Foto bij Line 11

|| April Joy Williams

Met een zucht smeet ik mijn tas de gang in en duwde die vervolgens met mijn voet nog verder. Sinds het nablijven, was mijn humeur echt vreselijk gedaald en wilde ik het liefst ergens tegen aan slaan. Vloekend haalde ik een hand door mijn haren en beende vervolgens nukkig richting de keuken. Het hele uur had ik me aan Paul geërgerd, puur omdat ik zijn blik steeds op mijn gezicht had gevoeld en zijn aanwezigheid constant opgemerkt had. Het was niet alleen dat hij drie meter breed was, maar hij straalde ook nog eens enorme golven warmte af alsof hij een wandelende sauna was.
Met een zucht opende ik de koelkast en stak mijn hoofd naar binnen. De koelte voelde heerlijk aan mijn gezicht en op zoek naar wat te eten, liet ik mijn blik door het ding heen gaan.
“Wortels.. Broccoli.. Meer wortels,” mompelde ik, terwijl ik wat dingen aan de kant schoof en vervolgens weer vloekte. “Is er nu serieus niets te eten in dit huis?”
“Nou, nou..” grinnikte mijn moeder plotseling. Glimlachend krulde ze haar armen over elkaar en leunde tegen het aanrecht. “Wat een enthousiasme.”
Ik rolde even met mijn ogen en haalde toen glimlachend mijn hoofd weer uit de koelkast. “Dat krijg je als je een uur moest nakomen en dan ook nog eens een etensloze koelkast aantreft,” antwoordde ik, nog steeds wat nukkig.
“Nablijven? Wat heb je nu weer uitgespookt?” vroeg mijn moeder verward. Ik zuchtte even en haalde mijn schouders op.
“Paul en ik hadden een akkefietje,” antwoordde ik argeloos. Mijn moeder rees haar wenkbrauwen en knikte toen langzaam.
“Alweer?” glimlachte ze.
“Nog steeds,” was mijn simpele antwoord. Het gezeik tussen mij en Paul leek immers nooit op te houden. Zo ging het al een jaar of twee en het was niet echt veranderd. Paul mocht dan iets minder scheldwoorden of agressief gedrag jegens mij vertonen, maar hij was nog altijd hetzelfde irritante joch als vroeger. Ik druktemijn kaken hard op elkaar en schonk mezelf wat te drinken in.
“Het zal me niets verbazen als jullie elkaar uiteindelijk in de armen vallen,” lachte mijn moeder vervolgens. Gelijk verslikte ik me in mijn drinken en proestte ik zo’n beetje elke bacterie die zich in mijn mond bevond, uit over de vloer.
“Wat?” vroeg ik verontwaardigd.
“Ach, lieverd,” lachte mijn moeder, terwijl ze een aantal keren op mijn rug klopte om het hoesten te doen verminderen. “Er bevindt zich vreselijk weinig tussen haat en liefde, dat weet je toch?”
“Erg grappig, mam,” gromde ik, waarna ik nog een slok van mijn drinken nam en vervolgens diep ademhaalde door mijn neus. “Als je het niet erg vindt, ga ik dan nu weer naar boven zodat ik niet over mijn nek hoef te gaan bij de gedachte van Paul en mij samen.”
Mijn moeder lachte hartelijk en knikte toen. “Natuurlijk, lieverd. Als jij het zegt.”
“Mam!” verzuchtte ik, waarna ik met mijn ogen rolde en demonstratief de keuken uitbeende. Ik had kunnen weten dat ze zoiets zou gaan zeggen. Ik en mijn grote mond toch ook altijd.


Hopelijk kunnen jullie mij mijn fouten met lidwoorden vergeven. Af en toe wil het namelijk nog wel eens dat ik dan een verkleinwoord denk te plaatsen, zoals "tafeltje" en zet dan "het" neer, maar maak er uiteindelijk toch een gewoon zelfstandignaamwoord van als "tafel". Slordigheidsfoutjes dus. Daarom wil het nog wel eens dat er bijvoorbeeld "het tafel" staat, zoals in mijn vorige hoofdstuk, terwijl ik dan denk dat ik "het tafeltje" of "de tafel" heb neergezet.xD

Reacties (4)

  • minerva66

    Hoe tragisch het ook is
    Moeders hebben uiteindelijk altijd gelijk

    5 jaar geleden
  • BlackCrow

    hahaha,, ik vertel echt nooit zoiets aan mn ma xd
    Echt fcking grappig zou zijn als ze echt samen zouden zijn ;p
    Ergens ook best cute..
    Of dat ze op het feest zoenen en dan weer doorgaan met ruzie maken
    Hahaha
    Snel verder !! Wil meeerrr
    Huggieess xxx

    5 jaar geleden
  • annae

    Haha die moeder precies zoals mijn moeder ook zou reageren!! Snel verder en die foutjes heb ik niet eens door dus dat kan ik je sowieso vergeven!!

    5 jaar geleden
  • Tyche_

    SNEL VERDER!!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen