Foto bij Thirty Five.

Harry Edward Styles.

Zenuwachtig liep ik hand in hand met Elena naar de woonkamer waar mijn stiefvader op zijn gemakje de krant aan het doorlezen was waardoor hij niet eens moeite deed om op te kijken. Niet dat ik op dit moment zo erg vond. Stiekem was ik blij dat hij zijn krant van gisteren erbij had genomen zodat hij zich niet zou concentreren op Elena.
Niet goed wetend hoe ik mijn moeder moest aanspreken keek ik even naar Elena die glimlachend met haar hoofd richting de keuken knikte als teken dat ik misschien maar beter even met haar ging praten zonder haar en om deze actie kracht bij te zetten ging ze doodnormaal naast mijn stiefvader zitten. Verbaast keek ik voor een paar seconden toe hoe ze alsof het niks was een hele conversatie begon met hem over één of ander nieuwsbericht en aan de manier hoe mijn stiefvader haar aankeek kon ik zo al zien dat hij haar kon verdragen. Nog een bewijs dat dit meisje een wonder in mijn leven was. Nu nog mijn moeder zo ver krijgen.
Nerveus slofte ik naar de keuken waar mijn moeder druk in de weer was om al het eten op een paar plateaus te leggen, daarom verbaasde het mij ook niet dat ze me niet eens opmerkte in de deuropening.
“Mam.” Begon ik voorzichtig en gelijk keek mijn moeder verbaast op van haar werk voordat ze verder deed alsof er niks gebeurt was. Zuchtend keek ik eventjes toe hoe ze het brood klaarlegde voordat ik naar haar toeliep en gelijk haar handen in de mijne nam.
“Please, mam. Zeg me gewoon wat je denkt voordat je alles nog eens tien keer opnieuw probeert goed te leggen.” Het was een zenuwtic die iedere keer opnieuw verraadde hoe opgefokt en nerveus ze wel niet was in een situatie en het feit dat ik de reden was voor die tic maakte het alleen maar erger.
“Harry…” begon ze langzaam, maar hield haar blik op de grond gericht, zoekend naar de juiste woorden voor dit gesprek. Ikzelf wist ook niet echt hoe ik het beste kon reageren op wat er allemaal in één ochtend al gebeurt was, maar wat ik wel wist was dat het nodig was voor ons beide om dit eerst uit te praten voordat ik Elena echt voorstelde aan haar.
“Mam, ik vind haar leuk. Heel erg leuk zelfs.” Vertelde ik daarom maar snel, wetende dat dit een vraag was die in haar hoofd rondvloog en zoals ik gehoopt had zorgde dit er uiteindelijk voor dat ze terug opkeek naar mij.
“Harry, je bent hier nog maar twee à drie weken…”
“Dat weet ik, maar dat haalt niet weg dat ik nu al om haar geef.” Bekende ik direct toen ik al kon aanvoelen hoe dit gesprek ging verlopen.
“Lieverd, ik wil gewoon niet dat je gekwetst wordt.”
“Maak je maar geen zorgen. Ik ben sterker dan je denkt.” Een zachte lach verliet haar lippen voordat ze haar handen uit de mijne trok en voor een paar seconden moederlijk door mijn krullen streek.
“Ik wil gewoon dat je gelukkig wordt.” Fluisterde ze zacht. Glimlachend nam ik haar hand uit mijn haar om er zo voor te zorgen dat ze terug recht in mijn ogen zou staren.
“Ik ben gelukkig, zeker nu dat ik Elena in mijn leven heb. Ik zweer je, voor dat je het weet ga je niet meer zonder haar kunnen.” Bekende ik met een lichte blos op mijn wangen en blijkbaar was dit genoeg voor mijn moeder om toch al wat meer gerustgesteld te zijn dan daarjuist.
“Wel, dat zullen we direct merken aan de ontbijt tafel.” Knipoogde ze naar me en drukte gelijk een plateau in mijn armen als teken dat ik verder mocht helpen met de tafel te dekken in de eetkamer. Zuchtend keek ik haar aan voordat ik met veel tegenzin richting de deuropening liep, maar werd direct gestopt door mijn moeder haar woorden.
“En voor de volgende keer als je zin hebt in een avontuurtje in je kamer, zorg er dan alsjeblieft voor dat je deur op slot is. Ik wil jullie liever niet in actie zien als ik thuis kom.” Met een vuurrood hoofd draaide ik me met grote ogen naar mijn moeder die verder deed met het ontbijt alsof er helemaal niks gezegd was. Hoofdschuddend door haar woorden liep ik zo snel ik kon naar de eetkamer waar ik de plateau op tafel neer legde om gelijk daarna weer naar de woonkamer te lopen waar Elena al lachend met mijn stiefvader aan het babbelen was.
“Het is hier precies wel heel gezellig hé.” Mompelde ik nog altijd verbaast over het feit hoe goed Elena met mensen overweg kon terwijl ik plaats nam naast haar. Gelijk nestelde ze zich tegen me aan zodat ik met gemak mijn armen rond haar middel kon slaan.
“Je hebt er een zeer slim meisje uitgekozen, Harry.” Grijnzende mijn stiefvader naar me voordat hij zich excuseerde om even te gaan checken bij mijn moeder. Glimlachend draaide ik me naar Elena die ontspannen haar hoofd op mijn schouder legde.
“Hoe doe je dat toch? Mijn stiefvader is vaak de moeilijkste als het gaat over meisjes die ik leuk vindt.” Bekende ik terwijl ik Elena vragend aankeek. Een prachtige en heldere lach verliet gelijk haar lippen toen ik haar dit vroeg en keek me geamuseerd aan.
“Lieve Harry, je hebt nog lang nog niet alles van me gezien. Ik zit vol geheimen.” Knipoogde ze speels naar me, wat haar uiteindelijk een por in haar zij opleverde.
“Wel dan hoop ik dat ik een heel deel van je geheimen zal kunnen ontrafelen.” Bekende ik met een wenkbrauwwiebel dat me direct weer die vrolijke lach opleverden.
“Oh, dat zullen we nog wel zien, Styles.” Antwoordde ze weer op die speelse toon waardoor ik het niet kon laten om haar opnieuw te porren waardoor ze haast begon te gillen. Geamuseerde door het effect dat het porren op haar had bleef ik gewoon verder doordoen totdat Elena al gillend recht op mijn schoot viel met haar gezicht naar mij toe. Haast direct vergat ik ons spelletje toen ik de blik in haar ogen opving. Het was alsof deze intense blik al mijn gevoelens beschreef waardoor het niet lang duurde of ik drukte mijn lippen op de hare om die blik vol liefde te beantwoorden met daden.
“Zie dat jullie elkaar niet opeten hé. Ik heb nog meer dan genoeg brood dat op moet geraken.” Vuurrood door mijn moeder haar woorden boog ik weg van Elena die al lachend aankeek.
“Ik denk dat ik je moeder wel leuk vindt.”
“Wel, zie eerst maar dat je de vragenrondes tijdens het eten overleeft voordat je een definitief besluit neemt over mijn ma.” Wees ik haar gelijk terecht voordat ik recht stond en haar richting de eetkamer trok waar mijn moeder en stiefvader al op ons wachtte.


Hier is eindelijk jullie wel verdiende hoofdstukje en nogmaals sorry dat het zo lang duurde!

Reacties (10)

  • HaZaLiLoNi

    Echt cute

    8 jaar geleden
  • FollowDreams

    Snel verder!

    8 jaar geleden
  • WhatNow

    Ze zijn te cute ;D

    Maar ik heb wel het gevoel dat Elena een Mary Sue is...
    Een beetje te perfect.

    Snel verder (:

    8 jaar geleden
  • Nisssie

    Niet schrijven als jw t niet kan.
    Ik bedoel omdat je ziek bent. Niet dat jw e denkt dat ik vind dat je niet kan schrijven.xD
    maar als je ziek bent en t lukt niet, dan moet je het niet doen. Wij wachten wel;)

    XxxSnelVerderXxx

    8 jaar geleden
  • Elis

    Ohh I love this story

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen