Foto bij Choice 187

Mijn moeder schudt me 's ochtends zachtjes wakker.
"Juliet, wakker worden", fluistert ze. Vandaag is de dag! Ik kom langzaam overeind. "Ik maak het ontbijt wel." Ze gaat weer en ik kijk naar Eloise en Amanda die nog slapen. Eloise maak ik wakker.
"Hoe laat is het?", vraagt ze.
"Half zeven."
"HALF ZEVEN?!" Ze valt weer terug in haar kussen en ik hoor haar zuchten. Ze staat uiteindelijk ook op. Amanda laten we nog even liggen. Die kon vannacht niet slapen omdat ze een jet lag heeft. We gaan naar beneden om te ontbijten.
"Vandaag is jou dag. Samen met Aaron", zegt Eloise.
"In het middelpunt van de belangstelling staan. Pff, niet echt iets voor mij", klaag ik met volle mond.
"Maar als je er straks prachtig uitziet kun je niet wachten tot een ieder het kan zien", zegt mijn moeder. Ik knik. Ik kan ook niet wachten. Ik werp nog een blik op de klok. Het is al kwart over zeven. Zo meteen komt de kapper, daarna wordt mijn make-up gedaan, vervolgens krijg ik mijn jurk aan en dan is het waarschijnlijk al een uur of tien. Om half elf komt Aaron, zijn familie, mijn familie en dan kom ik van de trap af. Er hangt echt een spanning om me heen. Zeker al een spanning van weken.

"Zo, hoeveel knoopjes zijn dat wel niet?", zucht Eloise wanneer ze de achterkant van mijn jurk vast knoopt. Ik begin te lachen, maar stop snel weer als Eloise protesteert. Als ik beweeg maak ik het haar natuurlijk ook nog wat moeilijker.
"Zal ik het verder doen?", hoor ik Amanda zeggen. Via de grote spiegel kijk ik naar de twee achter mij die wisselen.
"Het zijn er zeker vijftig", zegt Eloise wanneer ze met een diepe zucht op de stoel zakt.
"Jij mag ze nu wel vast knopen, maar vannacht, wanneer Aaron en ik doodop zijn, mogen we ze ook nog allemaal open maken", reageer ik op Eloise.
"Dan ruk je het open met je dronken kop."
"Dronken kop?"
"Oooh, wij gaan jou helemaal dronken voeren op het feest zo vanaf een uur of 12, wanneer de saaie mensen weg zijn", lacht Eloise.
"Ja, zeker weten! En dan alles filmen!", stemt Amanda er lachend mee in. Dat gaat dus nog wat worden, maar ach, na middernacht maken we er een nog groter feest van. Het wordt zo'n drukke dag! Over een kwartier ongeveer komt mijn familie, Aaron's familie en natuurlijk Aaron, dan rijdt Adam, onze chauffeur ons naar het gemeentehuis waar ook andere kennissen zullen zijn, waar we het jawoord zullen geven. Aaron en ik gaan dan naar de plek waar de bruidsfoto's worden gemaakt terwijl de rest dan al bij mijn oom is, waar het feest is. Vervolgens gaan Aaron en ik er dan ook naar toe en dan is het feest tot zeker wel een uur of twee. Eloise, Edward, Amanda, Caleb, Adam en wie dan ook, zullen nog wel langer door feesten. Ik weet hoe ze zijn.
"Mam!"
"Ja?" Mijn moeder komt de kamer binnen. "Wauw! Wat zie je er prachtig uit!", zegt ze verwonderd. Ik bloos en kijk ook trots in de spiegel naar mezelf. Ze komt naast me staan en slaat een arm om me heen.
"Hoe laat is het nu eigenlijk?", vraag ik.
"Al vijf voor elf, dus je mag wel opschi-"
"WAT? VIJF VOOR ELF?!"
"Ja, ze zullen wel al bijna komen." De knoopjes zijn gelukkig allemaal dicht dus ik ben ook al klaar. Eloise legt mijn haar naar voren en geëmotioneerd kijk ik naar mezelf in de spiegel. Ik zie drie trotse blikken die op mij gericht zijn.
"Waar is pap?", vraag ik aan mijn moeder.
"Beneden. Zal ik hem even halen?" Ik knik en een halve minuut later komen mijn moeder en vader beide terug. Meteen springen tranen in mijn vaders ogen als hij me ziet en omhels ik hem meteen. Ik ben echt een papa's kindje. Papa's kleine meisje. En nu moet hij mij dus eigenlijk weg geven.
"Mijn kleine meisje", fluistert hij als hij me stevig, maar ook kwetsbaar omhelst. Ik leg mijn kin op zijn schouder en sluit mijn ogen wanneer ik ook vol schiet. Dit is echt het moment dat ik nog zelfstandiger word.
"Dadelijk mag je me weggeven", fluister ik terug. Ik voel zijn grip verstevigen en mijn moeders armen ook nog om me heen.
"Ahw, niet huilen, je make-up, Juul", hoor ik Eloise ook met een brok in haar keel. Ze veegt al een paar tranen weg voordat ik inderdaad mijn make-up er mee verpest.
Plots gaat de bel en wordt het moment verstoord.
"Dat zullen Will en Dan wel zijn", merkt mijn moeder op als ze constant op de bel blijven duwen. Mijn vader gaat naar beneden en laat vervolgens iedereen binnen terwijl mijn moeder mijn jurk nog glad strijkt en me helpt met de haardecoratie. Dan ben ik dus echt klaar.
"Aaron komt nu ook", zegt Amanda die uit het raam kijkt. Ik snel naar haar toe en schuif het gordijntje een stukje verder opzij. Adam parkeert de Bentley op de oprit, stapt uit en maakt zoals het hoort de deur open voor mijn bruidegom. Ik ben gewend van Aaron dat hij een pak aan heeft, maar dit is zeker de mooiste ooit. En dit wordt de mooiste dag ooit!

De bel gaat weer en dit keer is het Aaron. Ik hoor al veel geluiden vanuit de gang waar iedereen staat te wachten. Gelukkig is onze gang best groot.
"Je mag zometeen", fluistert mijn moeder nog. Ik hoor geklap vanuit de gang, zeker voor Aaron en knik vervolgens naar mijn moeder. Ze verlaat mijn kamer en gaat al naar beneden. Ik kijk naar Eloise en Amanda en zucht van geluk maar ook spanning.
"Komt goed, Juul. Je ziet er prachtig uit, Aaron ziet er prachtig uit en jullie zijn het mooiste bruidspaar ooit!", praat Amanda bemoedigend op me in.
"En er is niets of niemand dat je tegenhoud. Vandaag is het voor jou en de man van je leven", voegt Eloise er aan toe. Ik knik glimlachend en krijg nog een knuffel van ze allebei. Dan gaan we met z'n drieën, Amanda en Eloise achter mij aan, de deur van mijn oude kamer uit. Wanneer we bovenaan de trap staan kan ik ze beneden nog niet zien, maar wel het gejoel horen. Vooral Will, Dan en Edward er bovenuit. Eloise en Amanda pakken mijn jurk achter vast en stapje voor stapje, trede voor trede loop ik de trap af. Mijn blik alleen maar gericht op Aaron die met fonkelende ogen mij helemaal bekijkt. Zijn mond zakt er zelfs bijna van open. Nog nooit heb ik zo verlegen maar tegelijkertijd trots en breed geglimlacht wanneer ik de trap af kom. Aaron pakt mijn hand vast en geeft me een kus. Er wordt weer luid geklapt en gejoelt door alle familie om ons heen. Ik sla mijn armen om Aaron's nek en hij die van hem om mijn middel.
"Je bent nog mooier dan ik had durven dromen!", fluistert hij in mijn oor waarna we nog een keer kussen.

Helaas, mar er zullen nog maar iets van twee hoofdstukjes komen. En dan is het afgelopen! Kudo's als jullie dan ook nog een Louis pov willen. Hoe vonden de belgen het concert in Antwerpen? Mijn counter staat nu nog maar op 1 dav tot Amsterdam. Ik kan echt niet meer wachten!

Reacties (58)

  • AshHisBandana

    Ooohn dit vind ik zoo mooi! Al zou het veel mooier geweest zijn met Lou!

    5 jaar geleden
  • agirlx

    ZE HOORT NIET TE TROUWEN MET AARON!:(

    6 jaar geleden
  • crazymy

    ZE GAAT TOCH NIET ECHT TROUWEN
    opeens springt de terrorist uit de bosjes schiet aaron dood en
    juliet trouwt met louis iedereen blij (behalve aaron maarja)

    6 jaar geleden
  • Destiel_

    Het concert in België was egt zoooooooooooooo goed!!!!!
    Ik heb ze vanop f*cking 5 meter gezien! Kstond kei dicht bij het middenpodium
    De dagen erna was ik zo depri en heb ik zoveel geweend omdat het voorbij was en nu pas kan ik blij zijn da ik ze eindelijk in het egt heb gezien!:)

    6 jaar geleden
  • CandyFloss

    ik weet het gewoon niet! Gelukkig hoef ik de keuze ook niet te maken, scheelt weer X

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen