Foto bij 071

Twee dagen later....

Olivia Houten

'Mam, ik ben thuis' roep ik door het huis, de auto van mijn moeder had voor de deur gestaan en ik wist dat ze thuis kwam vandaag. Ik loop vanaf de voordeur die ze open had laten staan naar binnen toe, anders ging ik altijd via de garage.
'Hey, schat!' Ze kwam op me afgelopen en trok me in een omhelzing. 'Hoe is het met je? Wil je thee drinken?' Begint ze meteen te vragen.
'Goed! Ja, lekker. Maar hoe is het me jou? En met opa en oma?' Ga ik over naar een ander onderwerp. Ik had geen zin om over school te gaan praten, ik loop pratend met mijn moeder mee naar de waterkoker in de keuken. We praten over opa en oma, ze zouden in oktober naar Amerika gaan om mijn tante en oom te bezoeken. Dat zou hun eerste keer met het vliegtuig worden, dus ze vonden het best spannend. Het klinkt stom, maar ergens kan ik het me voorstellen. Mijn oma is nog nooit met het vliegtuig gegaan en ze zijn al best oud. Zij hebben de oorlog nog meegemaakt, dus ik kan het me wel begrijpen. Het gespreksonderwerp verandert snel in Edward, mijn moeder was dus gebeld door de teamleider.
'Hij was gisteren gewoon niet naar school gegaan, de hele dag' vertelt ze boos. Sukkel, die hij er is natuurlijk komen ze achter dat. Dat mam even weg is betekend niet dat je alles kan doen. Zou ik hem uit de problemen helpen? Ik hoor de voordeur open gaan en weet dat ik nu geen zin heb in gezeur.
'Mam, rustig maar. Hij was alleen ziek, waarschijnlijk iets gegeten wat over de datum was. Daarom was hij thuis gebleven, ik had je nog geprobeerd te bellen, maar je nam je telefoon niet op' stel ik haar gerust. Ze kijkt me bedenkelijk aan, maar vuurt meteen vragen op mijn broer af als hij binnen komt.
'Was je gisteren echt ziek? Waarom was je niet op school? Waarom-'
'Mam' onderbreek ik haar. 'Hij lag ziek op bed, denk je dat ik tegen je lieg?' Vraag ik. De vraag beantwoord ik al in mijn hoofd "ja", natuurlijk ik weet zelf niet eens waar hij heeft uitgehangen. Natuurlijk lieg ik, waarvan moet hij nou ziek worden en anders zou ik hem toch gewoon ziek melden. Maar ik kon niet een betere smoes verzinnen en ze lijkt het te geloven.
'Wat Olivia zei, ik lag ziek op bed. Ik voelde me echt beroerd, waarschijnlijk was het de pizza die we hadden gegeten toch niet goed' zei hij meespelend in het spelletje dat we spellen. Het spel "liegen" en dan niet het kaartspel.
'Ja, ik hing die nacht ook al boven de wc' vul ik het verhaal aan, zodat het geloofwaardigere overkwam. Ze leek het te geloven.
‘ ik zal straks de teamleider bellen om te zeggen dat je gewoon ziek was en dat je jezelf was vergeten af te melden. Het is niet slim van je, omdat te vergeten' wijst ze mijn broer op zijn fouten, maar ze wijst hem op de verkeerde fouten. Ze zou ons eigenlijk helemaal niet moeten geloven, ze zou moeten zeggen "jullie liegen. Maar waarom doet ze dat niet? Omdat ze het echt gelooft? 'En Olivia de volgende keer moet je beter oppassen met bedorven eten, straks krijgen jullie nog een voedselvergiftiging' Ik knik ter bevestiging. 'Edward kom je ook gezellig thee drinken, want ik heb nog een verassing voor jullie'
'Wat is het?' Vraag ik nieuwsgierig. Wat zou het zijn? Mijn broer leek even nieuwsgierig als ik, we hadden beide geen flauw idee wat het kan zijn.
'Of wie’ zegt mijn moeder geheimzinnig.



Nu ga ik maar een voorraad schrijven, eigenlijk wilde ik dat morgen gaan doen...
Maar toen zag ik dat we gewoon 38 abo's hebben! wow. Toen ik dit verhaal
ging herschrijven had ik er 32 en nu 38. wow. Nu ben ik blij en julllie weten
wat er gebeurt als ik blij ben dan activeer ik vaker! Dus tada hier een stukje!
Welkom nieuw abo's en heeel veel lees plezier!
X

Reacties (3)

  • chanyeoI

    Naaaaaaaaaaaaw, ga please snel verder, ik wil weten wie het is (:
    Maar wel een goed stukje !!
    +Kudo

    6 jaar geleden
  • Arquitecta

    It's Harry <3
    Denk ikxD
    Ga snel verder xx

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    Oeeeh.
    ben benieuwd.
    Snel verder.
    xxx.

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen