Foto bij Choice 169

"Het komt goed", fluistert Louis als hij over mijn rug wrijft om me gerust te stellen. Heel erg gerust stelt het me niet. Ik reageer ook niet op hem. Ik kan niet geloven dat het goed komt. Hoe kan het goed komen? Hij zit gevangen in een vliegtuig met gestoorde gekken die in staat zijn iedereen daar te vermoorden. Louis merkt dat ik me vreselijk druk maak en slaat zijn armen weer om me heen. Terwijl de tranen over mijn wangen rollen, begraaf ik mijn gezicht in zijn trui. Ik wil nu Aaron knuffelen en in zijn armen zijn. Hij mag echt niet dood gaan.
"Juliet, niet gaan hyperventileren. Kalm blijven en rustig in en uit ademen", zegt Louis als ik de controle over mijn ademhaling bijna verlies. Diep en langzaam adem ik in en uit en zet me op de bank neer voordat ik nog flauw val.
"Er is nog geen verdere informatie over de kaap van het passagiersvliegtuig van Chicago naar Londen. We verzoeken alle familie en vrienden die ook maar enig contact weten te maken, graag met alle informatie naar de lokale politie te gaan. Het kan van belang zijn. We houden u op de hoogte." Aandachtig luister ik naar de tv en bijt ik op mijn nagels, maar wanneer ze zeggen dat ze nog niks weten, zucht ik diep en laat ik me tegen de leuning van de bank vallen.
"Wat moet ik nu? Ik word hartstikke, maar dan ook hartstikke gek!" Louis antwoordt niet. Met mijn handen in het haar, letterlijk en figuurlijk, staar ik naar het plafond. Ik ben echt radeloos. Wat moet ik nu?
"Een rondje lopen? Buiten? Wat frisse lucht?", stelt hij voor.
"Maar dan mis ik informatie", wijs ik op de tv. Ik krimp ineen en rol mezelf op tot een klein balletje. Al de hele avond kan ik niet meer stoppen met snikken. Louis komt naast me zitten op de bank.
"Hé, hij komt wel terug, hoor", probeert hij zo luchtig mogelijk mij gerust te stellen. Ik geloof er geen barst van. Hoe graag ik het ook wil geloven. Natuurlijk wil ik het geloven. Aaron komt terug.. maar... Hij zit in dat klote vliegtuig!
"En als hij niet terug komt?", vraag ik zacht. Bang kijk ik naar Louis, maar hij antwoordt niet. Ik wil het ook niet weten. Ik ga rechtop zitten en trek mijn knieën op. Mijn gezicht begraaf ik erin en mijn handen sla ik er om heen. Louis gaat nog met zijn hand door mijn haar, en ik merk dat hij vervolgens van de bank op staat. Ik kijk niet op om te zien wat hij gaat doen. Ik besteed er ook helemaal geen aandacht aan. Aaron is het enige wat door mijn hoofd spookt. Het voelt echt verschrikkelijk om te weten dat het afgelopen zou kunnen zijn voor hem. Dat ik hem misschien wel nooit meer ga zien. Dat het laatste contact dat we hadden, een sms'je was waar in stond dat hij naar me toe zou komen.
"Heb je een blik en veger?" Ik kijk op en Louis zit gehurkt op de grond in de keuken waar nog de scherven liggen.
"Dat hoef je niet op te ruimen", protesteer ik zonder veel moeite of overtuiging.
"Jawel", gaat Louis er tegen in. Ik antwoord er niet op en hij gooit de scherven in de prullenbak.

Plotseling gaat mijn mobiel af en veer ik langzaam op. Het zal Eloise wel zijn die me terug zou be- Aaron! Aaron staat op het scherm. Ik vlieg de lucht in en neem zo snel mogelijk op als ik kan.
"Aaron, o god! Je leeft nog! Je leeft! Wat gebeurt er? Heb je iets? Toch geen pijn? Wat doen ze? Ik zag het op het nieuws en... o god!" Ik spring in het rond van spanning en zenuwen terwijl ik vele vragen op hem af vuur. Als een gek loop ik rond door de kamer en draai rondjes van wanhoop.
"Niet zo hard, Juul. Ze hebben alle telefoons afgepakt, maar ik heb alleen mijn zakelijke afgegeven. Met mij is het nog goed. Juul, het is echt verschrikkelijk hier. Ik ben doodsbang. Het vliegtuig is onbemand. Ze hebben de piloten doodgeschoten", vertelt hij. Zijn stem klinkt zo zacht en angstig waardoor ik zelf ook alleen nog maar banger word. Door het lipbijten heen, rollen de tranen over mijn wangen als ik naar hem luister. Hij vertelt dat er van de vier terroristen, nog maar één leeft, en die net gewoon in het rond geschoten heeft, waardoor er veel gewonden zijn. Er was een dokter die iemand reanimeerde en wonden bekeek, maar werd toen ook doodgeschoten.
"Z-zijn er mensen dood?" Met zo'n trillende schorre stem komt het er amper uit.
"Ik weet niet hoe veel, maar ik bel je om te zeggen dat ik van je hou."
"NEE! DAT KAN JE NIET ZEGGEN! We moeten trouwen, en kinderen krijgen en oud worden samen. Je komt dadelijk terug en over drie weken trouwen we, en dan komt alles goed", zeg ik paniekerig. Ik zwaai met mijn arm rond en wrijf door mijn gezicht.
"Juliet. Ik hou van je. Vergeet dat niet!"
"NEE! DAT MAG JE NIET ZEGGEN! JE MAG NIET WEG GAAN! AARON!", gil ik doodsbang.
"Juu-" Er klinken schoten op de achtergrond.
"AARON!", gil ik, maar de verbinding is al weg. Een seconde staar ik naar mijn mobiel in mijn hand. In die seconde is het doodstil en hoor ik alleen een tik van de klok. Dan glijdt mijn mobiel uit mijn handen en valt met een slag op de grond. Mijn benen trillen en ineens zak ik op de grond. Van radeloosheid en wanhoop weet ik niet meer wat ik moet doen. Op de grond liggen. Rond rennen. Ik word gek. Echt hartstikke gek en gestoord. Ik lig op de grond en woel door mijn haar. Dan spring ik op en begin ik te ijsberen in het rond. Wanhopig geef ik een trap tegen de bank en val ik op de bank.Van staan, naar ijsberen, naar op de grond liggen, naar zitten, naar staan. Hartstikke gek. Ik word echt gewoon gek. Dan val ik in Louis handen die mij probeert te troosten.

Bij lust 69 al geen 16+ hoofdstuk, en bij Choice 169 ook al niet. Sorry guys.
Myler fanfiction al gezien? Hahha, ik moest echt hard lachen (CLICK!)
Maar anyway. Jullie vroegen om een Aaron POV...

Reacties (40)

  • AshHisBandana

    Aaaarg zooo erg! Ik zot hier gewoon te huilen! En dat heb ik nog NOOIT gedaan bij een verhaal!!! Ik vind het zoooo zielig!!!!(huil)

    5 jaar geleden
  • Pinkpancake

    OMGGGGGG!!!!! DIT IS VRESELIJK O_O

    6 jaar geleden
  • crazymy

    ze moet naar de politie

    6 jaar geleden
  • scribere

    Aaah, dit is echt verschrikkelijk
    Je schrijft echt een heel goed verhaal weet je dat?

    6 jaar geleden
  • bkuys

    :(ghuil ghuil :'(

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen