacht ik vanochtend dat we samen een leuk dagje met z'n tweetjes zouden hebben, ben je ineens weg", zegt hij een beetje teleurgesteld.
"Sorry. Ik had het eigenlijk moeten zeggen, maar ze stonden al voor de deur", verontschuldig ik me zonder ook maar iets te verraden. Als hij weet dat ik voor de trouwjurk ben gaan kijken, en er ook een gevonden heb, dan gaat hij me sowieso uithoren. En laat ik nou net niet de beste leugenaar zijn. "We kunnen er nog een gezellige avond van maken."
"Kom dan maar." Hij pakt me al rond mijn zij vast en tilt me op. Eerst protesteer ik nog als hij me draagt, maar vervolgens lach ik erom. Hij gooit me op de bank neer en komt boven me hangen. Hij geeft me een kus wat ontpopt tot een lange intieme zoen. "Ik hou van je, Juliet", fluistert hij. Godverdomme! Ik had me voorgenomen om het vanavond te vertellen, maar hoe kan ik dt nu doen? Dan verpest ik de hele avond? Ik heb het sowieso al verpest door die stomme avond van twee weken geleden! Ik wil het helemaal niet vertellen. Dan wordt hij boos en stel ik hem vreselijk teleur. Dat kan ik echt niet doen! Maar ik moet het wel vertellen. Zo echt mogelijk probeer ik een glimlach op te zetten, maar volgens mij lijk ik nogal onzeker.
"Wat is er, schat?", vraagt Aaron als hij het ook gemerkt heeft. Shit! Shit! Hij komt naast me liggen op de bank en kijkt me met een bezorgde blik vragend aan.
"Bruiloftstress", lieg ik. "Er moet nog zoveel gedaan worden en-", begin ik te ratelen, maar ik stop al snel weer als het er niet geloofwaardig uit komt. 
"Dat is zeker niet alles, hè?", vraagt hij. Hij ziet dat er iets dwars zit. Tuurlijk merkt hij dat! Hij kent me veel te goed!
"Nee."
"Wat is er dan nog meer?" Een beetje angstig kijk ik in Aaron's ogen die bezorgdheid uitstralen. Hij geeft zo veel om mij, dan kan ik hem dit toch niet aandoen? Ik stamel en bijt op mijn lip wanneer ik mijn blik af wend en naar het plafond staar boven ons. Net of hij door mijn ziel heen keek, zo doordringend.
"Ik...", fluister ik stamelend, ".. Louis...", fluister ik nog zachter, bijna geluidloos. Aaron ligt zo dicht bij me dat hij het wel moet horen. Ik voel tranen achter mijn ogen prikken en bijt nog harder op mijn lip. 
"Wat is er met jou en Louis?", vraagt hij. Die toon in zijn stem. Ik hoor er aan dat hij een beetje angstig klinkt, alsof hij het weet, maar eigenlijk hoopt dat het niet zo is.
"Ik heb er zo'n spijt van. Het spijt me zo erg!" De eerste tranen rollen over mijn wangen en ik begin te snikken.  
"Heb je met hem...", durft hij al bijna niet te vragen. Lipbijtend knik ik met mijn hoofd een ja.
"Ja. Ik heb het met hem gedaan", knik ik beschaamd. 
"Laatst of.."
"Laatst." Het is stil en dood eng. Tè angstig stil. Ik ben echt bang voor zijn reactie. Hij staart naar het plafond terwijl ik hem nu aankijk. Zijn ogen schieten alle kanten op. Waarschijnlijk draaien zijn hersenen nu overuren.
"Waarom?" Ik antwoord niet en haal mijn schouders op. 
"Ik heb er zo'n spijt van! Echt waar!" Het klinkt bijna smekend. Dat is het ook. Aaron reageert niet. "Zeg iets. Wordt op z'n minst boos op me!" Weer antwoord hij niet. Waarom niet? Hij moet boos op me zijn!
"Was het lust of liefde?", vraagt hij dan. Meteen vergeet ik naar adem te happen. Lust of liefde? Lust... Liefde... I-ik weet het niet. Ik weet het echt niet! Met dit gevoel zit ik al de hele tijd. Die vraag spookt al de hele tijd door mijn hoofd. Was het lust of liefde? Wat betekende het voor mij? En wat betekende het voor Louis? Pure lust voor hem? Of zou hij toch nog om me geven? En ik? Ik weet het niet. Nu wordt me deze vraag gesteld. Ik kan niet eens antwoord geven op mezelf laat staan...
"Een stomme impulsieve dronkenactie na het uitgaan", lieg ik. Hij reageert weer niet en gaat rechtop zitten op de hoek van de bank. Hij is zo teleurgesteld in me. Hier was ik bang voor. "Het heeft echt niks met jou te maken!"
"Dus?"
"Sorry sorry sorry! Het spijt me zo vreselijk erg! Ik voel me al weken vreselijk schuldig." Ik verberg mijn gezicht in mijn handen.
"Al weken?"
"Ja", antwoord ik zacht, bang voor wat hij gaat zeggen.
"Toen je bent uitgegaan met Eloise en Edward?"
"Ja."
"En nu?" 
"Ik heb hem de volgende dag gezegd dat het beter was als we elkaar niet meer zouden zien, en dat we er allebei spijt van hadden. Ik heb hem ook al twee weken niet meer gezien", ratel ik.
"Oké, ik bedoelde eigenlijk meer hoe het nu met ons zit." In stilte denk ik na. Eigenlijk is er niet veel om over na te denken. Ik wil met Aaron trouwen. Dat heb ik Eloise ook verteld. "Je wilt toch nog wel met mij trouwen?"
"Ja! Natuurlijk wel! Ik wil niets liever dan met jou trouwen! Het was gewoon een stomme eenmalige actie waar ik spijt van heb en me vreselijk schuldig over voel. Het mag echt niet tussen ons komen", overtuig ik hem. Aaron lijkt het te geloven, nu ik nog...
"O, Juul, ik had dit echt niet van jou verwacht." Hij staat op en ijsbeert rond. Zijn stem lijkt zo gebroken, en ik kan zo'n grote teleurstelling horen. Het schuldgevoel word alleen nog maar groter dan het al was. "Moet je niet boos zijn op me? En schreeuwen of me het huis uit schoppen?"
"Misschien, maar zo ben ik niet. En jij bent ook niet het type dat iemand bedriegt."
"Het was een impulsieve dronkenactie", zeg ik snel verdedigend.
"Als je dat zegt geloof ik je. En aan je te zien heb je jezelf al genoeg gemarteld deze twee weken", reageert hij. "Ik wil er geen ophef over maken zolang jij met  100% voor mij gaat."
"De volle 100%!" Ik kom naar Aaron toe en omhels hem. Hij slaat ook zijn armen om me heen wat me bijna helemaal gerust weet te stellen. Voor 100%...

Oooh, what's gonna happen next? Vergeet niet dat Aaron ook nog op zakenreis gaat... Kudo als je bij de nieuwsgierige mensen behoort. En over die bitchfight... jammer genoeg niet plaatsgevonden. Die lerares was drie lessen achter elkaar net komen opdagen (2daarvan waren 1e uren waarop ik nog in mijn bed kon liggn), en donderdag het 8e uur zaten we te wachten, n na vijf minuten gingen Florence en ik weg. Een deelvan de klas volgde. Bleek dat ze toch larer was gekomen, maar ik al naar huis toe was. Een klasgenoot zei dat we een hele preek zouden krijgen, en dan zou ik haar eens even zeggen waar het op slaat aangezien wij nu een uur ongeoorloofd afwezig staan en dat moeten inhalen. Jammer genoeg geen bitchfight. (wel op twitter hehe, Lilo+GF's vs. Tom/Jay+GF)

Reacties (38)

  • AshHisBandana

    Ik vind dit zo zielig voor Lou(huil)

    6 jaar geleden
  • Helluww

    okeee.. ik mag aaron toch wel ^^

    6 jaar geleden
  • agirlx

    awh, waarom is Aaron zo lief voor haar!
    hij is té lief voor haar!

    6 jaar geleden
  • FayGreen

    Wowow waarom z'on rare reactie van aaron? LOU WAAR BEN JE???

    6 jaar geleden
  • Reinlicious

    Aaron is niet lief. Aaron heeft ervoor gezorgd dat Juul en Louis nu niks meer hebben..;'( ( oke hij is wel lief maar dat geef ik niet roe)
    #TeamLou

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen