Foto bij Delia Hazana - 170

“Dat weet ik”, zei ik zacht. “En Shanna? Jij kent haar beter dan ik. Denk je dat zij het me zou kunnen vergeven? Na een tijd?”

“Misschien wel”, gaf Averill toe. “Maar dan ook alleen als ze niet de hele tijd van Bella en Hope moet horen hoe kwaad die wel zijn.” Ze zuchtte. “Delia, het heeft geen zin, je kan niet om Bella en Hope heen.”
“En jij gaat je alleen maar rot voelen als je lastig tegen me moet blijven doen”, zei ik zacht. Ze keek op en ik glimlachte. “Ik ken je intussen. Het zou voor iedereen makkelijker zijn als ik niet in jullie klas zou zitten, niet?”
“Hoe bedoel je?”
“Anderling heeft aangeboden om me in een andere klas te zetten”, zei ik voorzichtig.
“Oh… Nou, misschien is dat nog niet zo’n slecht idee.” Ik knikte, dat was duidelijk.
“Goed, ik zal het haar zeggen.” Ik stond op. “We moeten naar de les.” Averill knikte opgelucht en sprong op.
“Ja, professor Vector houdt niet van laatkomers.”
“Oh, Averill, nog één ding. Ik ga vanmiddag naar die eenhoorn. Als je wil, mag je mee.”
“Alleen ik of…”
“De anderen kunnen een andere keer wel meekomen als ze willen, maar nu alleen jij, ja. Het is te zeggen, ik heb Ginny en Hermelien ook al meegevraagd, en drie is echt wel het maximum. We hebben meteen om twaalf uur afgesproken in de hal. Anderling, Varicosus en madame Plijster komen ook, we gaan haar proberen recht te helpen. Zij zorgen voor eten.”
“Oh, ik, euh, ik zal nog wel even zien, goed?”
“Oké”, stemde ik in.

Ik was toch wel opgelucht toen Averill met voorspellend rekenen gewoon naast me kwam zitten, zoals altijd. Ik wist dat we vriendinnen waren, al was het allemaal niet zo eenvoudig. De les nadien zat ik weer alleen, nu we weer samen met de andere meiden les hadden. Eens de les gedaan was, keek ik vragend naar Averill, maar die schudde bijna onmerkbaar haar hoofd. Ik zuchtte even teleurgesteld, maar eigenlijk had ik het al wel verwacht. Ik liep naar de hal, waar Ginny al stond te wachten. Niet veel later voegde professor Anderling zich bij ons.
“Verwachten we nog iemand?”
“Hermelien zou ook meekomen”, zei ik met een glimlach. “Madame Plijster toch ook?”
“Zij komt iets later”, zei professor Anderling. “En professor Varicosus is er al.”
“Oké”, glimlachte ik. Hermelien kwam aangelopen. Met z’n vieren gingen we naar buiten.

Reacties (5)

  • BooksandCats

    Die vier zijn Delia's vriendschap niet waard:@

    3 jaar geleden
  • Lisen

    Ik vind het ook zielig voor Delia

    4 jaar geleden
  • Bloodstreams

    Ik vind het best zielig voor delia:X

    8 jaar geleden
  • Gisborne

    Snelverder! <3333333333

    8 jaar geleden
  • xmoongirlx

    Snel verder x

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen