Foto bij 107.

Oké, ik moet serieus beter op mijn stories letten !!:S
Hoe heb ik Odette, Oryon en alle andere persoontjes zo kunnen verwaarlozen ):

Samen waren we op het bed beland, waar we een heerlijke tijd hadden gelegen.
Gewoon lekker knuffelend en zoenend, woorden hadden we momenteel even niet meer nodig.
Het gevoel van totale geluk schoot door me heen, ondanks de benauwde situatie waar we ons in bevonden.
Hij is een docent en ik ben een leerling, zijn leerling.
Een relatie tussen ons is zo goed als onmogelijk, maar toch deden we het, althans, we probeerden het, ook al weet ik dat de weg nog moeilijk zou worden en dat we eventuele tegenslagen samen moesten overwinnen.
Oryon streelde mijn haar. ,,Waar denk je aan ?”
,,Aan zo ongeveer het enige wat ik de afgelopen tijd aan mijn hoofd heb gehad ; ons.”
Hij lachte en sloot me nog weer stevig in zijn armen. ,,Mooi zo, maar bewaar een klein gaatje voor school, ik wil niet dat mijn lief faalt op school, al helemaal niet omdat ikzelf een leerkracht ben.”
Ik drukte mijn hoofd tegen zijn nek aan en snoof zijn heerlijke geur op. ,,Ik zal het proberen.”
,,Het gaat nog wel moeilijk worden hè ? In de lessen ?”
Ik knikte enkel, dat was ook nog eens een punt waar we op moesten letten, want de blikken die we elkaar zonden waren vol liefde en waarschijnlijk makkelijk te peilen.
Mijn ogen vlogen naar de klok aan mijn muur en ik kreunde. ,,Het is al half 3.”
Oryon zuchtte. ,,Hoe erg het me ook spijt, ik moet dan denk ik maar naar huis.” Hij kwam half overeind. ,,Jij moet slapen, ik moet slapen.”
Hij drukte een kus op mijn lippen. ,,We moeten allebei uitgerust zijn voor morgen en als ik hier blijf denk ik niet dat we ooit slapen.”
Daar har hij inderdaad gelijk in.

Niet veel later stond hij daarom ook al bij de vensterbank. ,,Ik neem aan dat ik via deze weg het huis moet verlaten.” Grapte hij terwijl hij een voet naar buiten hees.
,,Tenzij je Hunter ook direct bij ons wil betrekken.”
Aan zijn gezichtsuitdrukking kon ik zijn antwoord al aflezen.
,,Al zou het aan de ene kant wel makkelijker zijn, want dan laat hij jou met rust, maar ik weet dat het geen optie is.” Hij veegde eventjes een pluk haar achter mijn oor en gaf me toen snel nog eventjes een kus. ,,Hij zou het alleen maar rondbazuinen.”
Oryon sprong op het dakje en ik hoopte maar dat er niemand wakker van zou worden.
,,Ik zie je morgen, mijn Julia.”
,,Zeker weten, mijn Romeo.”
En toen verdween hij in het oerwoud was onze tuin was.
Misschien moesten we er iets aan gaan doen, en met we bedoelde ik Arrianna, Hunter, Hester en ik.
Misschien konden we nog wat hulp van buitenaf krijgen, Stavian bijvoorbeeld of Chantler.
Al zou het geen goed idee zijn om Hunter en Chantler bij elkaar te zetten.
Met allerlei ideeën in mijn hoofd kleedde ik me om en schoof onder mijn dekens.
Dat was eigenlijk helemaal nog niet eens zo’n slecht idee.

Er werd een briefje op mijn bureau gelegd onder de les Engels.
Een beetje versuft hief ik mijn hoofd op die ik op mijn handen had laten rusten.
Ik herkende het handschrift meteen, want ze stuurde me vaker briefjes tijdens de les.
En ? Ga je vanavond nog iets leuks doen met je verrukkelijke vriendje ?
Een grote glimlach brak door de vermoeidheid op mijn gezicht heen.
Oryon en ik hadden het er nog niet over gehad, maar misschien kon ik wel naar hem toe komen om hem te verrassen.
Hij had mij de zoveelste keer al zo vaak verrast dat het nu echt eens mijn beurt werd om iets te verzinnen voor hem.
Ik pakte mijn pen en begon terug te krabbelen.
Weet nog niet, ik denk dat ik hem maar eens ga verrassen.
Schichtig keek ik om me heen om te kijken of de docente niets merkte voor ik Arrianna op haar rug tikte en haar het briefje gaf.
Het was jammer dat we bij deze les niet naast elkaar konden zitten, maar bij deze les zat ik naast Stavian, of wel Stef, puur omdat de docente eens een andere indeling wou zien dan de standaard.
Voor me hoorde ik Arrianna even grinniken. “Zou je echt moeten doen, in zo’n sexy pakje.”
Samen lachten we, harder dan eigenlijk goed was, want de docente keek ons met toegeknepen ogen aan waardoor we snel weer op ons werk storten.
Althans, werk…
Ik had per ongeluk al veel te ver naar voren gewerkt, dus ik was nu maar wat aan het schetsen op een overbodig papiertje wat ik nog in mijn tas vond.
Deze tijd kon ik goed benutten voor wat tuin ideeën.
En ik zou nog doorgaan tot het eindsignaal voor de les gegeven was.

Reacties (1)

  • Lootus

    Ahhwww weer leuk stukje <333 Oryon is geweldig! Love it!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen