Foto bij Fight 18

~Maura Aslan~

Na het lied besloot iedereen te gaan slapen en ook Thorin sliep die nacht blijkbaar erg goed ook al bleef hij ver weg bij de rest van dit leger en sliep in de donkerste hoeken.
Ik wist maar al te goed dat je iemand met zo’n verleden als dat van Thorin niet op 1 dag kon laten veranderen, dit zou maanden duren.
Toch was ik nu niet van plan nog op te geven, niet na wat hij me verteld had, hij mocht dan wel alles en iedereen kwijt zijn, ik zou hem nooit of te nimmer nog in de steek laten!
Tegen de volgende ochtend waren we vroeg weer wakker om onze tocht verder te zetten, weer liep ik naast Thorin, allen hielden we onze capes op ons hoofd aangezien er nog steeds dreigende donderwolken boven ons hingen.
Toen we bijna op de top van de berg waren moesten we van onze paarden stappen en achter elkaar lopen omdat het pad te smal werd en het te steil liep om op je paard te blijven zitten dit zou het enkel gevaarlijker maken.
Gelukkig was er boven op de berg best veel plaats waarna ik zag hoe Eric me naar voor riep waarna ik snel naar hem toeliep maar ook Thorin volgde dit keer.
Terwijl de rest mooi achter Eric, Rosalie, Thorin en mij bleef gingen wij met zijn vieren op de top staan ‘What’s that island over there?’ vroeg Eric verbaasd waarna ik al even verbaasd opkeek.
Midden in de zee lag een eilandje, hier een paar kilometer vandaan, de zee was best wild en de hemel onheilspellend maar toch was er 1 lichtpuntje en dat was het eiland zelf.
Op het eiland scheen de zon, geen wolkje ging aan het eiland voorbij, alsof het betoverd was.
Maar dit eiland was niet zomaar een betoverd eiland, dit was het eiland van de elfen ‘It’s The Golden Isle’ zei ik bijna fluisterend, ik dacht dat het elfen eiland onder water gegaan was vele jaren geleden, na de telmarijnen Narnia binnen drongen was geen spoor meer te vinden van elf of meermin, op Aslan na waren zij de meest magische wezens van Narnia geweest!
‘Wow Wait, what’s The Golden Isle? Who lives there?’ vroeg Eric nu wantrouwig waarna Ik zuchtte ‘elves and mermaids’ zei ik nog steeds op fluistertoon alsof iemand ons zou afluisteren.
‘What? Elves and Mermaids in Narnia? Where the hell have you been with your head since you were born?’ vroeg Thorin nu redelijk hard waarna ik zuchtte ‘I better ask you that question sir Oakenshield, if you’re great grandfather used to tell you stories about what a wonderful place Narnia once was then why did he never tell you about the elves and mermaids who lived here for thousands of years?’ vroeg ik waarna Thorin niet wist wat zeggen en plots terug op zijn paard stapte ‘what are you going to do?’ vroeg ik waarna hij zijn ogen strak op het eiland richtte ‘I’m going to find out if you’re telling me the truth miss, if there are living elves on that island then I bet they won’t mind giving us some food and water to drink’ zei hij waarna hij zijn paard hard aanspoorde.
‘Thorin No! You can’t just go running off the hill into the sea! Elves don’t like strangers!’ riep ik nog maar hij leek niet meer te luisteren waarna ik ook maar snel opstapte en ook Eric volgde mijn voorbeeld ‘Rosalie bring the army to the beach Eric and I are going after Thorin!’ riep ik waarna ze knikte en Eric en ik achter Thorin aan gingen.

Nadat we veilig op het rotsenstrand beneden de berg aangekomen waren keek ik snel rond op zoek naar Thorin of zijn paard “Shadow” maar ik zag geen van beide.
Snel liepen we verder over het strand tot we Thorin een boot zagen nemen en Shadow bij een grot stond, snel brachten we ook Destrier en eri’s paard naar de grot waarna we achter Thorin aan renden.
Eric was iets sneller dan mij maar niet snel genoeg want voor we aankwamen was Thorin al best ver het water in gevaren ‘Thorin come back i want to go with you!’ riep ik maar hij keek enkel even om en glimlachte vals waarna hij gewoon door ging.
‘Thorin!’ riep ook Eric maar ik wist dat Thorin niet terug zou komen, snel trok ik mijn maliënkolder, cape en de rest van mijn wapenuitrusting uit waarna ik die aan Eric gaf die me vreemd aankeek ‘you’re not goign to…’ begon hij maar ik liet hem niet uitspreken ‘oh yes i am!’ antwoorde ik enkel en zette het op een rennen.
Eric probeerde mijn arm nog te grijpen maar ik was al snel het water in gelopen.
‘Lucina!’ schreeuwde Eric aangezien hij me geen Maura mocht noemen als Thorin dit kon horen.
Ik zwom zo snel ik kon achter Thorin aan terwijl Eric bleef roepen ‘Thorin, Please listen to me!’ smeekte ik terwijl ik steeds dichter bij de boot kwam.
‘The water is freezing cold, you don’t know the elves and mermaids so please wait and listen!’ probeerde ik weer toen hij gewoon doorvaarde.
Gelukkig keek hij deze keer wel op en stopte met roeien ‘oh and you know the elves?’ vroeg hij waarna ik zuchtte ‘better then you do please help me in!’ mompelde ik geërgerd terwijl ik het laatste stuk naar hem toezwom.
‘Why would i?’ vroeg hij dan uitdagend waarna ik siste ‘You don’t know me Thorin Oakenshield and maybe that’s best but i’m going with you to the Elves wether you want it or not, i don’t even care if i’ll have to swim all the way to The Golden Isle but just know that Eric and his army won’t help you anymore when i’m drowning’ zei ik enkel waarna Thorin even gromde maar me dan toch in de boot trok.
Terwijl verder roeide probeerde ik mezelf warm te houden door mijn armen om me heen te slaan maar toch rilde ik nog steeds door de harde wind.
Hoge golven sloegen tegen onze boot waardoor ik nat bleef en mijn onderlip trilde dan ook onophoudelijk.
Toen we bijna op het gouden strand van het eiland waren aangekomen werd de zee weer rustig en scheen de zon op ons.
Ik hoorde zelfs weer het gefluit van de vogels, eekhoorns en konijnentjes sprongen rond in de bosjes achter het strandje.
Deze plek was de enige magische plek die nog in het donkere Narnia te vinden was, ook Thorin was nu zo hard onder de indruk van deze plek dat hij even vergat te roeien waardoor ik even grinnikte ‘it’s beautiful isn’t it?’ vroeg ik zacht waarna hij plots weer in de realiteit terug leek te keren ‘yeah, magical’ antwoorde hij snel.
Hierna stapte hij uit de boot en hielp mij ook op het strand plots zag ik een aantal zeemeerminen tevoorschijn komen waarna ik weer een glimlach op mijn geicht kreeg en wat dieper het water inliep tot het water weer tot aan mijn knieën stond.
Maar toen verdwenen de zeemeerminnen plots weer als sneeuw voor de zon ‘wait! Don’t go!’ riep ik nog, ‘i’m not going to hurt you, come back! Please?’ smeekte ik dan waarna 1 zeemeermin met genoeg lef terug keerde terwijl de rest bang achterbleef.
De zeemeerminnen waren niet meer dan mensen gemaakt uit water met een lange staart, je zag hen alleen in het water door het glinsterende zilver van hun staart of als ze even uit de zee tevoorschijn kwamen en sprongen als dolfijnen.
‘Who are you?’ vroeg de meermin wantrouwig waarna ik even zuchtte ‘Maura’ zei ik zacht wetende dat Thorin me niet zou horen ‘Maura Aslan, but don’t tell anybody please?’ smeekte ik zacht waarna de meermin me ongelovig aankeek en ook de andere kwamen nu wat dichter.
Ze waren ongeveer met 10 ‘this can’t be true, Maura Aslan had been locked up in the highest tower of the telmarine castle when the white witch returned to Narnia’ zei de meermin zacht waarna ik knikte ‘i escaped’ zei ik snel waarna de meermin weer even knikte.
‘Then what are you doing here?’ vroeg ze al iets vriendelijker ‘i came here to talk to the elves about the white witch, about Narnia and about this island, i didn’t even know this place still existed, why have you guys been hiding all these years? I haven’t seen this Island since the Telmarines came to Narnia!’ zei ik nu waarna de zeemeerminnen allemaal wat beschaamd wegkeken ‘i’m sorry Maura but since the telmarines came to Narnia this place isn’t the same anymore, we had to protect ourselves and our island for King Miraz he destroyed Narnia and luckily this Island can move otherwise he would have destroyed this last magical piece of Narnia too’ zei de zeemeermin weer waarna ik begrijpend knikte.
‘Still you could help us by taking Narnia back’ zei ik zacht waarna de zeemeerminnen begrijpend knikten ‘anyway if you wanna help then please take as many boats as you can and go back to the other side, to the mountains a part of my army will be waiting for me there, tell them to come to this island, keep them on the beach, in meanwhile I’m going to search for the elves!’ zei ik waarna de zeemeerminnen knikten en zo snel als ze konden begonnen doen wat ik hen vroeg.
Zelf liep ik weer de zee uit het strand op waar Thorin me vragend aankeek ‘c’mon we’re going to the elves’ zei ik zijn vragend blik negerend gelukkig vroeg hij niet door waarna we al snel door het bos liepen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen