Foto bij -- Deel twee -- Proloog

Yeeha! Ik sta in de spotlight:D
Alle lof aan MissAngel1, aan wie ik dit te danken heb, want ik ben maar een arme sloeber, haha.
Ik heb even niet zoveel tijd, ben op excursie:)

Deel twee alweer...
Slurker, KillTheSun, LovelyWorld en MissAngel1 en alle anderen natuurlijk heel erg bedankt. Het klinkt cliché, maar zonder jullie lieve reacties en duwtjes in de goede richting was ik allang gestopt. Chapeau.

De wind slaat de regenvlagen om mijn schouders en laat mijn haren wapperen, terwijl ik stug doorloop naar de markt van Ascot. Mijn mooie, leren laarzen zijn doorweekt van de modder die in de karresporen op de weg blijft staan. Ik ril, terwijl ik de rieten mand ,waarin ik straks mijn aankopen weer naar huis moet dragen, omklem. Na de laatste bocht ben ik aangekomen op het grote plein voor de kerk. Ik kijk rond en telkens als ik een stap vooruit zet zie ik nieuwe mensen uit de mist voor me opdoemen. Na een korte aarzeling ga ik naar links, waar de vaste plaats van Margery is. Margery is de forse weduwe van een visser en tevens de beste visverkoopster uit de stad. Ze is enigzins bot en terughoudend, maar als je eenmaal door haar stugge schild heen bent gebroken heb je er een tweede paar ogen bij. En oren. En mond. Want ze kan me een partij roddelen! Het is ontzettend nuttig, want in een grote stad als Ascot gebeurt er altijd wel wat en Margery is goedkoper dan de stadsomroeper. "Ha Selwyn, wat heb je vandaag nodig? Ik heb verse makreel en gerookte zalm, precies op de manier die de ouwe Bryson graag heeft," Margery's schelle, tetterende stem laat me opschrikken uit mijn gedachten. "Ja, doe maar een gerookte zalm, niet zo klein als vorige keer, en doe ook maar een gerookte paling, als je toch bezig bent,' zeg ik vrolijk, ondanks de regen. Margery vrolijkt me altijd op. Vandaag is het vrijdag, dus geen vlees vandaag. In normale gezinnen betekent dat een slappe, vegetarische stoofpot, maar een familie van goede komaf kan zich vis veroorloven. Ik reken af, ondertussen weer geheel op de hoogte van monnik Thomas die betrapt werd in de wijnkelder, de wolhandelaar die zich verloofd heeft met de schone vrouwe Saskia en de priester die een buitenechtelijk kind zou hebben, kortom, niks nieuws onder de zon. Ik bedank haar en loop weg, op zoek naar de kruidenier en de groenteboer. Jean, de oude, Franse kruidenier is een hardhorend en bijzonder grappig mannetje. Hij heeft een fantastisch Frans accent en zingt vaak ballades tijdens het afwegen van de kruiden. Ik mag hem wel, hij geeft me altijd korting, omdat 'hij zo'n mooi meisje nou eenmaal niks kan weigeren op zijn oude dag'. Maar dan met een Frans accent natuurlijk.
Na een bezoek aan Denise, de vrouw van de smid, de stoffenkraam en de slager loop ik tevreden terug. Vandaag gaan de zaken goed; het komt vast doordat het niet zo druk is vandaag. Voor de verkopers is het niet zo best, maar voor mij wel. Het klinkt hard, maar zo gaat het in de grote stad. Ik sla de richting van de hoofdstraat in. Hier staan de huizen van de rijke handelaren en winkels voor luxeproducten; geborduurde zijd, stoffen schoenen en gouden sieraden. Ik loop naar een winkel met een sierlijk uithangbord met naald en draad erop. Dit is de winkel van Anna, de beste naaister van de stad. Ik vind het altijd heerlijk om in haar winkel te zijn, vol dure stoffen en prachtige jurken en andere kledingstukken. Ik heb een opdracht voor mijn 'vrouwe', vrouwe Alice. Ze wil graag een nieuwe, bordeauxrode jurk en ik ga maar al te graag naar Anna's winkel, om aan de exotische stoffen te voelen en me onder te dompelen in de luxe. Ik overhandig een briefje met de maten van Alice aan Laura, een de knappe hulp van Anna. Jammer genoeg is er een belangrijke klant en moet ik snel weer weg. Als ik weer buiten sta is de regen opgehouden. Een waterig zonnetje breekt door de wolken. Er komt een ossewagen langsgereden. Ik herken Nick, de aardige vrije boer uit de buitenwijken van Ascot.
"Wil je een lift, wijfie?" Hij is wat plat, maar eerlijk als goud.
"Graad. Dank je Nick." Ik glimlach dankbaar. Hij klopt op de bok en ik ga dankbaar zitten. Hij spoort de ossen aan, en schokkend zet de kar zich in beweging. Ik kijk vooruit, terwijl de stad zich voor me uitstrekt.

Reacties (5)

  • LovelyWorld

    Hahaha nice job:DEen tip: schrijf minder awesome, ik word jaloers

    9 jaar geleden
  • ImagineDragons

    Can´t wait for the next chapterr ! (:
    && veeel plezier op excursieee !

    9 jaar geleden
  • Skynight

    Tof dorp :p ben benieuwd naar het volgende hoofdstuk;)

    9 jaar geleden
  • SonOfGondor

    Wauw, Selwyn is wel heel ergens anders terecht gekomen. Ben benieuwd of we Aurelio nog tegenkomen.
    Graag gedaan, trouwens, Ik ben blij dat je mijn reacties waardeert en natuurlijk is het ook gewoon een heel goed verhaal

    9 jaar geleden
  • Sylveon

    Whoop. Ik kan de eerste reactie op dit hoofdstuk plaatsen, YES:9~

    Oke oke.

    Nice deel 1 en 2 stukjes! ;D

    Snel verder?(flower)
    ps. Veel plezier & succes op excursie!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen