Foto bij [63] Preparations

Pov. Zero Kiryu
Een brunette voegde zich bij me terwijl ik richting m`n kamer liep om m`n spullen te pakken. ‘Waar ga je heen Zero?’ haar donkere ogen glommen in het schijnsel van de toortsen die op gelijke afstand in houders hingen.
‘Terug naar huis.’ Ze pakte m`n arm vast. ‘Nightshade?’ ik knikte, ze zuchtte toen ze m`n arm los liet. ‘We gaan je missen!’
‘Dat weet ik toch, Pam!’ lachend gaf ze me een zetje en trok m`n schooluniform recht. 'Ik zal je helpen met wat in te pakken, de rest stuur ik wel na.’
Dankbaar kneep ik in haar wang en trok m`n kast open.
‘Wat zal ik meenemen?’ ik voelde haar adem langs m`n wang strijken toen ze achter me kwam staan.
‘Hmm’ resoluut duwde ze me op de bureaustoel neer en begon dingen uit de kast te trekken. ‘Sowieso truien, broeken en ondergoed.’
Geordend stopte ze alles in een grote weekendtas. ‘Sokken zijn misschien ook wel handig.’ Brendon klom door het raam en veegde wat sneeuw uit z`n haar.
‘Damn, wij moeten gewoon nog een jaar voor we hier weg kunnen.’
Ontevreden schudde hij z`n hoofd en plofte op het bed neer.
‘Zaten die twee gasten ook hier op school, ik kan me hen niet herinneren?’ ik knikte en gooide een opgerolde sok naar hem toe die hij behendig ontweek.
‘Ze zaten hier op school. Drie jaar geleden hebben ze examen gedaan.’ Pamela bloosde. ‘Ze zijn zo knap! Ik hoorde dat Darius en Morgan uit elkaar zijn!’

Brendon draaide met z`n ogen, het was algemeen bekend dat hij een zwak voor de donkere schone Pamela had.
Gewoonlijk waren er nog twee mensen bij ons vriendengroepje maar wat die uithingen wist ik niet.
Wonderbaarlijk genoeg had Pamela al m`n kleren in de tas gekregen. Zorgzaam hielp ze met m`n jas dicht doen. Ze trok een muts over m`n haren en gaf me de tas aan.
Zwijgend liepen we naar de aula. De andere leerlingen staarden naar de twee zwarte figuren die een tafeltje over genomen hadden, aarzelend volgde Pamela me en halverwege de aula voegden Vera en Tom zich bij ons. Nu pas waren we compleet.
Beau stond op toen we bij de tafel halthielden. ‘Oh maar jullie herinner ik me nog wel! Jij niet dan Darius, herken je ze? Toen wij van school gingen zaten ze in de derde.’ Darius bekeek m`n vrienden vanuit z`n ooghoeken. ‘Nee, niet echt.’
Beau haalde z`n schouders op en begroette m`n vrienden.
‘Laten we gaan, we hebben nog een lange weg voor de boeg.’ Darius pakte m`n zware tas over en gooide die met groot gemak over z`n schouder.

Buiten gekomen merkte ik dat het sneeuwen opgehouden was, wel lag er nu een dikke laag die de geluiden vreemd luid maakte.
‘Dit is Ivy, jou capall.’ Beau trok een zilvergrijze capall merrie naar zich toe. Het bit rinkelde en haar oren vlogen alle kanten op. Met haar lange benen schraapte ze ongeduldig over de grond. Ze was prachtig.
‘Meteen toen ze geboren was twee jaar geleden dacht ik aan jou. Ze is klein, maar sierlijk met een temperament. Ze is wel heel erg handelbaar voor een capall.’
Je kon het wel aan haar merken. Ze hapte niet naar me of deed niet lelijk tegen de anderen. ‘Ik weet zeker dat we vrienden gaan worden.’
‘Schiet nou maar op en neem afscheid van je vrienden.’ Bromde Darius ongeduldig. Hij had m`n tas op de zwarte capall gebonden en steeg al op.
‘Ik ga je zo erg missen Zero!’ Vera sloeg haar armen rond m`n nek en drukte een kus op m`n wang voordat haar vriendje Tom haar weg trok. Pamela omhelsde me ook. ‘Wel bellen hoor!’ fluisterde ze zo zachtjes dat niemand, behalve ik, het kon horen.
Ik knikte en knipoogde naar haar. ‘Tuurlijk.’
Tom klopte me op m`n schouder en grijnsde, ‘Doe je best man.’
‘Gast! Tuurlijk doet hij z`n best!’ Brendon gaf me een stevige hand. ‘See ya!’
Ik knikte, op een vreemde manier had een brok zich in m`n keel gevormd. Ivy bleef braaf stilstaan terwijl ik opsteeg maar haar hoofd vloog opgewonden omhoog toen ik eenmaal zat. Alsof ze wou zeggen: laten we gaan!

Ze had maar een lichte beweging van m`n been nodig voor ze achter Darius aan draafde. Beau sloot de rij. Nog even keek ik om naar de warme lichten achter de ramen van het sierlijke kasteeltje. Vera zwaaide nog even voor ze naar binnen liep. Ik had eigenlijk gehoopt dat ik nog wat langer had kunnen blijven…

Darius zwarte capall liep al snel op ons vooruit maar Beau`s witte capall bleef vlakbij. ‘Darius is een beetje verandert de laatste jaren.’ Zei hij spijtig tegen niemand in het bijzonder.
De zware ijzeren poorten zwaaiden voor ons open, de hoeven van de paarden klonken luid op de bevroren ondergrond.
Beau vertelde honderduit over Huize Malfidus. Het bleek dat het hele gebied rondom opgekocht was door Nightshade en er nu enkele grote landhuizen plus een manege stonden.
‘Darius, Aphrodite, Kress, Beryl en ik wonen in één huis, de tovenaars familie`s wonen in het centrale gebouw en dan heb je nog de Salvatore mansion. De manege licht tegen de bosrand aan en daaromheen liggen de weides. Je kunt eigenlijk wel zeggen dat we flink uitgebreid zijn.’
‘Ik ben benieuwd!’ grijnsde ik. Eigenlijk was ik heel nieuwsgierig naar hoe alles er nu uitzag.
‘Heb je nog een boel capall gevangen?’ meteen toen ik dat zei begonnen z`n rode ogen te glinsteren en ik wist dat hij ne de hele weg niet meer op zou houden met praten.

Pov. Aphrodite Malfidus
Het begin van de dag was grijzig toen ik m`n gordijnen open duwde en over de besneeuwde weilanden uitkeek. Zoals gewoonlijk waren Scorpius en James al buiten om voor de paarden te zorgen.
Apollo bouwde een sneeuwpop samen met papa en Albus. Harry was waarschijnlijk werken. Mama en Ginny waren al bezig met het feestmaal voor vanavond.
Lichtelijk gespannen kleedde ik me om en deed m`n haar in een knot. Beneden vond ik Kress en Beryl op de bank. Naakt.
‘OHH GOD!! TREK IETS AAN!’ geschrokken vlogen m`n broer en beste vriendin overeind om vervolgens gauw kledingstukken bijeen raapten en zich bedekten.
‘Op de bank nog wel! Gosh, doe dat in jullie kamer of zo…’
Zorgvuldig m`n ogen bedekkend schuifelde ik naar de hal en trok een paar oude laarzen aan.

Met m`n handen diep in m`n zakken gestoken liep ik door de sneeuw richting het centrale huis. M`n moeder verwelkomde me opgewekt en zette me een bord met m`n ontbijt voor. ‘Eet op, ze zijn er nog lang niet dus geen reden om nu al zenuwachtig te zijn.’
Als ze van me weg draait trek ik een lelijk gezicht naar haar. Waarom zou ik zenuwachtig moeten zijn?
Toch kan ik me er niet van weerhouden een paar uur later met een boek voor het raam te gaan zitten. Het boek is enkel een schild zodat ik ongestoord naar buiten kan kijken.
En als dan eindelijk aan het eind van de middag drie paarden de oprit over galopperen spring ik overeind en druk m`n neus tegen het raam. De zilvergrijze capall merrie draafde tussen de andere twee in. De jongens die in de sneeuw hadden gespeeld de hele dag verzamelden zich bij het bordes. M`n handen trilden toen ik m`n boek dichtsloeg en langzaam naar buiten liep.

Een bekende stem begroette de aanwezigen. De blonde jongen werd uitgebreid geknuffeld en bekeken door m`n moeder en Ginny.
Z`n ogen richtten zich ineens op mij, hij glimlachte en knipoogde voor z`n aandacht door Damon opgeëist werd.
‘ZERO!’ schreeuwde hij, Zero gealarmeerd door de toon waarop z`n naam geschreeuwd werd draaide zich snel om. Damon tilde hem op en plette hem bijna in een stevige omhelzing.
‘Damon, g-geen lucht.’ Piepte hij waardoor Draco lachend de zwartharige Italiaan op z`n schouder klopte.
‘Laten we naar binnen gaan.’ Opgewekt kletsend trok James Zero aan z`n arm naar binnen. De blonde jongen was iets breder in z`n schouders en hij leek aangekomen te zijn, het stond hem goed.
Darius gaf me een zacht zetje waardoor ik verschrikt opsprong uit m`n gedachten en snel naar binnen liep.
Meteen werd Zero een stuk taart voorgezet. Met een brede glimlach trok hij z`n jas uit. Z`n armen waren in tegenstelling tot drie jaar geleden licht gespierd en z`n borst was ook breder geworden. Damon prikte hem in z`n buik.
‘Nou nou, volgens mij ben jij flink verwend op die school.’ Er verschenen kuiltjes in Zero`s wangen toen hij lachte.
‘Duh! Wat denk jij dan. Niemand kan m`n schattigheid weerstaan.’ Beau snoof maar glimlachte wel. Er werd wel om gelachen maar er zat zeker een waarheid in.
Net toen hij een hap van z`n taart genomen had ging z`n mobieltje af.

‘Excuse me.’ Mompelde hij en nam op.
‘Pamela! Ga slapen mafkees, het is al lang licht.’ Hij stond op en liep naar het raam.
‘Tuurlijk heb ik gegeten….Wat? nee, natuurlijk niet….Echt?’ hij lachte en leunde met z`n heup tegen het raamkozijn. ‘Ahh je bent een schatje!...truste engeltje!’
Hij hing op, hij schudde z`n hoofd en plofte weer op de bank neer.
Ik besefte maar al te goed dat hij net met een meisje gepraat had… jaloers durfde ik hem niet aan te kijken en staarde in plaats daarvan naar m`n handen.
‘Het is zo fijn je weer terug te hebben Zero!’ kirde m`n moeder en streek z`n haar plat.
‘Die extra kilootjes staan je goed.’ Hij grinnikte maar zei niets.
‘Wie wil me de paarden even laten zien?’ Beau wou al opstaan maar Darius trok hem terug de bank op en schudde z`n hoofd. ‘Aphrodite gaat wel met je mee.’
Geschrokken keek ik hem aan. Verwachtte hij nu serieus dat ik dat wou?
Maar Zero stond al op en wenkte me. ‘Kom je nog?’
Hij leek net op een hele schattige puppy toen hij z`n hoofd schuin hield en een smekend pruillipje trok. ‘Al goed al goed.’

De stilte in de tuin was rustgevend. Ik ademde diep in en keek opzij toen Zero m`n hand pakte en er een kneepje ingaf. Er vormde zich een brok in m`n keel.
‘Ik heb je gemist.’ Zei hij nuchter en keek even naar me.
‘Ik jou ook. Heel erg zelfs.’ Hij giechelde en drukte een kusje op m`n hand. ‘Mooi zo. Het zou namelijk een beetje sneu zijn als ik de enige was die de ander miste.’
Lachend gaf ik hem een zetje en trok hem mee de stallen in.
We waren maar net uit het zicht van het huis toen hij me tegen de staldeur duwde en me intens zoende. Z`n handen waren overal en zette elke plek in vuur en vlam. Langzaam liet hij z`n lippen langs m`n kaak dwalen en zakte daarna af om m`n nek te kussen. Bij m`n sleutelbeen zoog hij zodat er later een blauwe plek zou verschijnen.
Ik wou z`n lippen proeven, nu. Ongeduldig trok ik z`n gezicht omhoog en drukte m`n lippen op de zijne. Hij kreunde zachtjes toen ik m`n lichaam dichter tegen de zijne drukte.
‘Niet hier Aphro.’ Kreunde hij toen ik m`n hand naar z`n broek liet glijden. Resoluut pakte hij m`n hand en legde die op z`n borst.
Pruilend deed ik een stap achteruit. ‘Jij je zin.’ Het kwam er bitser uit dan dat ik bedoelde. Hij lachte hijgerig en kneep in m`n wang. ‘Zo schattig als je dat doet.’
‘Zo, en nu wil ik de paarden bekijken.’ Opgewekt liep hij van box naar box om alle paarden zorgvuldig te bekijken.
Vanaf m`n plekje in de hoek tegen de muur geleund bekeek ik hem, tevreden dat hij weer hier was.

Pov. Aphrodite Malfidus
De dagen na Zero`s aankomst werd z`n aandacht helemaal opgeëist door Beau die z`n raad vroeg bij de paarden, Damon voor raad, en Scorpius en James wouden weten over de vrouwelijke vampiers op de school.
Darius zag ik ook nauwelijks. Iets dat ik ook erg jammer vond, ik had nog altijd een zwak voor hem en nu hij z`n vader kwijt was kon ik totaal geen hoogte meer van hem krijgen.
Beau ook niet en dus eiste hij Zero op. Bonita was samen met Harry en m`n vader druk bezig met regelingen om de beste vechters mee te nemen naar Worthing. Erg veel vrijwilligers waren er niet maar Bonita vond het niet nodig om zoveel mensen mee te nemen. “M`n vaders roedel is al een hele grote hulp en alle capall en draken zijn geduchte tegenstanders…”
‘Sta niet zo te dromen kind en blijf roeren.’ Geschrokken keek ik op en pakte de schaal met beslag van m`n moeder over. Ze streek een los geraakte bruine lok achter haar oor en zuchtte. ‘Zijn ze nog steeds bezig?’ ze knikte en wierp een blik naar buiten waar Zero net een capall probeerde te beheersen. Het beest maakte allemaal rare bokkesprongen om hem er af te werpen.
‘Ja… Maar Bonny zei dat jullie overmorgen richting Worthing gaan.’
‘Wees alsjeblieft voorzichtig.’ Er verschenen tranen in haar grote reeën ogen.
‘Mam..’ snel zette ik de schaal neer en sloeg m`n armen om haar fragiele lichaam heen. De afgelopen jaren waren uitputtend geweest voor haar.
‘Ga maar even liggen. Ik maak wel wat thee voor je klaar en dan zorg ik ervoor dat het eten klaar is voor vanavond.’ Ze wou haar hoofd schudden maar ik bracht haar resoluut naar de huiskamer.
‘De thee is zo klaar.’

Terug in de keuken zette ik water op en keek uit het raam naar Beau en Zero. De jongens hadden de capall losgelaten in een paddock en stonden vlak naast elkaar tegen het hek geleund. Plotseling duwde Beau Zero met z`n rug tegen het hek aan en ging vlak voor hem staan.
Zero lachte en duwde Beau`s handen weg. Maar Beau pakte zero`s handen in een ijzeren greep.

Pov. Zero Kiryu
Beau en ik genoten van het frisse winterweer terwijl we tegen het hek geleund stonden. ‘Soms weet ik het ook niet met Darius… ik kan totaal geen hoogte van hem krijgen. Niemand trouwens.’ Beau schopte zachtjes tegen het hek dat protesterend kraakte. ‘Je moet je niet zo druk maken. Hij is druk en hoogst waarschijnlijk moe… geef hem wat tijd, na de oorlog is hij vast weer wat meer ontspannen.’
Ineens draaide Beau zich naar me toe en duwde me met m`n rug tegen het hek aan en kwam vlak voor me staan. Lachend duwde ik z`n handen weg, hij gniffelde en greep m`n polsen stevig vast.
‘Vertel eens hoe het nu tussen jou en Aphro zit. En anders zou ik je spijtig genoeg moeten zoenen want ze staat vanuit de keuken naar ons te kijken.’
Ik schudde m`n hoofd en probeerde me uit z`n greep te bevrijden maar hij was sterker dan ik. ‘Ga je niks zeggen?’ ik kneep m`n lippen op elkaar en schudde m`n hoofd. Beau grijnsde, lipte plagerig langs z`n lippen en boog zich al naar voren.
‘Ahh genade! Genade, het is nog niks officieels! Ik weet nog niet eens zeker of ik wel m`n leven lang bij haar kan blijven.’ Beau ging rechtop staan, pakte m`n kin en trok die een stukje omhoog zodat ik hem wel aan moest kijken.
‘Maar je vindt haar wel leuk toch?’ ik knikte, tuurlijk vond ik haar leuk! Ze was knap, gezellig en je kon haar vertrouwen.

Beau liet m`n polsen los en leunde weer tegen het hek aan. ‘Tja, dan zou ik maar opschieten met bedenken wat je nu eigenlijk voor haar voelt want vannacht gaan we richting Worthing…’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen