Foto bij Choice 176

Rond een uur of drie in de middag word ik weer wakker. Ik open mijn ogen langzaam en kijk meteen Aaron aan aangezien ik nog helemaal tegen hem aan lig genesteld. Na echt wakker te zijn geworden, bevrijd ik me uit Aaron's armen en sta ik op uit het warme bed. Strompelend door de spullen die op de grond liggen, loop ik naar de lades toe.Ik trek nieuwe lingerie aan en verlaat de kamer zo stil mogelijk om Aaron niet wakker te maken. Het voelt nu echt als ochtend, maar het is toch al na drie uur in de middag. Dan heb ik toch maar zeven uur geslapen, wat eigenlijk best kort is. Normaal slaap ik best veel. Ik zet de waterkoker aan en maak ondertussen een bakje yoghurt klaar. Eloise en Edward zitten nu in het vliegtuig en komen vanavond terug rond een uur of zes. Dan halen we ze daar op en gaan we vast ergens eten. Met mijn bakje yoghurt en kop thee zet ik me op de bank neer. Ik moet echt veel met Eloise bijpraten. Over deze hele nacht en over dit weekend in Doncaster. Het zit me nog steeds niet lekker dat Louis zo plotseling weg gegaan is vannacht. En zijn vest ligt ook nog onder de bank. Dat moet ik snel terug geven. Het kan er niet eeuwig blijven liggen. Ik pak het onder de bank uit en bekijk het donkerblauwe vest. Stiekem ruik ik er aan en sluit ik mijn ogen. Ik snuif het geurtje op. Het ruikt heerlijk. Echt typisch Louis. Hemels!
Ik hoor geluid vanuit de slaapkamer en stop zo snel als ik kan het vest weer onder de bank. Vlak daarna komt Aaron binnen wandelen.
"Goedemiddag", mompelt Aaron als hij in z'n boxer meteen naar de keuken loopt en het koffieapparaat aan zet.
"Goedemiddag." Ik werp nog een blik erop, maar het vest ligt goed onder de bank.
"Nog lekker geslapen?"
"Mwah, een beetje kort", klaag ik.
"Dan slaap je tenminste vanavond ook nog." Ik draai me om en kijk naar Aaron die meteen de hele koelkast plundert en ook het koffieapparaat aan zet. "Hoe laat komen Eloise en Edward eigenlijk?"
"Rond een uur of zes."
"O, oke. Maar wie was er eigenlijk bij je vannacht? Je zegt me toch niet dat je de hele nacht alleen bent geweest", zegt Aaron als hij al eten voor zichzelf klaar maakt. Shit! Die vraag ging zeker komen. Ergens durf ik het hem niet te vertellen, maar aan de andere kant heb ik ook zoiets van wat boeit het? Waarschijnlijk hou ik alleen maar mezelf tegen. Misschien maakt hij zich er niet druk om, alleen ik.
"Louis", antwoord ik zachter. Ik hoor het geluid van een mes dat op de grond gevallen is en draai me snel om. Aaron heeft zich omgedraaid naar mij en zijn mes uit zijn hand laten vallen.
"Louis?", vraagt hij voor de zekerheid. Ik knik langzaam. "Waarom Louis?"
"Het was eigenlijk een ongelukje. Ik belde Eloise en die zei dat ik mam moest bellen, maar Louis staat boven haar in de contactlijst en omdat mijn vingers zo trilde en ik huilde, heb ik dus per ongeluk op Louis gedrukt, en toen hij hoorde dat er wat aan de hand was kwam hij meteen, maar daarstraks op het vliegveld was hij ineens weg", ratel ik. Aaron kan het amper bijhouden, maar luistert er toch aandachtig naar. Hij is stil en reageert er ook niet op, maar aan zijn gezicht is te zien dat hij er niet blij mee is. "Er is niks gebeurd. Hij heeft me alleen maar naar het vliegveld gereden en naar het politiebureau voor dat telefoontje met jou", voeg ik er snel aan toe, het troosten en geknuffel weglatend. Stiekem weet ik zelf nog niet echt wat ik er van vind, dus ga ik er ook helemaal niks over zeggen. Aaron reageert nog steeds niet, maar ik weet dat hij zich nu afvraagt waarom nou net Louis? Hij draait zich weer om en smeert zijn broodjes verder. "Je moet me geloven! Er is echt niks gebeurd!"
"Waarom wil je me er zo heilig van overtuigen?" Shit! Ik vloek me wat op een hoop, maar godver! Daar heeft hij me. Misschien moet ik toch gewoon maar eerlijk zijn.
"Omdat ik toch nog wel om hem geef."
"Je geeft om hem?", vraagt Aaron wantrouwig. Hij is nooit zo wantrouwig.
"Ja, maar niet op die manier", zeg ik snel.
"Op welke manier niet?"
"Op de manier waarop ik om jou geef."
"En op welke manier geef je dan om hem?" Hij is duidelijk jaloers, en niet zo'n beetje.
"Gewoon", antwoord ik als eerste. Wat een barslecht antwoord. "Als vrienden." Aaron mompelt nog wat maar zegt er verder niks over. Hij is er dus absoluut niet blij mee. "Ben je soms een beetje jaloers?", vraag ik op een grappige manier om het zeker niet op een ruzie te laten uitlopen.
"Nee hoor."
"Is dat een nee hoor, maar stiekem wel, wat ik niet durf toe tegeven?", plaag ik hem.
"Jij snapt niet hoe mannen in elkaar zitten", zucht hij.
"Maar wel jou", grijns ik. Aaron komt naast me liggen op de bank en prikt me nog een paar keer in mijn zij. "Reserveer jij dadelijk even bij een restaurant voor vier voor vanavond? Ik heb echt geen zin om te koken." Even van dat onderwerp af.
"Ja, is goed. Heb je er nog over nagedacht?", vraagt hij, doelend op zijn plannen van vanochtend.
"Niet echt, maar ik denk wel dat we beter even kunnen wachten tot de bruiloft zodat ik op die dag tenminste niet misselijk word", stel ik het uit. Wat een situatie dit? Is het ene gesprek afgelopen, komt het volgende en telkens moet ik er weer door aan Louis denken. Wat heeft hij hier eigenlijk mee te maken? Helemaal niks, toch? Ik ben zo vreselijk blij als Eloise straks terug is over een paar uur, want ik moet echt mijn hart bij haar uitstorten en haar mening erover horen.

Ik denk dat de meeste van jullie wel al een idee in hun hoofd hebben van Aaron. Je mag zelf invullen en bedenken hoe hij er uit ziet (zakelijk maar toch sexy) maar voor diegen die nieuwsgierig zijn:

Reacties (31)

  • Wavechaser

    . En zijn vest ligt ook nog onder de bank. Dat moet ik snel terug geven. Het kan er niet eeuwig blijven liggen. Ik pak het onder de bank uit en bekijk het donkerblauwe vest. Stiekem ruik ik er aan en sluit ik mijn ogen. Ik snuif het geurtje op. Het ruikt heerlijk. Echt typisch Louis. Hemels!

    Ja, Juliet. Je voelt alleen maar wat voor hem als vrienden. Ik ruik ook altijd aan het vest van mijn beste vriend en vind die geur hemels, ik heb ook seks met hem en ik denk ook aan mijn ex die ik als vrienden zie bij het bruidsjurken passen gedoe. Voel het sarcasme.
    Ik heb jou doorr! (wbw)

    5 jaar geleden
  • 20022010

    Wauwie, ja een late reactie maar die Aaron ^^
    Of beter bekend als Matt bomer;), mag er zeker zijn.

    6 jaar geleden
  • agirlx

    hij is knap! maar nog steeds #teamlouis

    6 jaar geleden
  • Reinlicious

    Oke, nu mag die 'aaron' al helemaaaal niet meer..:') #Teanloulou

    6 jaar geleden
  • crazymy

    ze zijn meer dan vrienden je kan zo toch niet doodleuk met je trouwerij doorgaan
    terwijl je diep van binnen weet dat je nog van louis houdt

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen