Foto bij Page 31 - Jay

Nu alweer 42 abo's!! Sjeezus, het worden er echt elke keer meer!! (: misschien gaat het zelfs nog wel écht een keer lukken om 50 abo's te halen. Dat zou echt geweldig zijn!! (: En ik heb nu een paar ideetjes voor wat ik kan doen als dat gaat lukken ^^ maar meer suggesties zijn nog steeds welkom (:
En ik zag net dat de proloog van dit verhaal al meer dan 200 keer gelezen is!! Wauw!!
Én ik zag dat een quiz van mij (die met Nederlandse vertalingen van 1D-lyrics, de eerste daarvan) al meer dan 1000 keer gedaan is!! Dat is echt gewoon... WOW! Geen idee hoe ik dat moet beschrijven, maar het is echt geweldig! Dat betekent dus dat 1000 mensen in Nederland en België ooit een keer besloten hebben om die quiz te gaan doen, serieus, hoe cool is dat?!
Ik zit nu echt een in zo'n "wow-momentje"xD
Ik ben echt serieus iedereen die mijn stories leest of quizzen doet heel erg dankbaar en dat kan ik niet vaak genoeg zeggen!! (:
Dus hier is dan nu Page 31 van Dancing in the rain an I hope you like it!! (:
Xx

P.s. Als je even tijd hebt, zou je dan even willen kijken ben een gedicht van mij dat ik gisteren geschreven heb? Het heet Happiness Factory (op die woordjes kan je klikken (: ) en het is best wel persoonlijk, ds ik zou er echt heel leuk vinden als mensen het zouden willen lezen en zeggen wat ze ervan vinden (:

"I don't like loud noices in the morning" was het eerste dat in me opkwam toen ik 's morgens wakker werd van het geluid van de ringtone van mijn mobiel. Blijkbaar sprak ik nu ik hier was zoveel Engels, dat ik al zo'n beetje in Engels begon te denken. Misschien moest ik mijn vriendinnen vaker bellen, om zo mijn Nederlands een beetje op te halen. Aan mijn mobiel zag ik dat het pas 6 uur was en dat het mijn moeder was die belde. Met een slaperig hoofd en zonder erbij na te denken nam ik op.
'Hullo...' mompelde ik slaperig in de telefoon.
'Goedemorgen Janneke.' De stem van mijn moeder klonk stijfjes en koud, waardoor ik eigenlijk op die manier al had kunnen weten dat het geen goede beslissing was geweest om de telefoon op te nemen. Toch wist ik het met mijn slaperige slaaphoofd nog erger te maken.
'Mam, waarom bel je? Het is 6 uur 's morgens,' kreunde ik slaperig.
'Dat zou het niet zijn als je hier was,' antwoordde mijn moeder streng. Shit, tijdsverschil. Door mijn eigen domme woorden was het nu al te laat en had ik mezelf verraden, maar aan de woorden van mijn moeder viel te merken dat ze het eigenlijk al wist.
'Hoe ben je erachter gekomen?' vroeg ik dus uiteindelijk maar met tegenzin aan mijn moeder.
'Janneke, ik werd hier gebeld door een journalist die aan het proberen was meer over jóú te weten te komen.' De stem van mijn moeder klonk opeens meer bezorgd dan boos. Ik vloekte inwendig. Hoe konden die journalisten erachter komen wie ik was en laat staan zelfs wat het telefoonnummer van mijn ouders was?
Omdat ik niks meer zei, ging mijn moeder verder met haar verhaal. 'Ik heb tegen de journalist gezegd dat er niks van kon kloppen, dat mijn dochter in Groningen zat, dat hij vast iemand anders zocht.' Mijn moeder zweeg weer even, maar nog steeds reageerde ik nauwelijks. 'In de loop van de dag kreeg ik nog meer van dat soort telefoontjes. Sommigen bleven maar bellen, dus heb ik uiteindelijk de stekker maar uit de telefoon getrokken. Ik wist dat er iets niet klopte en dat zat me dwars. Ik ging op onderzoek uit en belde je zus. Zij wilde alleen maar vertellen dat jij gezegd had dat je uiteindelijk een andere slaapplaats gevonden had dan bij haar.' Ik knikte, hoewel mijn moeder dat natuurlijk niet kon zien. Marieke had haar woord gehouden. Ze had niet tegen papa en mama gezegd dat ik in New York zat, maar ze had ook niet gelogen.
'Vervolgens heb ik je vriendinnen gebeld,' ging mijn moeder verder. 'Ik kreeg verschillende verhalen te horen, waaruit ik alleen maar kon opmaken dat ze iets probeerden te verbergen. Uiteindelijk vertelde Jessica me dat je in New York was, omdat ze het verkeerd vond om het nog langer te verbergen.' Typisch Jess, ging het door mijn hoofd. 'En nu wil ik dus van jou weten hoe het precies zit.'
Ik zuchtte. 'Oké,' zei ik rustig, maar met een klein stemmetje. Langzaam begon ik te vertellen, een korte versie van het verhaal, tot het punt dat ik Niall ontmoette.
'Je begrijpt dat ik hier niet blij mee ben, Janneke,' verzuchtte mijn moeder. 'Je vader en ik hebben je meerdere keren uitdrukkelijk verteld dat het niet verstandig zou zijn om zo'n grote reis te maken en jij bent maar gewoon tegen ons in gegaan. Dit is onverantwoordelijk en onacceptabel. Als je vader hierachter komt...'
'Janneke Visser!' hoorde ik opeens mijn vaders zware mannenstem door de telefoonlijn bulderen. Ik kreunde lichtjes toen ik merkte dat hij de telefoon van mijn moeder overnam. Dit was goed fout. Mijn vader werd altijd razend om dit soort dingen.
'Hoe kun je zo onverantwoordelijk zijn!' riep mijn vader. 'Je moeder en ik hebben je verboden om zo'n reis te maken en jij besluit daar gewoon vrolijk tegenin te gaan? Je hebt ons vertrouwen geschonden! Als jij niet nu onmiddellijk terugkomt...'
'Wat dan?!' onderbrak ik hem. 'Wat wou je doen, naar New York komen en me vervolgens tegen mijn zin terugslepen in het vliegtuig naar Nederland? Me dan huisarrest geven totdat ik veertig ben? Alsjeblieft pap, ik ben geen klein kind meer. Ik ben volwassen en zelf in staat te beslissen wat ik doe.'
'Maar wij blijven je ouders!'
'En ik blijf hier!' riep ik, voordat ik mijn telefoon ophing.

Laatste kans om te stemmen op -->deze<-- poll! Ik ga de naam binnenkort gebruiken in een hoofdstukje. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik persé de naam met de meeste stemmen gebruik, misschien kies ik uiteindelijk toch nog voor wat ik zelf het leukste vind, maar ik zal in elk geval proberen het mee te nemen (:.

Reacties (6)

  • Summerday

    Ja @smeerkaas heeft helemaal gelijk (geweldige naam trouwens =P)
    Bij deze dus mijn reactie:
    SUPER LEUK GEWELDIG MEGA UBER COOL OMG ZO AMAZING WAUW AWSOME ENZ. ENZ. ENZ.
    LOVE IT XXXX

    6 jaar geleden
  • Smeerkaas

    Super geschreven! En je verdient meer reacties! Kom aan mensen! Reageer jezelf kapot!
    Ik denk wel niet dat dit veel nut heeft aangezien ik dit stuk ongeveer een paar dagen te laat lees...
    Super geschreven, echt! Wel jammer voor haar, ik zou ongelukkig zijn moesten mijn ouders zo tegen me doen. Zij misschien ook maar Niall is er om te troosten^^ Nu hopen dat haar vader niet echt zal komen...oeh.
    Ik ga snel verder lezen! Sorry voor de korte reacties! Ik ben hier niet goed in. Lange gb berichten sturen dan wel weer. Sorry, ik heb net gemerkt hoe lang het is, woepsie! Hopelijk neemt het niet te veel tijd in beslag. Wanneer heb je nu alweer vakantie??
    groetsjes:P(mhihi, ik steel jouw smiley, stuur aub je leger niet?)

    7 jaar geleden
  • Yestherday

    Super!!
    x

    7 jaar geleden
  • Walkure

    Ghehe such a rebel ^^

    7 jaar geleden
  • Lugano

    Goo Janneke!
    Moehaahah

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen