Foto bij 056.

De tijd leek stil te staan. Alles leek te vertragen en ze zag hoe een spreuk uit Voldemort zijn toverstok schoot. Ze voelde haar hart sneller kloppen als normaal. Adem bleven hangen in haar keel. Haar lichaam trilde, maar voor ze er erg in had, had ze zijn toverspreuk afgeweerd. Vonken schoten langs haar heen en alles leek weer in normaal tempo te lopen. Haar groene ogen leken licht te geven en ze voelde hoe haar bloed kookte van woede. ‘Laat Harry met rust! Als je een echt gevecht wilt kom maar op!’ Zijn slangachtige ogen vernauwde zich nijdig. ‘Een spion, dus toch.’ Felicia’s mondhoeken krulde zich in een gemene grijns. ‘ Vader, je bent zo naïef.’ Ze voelde de energie door haar lichaam stromen en met al haar kracht liet ze enkele spreuken op haar bloed eigen vader afschieten. Één spreuk raakte zijn borstkas en hij schoot enkele meters achteruit. Vijandig, bijna dodelijk keek hij naar Felicia. Zijn ogen glinsterde gevaarlijk en op dat moment wist ze dat hij iets van plan was. ‘Harry je moet hier-’ Maar voor ze haar zin af kon maken was haar vader verdwenen en klapte Harry dubbel. Zijn lichaam kronkelde over de grond en zijn ogen rolde gevaarlijk eng in zijn oogkassen. In de verte hoorde ze vele voetstappen naderen en voor ze het wist klapte ze tegen de koude grond. Ron had een toverstok op haar gericht en hijgde gespannen terwijl hij haar tegen de vlakte hielt. ‘Hef de spreuk op!’ ‘Maar ik-’ Ze ontving een klap in haar gezicht en ze voelde hoe een warme vloeistof over haar wang liep. ‘Hef de spreuk op!’ Ron leek bijna hysterisch. ‘Ron! Ze kan het niet zijn! Haar toverstok ligt daar!’ Hermione trok Ron weg en meteen schoot Felicia overeind. Een misselijk gevoel overspoelde haar en even bleef alles draaien. Ron was zo slap nog niet. ‘Harry!? Harry, hoor je me?’ Ze knielde neer naast zijn lichaam dat nog altijd lag te kronkelen op de grond. ‘Verzet je er tegen Harry. Ik weet dat je dat kan!’ En na die woorden, bleef het lichaam stil liggen. In harde wind schoot door de kamer en Harry hapte naar lucht. Ze zag hoe Voldemort weer verscheen en op dat zelfde moment werd de ruimte gevuld met harde knallen en verschenen er vele tovenaar van het ministerie. Voldemort wist niet hoe snel hij moest verdwijnen en toen besefte Felecia dat ze er nog altijd uitzag als een dooddoener.



Volgens mij heeft iedereen al door dat ik vrij weinig tijd heb,
Waarschijnlijk ga ik nu wat meer tijd hebben, maar dat ligt ook aan hoe druk het nog gaat worden op mijn school.
Ik hoop dat jullie toch nog mijn verhaal willen blijven lezen.
Commentaar, Opmerkingen, Ideeën blijven altijd welkom.

-X-

Reacties (8)

  • _Jennifer_

    Verder

    8 jaar geleden
  • FairyXVamp

    bverrderrrr

    8 jaar geleden
  • Kauwgomjunky

    spannend snel verder als je er nog verder mee ga ;-) Xx

    8 jaar geleden
  • Marly2801

    spannend!
    snel verder!(H)

    8 jaar geleden
  • Gisborne

    Snelverder! <333333333

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen