Foto bij Choice 183

Ik loop de badkamer op en doe de deur achter me op slot. Eerst zet ik de douche aan en vervolgens zucht ik diep. Het water klettert op de vloer terwijl ik in de spiegel naar mezelf kijk. Ik zie er echt vreselijk gestrest uit. Wallen en donkere kringen onder mijn ogen en glimlachen lijkt veel moeite te zijn. Hoe kan Aaron het niet zijn opgevallen? Of wie dan ook? Ik zie er echt slecht uit. Vannacht kon ik echt moeilijk ik slaap vallen omdat ik zo zat te piekeren. Vanavond zal het nog wel erger zijn. In twee uur tijd hebben Louis en Aaron beide gezegd dat ze van me houden. Van Aaron weet ik het, maar die van Louis kwam toch best onverwachts aan. Het maakt de hele situatie weer anders. Ik wilde het met Louis afsluiten, zodat het echt afgesloten zou voelen voordat ik ga trouwen, maar het lijkt alsof er nu een heel nieuw boekdeel begint. Het voelt als een keuze die ik moet maken. Een keuze tussen Louis of Aaron. Simpel zou je zo zeggen, Aaron. Ik hoefde ook niet eens te twijfelen toen hij me ten huwelijk vroeg. Ik was er zo zeker van dat hij de ware is en ik zag het perfecte plaatje voor me. Aaron en ik, in een huis samen met drie kindertjes. Maar nu is ineens Louis er. Op een of andere manier gooit hij roet in het eten, maar dat klinkt zo negatief. En als het zo zou zijn, zou het mijn schuld zijn, omdat ik nog wat voor hem voel. Maar wat ik voor hem voel is nog maar de vraag.
Ik trek mijn blouse uit en gooit het vervolgens samen met mijn jeans in de wasmand naast het medicijnkastje. Ik wrijf nog een keer door mijn gezicht en gaap vermoeid. Vanavond wil ik goed slapen, anders val ik morgen op mijn werk in slaap, maar ik weet nu al dat het me niet gaat lukken. Ik stap onder de warme douche en zet het nog een paar graden warmer. De warme stralen kletteren op mijn rug en mijn hoofd terwijl ik door mijn haar woel dat langzaam nat word. Ik word hier echt hartstikke gek van. Het ergste is nog dat ik niet weet wat ik nou voor Louis voel. Welke gevoelens sterker zijn, die voor Aaron of die voor Louis? En dat ik sowieso iemand moet kwetsen. Ik wil ze allebei niet kwetsen. Ik moet wel één van de twee kwetsen. Of door te trouwen met Aaron volgende week, kwets ik Louis. Of door de bruiloft af te blazen, kwets ik Aaron. Bruiloft afblazen. Dat is toch te gek voor woorden? Één week? De hele tijd was ik er al zeker van om met Aaron te trouwen. Is het niet gewoon bruiloftstress? Dat hebben vrouwen toch altijd? Dat ze vlak voor hun huwelijk nog twijfelen of ze het wel of niet moeten doen? Die onzekerheden. Kan niemand mij even moed inspreken? Misschien is het ook allemaal maar een illusie voor mij en word ik straks hartstikke gelukkig met Aaron. Dat ben ik al zes jaar, maar alleen nog niet getrouwd. Zoveel verschil maakt het niet. Gewoon eigenlijk helemaal geen. Die zes jaar betekenen toch veel meer dan die tweeëneenhalf jaar met Louis? Waarom laat ik me dan ook zo gek maken? Alleen maar omdat ik nou net op zo'n cruciaal moment in mijn leven zit. Alles voor de bruiloft is al klaar. Echt alles! En dan zou ik zo stom zijn om het af te blazen?

Na een kwartiertje sla ik de handdoek om me heen en stap ik uit de douche. De spiegel is helemaal beslagen en ik zet het kleine raampje open zodat de damp weg kan. Ik veeg het van de spiegel af, maar ik kan er nog steeds niet goed in kijken. Dan maar in de slaapkamer. Op blote voeten verlaat ik de badkamer en loop ik naar de slaapkamer toe. Mijn ogen zijn inderdaad nog rood van het huilen zie ik als ik in de spiegel kijk. Al die opgekropte emoties van vandaag die eruit moesten. Het wordt me allemaal een beetje te veel. M'n mobiel die op het bed ligt trilt, maar niet omdat ik gebeld word. Er staat dat ik acht gemiste oproepen heb. Of ik ben ineens interessant dat zoveel mensen mij bellen, of één iemand wilt mij per se bereiken. Dat eerste kan ik sowieso wel al wegstrepen. Uiteindelijk blijkt het Edward te zijn. Hij zal wel weer eens ongeduldig zijn. Ik bel hem toch maar terug.
"Juul! Eindelijk! Ik probeer je al een half uur te bereiken!
"Sorry, ik stond onder de douche, wat is er?", vraag ik terwijl ik mijn kledingkast open en er een joggingbroek en nog een sweater uit haal.
"Daarnet belde de zakenpartner uit Tokio me en hij vertelde dat hij over drie dagen hier komt in verband met die samenwerking."
"Ik dacht dat ik dat verkloot had."
"Maar daar had ik je van gered en nu heeft hij nog interesse."
"Oh, oke."
"Hij wilde woensdag of dinsdag een afspraak met je maken..."
"Maar dan kan ik niet. Dinsdag ga ik al naar Doncaster en woensdag trouw ik", onderbreek ik hem.
"Weet ik, en daarom komt hij dus maandag zodat jij dan die presentatie kan geven."
"Nee! Geen presentatie! Godverdomme! Dat kan ik er lekker nog wel even bij", klaag ik.
"Sorry, Juul, maar het is belangrijk voor het hele bedrijf en aan iemand anders kunnen we het niet overlaten."
"Ja", zucht ik. "Kun je me dan wel helpen? Het gaat me echt niet lukken om het in drie dagen voor elkaar te krijgen", smeek ik.
"Ja, dan spreek ik je morgen wel, en ik merk aan je dat er nog iets anders is."
"Ja, veel. Tot morgen dan maar." Ik hang op en zucht diep. Een klote presentatie waar het hele bedrijf van kan afhangen. Niet dat er consequenties zijn als de deal niet door gaat, maar als het wel lukt, is dat een hele goede vooruitgang en kunnen we in de toekomst nog meer groeien.
"Wat is er?", vraagt Aaron als ik de woonkamer weer in kom en hij merkt dat ik gespannen ben.
"Raad eens wat ik maandag heb? Een presentatie waar in principe het hele bedrijf van af hangt. Daarvoor belde Edward me net." Ik plof naast hem opo de bank neer en zucht nog eens diep.
"Hé, niet zo negatief. Bij jou gaan die in de meeste gevallen goed. Je gooit je charmes in de strijd en die zakenman sluit meteen de deal, en dan kun je de volgende dag naar Doncaster. Geen probleem toch?", zegt hij optimistisch om me gerust te stellen. Ik haal mijn schouders op en op dat moment gaat ook de bel. Aaron staat al op om de pizza's te halen. Een presentatie. Wie verzint dat twee dagen voor mijn bruiloft? Als ik denk dat de stress niet erger kan worden, kan het dus toch wel. Ik kan dit allemaal niet meer aan!

Reacties (29)

  • crazymy

    LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS!

    6 jaar geleden
  • Seiko

    TEAM AARON WHOEEEEE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! I LOVE AARON
    ! AARON!!!!!!!

    6 jaar geleden
  • Nashton

    Verderr ! x

    6 jaar geleden
  • tosti

    Geen pizza maar louis voor de deur:DLouis en julliet horen bij elkaar, maar dan moet aaron aan eloise worden gekoppeld want die heeft nog geen vriend en aaron verdient een lieve nieuwe vriendin

    6 jaar geleden
  • xWildRose

    LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS! LOUIS!
    YEAAAHHH

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen