Foto bij Thirty Eight.

Harry Edward Styles.

“Wat moet je, Payne?” snauwde ik kwaad naar hem en moest zelf moeite doen om niet woedend op hem af te stormen vanwege de verwondingen die hij Elena had gegeven. Toch wist ik mezelf in te houden door de woorden die hij daarjuist had uitgesproken: de ‘vriendschap’ tussen hem en Louis.
Met moeite trok ik me weg van Payne die breed grijnzend samen met zijn bende naar me staarden, ook al verraadde zijn ogen hoe razend hij wel niet was op deze hele situatie, want ik had nog altijd ‘zijn’ meisje gestolen. Elena was tussen mij en Payne komen staan en had haar beide handen op mijn borstkast gelegd, hopend dat ze op deze manier mijn aandacht kon trokken, maar hoeveel ik ook om haar gaf, het enigste wat ik kon doen was staren naar Louis die gebroken naar de grond staarden.
“Lou?” vroeg ik op een koude en harde toon, maar nog altijd keek de bruine harige jongen niet op naar me. Het enigste wat hij deed was zijn hoofd verstoppen in zijn beide handen.
“Oh, Tomlinson, doe nu niet zo dramatisch! Je had niet zo stom moeten zijn door je verleden te willen verwijderen, want voor de duidelijkheid: je zult nooit je daden kunnen ongedaan maken.” Lachte Payne geamuseerd door Louis nieuwe houding, een houding die ik nog nooit eerder had gezien bij hem: schuld.
“Alsof ik dat ooit ga kunnen vergeten! Je hebt mijn hele leven verknoeid en ik weet dat het ook mijn eigen schuld is, maar dat haalt niet weg dat ik er mee gestopt ben terwijl jij nog altijd als een klein kind denkt dat je de wereld kunt veroveren!” Opeens was de gebroken Louis weg en kwam de woede die volgens mij al een tijdje heerste tussen hun beide naar boven. Ikzelf kon nog altijd niet volledig volgen waar dit over ging en ik kon ook niet toegeven dat ik teleurgesteld was in Louis om deze informatie niet te delen met me, terwijl hij goed genoeg wist waar ik me ingooide.
“Denk je nu nog altijd dat je grappig bent of vergeet je dat ik de reden ben dat je zo bent, Tommo? Waarom denk je dat je amper vrienden nog over hebt na wat je allemaal hebt gedaan? Misschien dat ik je hielp, maar dat haalt nog altijd niet weg dat jij de persoon was die helemaal bovenaan stond.” Met grote ogen keek ik naar Louis die kwaad grommend zijn handen balden terwijl hij recht sprong van de bank.
“Wat wel telt is dat jij nog altijd die achterbakse klootzak bent die niet wilt inzien hoe fucked up je wel niet bent! Jij bent de persoon die nooit liefde zal kennen door je eigen stomme kop!” riep Louis kwaad uit en stormde opeens recht naar Payne toe, maar voordat hij zijn vuist ook maar op hem kon rammen werd hij al door één van Payne’s mannen op de grond geduwd. Roepend van de woede die in hem raasde probeerde hij de greep die de jongen over hem had kwijt te geraken, maar werd gelijk de mond gesnoerd toen de onbekende jongen zijn keel vastgreep.
“GENOEG!” riep ik direct uit toen ik zag hoe Louis naar adem snakte door de plotse verandering van greep. Met veel tegenzin duwde ik Elena’s handen van mijn borstkast en wilde net naar Louis lopen, maar voordat ik de onbekende jongen van hem kon duwen schoot Malik naar voor en duwde me hardhandig op de grond. Verbaasd keek ik met grote ogen op naar de zwartharige jongen die breed grijnzend over me heen boog.
“Je bent zo dood, Styles.” Lachte hij recht in mijn gezicht voordat hij terug achteruit stapte zodat ik terug naar Payne kon staren. Kwaad perste ik mijn lippen opeen terwijl ik strak naar het gezicht keek die zo het bloed onder mijn nagels kon halen. Wat er ook gaande was tussen Louis en Payne zou moeten wachten tot later. Eerst zou ik dit moeten afhandelen.
“Harry.” Achter me voelde ik hoe Elena haar armen onder mijn armen legde om me weer recht te helpen, maar voordat ik ook weldegelijk rechtstond werd ze weg getrokken door één van de jongens die ik vaag herkende van de vorige keer dat Payne me liet in elkaar slaan. Andy als ik me het me goed kon herinneren.
“Laat haar los!” Grommend van de woede die Payne uit me kon halen kroop ik recht om naar Andy toe te lopen, maar werd door Malik weer op de grond gegooid met een iets harde klap dan daarjuist. Kreunend van de pijn liet ik me op mijn zij rollen terwijl ik vocht tegen de angst die door me heen stroomden. Ik wist dat ik hier gehavend uit zou komen, maar als er één ding was dat ik niet mocht laten zien aan Payne was het wel het feit dat ik schrik had voor wat er ging komen. Dit was exact wat hij wilde en ik zou nooit hem dat genot gunnen.
Daarom kroop ik toch terug recht van de zanderige grond waar ik op lag om vervolgens weer oog in oog te staan met mijn grote vijand die ik tot nu toe was tegengekomen.
“Harry…” hoorde ik Louis me waarschuwen, maar werd gelijk weer de mond gesnoerd door de jongen die nog altijd boven hem zat met zijn hand nog altijd rond zijn keel gevouwen. Elena daarentegen was opzij getrokken en op een bank gedropt zodat ze wel genoodzaakt was om toe te kijken wat Payne van plan was met me.
“Weet je, Payne, ik had nooit gedacht dat je zo slecht tegen je verlies zou kunnen, maar ik had tegelijkertijd nooit gedacht dat je zo’n blaaskaak zou zijn om zelfs niet eens door te hebben dat je nooit de liefde zult krijgen waar je zo naar snakt.” Dit was al genoeg om de eerste slag vol mijn gezicht te krijgen van Malik die achteraf kwaad in mijn gezicht spuwde. Al grimassend door de pijn die door mijn kaal stroomden veegde ik het spuug uit mijn gezicht, maar veranderde niet van de positie waar ik nu stond. Zo snel gaf ik niet op.
“Ik zou opletten met wat je zegt, Styles want zoals je kunt voelen zal je woorden voor daden zorgen.” Waarschuwde Payne me met ijskoude stem dat duidelijk rillingen bij de rest van zijn bende veroorzaakte, alleen zagen zij niet hoe Payne moeite had om niet te laten zien dat mijn woorden weldegelijk vat op hem hadden. Dat was voor mij dan ook de reden om niet stoppen.
“Ik had ook niks anders verwacht van een lafaard.” Een harde vuist vloog voor de tweede keer tegen mijn mond aan, alleen deze keer met meer kracht waardoor ik voor een seconde mijn evenwicht verloor, maar me op tijd kon recht houden door mijn handen op de grond te zetten. Hoofdschuddend begon ik te lachen toen ik voelde hoe bloed over mijn kin liep.
“Als je echt denkt dat je me op deze manier kunt doen zwijgen, Payne dan ben je echt wel bij het verkeerde adres.” Lachte ik sarcastisch naar hem toen ik terug recht voor hem stond. Met dezelfde grimas als daarjuist veegde ik langzaam het bloed van mijn gezicht zonder ook maar weg te kijken van de woedende persoon voor me.
“Je bent een vervelende parasiet, Styles!” spuugde hij uit voordat hij vooruit liep en me bij mijn kraag vastnam zodat ik nog maar een paar centimeter van hem verwijdert was. “Je bent een vervelende mug die het geweldig vind om te proberen mijn leven kapot te maken door alles af te pakken dat ik heb, maar moest je het nog niet door hebben: ik ben niet het type dat iemand zomaar over zich laat lopen.” Weer kon ik een lach niet weerhouden terwijl ik begon te draaien met mijn ogen. Ik wist dat ik het alleen maar erger maakte, maar misschien was het eens tijd voor Payne dat hij leerde hoe de echte wereld in elkaar zat.
“Oh ja, ik ben echt wel naar hier verhuist uit mijn dorp om speciaal jouw leven om zeep te helpen! Dat was echt altijd mijn droom!” riep ik met duidelijke sarcasme uit voordat ik hem hardhandig van we wegduwde waardoor Malik en de rest van zijn vriendjes gelijk naar me toevlogen. “Wat jij moet leren is dat de wereld niet alleen rond jou draait, Payne! Je bent zo egoïstisch bezig dat je alles dat je op het rechte pad kan leiden van je weg duwt. Kijk maar naar Elena en Louis! Ze waren er voor je, maar door je achterbaks en egoïstisch gedrag heb je ze van je afgeduwd. Het zou me niet verbazen of je verliest binnenkort nog je maatje hier!” Met mijn wijsvinger wees ik naar Malik die verbaasd opkeek naar mij tot zijn blik die van Payne kruiste, maar veel aandacht had hij niet voor zijn partner.
“ZWIJG! IK BEN JE GEZEVER KOTSBEU!” riep hij op een kwade toon uit, maar voor mij was dit alleen maar meer reden om niet op te geven. Ik had zijn gevoelige kant gevonden en die zou ik ook gebruiken.
“Wat? Kan je het niet aan om de waarheid te horen, want op een keer zal je het toch moeten aanvaarden! En wat zal je vader dan van je zeggen? De kans is dan groot dat hij je niet eens meer wilt aankijken.”
“Harry…” Fronsend keek ik op naar Elena die me met bange ogen aankeek maar al snel bleek het een slecht idee te zijn om weg te kijken van de persoon voor me. Met een harde snok werd ik bij mijn beide armen vastgegrepen en tegen een boom aangedrukt. Wetende wat er nu zou komen keek ik met een dode blik naar Payne die al roepend zijn vuist in mijn maag ramde.
“Niemand praat hier over mijn vader!” riep hij keer op keer bij elke slag die hij me gaf. Achter me hoorde ik hoe Louis en Elena aan het roepen waren, maar ik had op dit punt alleen maar oog voor Payne die al zijn woede op me uitwerkte. Het verbaasde me dan ook niet dat hij na een tijdje ook zijn benen en voeten in het gevecht gebruikte. Toch aanvaarden ik elke klap, zelfs toen ik alleen nog de pijn voelde terwijl de omgeving één grote waas werd.
“Liam! Stop! Je gaat hem op deze manier nog vermoorden!” hoorde ik opeens de stem van Malik roepen. Het viel me nu pas op hoe ze me blijkbaar hadden losgelaten en voor ik het wist viel ik als een hoopje in elkaar tegen de boom.
“HIJ VERDIENT NIET BETER!” Een zoveelste klap kwam tegen mijn hoofd aan waardoor ik gebroken achterover viel in het natte gras.
“WIL JE DAN NAAR DE GEVANGENIS? VERDOMME, LIAM DENK NA!” Met veel moeite opende ik mijn ogen die al aardig begonnen op te zwellen door de slagen. Toch lukte het me om vaag te herkennen dat Payne werd weg getrokken door Malik die blijkbaar zeer veel moeite had om zijn vriend te bedwingen.
“Kom, laten we gaan voordat iemand ons nog opmerkt!” stelde hij voor, maar trok Payne zonder te wachten op een antwoord weg uit het park. Voor mij was dit genoeg om mijn ogen weer te sluiten en eindelijk al de pijn die ik voelde te aanvaarden.


Een vrij heftig stukje dat we echt eeuwen heeft geduurd om te maken. Hopelijk valt het nog mee (:

Reacties (20)

  • HaZaLiLoNi

    W.O.W.

    8 jaar geleden
  • SadCalum

    VERDOMME...wat is liam toch verrekte irritant... mag hem niet zo in dit verhaal... en harry verdient veel beter hihi

    8 jaar geleden
  • HORANHORAN

    snel verder oh my god !

    8 jaar geleden
  • xMuurbloem

    Omg :o snel verder schrijven jij!

    8 jaar geleden
  • StylesDream

    Jezus! Ik zat dit echt vol spanning te lezen... Ik dacht echt dat ze Harry zouden vermoorden.
    Echt super goed geschreven en snel verder!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen