Foto bij Page 73 - Jay

yaaaaaaaaaaaaaaaaaay, DITR staat nu al de hele dag in de top!!! Jullie zijn echt super, weten jullie dat? ^^ Ik word zoooo vrolijk hiervan:DIk ben echt echt echt heel blij vandaag (: En best wel trots, soort van (:
Oh, en de letters stonden vandaag nog de hele dag op mijn arm geschreven, ook op school:Pik heb het wel beetje moeten uitleggen, haha:P
De eerste 2 hoofdstukken zijn trouwens al meer dan 500 keer gelezen!! Ö Dat is echt veel!!
Dit hoofdstuk heeft trouwens precies 1500 woorden :3 volgens mij is dat het meeste dat ik ooit gehaald heb (Q&A niet meegeteld, haha:P)
enjoy reading!! (: written with lots of love, by BlueJays, for you (:

De zon scheen heerlijk op mijn blote armen, maar door het briesje dat door de stad waaide, was het niet te warm. Ik merkte dat mijn armen en benen inmiddels al een mooi lichtbruin kleurtje hadden gekregen. Waarschijnlijk was dit tot nu toe de beste zomer van mijn leven. Deze momenten zouden voor eeuwig in mijn herinneringen gebrand blijven. Ik maakte eindelijk de reis waarvan ik nu al jaren had gedroomd, het was, op die paar regenbuien na, al de hele zomer heerlijk weer en niet te vergeten, ik had deze zomer al gewoon vijf beroemdheden ontmoet, waarvan ik met één inmiddels eigenlijk best wel close was geworden. En een date met hem had...
Vandaag leek het soort dag dat ik normaal gesproken thuis in Nederland op mijn fiets was gestapt en in mijn eentje een verdwaalachtige fietstocht was gaan maken, midden tussen de weilanden die volstonden met paardenbloemen door, terwijl uit de oortjes van mijn iPod vrolijke, Franse liedjes klonken, waarvan de betekenis in een soort waas aan me voorbij ging en ik misschien af en toe een woordje zou kunnen ontcijferen. Ik zou in één en al vrolijkheid nadenken over hoe mooi de wereld was. Blauwe luchten, groen gras, witte wolken, gele bloemen. Ik zou de weg kwijtraken en die dan op één of andere heldhaftige manier terugvinden en ik zou misschien ergens afstappen om een tekening te maken van de zwanen die door de sloot zwommen. Dat soort dagen had ik niet heel vaak, maar vandaag voelde echt als zo'n dag, een dag dat ik tijd nodig leek te hebben om na te denken.
Helaas had ik vandaag geen fiets, dus moest ik het doen met rustig door de stad lopen, wat eigenlijk ook totaal niet erg was. Niall had vandaag weer één of andere belangrijke meeting, die tot een uur of drie duurde, maar zou 's middags vrij zijn en had beloofd om dan iets met mij te gaan doen. Stiekem was ik daar best wel zenuwachtig voor, wat best wel raar was, want het was gewoon Niall, de jongen waarmee ik nu al weken optrok. Ik baalde er plotseling heel erg van dat ik niet in Niall's hoofd kon kijken om te zien hoe hij precies over me dacht. Hij had nooit bepaald verborgen dat hij me leuk vond, maar wat nou als hij me meer dan leuk vond? En zou ik dan hetzelfde voor hem voelen?
Ik hoorde een muziekje afspelen en besefte pas door de trilling in mijn broekzak dat dit mijn nieuwe beltoon was, die ik gisteren had ingesteld, maar aar ik nog niet helemaal aan gewend was. Kiss you van One Direction. Ik las de naam "Bells" af van het schermpje en herinnerde me eigenlijk weer hoe raar het was dat ik mijn vriendinnen niet gewoon dagelijks zag en sprak. Een hele zee en zes uur tijdsverschil afstand maakte dat niet echt makkelijk en ondanks dat dit het geweldigste avontuur van mijn leven was, miste ik ze verschrikkelijk.
'Hallo, met de geheime undercoverdienst van New York, waarmee kan ik u helpen?' vroeg ik als grapje toen ik de telefoon opnam.
'O, die had ik net nodig. Ja, hallo, ik zou graag een misdaad willen aangeven. Een beroemde popster heeft namelijk het hart van mijn beste vriendin gestolen.'
Ik voelde dat ik rood werd toen ze die opmerking maakte.
'Jay, is alles wel goed met je? Normaal zou je nu al keihard staan te ontkennen dat je verliefd op hem bent.'
'Ja, maar ik weet dat dat bij jou nooit zin heeft, toch?' kaatste ik terug.
'Er staan weer foto's van jullie op internet. Zoenend voor het Witte Huis. Ben je in Washington geweest?'
'Shit, ik wist niet dat daar foto's van gemaakt waren,' mompelde ik.
'Je staat staat er wel goed op hoor,' zei Bell, geruststellend op haar eigen manier.
'Thanks,' lachte ik. 'Bell?' Ik frunnikte even zenuwachtig aan mijn armbandjes om mijn pols, voordat ik het vertelde. 'Niall heeft me mee uitgevraagd.'
Ik moest mijn telefoon op een afstandje van mijn oor houden om Bell's gil die ze vervolgens slaakte niet mijn gehoor te laten verprutsen.
'Bell! Niet zo hard!'
'Sorry. Maar wauw, je hebt gewoon een date met een beroemdheid. Tenminste, je hebt toch wel ja gezegd, hè?'
'Ja, natuurlijk, ik kon bijna niet anders.'
'Dan zou ik je vermoord hebben.'
'Weet ik. Maar het is ook nog eens een publieke gelegenheid en dat maakt het gelijk zo officieel. Hij heeft me meegevraagd naar één of andere filmpremière. Met andere woorden, de hele wereld zal weten dat we een date hadden.'
'Dus? Wat maakt het uit? Je hebt een date met Niall Horan, Jay. Miljoenen meisjes zijn jaloers op je. Kun je niet gewoon blij zijn?'
'Ik bén ook blij! Ik ben alleen ook doodsbang. Als iedereen ziet dat we een date hebben, denkt iedereen gelijk dat we een stelletje zijn!'
'Jay die doodsbang voor iets is, dat komt ook niet vaak voor,' mompelde Isabelle. 'Jay, hoe vaak heb jij al wel niet tegen ons gezegd dat als we ergens bang voor zijn, we gewoon diep adem moeten halen en eroverheen moeten stappen? Gewoon tegen jezelf zeggen: "ik kan dit!" en het vervolgens gewoon doen?'
'Dit is een hele andere situatie,' protesteerde ik.
'Nee, Jay, het is niet veel anders dan een monster onder een bed, of een hoge duikplank, of een telefoongesprek met iemand die je niet kent. Dit is jouw angst, net zoals wij onze angsten hebben. Als je het gewoon op zo'n manier bekijkt, wordt het misschien gewoon makkelijker. Want ik weet dat je Niall leuk vind, dat heb je nu al zo vaak gezegd. Je vindt hem meer dan leuk, volgens mij. En als hij de moeite neemt om hij je zo mee uit te vragen, moet hij ook wel gek op je zijn, dat kan niet anders. Misschien wordt het gewoon tijd dat jullie een stelletje worden.'
'Wow, hele preek. Zo diep ben ik meestal niet van jou gewend, Bells.'
'Jullie zouden gewoon écht heel schattig zijn samen.'
'Dat zegt iedereen,' mompelde ik.
'Omdat het waar is.'
'Je hebt Niall nog nooit in het echt ontmoet, hoe kan je nou weten of ik bij hem pas?'
'Jay, ik kan hem genoeg internet-stalken om daarachter te komen.'
'Je bent echt erg, weet je dat, Bells?' lachte ik.
'Wat nou? Dat doen vriendinnen toch, dingen uitzoeken over de crush van hun vriendin? Jij hebt het ons in dit geval toevallig heel erg makkelijk gemaakt.' Ik schudde "afkeurend" mijn hoofd, ook al kon Isabelle dat niet zien. 'Zeg nou eens even eerlijk, Jay. Ben je verliefd op hem?'
'Ik-,' ik zuchtte en liet me neerzakken op een bankje dat aan de kant weg de straat stond. 'Ik weet het gewoon niet, oké? Ja, hij is heel leuk en ik voel me fijn als ik bij hem ben, maar... Ik weet het gewoon niet. Het is gewoon allemaal zo ingewikkeld.' Ik zuchtte weer. 'Het is pas een maand of drie, vier geleden dat Nick en ik uit elkaar zijn gegaan. Hoe kan ik nu alweer verliefd zijn op iemand anders?'
'Je was toch over Nick heen? Je zei toch dat je eigenlijk al niet meer zo heel verliefd op hem was toen jullie uit elkaar gingen, toch?'
'Klopt,' verzuchtte ik. 'En geloof me, ik heb de laatste maanden echt totaal niet meer aan hem gedacht. Het deed alleen zo'n pijn toen we uit elkaar gingen. Dat wil ik niet nog een keer meemaken. Dat heb ik al te vaak meegemaakt.' Ik voel hoe mijn stem schor werd en mijn keel pijn begon te doen van de ingehouden tranen. En toch dwong ik mezelf me sterk te houden. 'Hoe groot is nou de kans dat iemand die je op je achttiende ontmoet ook gelijk degene is met wie je voor eeuwig samen blijft? De kans is veel groter dat er tussendoor iets misloopt, waardoor je uit elkaar gaat. Daarom wilde ik niet verliefd worden, in elk geval voor een tijdje niet. Ik wil niet nog een keer huilend in mijn bed liggen met een gebroken hart. Want dat doet gewoon echt serieus kapot veel pijn,' bracht ik eruit.
'Aaw, Jay, als ik nu bij je zou zijn, zou ik je knuffelen. Jay, echt waar, de jongens die ervoor gezorgd hebben dat jij op deze manier bent gaan denken waren allemaal sukkels, dat ze niet inzagen hoe geweldig jij bent, want echt, dat ben je. Maar één ding, Jay, en volgens mij had jij dit zo zelf kunnen zeggen. Je weet nooit hoe iets is, als je het niet zelf ervaart, dus soms moet je dingen gewoon doen. Misschien ben je na die date wel zo vol van Niall dat je nooit meer iemand anders wil en dan ben je blij dat je het gedaan hebt. En dan kan ik zeggen dat ik de beste vriendin van het vriendinnetje van een beroemdheid ben.'
Ik lachte weer. 'Tuurlijk, Bells.'
'En Jay?'
'Ja?'
'Ik verwacht nog steeds een uitnodiging voor jullie bruiloft.'

Reacties (13)

  • blackromanceboy

    Hahah omg die laatst zin!

    5 jaar geleden
  • Summerday

    Whaha @smeerkaas dat heb ik ook altijd;)

    5 jaar geleden
  • Smeerkaas

    ah shit, dit hebk al gelezen...hoe dom kan ik wel niet zijn...
    Oké, nu effe zoeken welke stukjes ik nog niet gelezen hadxD

    6 jaar geleden
  • Chuchote

    I love Isabella!
    Snel verder jij, hup hup!
    xxx

    6 jaar geleden
  • x1Dream

    aaaah ik heb net aan een stuk je verhaal zitten lezen, je schrijft echt zo geweldig!
    <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen