Foto bij Choice 229

Eloise en Edward staan in een omhelzing als we aan komen gelopen. Ralph en Olivia staan er ook al met hun koffers en nemen ook afscheid van vrienden. Niet dat het een groot afscheid is. Gewoon gedag zeggen voor een weekje.
"Juuul! Heb je er zin in?", vraagt Edward als hij ons ziet. Ik glimlach naar hem en knik hevig. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat Eloise probeert oogcontact te zoeken met mij. Ik negeer het volkomen en kijk alleen maar één voor één naar Edward, Ralph en Olivia.
"Heel veel!", antwoord ik op Edward. "Wij gaan lekker naar New York en jij niet, hehe", grijns ik gemeen naar Louis als ik in zijn buik prik.
"Dan heb ik lekker rust thuis zonder jou, hehe", pest Louis terug.
"En ik heb geen last van jou, hehe." We prikken elkaar een beetje in onze zij en pesten elkaar tot Edward ons keihard uitlacht.
"Jullie zijn echt nog kleine kinderen", lacht hij.
"Moet jij nodig zeggen", plaagt Eloise hem nu ook. Meteen gaat mijn blik naar Olivia en Ralph die er maar naast staan en ons vreemd aankijken.
"Jullie staan er ook een beetje bij zo van, met wat voor een halve gare's gaan wij naar New York?", zeg ik tegen Ralph en Olivia. Zij lachen nu ook.
"Dit overleven jullie niet met Juliet. Ze lijkt heel aardig en vriendelijk op het werk maar verder...", begint Edward.
"Kijk maar uit. Dit wordt een zware week voor jullie", staat Louis hem bij. Mijn mond valt open van verontwaarding.
"Wat zijn jullie weer lekker aardig", merk ik op met een sarcastische ondertoon.

"Laatste oproep voor New York!", schalt door de hele hal. Ik sla mijn armen om Louis nek en kus hem weer.
"Tot volgende week, schat." Een week zonder Louis is toch wel lang. Zonder die mooie blauwe ogen, dunne zachte lippen de de mijne kussen, zijn bruine haar waar ik door heen kan woelen, zijn sterke armen die me beschermen en troosten- O god, Juliet, wat maak je er weer een drama van. Het is een weekje. En die is zo voorbij als we plezier hebben. We kussen elkaar nog tot Edward mij van hem af trekt.
"We moeten gaan", zucht hij. Ik maak me los van Louis en voor ik het door heb slaat Eloise haar armen al om mij heen.
"Sorry", fluistert ze zacht. Ik reageer en niet op en maak me alweer van haar los.
"Laten we gaan", zeg ik enthousiast als ik mijn koffers pak, Eloise verder negerend. Ik heb echt zin in New York! Ik zwaai nog kort naar Louis en we lopen dan met z'n vieren naar het eerste checkpoint. We zijn al een beetje laat dus we moeten nu wel opschieten.

Een half uur later, wat we dus in een rap tempo hebben gedaan, zitten we op onze plaatsen in het vliegtuig dat zo vertrekt. De plaats aan het raam heb ik me weer veroverd. Edward zit naast mij en Olivia en Ralph voor mij. Ik staar uit het raampje en kijk uit over het zonnige Londen. Is er een keer zon, gaan wij weg. Wat is daar nou weer de logica van?
"Dat was wel een korte knuffel", zegt Edward plots. Ik trek mijn wenkbrauwen op en draai mijn hoofd naar Edward toe.
"Wat bedoel je?", vraag ik nonchalant.
"Dat jij en Eloise elkaar maar een korte knuffel gaven, en dat voor vrouwen die normaal uren nodig hebben om afscheid te nemen."
"Ach, ja", mompel ik. Ik heb echt geen zin om het er nu over te hebben. Dadelijk krijg ik weer zo'n rotgevoel terwijl we nou juist op weg zijn naar New York waar ik heel veel zin in heb. Die goede zin laat ik me nu niet verpesten. De laatste paar weken heb ik me al vreselijk en belabberd gevoeld.
"Wat is er?"
"Vrouwendingetjes", wuif ik het weg.
"Vrouwendingetjes die ik zal snappen of niet?"
"Niet", antwoord ik maar om er vanaf te zijn. "Wat gaan we als eerste doen in New York?", vraag ik wat harder zodat de twee passagiers voor ons het ook horen.
"Naar het vrijheidsbeeld!" Olivia kijkt om met een big smile op haar gezicht. Het is ook wel leuk dat ik Ralph en Olivia wat beter zal leren kennen deze week. Ik werk nu al een half jaar met ze samen maar dat is allemaal alleen maar zakelijk geweest. Edward port mij in mijn zij en trekt zijn wenkbrauwen op. Ik weet al wat hij bedoelt. Ik praat er overheen maar nu heb ik ook geen zin om erover te praten. Het komt er nog wel van. Niet nu. Ik kijk weer naar Olivia en negeer het verder. Hij begint er toch niet over als Ralph en Olivia kunnen meeluisteren. We gaan het echt gezellig hebben dat we haast zouden vergeten dat dit een zakenreis is.

Ik wou zeggen kijk even bij deze story: Slenderman - Larry Stylinson. Het verdient veel meer aandacht dan het nu krijgt. Het is een romantische, komedische Larry Stylinson horror. Het is echt heel goed!

Reacties (10)

  • xlisaaaax

    omg moet goed komen <33 snel verderr xx

    6 jaar geleden
  • Nisssie

    Lol. ik was net Slender aan het spelenxD

    XxxSnelVerderXxx

    6 jaar geleden
  • NotAHumanBeing

    Ed moet echt de waarheid weten! Maarja
    Nawhh Eloise <3

    6 jaar geleden
  • annae

    Ze moet Edward t wel snel vertellen dat verdient hij.

    6 jaar geleden
  • Maboroshi

    Ik vind dat Ed de waarheid moet weten.. ;o
    Snel verder!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen