Foto bij Choice 202

Vanochtend toen ik op het werk kwam hadden ze mijn kantoor versierd en feliciteerde ze me allemaal met het huwelijk. Ik heb ze kort maar gezegd dat ik om bepaalde redenen niet getrouwd ben. Waarom gaat ze eigenlijk niet veel aan. Dat is mijn privéleven, en als hun manager ga ik ze dat niet aan hun lippen hangen. Vervolgens heb ik ze wel verteld dat de deal gesloten is en het dus een hele vooruitgang wordt voor het bedrijf. In alle oogjes kon je dollartekentjes, of in dit geval ponden, zien. Niet veel later kwam Olivia ook nog met het nieuws dat de aandelen flink gestegen waren. De crisis van een paar jaar geleden is grotendeels verdwenen en voor bedrijven is dit een gouden tijd. Alles stijgt en het wordt als maar beter met de economie. Het is ondertussen al weer bijna tijd voor mij om te gaan. Het werk voor vandaag is gedaan. Ik moet alleen vanavond nog rond een uur of tien een telefoontje plegen met zakelijk contact van de andere kant van de wereld. Ik trek mijn jas aan wanneer mijn laptop afgesloten is en gris mijn autosleutels nog van mijn bureau voordat ik ze nog vergeet. Ik zeg Suze, Melanie, Olivi en Ralph nog allemaal gedag waar ik langs loop en ga vervolgens met de lift naar de begane grond. Mijn hakken tikken over de marmeren vloer als ik zelfverzekerd naar buiten loop. Het is buiten nog steeds stralend weer terwijl het toch al laat is. We gaan al naar de langste dag van het jaar toe. Het is al mei. Ik heb met Eloise afgesproken dat ik nu langs zou komen. Ik ben nu al zo'n vijf minuutjes te laat, maar dat zou ze ook wel verwachten. Ik zeg wel dat het verkeer tegen zat. Dat is echt de meest gebruikte smoes voor telaatkomers. Het verkeer hier in Londen. Het is ook altijd druk in het zakencentrum. Ik maak de auto van slot en kijk nog even door de parkeergarage. Edwards auto staat er nog. Hij zal wel wat langer door werken. Ik stap in en rijd de parkeergarage uit om me vervolgens in het drukke verkeer te voegen. Op naar Eloise.

Bij Eloise plof ik meten al op de bank neer.
"Dat was een drukke dag", zucht ik.
"Dat kan ik wel geloven als je ook al twee drukke nachten gehad hebt", lacht ze. Ik draai meteen mijn hoofd om en kijk haar aan. Ze staat in de keuken thee te maken, maar ik hoor haar gewoon lachen.
"Hoezo?", vraag ik zogenaamd van niets wetend. "Wat weet jij daar van?"
"Je zegt me niet dat je vannacht niet bij Louis geslapen hebt", zegt ze. Ze schenkt de theepot vol en komt er vervolgens bij zitten.
"Jawel, dus?"
"Oke dan weet ik genoeg", lacht ze.
"Hoezo weet jij genoeg?"
"Kom op, Juliet. Ik ken jullie twee en jullie hebben heel wat in te halen van die paar jaar", zegt ze. Ik hou mijn mond dicht en reageer er verder niet op. Ze heeft wel gelijk, maar mijn seksleven bespreek ik zelfs niet compleet met Eloise. "Of heb ik het mis."
"Nee hoor", antwoord ik luchtig.
"Maar dat is vast niet waar je me over wilde spreken", gaat ze verder. Ik schud mijn hoofd. "Nou?"
"Ja, het klinkt nogal stom, maar ik wil nog niet bij Louis intrekken", gooi ik er maar meteen uit.
"Heeft hij je dat gevraagd?"
"Nee, maar volgens mij heeft hij wel zo'n idee dat het vanzelfsprekend is dat ik nu bij hem intrek", zucht ik.
"En dat wil je niet?"
"Nog niet."
"Waarom niet? Ik zie het probleem niet", vraagt Eloise. Ik blaas even in mijn thee en neem vervolgens een slokje.
"Het gaat zo snel. Het is nu twee dagen dat we samen zijn, en dan zou ik meteen van Aaron naar Louis verhuizen", antwoord ik eerlijk. Ik zit er best nog wel mee en ik ben blij dat ik er met Eloise over kan praten. Serieus praten, met een serieus inzicht van haar en haar eerlijke mening. "We hebben elkaar toch jaren niet gezien en dan gaat het nogal snel."
"Daar heb je wel gelijk in nu je het zo zegt. Je springt echt meteen van de hak op de tak. Van de één meteen naar de ander", zegt ze bedenkelijk. "Je kan zeker even een tijdje hier wonen, want nu bij Aaron blijven lijkt me de minst beste optie."
"Nee, inderdaad", beaam ik.
"Je ging gisteren toch met hem praten? Hoe ging het?" Ik vertel haar het hele verhaal over het gesprek van mij en Aaron. "Ik vind het ook best wel zielig voor hem."
"Eloise, alsjeblieft niet. Ik voel me al zo vreselijk schuldig! Zelfs mijn moeder was boos op me."
"Sorry, maar ik ben niet boos op je. Ik vind het juist geweldig dat je weer met Louis bent. Ik wist dat je voor hem zou kiezen, daarom kreeg ik het al benauwd toen we 's ochtends wakker werden op je trouwdag en je echt met Aaron ging trouwen."
"Echt?", vraag ik verwonderd.
"Ja, ik vind je gewoon beter bij Louis passen, en dan wil ik geen tekort doen aan Aaron, maar je bent veel leuker met Louis", biecht ze op. "Je bent dan een andere Juliet. Bij Aaron ben je lief, schattig en serieus, maar bij Louis ben je sarcastisch, luidruchtig en seksistisch. En de laatste Juliet vind ik gewoon meer jou, alsof je ook veel beter in je vel zit en echt jezelf bent."
"Dus Louis en ik zijn het luidruchtige, seksistische en sarcastische koppel?", vraag ik lachend.
"Ja Juliet, en dat moet je zelf ook toegeven, maar aan de andere kant zijn jullie ook schattig en hartstikke lief. Jullie passen echt bij elkaar. Hij is je Romeo." Ik bloos weer en neem nog een slok van mijn warme thee. Dat is Louis inderdaad.

"Wist je trouwens dat er een reunië komt van school?", zeg ik na een tijdje.
"Echt?"
"Ja, dat vertelde Louis mij gisteravond. Ik heb er best wel zin in", antwoord ik. Eloise is even stil en staart in haar thee. Ik weet precies waar ze aan denkt.
"Dan zien we dus iedereen weer?", vraagt ze voorzichtig.
"Ja, ook Pete", antwoord ik. Eloise kijkt meteen op en ik zie dat ze me met een blik aan kijkt van hoe-weet-jij-nou-weer-wat-ik-denk?
"Daar heb ik eigenlijk geen zin in", zucht ze. Pete heeft het in het laatste jaar van Eloise uitgemaakt, toen ik ondertussen al in New York zat. Hij zei dat hij geen toekomst in hun twee zag. Eloise wist ondertussen al dat hij met een paar meiden op zijn college wat had geflikflooit. Een echt leuk vriendje was Pete dus niet. Achteraf bleek dat hij zelfs al eerder met andere meiden flikflooide waar Eloise niks vanaf wist. Echt een hufter dus. Zac flikflooit ook met meiden, maar niet als hij een vriendin heeft. En Louis ook. Hun zijn trouw, naar Pete dus blijkbaar niet.
"Jawel, juist wel", moedig ik haar aan. "Laat hem zien hoe goed je het af gaat."
"Ja, hopelijk is hij een mislukte bouwvakker geworden met van die lelijke tattoos", zegt Eloise.
"Of een vuilnisman en komt hij stiekem elke week het vuilnis ophalen hier maar herkennen jullie elkaar niet meer omdat hij zo lelijk is geworden en jij zo knap", lach ik.
"Niet overdrijven, hè", zucht Eloise.
"Ik weet wel zeker dat jij er een stuk beter af bent dan hij is", zeg ik.
"We zien dan wel."
"Ruby en Edward zien elkaar dan ook weer", zeg ik. Nu moet ik op de reactie van Eloise gaan letten. "Hun waren echt een lief en schattig koppeltje, nietwaar?" Eloise antwoordt niet en haalt haar schouders op. "Dat zou best wel schattig zijn als ze elkaar weer zien."
"Ik vond ze niet echt bij elkaar passen", mompelt ze. Nou die reactie is dus duidelijk. Dat Edward en Eloise het zelf nou eens in gaan zien hoe leuk ze elkaar vinden.
"Ik heb wel echt heel veel zin in de reunië!"
"Ik ook wel, het zal vast een leuke dag worden", stemt Eloise er toch mee in. Ik neem nog een slok van mijn thee en we kletsen nog verder over koetjes en kalfjes.

Ik ben te moe om een spellingscheck te doen, dus het spijt me vreselijk als er fouten in staan. Voor morgen moet ik voor Nederlands nog een boek van 300 bladzijdes lezen waar ik nog niet aan begonnen ben, dus ik weet niet zeker of er nog een hoofdstuk komt. Ik twijfel nog.

Reacties (20)

  • agirlx

    El en Ed gaan wat krijgen x

    6 jaar geleden
  • crazymy

    edoise kom op

    6 jaar geleden
  • LStyles212

    snellverderr<3

    6 jaar geleden
  • Nashton

    Snel verderr !

    6 jaar geleden
  • CandyFloss

    succes! X

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen