Foto bij 009 What just happened?

Mijn ogen staarden diep in die van de jongen die Embry heette. Ik had wel eens iets ove hem gehoord, maar nu ik hem echt zag leek alles veel beter. De stem van Quil bracht me uit gedachten. ''Zijn ze ingeprent?'' Hoorde ik hem in het algemeen vragen. Ik wist dat inprenten een wolven ding was, maar ik wist niet wat het inhield.
Een beetje verdwaasd keek ik om me heen. ''Zal ik je je slaapplek laten zien?'' Vroeg Emily snel toen ze zag hoe ongemakkelijk ik me voelde. Ik keek even vlug naar Embry, en toen weer naar Emily. ''Ja, is goed.'' Snel liep ik achter haar aan.
Emily hielt nog steeds afstand van me, wat ik wel begreep. ''Heel erg bedankt dat ik hier voorlopig mag blijven.'' Zei ik tegen Emily. In plaats van een beetje een ongemakkelijke blik, kreeg ik nu een lieve glimlach van haar. ''Graag gedaan, je maakt Adriana gelukkig en daar hebben we alles voorover.'' Ik glimlachte naar haar.
''Emily,'' Mompelde ik toen ze weg wilde lopen. Vragend keek ze me aan, met een angstige gloed. ''Je hoeft niet bang voor mij te zijn wil ik alleen even zeggen.'' Ze glimlachte naar me en knikte. ''Ik ben blij om dat te horen.''

Met zijn allen zaten we buiten op de verande te eten, we paste er maar net aan met zijn allen. Ik voelde Embry's ogen op mijn huid branden en wanneer ik terug keek, keek hij van me weg.
''Chloe?'' Ik keek op. Seth had mijn naam gezegd. ''Ja Seth?'' Hij glimlachte even. ''Zullen wij zo samen de afwas doen?'' Seth had pas net zijn zin afgemaakt, toen een luide grom uit Embry's borstkas kwam. Verward en verbaasd keek ik zijn kant op. Waar sloeg dit nou weer op?
''Wat?'' Vroeg Seth verbaasd. ''Ik wil haar alleen maar leren kennen, ze is tenslotte nieuw.'' Embry keek hem met een duivelse blik aan, wat me irriteerde. Waar maakte die jongen zich druk om?
''Is goed Seth.'' Zei ik terug, eigenlijk expres omdat ik het vervelend vond hoe Embry zich gedroeg.
Toen we klaar waren met eten, haalden Seth en ik ieders bord op en liepen we samen naar het kleine keukentje van Emily en Sam. Ik liet de wasbak vol lopen met water, terwijl Seth het afwasmiddel zocht.
Lachend waste Seth en ik samen de borden af. Hij was een erg lieve en schattige jongen, zo'n jongen die voor al zijn vrienden aanvoelde als het kleine broertje. Ik was blij dat deze mensen de moeite wilden doen om mij te leren kennen.
''Ik ga even naar het toilet, ik ben zo terug, goed?'' Ik knikte en glimlachte naar hem.
Ik pakte een koekenpan van de berg vieze vaat, en begon hem schoon te schrobben. Tijdens het schrobben, viel mijn blik op Embry buiten. Hij stond samen met Jacob een beetje te stoeien, een beetje te klieren om het zo maar te zeggen.
Embry was eigenlijk best knap. Hij was lang, met een lichtgetinte huid. Hij had donkerbruin haar dat was kortgeknipt, hij had een strakke kaaklijn maar dankzij zijn getinte huid werd ie een beetje verzacht. Hij had donkerbruine ogen, die er zacht en liefhebbend uitzaten, zijn glimlach was als.. Ik werd grof onderbroken door Seth.
''Volgens mij is die pan nog nooit zo schoon geweest.'' Mompelde hij met een smerige grijns. Geschrokken liet ik de pan weer in het water plonsen waardoor er wat water en sop over mijn kleding en in mijn gezicht kwam. Geïrriteerd keek ik Seth aan. ''Sorry, sorry! Het was maar een grapje!'' Zei hij snel, met nog steeds die grijns, alsof hij van meer wist dan ik.

Reacties (6)

  • xmoongirlx

    wauw
    wrm krijg ik trouwens 2 mailtjes???

    6 jaar geleden
  • Efflorescence

    Wat een grapjas is het ook, die Seth. Ik kan zijn humor wel waarderen.
    Can't wait to read more. x

    6 jaar geleden
  • Opia

    Hahaha, Sethje toch! Snel verder!:D

    6 jaar geleden
  • koekiexkaner

    in 1 woord gewoon echt wauw.. Zo mooi beschreven!(H)

    6 jaar geleden
  • Bellum

    Nawhh, was schattig <3
    En Seth is ook wel een schatje ja ;p

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen