Foto bij Fight 27

~Maura Aslan~
Dit weekend komen er geen stukjes meer want ik ga naar de zee!
Daarna upload ik zo snel mogelijk weer!
xxx
Miss Black

Gelukkig mocht ik de volgende dag weer uit bed komen en kon weer mijn eigen kleren en wapenuitrusting aantrekken.
Zo stapte ik al vroeg in de morgen de eetkamer binnen waar mijn leger genoot van een lekker ontbijt met verse eieren en brood met kaas.
Toen ik de zaal binnen kwam gevolg door Thorin en Eric stond mijn vlok meteen op en juichte vrolijk waarna ik even glimlachte.
Nadat ook Silmarillion naar ons toekwam en mij uitgenodigd had om bij hem aan tafel te gaan zitten nam ik dat aanbod ook dankbaar aan terwijl Thorin en Eric bij de gewone Narniërs en Rosalie plaats namen.
Aan tafel zaten ook zijn zoon, vrouw en 3 andere meisjes die mij onbekend waren ‘Let me introduce you to my daughters, this is Rowena she’s 35, that’s Rhea she’s only 28 and the youngest is Richelle, 21 and of course the next king of The Golden Islands Ronan, 39 years old’ zei de trotste elf waarna de 3 meisje opstonden ‘It’s an honor to meet you my queen’ zei de jongste als eerst waarna ik haar de hand schudde en even voor haar boog ‘thank you, but i’d rather say it’s an honor to meet a beautiful princess like you’ hierna glimlachte ze even trots waarna ik ook de andere twee de hand schudde en dan ging zitten om van mijn ontbijt te genieten.
Aan tafel bedankte ik Silmarillion en Ronan even voor het onderdak en Aine voor de goede zorgen, ook praatten de elfenprinsessen nog wat over hun namen.
Rowena vertelde dat haar naam, witte maan betekende, Richelle’s naam zou rijk, sterk en macht betekenden, Rhea betekende dochter der hemel en aarde, Ronan was dan weer heerser en beschermer, de namen van Silmarillion en Aine wist ik al.
Silmarillion was de maangod en Aine betekende letterlijk koningin der elfen, toen ze dan ook plots de betekenis van mijn naam vroegen zuchtte ik even.
Ik wist helemaal niet of mijn naam een betekenis had, tot ik op Caspian verliefd werd wist ik zelfs niet dat ik op een dag koning van Narnia zou zijn.
‘Maura means big, Asan must have known that one day you would have been very important for this country when he named you like that’ zei Silmarillion waarna ik even lachte ‘yeah probably’ antwoorde ik.

Een hele week hadden we mogen verblijven in het mooie kasteel van lord Silmarillion, Thorin en Eric waren hier niet echt opgezet mee aangezien dit eten absoluut niets voor hen was en ook de muziek maakte hen gek.
Ik daarentegen genoot van de tijd hier, de prinsessen toonden mij het hele kasteel Ronan, leerde mij speciale vechttechnieken en Aine gaf mij verschillende zalfjes en kruiden die mij konden helpen als iemand gewond raakte of ziek werd.
Lord Silmarillion zelf vertelde mij meer over het eiland, hoe het kan verplaatsen, hoe ze aan al dit goud komen, en hij wist zelfs meer over Aslan, de leeuw was hen al meerdere keren komen opzoeken sinds de telmarijnen Narnia binnendrongen.
Veel had hij nooit gezegd en hij bleef ook nooit lang Hij vond het gewoon zijn plicht om elk deel van Narnia, elke koning of koningin die hier in zijn land regeerde om de zoveel tijd toch eens te bezoeken.
We aten voor de laatste keer ons ochtendmaal in het kasteel op de berg en kregen ook nog vele lunchpakketen mee voor onderweg.
Nu zouden we eerst terug keren door de bergen naar de bossen waar de rest van mijn leger nog steeds verbleef en gelukkig ongedeerd was volgens die vogeltjes die Silmarillion erheen gestuurd had om nieuws te brengen.
Nadat iedereen klaar was voor vertrek en in de grote hal wachtte ging ik even op de trappen staan met Eric en Rosalie aan mijn zij.
‘we came all the way to The Golden Islands, through the dark woods and over the black mountains, we fought a battle against the witch and we had the opportunity to stay in this beautiful castle for a week but it’s time to move on, there’s still a lot of work to do! Narnia isn’t ours yet!’ zei Eric waarna iedereen juichte maar nu viel ik in ‘We won a battle, against the white witch Jadis, but that was just a simple battle, that battle was nothing compared to the war we’re in now! When we go back to the mountains we won’t be safe anymore, children of the moon are watching us, trees and rocks are spying in us, the witch’s army is everywhere!’ waarschuwde ik waardoor ik sommige al wat angstiger rond zag kijken ‘but we will fight for our country, right?’ riep Rosalie nu waarna iedereen meteen weer juichte om hun lang verloren land.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen