Foto bij OO9. || Sophie Parker

Die zaterdag was mijn hele wang gelukkig genezen en mijn moeder had me niet opnieuw toegetakeld. Redelijk vrolijk liep ik de studio in, om meteen te worden opgevangen door Brian.
'Sophie, er is een klein ongelukje gebeurd, de repetitie wordt dus een uur verplaats. Je mag naar huis gaan, of gewoon hier blijven. In de kantine zitten de andere danseressen. Ik hoop dat je het niet heel erg vind?' Ik schudde mijn hoofd en glimlachte even. Brian glimlachte dankbaar en verdween weer. Ik zuchtte diep. Eerlijk gezegd had ik geen zin om een uur lang bij de meisjes uit mijn dansgroep te zitten. Ik beet op mijn lip en liep weer naar buiten. Ik ging op de trap voor het gebouw zitten en pakte mijn iPod. Ik zocht een leuk liedje en sloot mijn ogen.
Ik weet niet hoe lang hij er al zat, maar toen ik mijn ogen opende zat Zayn naast me.
'Hoe lang zit je hier al?' vroeg ik hem.
'Ook hallo, Sophie,' grinnikte hij. Hij tastte naar zijn jaszak en haalde er een pakje sigaretten uit. Uit automatisme trok ik mijn neus op. Zayn schoot in de lach.
'Rustig maar, het waait de andere kant op.' Hij bracht een sigaret naar zijn lippen en stak hem aan met een aansteker.
'Waarom?'
'Ik wordt er rustig van.' Ik knikte, alsof het nu opeens logisch was dat hij rookte.
'Ik wordt rustig van dansen,' vertelde ik hem toen. Hij glimlachte.
'Dat had ik wel verwacht.'
We zeiden even niks meer, we waren beide aan het genieten van de stilte, verzonken in gedachten.
'Mag ik je iets vragen?' Ik keek op en knikte.
'Vragen mag altijd,' zei ik.
'Waarom doe je niet aan relaties, is er iets gebeurd in het verleden?' Ik slikte.
'Daar heb ik het liever niet over,' mompelde ik, mijn blik naar de grond gericht.
'Dus er is wel iets gebeurd?' Ik kon het nu toch niet meer ontkennen, dus ik knikte maar.
'Ga je wel met jongens om, of blok je ze compleet uit je leven?' Ik keek hem aan terwijl ik twijfelde tussen de waarheid vertellen of liegen.
'Je kan me vertrouwen, ik vertel niemand iets.' Ik zuchtte zachtjes.
'Ik ga wel met jongens om. Ryan en Brandon zitten bij mij op school, ik ga veel met ze om. Brandon... Hij...' Ik slikte en richtte mijn blik opnieuw naar de grond. 'Wat is er met Brandon? Voel je iets voor hem.' Ik keek met een ruk op en schudde mijn hoofd.
'Niks meer dan vriendschap,' verzekerde ik hem.
'Maar wat is er dan?'
'We zijn "friends with benefits",' mompelde ik haast onhoorbaar.
'Dus je hebt sex met hem!'
'Niet zo hard,' siste ik. Hij schoot in de lach.
'Waarom?' was zijn simpele vraag. Ik haalde opnieuw mijn schouders op.
'We zijn na een wilde stapavond een keer bij elkaar in bed beland, en die ochtend erna... Het was gewoon duidelijk dat we beide geen relatie met elkaar wilden. Dus toen heeft Brandon dat bedacht, en ja, zo is het nu al een tijdje.' Zayn drukte zijn sigaret uit de de stenen traptrede en keek me aan.
'Je wordt steeds vreemder, maar dat zorgt er juist voor dat ik je meer mag, haha.' Verbaasd trok ik een wenkbrauw op.
'Wanneer was het, dinsdag geloof is, nadat jij weg was gegaan. Er kwamen een aantal meisjes bij ons zitten. Ze waren zo verschrikkelijk standaard. Vonden zichzelf helemaal geweldig. ik heb het daar niet zo mee. Ik wil een speciaal meisje.' Hij was even stil en haalde vervolgens zijn schouders op.
'Het is jammer dat je niet aan relaties doet, maar misschien krijg ik je wel ooit mee in bed.' Hij grinnikte en stond op.
'Bedankt, Sophie. Normaal moet ik altijd in mijn eentje roken. Het was gezellig.' Hij draaide zich om en liep naar binnen. Ik keek hem na en zuchtte. Wat moest ik hier nu weer mee. Waarom had ik hem over Brandon verteld. Voor hetzelfde geld wist dadelijk heel zijn vriendenclubje het. Kwamen ze allemaal smeken om seks met mij te hebben. Harry zou dat zeker doen. Ik deed mijn oortjes weer in en zuchtte. Wat een puinhoop.

Toen we een uur later toch konden beginnen, werd er geen verdere uitleg verschaft aan wat er was gebeurd dat onze repetitie had opgehouden.
'We gaan een uur dansen, en daarna zullen de dames van de kleding er zijn om jullie maten op te meten,' zei Brian.
En zoals beloofd kwamen een uur later drie dames binnenlopen met allerlei meetlinten rond hun nek. Ze kozen alle drie hun eerste slachtoffer, waaronder ik. Ik mocht op een kruk gaan staan terwijl de meest gekke maten werden gemeten. Toen ik tien minuten later eindelijk klaar was zuchtte ik opgelucht.
'Dit duurt nog wel even. Je mag wel naar de kantine gaan, ik haal je wel als we allemaal klaar zijn,' beloofde Brian me. Ik knikte en verliet de danszaal op weg naar de kantine. Blijkbaar was het etenstijd, want nog voor ik daadwerkelijk in de kantine was, hoorde ik al verschillende mensen met elkaar praten.
Langzaam liep ik naar binnen, maar gelukkig vestigde niemand daadwerkelijk zijn of haar aandacht op mij. Ik liep naar een leeg tafeltje in de hoek, maar nog voor ik dat bereikt had voelde ik hoe twee handen zich voor mijn ogen legde. Een gil verliet mijn mond. De handen verdwenen en ik draaide me met een ruk om. Het was Niall.
'Maak er maar geen gewoonte van om me zo te laten schrikken.' Hij haalde onschuldig zijn schouders op.
'Je bent zo'n makkelijk slachtoffer.' Ik fronste mijn wenkbrauwen.
'Hoe gaat het met dansen? Weet je al wanneer je bij ons mag komen dansen?' Ergens was het wel schattig hoe opgewekt en vrolijk hij altijd was.
'Ze zijn nu onze maten aan het opnemen voor de kleding, dus ik heb niet zo veel te doen op het moment. En als jullie er een tijdje in blijven mogen we misschien wel een keertje bij jullie dansen,' was mijn politiek correcte antwoord. Hij grinnikte.
'Mag ik je iets laten zien?'
'Ik moet eigenlijk in de kantine blijven...'
'We zijn zo terug,' beloofde hij me. Hij pakte mijn hand en trok me mee, de kantine uit. We liepen het hele gebouw door, en ik had geen idee waar we waren.
'Sluit je ogen.'
'Wat?'
'Sluit je ogen,' zei Niall opnieuw. Ik sloot mijn ogen en voelde hoe Niall me voorzichtig vastpakte en me ergens naar toe begeleidde. Ik had meteen door dat we buiten waren. Een koel briesje streek langs mijn gezicht.
'Doe je ogen maar open.' Dus dat deed ik.


Ik heb dit hoofdstuk niet nagekeken, dus ik hoop dat er niet teveel fouten instaan. Maar hier is een nieuw stukje. Ik heb trouwens ook nog een kleine vraag. Kan een van jullie credits per sms kopen, want bij mij ligt die mogelijkheid er momenteel uit, maar ik heb nog niemand anders erover horen klagen en heb een vaag gevoel dat het alleen bij mij zo is, haha. Zal wel niet maar, toch. X

Reacties (1)

  • Cliffayne

    ze moet de jongens vertrowuen! snel verder <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen