Foto bij 90.

Het is weer een tijdje geleden. Ik heb het erg druk op mijn studie, en daarnaast heb ik het erg gezellig met mijn vriend;)Dit hoofdstukje focust voornamelijk op Vanessa's relatie met Harry, en zo, want dat wordt nog belangrijk. Mijn verhalen kunnen nog wel eens langdradig lijken, maar bijna alles heeft een punt!

That moment when you get lost in the Forest of Adventure

“I think we’re lost,” zei ik.

Mijn lach droeg verder door het bos dan ik had verwacht, zeker omdat de bomen zo dicht op elkaar stonden hier. Iets verderop schoot er een klein dier weg onder de bosjes.

“Do you have service on your phone?” vroeg Harry.

Hij hield zijn telefoon, met een bezorgde blik in zijn ogen, hoopvol boven zijn hoofd, terwijl hij rondjes draaide.

Ik grinnikte zachtjes. “Dunno.”

Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn, maar zag meteen dat ik ook geen bereik had. We waren nog verder in the middle of nowhere belandt dan we met de videoshoot al waren. “We’re screwed.”

“Well, at least I know someone is wondering where we are.”

Ik keek hem vragend aan. Hoe kon hij dat nou weten als we allebei geen bereik hadden?

“Paul called three times before I lost connection…” verklaarde hij. “And we’ve been wandering around this damned place for at least two hours. My feet hurt, and I’m thirsty. And hungry. It’s warm out here.”

“What happened to this place being the Forest of Adventure, and living a little, rockstar Harry?” antwoordde ik spottend. Harry stelde zich aan, en dat wist hij. Hij had alleen even iemand nodig die hem er op wees.

“My brain suddenly decided to realise I am, like, so not made for like this life, like, you know?” antwoordde Harry chagrijnig in een gekke hoge stem. Zijn Amerikaanse accent was nog niet eens zo heel slecht. Ik trok een wenkbrauw omhoog, en hield met moeite mijn schaterlach in. Toen Harry opkeek en hij zich realiseerde hoe hij had gezegd wat hij zei, leek hij verbaasd om zijn eigen woorden. De uitdrukking op zijn gezicht duwde me over het randje, en ik schoot in de lach.

“Oh my god, you should have seen your face,” proestte ik van het lachen.

“Let’s just keep walking.” Harry keek me niet aan toen hij langs me heen stapte.

“That’s where we came from, pumpkin pie,” riep ik, nog steeds lachend, achter hem aan. Hij draaide zich om op zijn hakken, en ontweek nog steeds mijn blik. Ik probeerde krampachtig mijn gelach onder controle te krijgen, maar het lukte niet. Af en toe schoot er toch een grinnik tussen mijn lippen door.

“I am going to hear this forever, aren’t I?” zuchtte Harry na een tijdje.

“And forever is a very, very, very long time,” beaamde ik. Om ons heen werd de begroeiing minder de dicht, de bomen minder dik en de bosgeluiden minder luid. “I think we’re reaching the edge of this forest.”

“I’m pretty sure we’re reaching the edge of this forest,” zei Harry hopeloos. Tegelijkertijd wees hij recht vooruit. “Please tell me that that glistening surface up ahead is not what I think it is…”

“I think it’s a lake, what do you think it is?”

“I asked you to tell me it was not what I thought it was. I even said please!” Harry liet zijn schouders hangen, en trok een miserabel gezicht.

“Why is it zo bad if we reached a lake?” vroeg ik verbaasd. Hoe ik het bekeek was het maar beter dat we een meer hadden gevonden. Een meer was enigszins rond, het zou niet uitmaken welke kant we opliepen we zouden toch ergens wel bij ons videoshoot kamp terug komen. Als het meer niet te groot was.

“Because if that’s a lake, we’re almost back…”

“I thought you wanted to go back? You’re feet hurt, you’re hungry and you’re lost, remember?” vroeg ik lachend, maar nog steeds verbaasd.

“Doesn’t mean I’m not having a good time… I haven’t had fun like this since, well, since a long time,” antwoordde Harry eerlijk, en hij knipoogde toen hij mijn verbaasde uitdrukking zag.

“Well, then let’s stay away a little longer. We’ll sit by the lake, pull off our shoes, and dangle our feet in the water. Refresh ourselves. Maybe I’ll push your hothead in there, to cool you down…” stelde ik voor. Harry was stil blijven staan, en ik liep weer verder. “Having fun has no limits, Harry. You can stay away for as long as you like. We’re lost, remember, in the middle of the Forest of Adventure. Paul can send a search party if he wants to.”

“It’s not really professional to stay away, now, is it, Ness?” zuchtte Harry. Hij zag er moe uit. De zon scheen door de begroeiiing heen op zijn gezicht en benadrukte de blauwe kringen onder zijn ogen en zijn hangende wenkbrauwen. Zijn schouders hingen voorover. Hij leek triest.

“Give me your phone,” zei ik in een opwelling.

“Excuse me?” vroeg hij verbaasd. Hij rechtte zijn schouders een beetje en verborg zijn hand in zijn zak, beschermend om zijn telefoon heen.

“You heard me. Give me your phone.”

“Are you going to throw it in the lake?” vroeg Harry wantrouwig. Ik zette mijn beide handen in mijn zij, en keek hem teleurgesteld aan.

“You know me, Harry…”

“Yeah, that’s what I’m worried about.” Toch haalde hij zijn telefoon uit zijn zak en reikte hem naar mij.

“I’m clumsy, but not mean. Give me your other phone, too, please, Harry. I know you have another one,” zei ik, terwijl ik zijn ene telefoon aanpakte. Ik wenkte de vingers van mijn andere hand om aan te duiden dat ik zijn andere telefoon ook wilde hebben. Harry gromde speels, en overhandigde vervolgens zijn andere telefoon ook aan mij. Ik stopte ze allebei in mijn zak en voelde mijn jasje meteen zwaarder worden. “Come on, let’s dangle our feet in the water.”

Ik keek tussen het riet door over het meer. Harry en ik hadden al een tijdje niets meer gezegd. Het was fijn. Af en toe voelde ik een van Harry’s telefoons overgaan, maar zei niets en negeerde het getril. Ik keek op mijn horloge toen de telefoon nog een keer begon te trillen. Het was bijna twee uur, de dag was nog nauwelijks begonnen. Meteen op het moment dat we bij het waren aangekomen had ik al gezien dat we helemaal niet zo ver van het terrein van de videoshoot waren. Naast me zuchtte Harry tevreden en liet zich achteruit zakken. Zijn voeten spatten in het water. Zijn ongelofelijk grote voeten.

“Thanks for this, Vanessa. Sometimes I forget I really need to relax,” verzuchtte hij. Ik glimlachte alleen maar. “But we really have to get back, before Paul has time to think of some kind of horrible, horrible punishment for erm… innocently disappearing.”

Ik rekte mij uit, en hoorde mijn ruggengraat kraken van het lange stil zitten. Ik zuchtte, en liet me weer in elkaar zakken. “Maybe you’re right. Let’s go.” Nadat ik zelf opstond, trok ik Harry omhoog. “If we walk this way – ” Ik wees naar links. “– we’ll be at our camp in five minutes.”

“Really? We’re that close?” vroeg Harry verbaasd. “Close to the camp, I mean.” Als ik zijn kant op had gekeken, had ik gezien dat zijn wangen rood waren geworden, maar in plaats daarvan keek ik naar mijn eigen knieën en klopte ik de aarde uit mijn knieholtes. Harry was al begonnen met lopen en ik rende achter hem aan. Ik sloeg mijn arm om zijn nek en trok hem naar me toe.

“We weren’t thát lost, dimwit. I just wanted you to have some fun for a while. Relax. Enjoy,” zei ik lachend, en ik liet hem weer los. Dat had ik beter niet kunnen doen. Hij dook voorover, greep mij bij mijn middel en gooide me over zijn schouder heen. “HARRY!”

“I’m not putting you down, until you say you’re sorry,” zei Harry hooghartig, en hij liep – ogenschijnlijk zonder enige problemen met mij op zijn schouder – richting het kamp. Ik spande mijn buikspieren aan om het op en neer stuiteren van zijn stappen iets minder pijnlijk te laten zijn, maar verder ontspande ik. Ik tikte Harry met twee handen tegelijk op zijn kont, en zei: “I’m not apologizing for something that made you happy.”

Reacties (10)

  • GossipGirl21

    Lezen doe ik zo graag

    2 jaar geleden
  • JavaddM

    Oeehh, leuk!!
    snel verderr!

    6 jaar geleden
  • swagger98

    Haha leeuk
    snelverder:)xo

    6 jaar geleden
  • StyleLamour

    aahhh, love it!
    x

    6 jaar geleden
  • StylesNicole

    Ahhh leuk stukje
    Harry vind haar stiekem wel leuk hea ^^

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen