Foto bij What? Why?

Langzaam loop ik de trap af en loop richting de eet tafel waar iedereen al zit, terwijl mijn moeder druk aan het praten is met mijn zusjes wordt ik daar mijn vader boos aan gekeken, langzaam trek ik een stoel naar achter en ga aan de tafel zitten, zodra iedereen eten heeft gepakt begint mijn vader tegen me te praten.

"Zo Robin en hoe laat was je vandaag weer je bed uit of is dit de eerste keer dat je pas je bed uit komt" zegt hij op een voor mij hele irritante toon.
"Nee ik was al me bed uit hoor" zeg ik fel.
"En heb je nog met je moeder gepraat?" vraagt hij terwijl hij even naar mijn moeder kijkt.
"Ja" zegt ik.
"En heeft ze jou ook al verteld dat jij dit weekend niet meer gaat stappen?" vraagt hij terwijl hij over de rand van zijn bril mij aankijkt
"Wat! Hoezo? Wat is dit voor onzin!" roep ik boos.
"Onzin? Dit is helemaal geen onzin Robin! Je moeder en ik hebben dit samen besloten." zegt hij.

Ik kijk mijn moeder aan maar die zegt niks.

"Oke nou leuk weer mam dat je dit niet meteen had gezegd!" zeg ik boos.
"Robin het moet maar is afgelopen zijn met dat gefeest en al die dingen en zeker met die grote mond van jou, je leeft in ons huis!" zegt hij terwijl hij met zijn vuist op tafel slaat.
"Ik ga van tafel" zeg ik en zonder te wachten op een antwoord loop ik terug naar me kamer, ik gooi de deur achter me dicht en draai die op slot.

Ik ga achter me bureau zitten en kijk op mijn mobiel of ik nog berichten heb ontvangen.

"3 ongelezen berichten" staat er op het scherm, ik open de inbox en zie dat 2 berichten van Joey komen en 1 van Ruud, ik heb geen zin om te antwoorden of om te kijken wat ze willen dus ik leg me mobiel weer weg, niet veel later gaat mijn mobiel af op de het scherm staat "Joey" ik druk hem weg maar 2 minuten later belt hij weer ik wil hem nogmaals weg drukken maar besluit dan toch maar op te nemen.

"Hallo"
"Robin eindelijk man, ik heb je al 2 berichten gestuurd en Ruud ook nog 1 en had je net ook al gebeld maar je reageerde niet"
"Ja sorry was even bezig met dingen maar wat is er nou?"
"Ik heb me auto weer, heb hem vanmiddag op gehaalt"
"Was dat alles?"
"Wat klink je weer lekker vrolijk Robin"
"Nou ik ben ook niet echt vrolijk"
"Weer problemen thuis?"
"Ja wat anders he"
"Maar neem dan gewoon een pilletje, ik heb je er gister nog een paar mee gegeven of ben je dat vergeten?"
"Jij heb mij helemaal niks gegeven"
"Jawel man je had ze in je broekzak gedaan ik had ze je gegeven in de trein"

Ik voelde of er iets in me broekzak zat en inderdaad Joey had toch nog pilletjes mee gegeven

"Robin ben je er nog?"
"Ja ik ben er nog, maar waarvoor bel je nou eigenlijk?"
"Ow ja dat zou ik toch zomaar bijna vergeten, Ruud en ik wilde weten of je zin heb om dit weekend naar een hardstyle festival te gaan met ons?"
"Ja ik zou graag willen maar ja ik kan niet"
"Hoezo niet?"
"Me ouders willen me dit weekend thuis houden"
"Nee joh! Je bent 19 man je mag toch wel zelf beslissen over je eigen leven?"
"Nou hier blijkbaar niet, hier wordt er altijd gezegd:"Je leeft in ons huis dus je houd je ook aan onze regels" en dat zeggen ze elke keer"
"Zwaar leven!"
"Inderdaad"
"Maar je gaat dus niet mee?"
"Nee Joey ik ga niet mee"
"Oke dan ga ik weer verder doei"

Voordat ik doei kan zeggen heeft Joey me al opgehangen.
Ik leg mijn mobiel weer op het bureau en haal de pilletjes uit mijn broekzak.
In een zakje zitten 5 kleurrijke pilletjes en ik twijfel of ik er 1 zal nemen, volgens Joey kan het geen kwaad maar dat zegt hij over alles, nou ja ik heb ze gewoon nodig.
Ik haal 1 pilletje uit het zakje en pak mijn glas cola die nog steeds half vol zit maar helemaal warm is geworden en met 1 grote slok slik ik heb pilletje door, de andere pilletjes stop ik weer in me broekzak.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen