Foto bij 17. Never known (Louis)



Samen met Lilian, Vanessa en Bibi fiets ik richting de sportclub, elke dinsdag, donderdag en zaterdag zijn we daar een aantal uur te vinden, om te trainen. Als we er zijn zetten we onze fiets in de stalling en doen we ze op slot.
“Ik hoop dat we niet weer tienduizend rondjes hoeven te rennen” zucht Vanessa en ik grinnik en we lopen naar binnen.
“Hi Sander” zeg ik tegen de balie jongen.
“Hi dames” zegt hij terug en ik glimlach. We lopen meteen door naar de kleedkamers en we kleden ons om. Bridget, Ashey, Kelly en Patricia zijn er ook al. Alleen Kim, Lisanne en Anne zijn er nog niet. Nadat we ons omgekleed hebben lopen we de kleedkamer uit en gaan we naar buiten, naar het veld. Bibi en ik lopen als eerste het veld op en zien dan vijf jongens op het veld, met camera's om hun heen, wat doen zij nou weer hier, als wij moeten trainen?
“Wat doen ze hier?” vraag ik aan Bibi.
“Ja dames, op een rijtje” roept onze coach Andy. We gaan staan en stiekem kijk ik nog even naar de jongens, ze zien er niet verkeerd uit.
“Zoals jullie zien zijn er andere mensen op het veld, dus gebruiken we vandaag maar de helft. Nu eerst zes rondjes” roept hij en ik zucht. We beginnen te rennen en Bibi komt al snel naast me.
“Waarom altijd zoveel rondjes, we moeten onze energie toch sparen voor de training?” zucht ze en ik grinnik.
“Wil jij een blessure Bibi?” grijns ik en ze schud haar hoofd.
“Alex en Bibi, minder praten, meer rennen” roept Andy en ik rol met m'n ogen. We komen langs die jongens, die ons meteen aanstaren. We rennen gewoon verder en zo zes rondjes. Na de zes rondjes lopen we terug naar Andy.
“Okay, doe wat rek en strek oefeningen, dan ga ik de ballen halen” zegt hij en we beginnen te rekken. Na tien minuten komt hij terug met drie ballen.
“Okay dat is genoeg, Alex jij gaat vandaag als eerst in het doel” zegt hij en hij gooit de handschoenen naar me toe. Ik trek ze aan en loop naar het doel.
“Ik wil dat jullie in een rijtje gaan staan en om de beurt de bal proberen in het doel te krijgen” roept hij en ik ga goed staan. De eerste die gaat schoppen is Kelly. Ik ga goed zijn en kijk goed naar de bal. Kelly geeft een harde trap en hij gaat schuin naar rechts dus schiet ik meteen naar rechts en schop de bal meteen terug, dat was een makkelijke. Bridget is de volgende en die kan altijd wel goeie ballen trappen. Ook zij gaat goed staan en dan trapt ze en moet ik goed kijken hoe die gaat. Hoog en opzij. Ik neem een aanloopje en spring schuin omhoog. Met m'n handen sla ik de bal terug, maar beland best wel hard op de grond. Ja, dat hoort nou eenmaal bij voetbal. Ik klim weer overeind en sla m'n handen even tegen m'n broek aan en ga dan weer goed staan. Zo gaat het door tot iedereen is geweest, ik heb nog een paar keer op de grond gelegen, maar ik heb geen bal doorgelaten. De rest moet uiteindelijk ook in het doel staan en het is nu mijn beurt om de bal het doel in te trappen. Lisanne staat in het doel en ik mag haar niet goed, dus doe ik ook niet voorzichtig. Ik concentreer me op de bal en neem een afstandje en ren dan op de bal af en geef hem een harde schop naar het doel toe. Lisanne heeft een snelle reflex, maar toch lukt het me om de bal in het doel te krijgen. Ik ben dus de eerste die vandaag een bal in het doel getrapt krijgt.
“Je bent goed in vorm vandaag Alex” grijnst Andy en ik knik.
“Ik heb er zin in, kan niet wachten tot de wedstrijd” zeg ik en ga naast hem staan en kijk naar de andere. Ik kijk om naar de jongens, die blijkbaar even pauze hebben ofzo, want ze kijken naar onze training.
“Wat doen zij hier eigenlijk?” vraag ik aan Andy.
“Filmen voor een film ofzo, ik weet niet precies. Het is gezegd, maar ik weet het niet meer” zegt hij en ik knik en kijk opnieuw naar de jongens. Dan krijgt één jongen me in de gaten en glimlacht. Zijn haar staat door de war en een stuk omhoog. Absoluut niet lelijk, ik kijk weer terug naar de andere meiden en probeer de jongens te negeren.
“Okay Alex, jou beurt weer” zegt Andy, als Kim alweer in het doel staat en er al een paar weer getrapt hebben. Ik loop naar de bal en neem weer wat afstand en probeer me weer te focussen. Met de gedachte dat de jongens kijken ren ik op de bal af en geef hem een harde trap. Ik flikker zelf op de grond, maar kan nog net op m'n handen terect komen en kijk naar de bal. Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht als ook deze bal in het doel terect komt. Ik grijns en klim omhoog, in één beweging sta ik op en klop m'n handen af.
“Je bent echt mijn topspeler dit jaar Alex, dat heb ik je al vaker gezegd” zegt Andy en ik glimlach.
“Ik doe m'n best” grijns ik en sla m'n armen over elkaar. Tweede doelpunt, in totaal zijn er nu drie doelpunten gemaakt, twee door mij en één door Anne.

Iedereen heeft nu in het doel gestaan en tien keer tegen die bal getrapt. Er zijn in totaal zestien doelpunten gemaakt waarvan er acht van mij zijn, twee keer heb ik gemist, maar dat kan me niet zo schelen. Het gaat mij om die acht keer.
“Alex, ik wil je even testen” zegt Andy en ik frons. Waar heeft hij het nou weer over?
“Dit is Louis, hij speelt mee in een bekende voeltbal club van Doncaster, je weet wel die ene die al een aantal keer de wereld heeft verslagen” grijnst Andy en ik knik. Ik kijk naar de jongen en zie dat het diegene is, die me net ook al in de gaten had.
“Je speelt goed” zegt hij en ik knik opnieuw.
“Dus Alex, ga maar in het doel staan en probeer zijn ballen tegen te houden” grijnst Andy en ik rol met m'n ogen en loop naar het doel toe en trek m'n handschoenen aan. Wat heeft dit voor nut? Waarom moet ik nou weer met een profvoetballen spelen? Hij is toch veel beter? Moet ik me nu echt gaan bewijzen? De andere meiden staan aan de andere kant en ik merk dat de andere jongens er ook bij komen staan.
“Klaarvoor?” roept Louis en ik knik. Ik ga goed staan en let op hem en de bal en niet op iets anders. Louis trapt de bal en ik bijt op m'n lip. Dit is dus absoluut een moeilijke bal, want die maakt een scheve bocht, maar je weet nooit waar die uit komt. Dit is een gok moment. Ik maak een sprong naar rechts en blijkbaar heb ik de goeie kant gegokt want de bal raakt mijn handen en opnieuw beland ik op de grond, maar niet echt op een goeie manier. Ik knalde namelijk met m'n knie tegen de grond. Ik blijf even liggen en kom dan overeind.
“Gaat het Alex?” roept Vanessa en ik knik en sta op. Ik spring even en mijn gezicht betrekt, dit doet pijn. Ik bijt op m'n lip en ga weer goed staan, ik moet namelijk proberen drie ballen van hem tegen te houden. Opnieuw trapt hij de bal en moet ik een snelle beweging maken, maar opnieuw hou ik hem tegen. Ik schop de bal terug en ga weer goed staan. Ik blijf me focussen en opnieuw moet ik gokken, hoe doet hij dat toch telkens? Opnieuw ga ik naar rechts, maar ik kom niet ver genoeg en de bal komt in het doel terecht. Fuck, één doorgelaten. Nou ja, twee van de drie heb ik tegen gehouden, dus het zal wel goed zijn.
“Okay Alex, jou beurt om te proberen de bal in het doel te krijgen, terwijl Louis daar staat” roept Andy en ik loop het doel uit en gooi de handschoenen naar Andy toe. Louis trekt zijn handschoenen aan en gaat staan. Ik kijk naar de andere jongens, maar kijk ook weer weg als ze me aankijken. Ik hou niet van pottenkijkers maar ik moet het kunnen want bij een wedstrijd kijken er nog veel meer mensen. Ik neem een afstand van de bal en kijk even hoe ik de bal moet trappen om hem in de war te maken. Als ik weet hoe ik het ga doen, ren ik op die bal af en geeft hem een rot schop. Hij vliegt omhoog en ik hou hem in de gaten, precies in de hoek van het doel gaat hij langs Louis handen, zo het doel in. Ik grijns en de andere klappen. Wie is er nou beter? Ik krijg de bal terug en leg hem op zijn plek neer en loop weer naar achteren. Ik kijk naar Louis en hij grijnst. Ik kijk in zijn ogen en bijt op m'n lip. Hij haalt mijn concentratie weg. Ik neem even diep ademen en ren opnieuw op die bal af en geef er opnieuw een trap tegen aan, maar dit keer is Louis snel en houd hij hem tegen. Dammit, nou ja nog een kans of ik haal deze en ik ben gewoon beter of hij houd hem tegen en we staan gelijk, want hij heeft er ook één gehaald. Ik bijt op m'n lip en opnieuw probeer ik me te focussen. Ik hou m'n ogen tot spleetjes en bedenk me hoe ik het dit keer ging doen. Die eerste was goed, maar moeilijk om nog een keer zo te doen. Weet je ik ga het gewoon proberen. Ik maak een rare beweging zodat hij denkt dat ik anders ga en geef die bal weer een trap omhoog. Opnieuw vliegt hij richting de hoek en springt Louis die kant op, maar hij was te langzaam dus net voor zijn handen gaat de bal er langs, zo het doel in. Die trap is me nog nooit twee keer gelukt.
“Jaaaaaaaaaaaaa” roepen de andere meiden en komen op me afgerend. Meteen voel ik heel veel armen om me heen en ik lach. Ik ben gewoon beter dan een profvoetballer. Nou ja, volgens mij is hij niet alleen een voetballer, want ik ken hem ook ergens anders van, alleen weet ik even niet van wat. De meiden laten me los en Louis komt op me afgelopen.
“Je bent echt goed” grijnst hij en ik glimlach.
“Dank je” zeg ik gemeend en hij knikt.
“Dus omdat je me verslagen hebt, trakteer ik je op een drankje” zegt hij en mijn ogen worden groot. Wow wacht even, hij vraagt me mee uit.
“Doen” gillen er een aantal achter me en ik draai me om. Louis lacht en opnieuw draai ik me om. Ik denk even na en knik dan maar.
“Klinkt goed” zeg ik en hij knikt.
“Tot straks dan” glimlacht hij en hij loopt naar de andere jongens. Ik draai me om en glimlach.
“Hij vraagt je gewoon mee uit” zegt Ashley en ik grijns. Volgens mij heb ik zo een soort van date.
“He likes you” zegt Bibi en ik schud m'n hoofd.
“Weet je wel wie die jongens zijn?” hoor ik Lisanne en ik kijk haar aan.
“Dat zijn de jongen van One Direction en hij geeft je alleen wat te drinken omdat je hem verslagen hebt, je hebt geen date en hij vindt je al helemaal niet leuk” zegt ze bitchy.
“Hou je kop gewoon, je bent gewoon jaloers dat ik beter ben dan jij en dat ik een afspraak heb met Louis” zeg ik bitchy terug en ze kijkt me arrogant aan.
“Je bent een verwend nest, die alles van haar lieve ouders krijgt en nooit wat zelf doet” zegt ze en ze zet een stap dichterbij.
“Hou je bek over mijn ouders” roep ik recht in haar gezicht. “En volgens mij zijn jou ouders rijker dan die van mij, dus wie is hier nu verwend. Je kan niet eens voetballen, je bent hier alleen omdat je ouders willen dat je dit doet” roep ik verder en de woede borrelt door mijn lichaam. Ik merk dat ik door Vanessa en Bibi terug getrokken wordt. Lisanne is nu stil en ik schud m'n hoofd. Ik trek me los en loop weg. Ik merk dat de vijf jongens me aanstaren, maar ik negeer het en loop langs ze heen naar de ingang van het gebouw en gooi de deur met een klap open en loop meteen door naar de kleedkamers. Wat een kutwijf is dat zeg. Ik kleed me om en de andere meiden komen de kleedkamer in, helaas ook Lisanne. Ik pak m'n spullen en zonder iets te zeggen loop ik de kleedkamer weer uit.
“Alex, kan ik jou nog even spreken?” vraagt Andy en ik knik en loop achter hem aan, terug naar het veld. Waar we plaats nemen op een bank.
“Gaat het?” vraagt hij en ik haal m'n schouders op en staar voor me uit. “Wat gebeurde er?” vraagt hij en ik bijt op m'n lip.
“Ze begon dingen te zeggen over die jongens en dat ik verwend ben” vertel ik en hij knikt.
“Ik zal wel met haar praten goed?” zegt hij en ik knik. Ik sta op en draai me naar hem toe en kijk hem met traanogen aan. “Er is nog iets, ik zie het aan je” zegt hij en hij staat ook op. Ik voel m'n onderlip beginnen met trillen en kijk naar de grond.
“Ze begon over m'n ouders” snik ik en zak ik. Ik voel zijn arm om me heen en meer snikken verlaten mijn mond.
“Hoe gaat het met je vader?” vraagt Andy zachtjes.
“Slecht” snik ik en veeg de tranen weg, maar het heeft geen nut.
“Alex?” hoor ik Bibi's bezorgde stem en ik kijk op. Vanessa, Bibi en Lilian komen op me af.
“Wat is er?” vraagt Vanessa bezorgd en ik schud m'n hoofd.
“Doe rustig aan okay en sterkte” zegt Andy en ik knik. Hij loopt weg en ik ga op de bank zitten.
“Ik kan het gewoon niet hebben, dat ze over m'n ouders begon, ze weet namelijk helemaal niks” zeg ik en veeg de tranen weg.
“Het is een bitch, dit verdiend dit leven niet” zegt Lilian en ze komen naast me zitten.
“Je bent sterk Alex, laat je niet kleineren” zegt Bibi en ik knik.
“Ik probeer het, maar m'n ouders liggen gewoon gevoelig” zeg ik en zucht even.
“Dat snappen we, maar denk nu aan die afspraak met Louis” zegt Lilian en ik knik opnieuw. Ik kijk op en zie hem precies deze kant op komen, alsof je het over de duivel hebt.
“He gaat het wel?” vraagt hij en ik knik.
“Ja prima” mompel ik en hij grinnikt.
“Zin om nu iets te gaan drinken dan?” vraagt hij met een glimlach en automatisch begin ik ook te glimlachen en knik dan.
“Ik weet niet wat er is, maar je kan in ieder geval nog lachen” zegt hij en ik schud zachtjes m'n hoofd. Hij is ook een rare hoor.
“Zullen we dan?” vraagt hij en ik knik. Met z'n allen staan we op en lopen we weer naar binnen en dan door naar de uitgang.
“Veel plezier Alex” zeggen mijn drie vriendinnen en ze geven me een knuffel.
“Ik neem je mee met de auto, ik zal je fiets in de achterbak zetten” zegt Louis en ik knik dat ik het goed vindt. De andere vier jongens stappen een andere auto in en ik bijt op m'n lip als m'n vriendinnen ook weg zijn. Sta ik dan alleen met een beroemdheid. Nadat Lisanne begon over One Direction herkende ik de jongens inderdaad. Hun muziek is dan niet echt mijn soort muziek, maar het is niet slecht, ik heb het wel eens eerder gehoord. We stappen de auto in en Louis schenkt me een lieve glimlach.
“Starbucks? Restaurant? Cafeetje?" Vraagt hij en ik haal m'n schouders op.
“Beslis maar” zeg ik en hij knikt.
“Komt voor elkaar” zegt hij en hij start zijn auto en ik kijk naar buiten. Dit kan misschien nog wel leuk worden.

Louis parkeert de auto en ik kijk om me heen, ik ken het hier dus absoluut niet.
“Kom” grijnst hij en we stappen uit.
“Waar zijn we?” vraag ik en kijk om me heen. Het enige wat ik zie is bomen, bosjes, gras en een weg waar we net vandaan kwamen.
“Vertrouw me maar, je gaat dit mooi vinden” zegt hij en we lopen door wat struiken heen. Dan zie ik een klein gebouwtje staan, we lopen ernaartoe. Ik moet hem vertrouwen, dat is best moeilijk omdat ik hem niet ken, maar ik ga het proberen. We lopen verder en hij opent de deur en laat mij als eerste naar binnen toegaan. Waarom ken ik het hier niet?
“He makker, dat is alweer een tijdje geleden, heb je eindelijk weer vrije tijd?” hoor ik een mannenstem.
“Ja eindelijk, na zoveel weken” zegt Louis terug en hij loopt naar de bar, de man erachter bleek blijkbaar degene te zijn die tegen hem sprak.
“Wie heb je meegenomen?” vraagt hij en kijkt naar mij. Ik glimlach en blijf op een afstandje staan.
“Dit is Alex” zegt Louis dan en hij wenkt me, ik loop dichter naar hem toe en ga naast hem staan.
“Leuk je te ontmoeten Alex, ik ben Matt” zegt hij en ik schud zijn hand en ik knik.
“Mag ik het speciale menu van jou, je weet wel wat ik bedoel” zegt Louis en Matt knikt.
“Komt eraan, ga zitten en je krijgt een drankje van het huis” zegt Matt en Louis knikt. Hij pakt mijn hand en trekt me mee naar een tafeltje, het valt me op dat het hier ontzettend rustig is.
“Waarom ken ik het hier niet?” vraag ik en Louis grinnikt.
“Bijna niemand kent het, eigenlijk alleen de beroemdheden uit Engeland” grijnst hij en ik frons.
“Ik zal het je uitleggen” zegt hij en ik knik. Matt zet twee drankjes voor ons en loopt dan weer weg.
“Twee en half jaar geleden ben ik bekend geworden met de band One Direction, de jongens die je vandaag ook zag. Twee jaar geleden merkten we dat we gewoon nergens meer heen konden zonder gespot te worden, dus hadden we gewoon geen rust en werden we telkens gestoord. Ik heb toen samen met de jongens en een aantal vrienden van ons, geregeld om hier een gebouw te bouwen. Het gebouw waar we nu inzitten. We hebben alles geregeld met de wet en ze vonden het een goed idee om dit te behouden voor de beroemdheden die rust nodig hebben. Hier achter zijn ook een aantal kamers waar we kunnen overnachten als we het echt even zat zijn. Er komen hier best veel bekenden, dus echt stil is het hier niet. Matt is een goeie maat van me die altijd al een eigen bar wilde hebben en ik heb hem deze kans gegeven en nu na twee jaar doet hij het nog steeds” verteld hij en ik glimlach.
“Dat is wel heel goed bedacht, want ik snap best dat je wel gek wordt als je telkens gestoord word terwijl je alleen wilt zijn” zeg ik en hij knikt.
“Maar is dit nooit ontdekt dan, terwijl je hierheen rijd?” vraag ik nieuwsgierig en hij schud zijn hoofd.
“Tot nu toe nog niet, we proberen het echt geheim te houden, daarom is het nu ook heel stil” zegt hij en ik glimlach.

“Je speciale menu” grijnst Matt en geeft Louis een tas en je ziet duidelijk dat daar een hoop spullen inzitten.
“Thanks mate” zegt Louis en geeft hem een boyshug.
“Ga je mee?” vraagt Louis en ik knik en sta op.
“Veel plezier” zegt Matt nog en dan lopen we het gebouwtje weer uit.
“Ziet er wel mooi uit” zeg ik en hij glimlacht.
“Ik hou van deze plek, hier kan ik tenminste tot rust komen” zegt hij en ik knik.
“Maar waarom neem je mij mee hierheen? Ik ben niet beroemd en je kent me niet eens” zeg ik en hij lacht.
“Daar komt wel verandering in” zegt hij en ik frons.
“Over welk deel van mijn zin heb je het?” vraag ik en hij lacht.
“Allebei” zegt hij en we lopen door. Het blijft even stil en uiteindelijk stopt hij met lopen en worden mijn ogen groot. We staan op een heuvel en je hebt echt een heel mooi uitzicht.
“Wauw, dit is prachtig en rustgevend” zeg ik en hij glimlacht.
“Ja, ik hou van deze plek” zegt hij en ik knik dat ik het begrijp. Louis zet de tas neer en haalt er een kleed uit. Ik begin te lachen en help hem met neerleggen. Dan ga ik op het kleed zitten en haalt hij allemaal dingen uit de tas. Broodjes, aardbeien, spekkies en een zak chips. Ik dacht dat we alleen maar iets gingen drinken. Ook pakt hij een pak ijsthee en een fles sinas. Ook zitten er bekers in de tas. Beleg legt hij ook nog neer en als laatst een aantal messen en een aantal vorken.
“Genoeg?” grijnst hij en ik schud m'n hoofd. “Niet?”
“Jawel, misschien iets teveel” lach ik en hij lacht ook en haalt zijn schouders op.
“Hoelaat moet je thuis zijn?” vraagt hij en ik haal m'n schouders op.
“Voorlopig nog niet, dus we hebben de tijd” zeg ik en kijk hem aan. Hij knikt en maakt het bakje met aardbeien open en haalt er één uit. Ik zie dat de ze al gesneden zijn. Hij stopt hem in z'n mond en knikt.
“De lekkerste aardbeien ooit” zegt hij en ik lach en pak er ook één uit en stop die in m'n mond.
“Je hebt helemaal gelijk” zeg ik en slik hem door.
“Dus Alex, vertel is iets over jezelf” zegt hij en hij draait zich een stukje naar me toe.
“Wat wil je weten?” vraag ik en hij denkt na.
“Je volledige naam, wanneer je geboren bent, waar je van houd” grijnst hij en ik knik.
“Alexandra Raymond, maar iedereen noemt me Alex en dat vindt ik ook veel fijner. Ik ben geboren op 24 juni 1996 en ik hou van van voetballen en muziek luisteren en vooral rondhangen met vrienden” vertel ik en hij knikt.
“Klinkt goed” zegt hij en ik glimlach.
“En jij?” grijns ik en hij lacht.
“Je kent me niet he?” vraagt hij en ik schud m'n hoofd.
“Ik ken de band en een aantal liedjes, maar meer ook niet” zeg ik en hij knikt.
“Nou dat heb ik ook wat te vertellen” grijnst hij en ik lach en neem nog een aardbei.
“Nou ik ben dus Louis Tomlinson, geboren op 24 december 1991 en ik hou ook van voetballen en zingen en vooral muziek maken met m'n vier beste vrienden” verteld hij en ik knik.
“Muziek maken altijd al eens willen doen” zeg ik en hij glimlacht.
“Daar kan ik je mee helpen” grijnst hij en hij pakt een broodje en snijd die doormidden en geeft mij de helft. Hij pakt wat beleg en begint zijn broodje te beleggen. Hij pakt kaas, ham en wat mosterd. Ik glimlach en doe precies hetzelfde, dat eet ik ook altijd in de ochtend.

“Wat is je lievelings eten?” vraagt hij en neemt een hap van zijn broodje.
“Uh, Macaroni denk ik. Ik zou het eigenlijk niet weten, ik eet wat m'n moeder maakt en vindt verschillende dingen lekker” vertel ik eerlijk en hij knikt.
“Dat heb ik ook, maar Macaroni is inderdaad ook heel lekker, als de juiste persoon het maakt” lacht hij en ik knik. Dat klopt wel, ieder mens maakt het anders. Ik neem ook een aantal hapjes van het broodje en telkens vragen we dingen aan elkaar, geen moment is het stil. Ja als we ons mond vol hebben maar verder praten we achter elkaar door, dit maakt echt mijn dag weer goed.
“Heb je een vriendje?” vraagt Louis opeens na heel veel vragen gehad te hebben.
“Nee, jij een vriendin?” vraag ik en hij schud zijn hoofd.
“Ik had een vriendin, een aantal maanden geleden” zegt hij en ik knik.
“Waardoor is het uit gegaan?” vraag ik en kijk hem nieuwsgierig aan.
“We zagen elkaar te weinig en we hadden het beide ontzettend druk, dus de liefde ging gewoon weg en toen hebben we beide besloten dat het beter zou zijn als we gewoon vrienden zouden zijn” verteld hij en ik knik.
“Dat is dan toch beter, want waarom zou je bij elkaar blijven als het vuurwerk tussen jullie weg is?” zeg ik en hij knikt.
“Daar heb je helemaal gelijk in” zegt hij en we eten weer verder.

Louis en ik zitten hier al een hele lange tijd en de meeste dingen hebben we al opgegeten en ook hebben we al veel gedronken. Het begint nu wel wat frisser te worden en blijkbaar merkt Louis dat want hij komt dichterbij me zitten. We hebben echt over allerlei dingen gepraat en we hebben best veel gemeen.
“Heb je het koud?” vraagt Louis als ik even begin te rillen. Ik knik en hij komt achter me zitten en wrijf over m'n armen. Ik leg mijn hoofd tegen zijn borst aan en kijk voor me uit, terwijl hij me warm probeert te houden.
“We moeten zo maar eens terug gaan, het begint inderdaad wat frisser te worden” zegt hij en een teleurgesteld gevoel raast door mijn lichaam, ik wil nog helemaal niet weg. Het is veel te gezellig.
“Helaas ging de tijd heel snel” mompel ik en Louis maakt een instemmend geluidje. Ik draai me een stukje als ik zijn warme adem in mijn nek voel. Hij kijkt me aan en legt dan zijn hand op mijn wang. Kort kijkt hij me nog aan en buigt dan naar voren. Zijn lippen raken zachtjes de mijne en kort glijden ze over elkaar voordat hij zijn lippen weer van de mijne afhaalt. Hij glimlacht en kijkt me weer aan. Ik glimlach terug en draai me om en ga op m'n knieën voor hem zitten. Zijn handen glijden over mijn armen en hij buigt weer naar voren en drukt zijn lippen weer op de mijne. Ik zoen terug en leg mijn armen om zijn nek. Hij duwt me naar achteren zodat ik met mijn rug op het kleed kom te liggen. Hij komt boven me hangen en laat zijn lippen over de mijne heen glijden. Nooit verwacht dat deze dag zou veranderen in zo'n dag, dat ik een date heb met een beroemdheid en nu dus toch echt met hem aan het zoenen ben en ik vindt het niet eens erg. Hij is aantrekkelijk en leuk, lief en aardig. Niks te klagen dus.

Jullie mogen zelf bedenken, hoe het verder tussen hun zal gaan =p
Xo.

Reacties (2)

  • agirlx

    ik vind ze echt schattig samen!
    wel zielig voor haar vader -ik weet niet wat er is, maar waarschijnlijk niet iets goeds-

    6 jaar geleden
  • biancadokkum

    Super geweldig mooi en goed geschreven <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen