chapter 10

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 4 jaar geleden
Geactiveerd op: 4 jaar geleden

Foto bij chapter 10

breed | medium | small

Ik kijk om me heen en de hele leerlingenkamer is leeg. Ik moet ingedommeld zijn. Ik wil net richting de slaapzaal lopen, wanneer ik een vreemd geluid hoor. Ik kijk naar het punt waar het geluid vandaan komt. Het komt van achter het portretgat. Ik pak mijn toverstok en loop naar het portretgat. Ik duw langzaam het gat open. Voor mij staat een hond. Een grote zwarte hond met een rat in zijn mond. Ik kijk met grote ogen naar het dier. Dan draait hij zich om en begint de trappen af te rennen. ‘Nee, wacht!’ Ik weet niet waarom, maar ik voel me aangetrokken tot het dier. Ik stop mijn toverstok in mijn broekzak en ren achter de hond aan de trappen af.
Hij rent het kasteel uit richting het meer en legt dan aan het water de rat neer. Ik loop langzaam naar het water. Dan begint de rat te vervormen en ligt er alleen maar een bebloede vinger. Ik kijk vol afschuw naar de vinger, maar dan wordt mijn aandacht getrokken door iets in het water. In het water liggen een man en een vrouw. Het gezicht van de man komt me bekend voor. Dan sluiten zich ineens twee witte handen om de kelen van de twee mensen. De vrouw opent haar ogen. Ze heeft felgroene ogen. Ze slaat een hoge en harde gil en ze worden mee het diepe in getrokken. ‘Nee!’ Ik wil het water inspringen, maar dan voel ik een tak om mijn middel die me naar achter trekt. Ik stribbel tegen en probeer mijn toverstok de trekken, maar de hond pakt hem en rent naar de boomstam, waar hij in verdwijnt. Ik wordt steeds dichter naar het zwarte gat bij de boomstam getrokken en begin hard te gillen. Ik probeer wanhopig mijn vingers vast te klemmen in de grond, maar het heeft geen zin. Ik wordt mee getrokken in het zwarte gat en maak een lange val…


‘Nola! Nola wordt wakker!’ Ik gil en schiet overeind. Angelique, Alicia en Patricia zitten geschrokken aan mijn bedeind. Ik voel ineens mijn eten naar boven komen en spring overeind. Ik ren de trap af naar de meisjestoiletten en net op tijd kom ik er aan. De eerste lading komt naar boven en ik voel tranen over mijn wangen lopen. Wanneer de tweede lading komt, voel ik dat iemand mijn haren naar achter houd. ‘Alicia is madame pleister aan het halen.’ Fluistert George zacht. Ik laat me naar achter vallen en begin te trillen. George trekt me op schoot en slaat zijn armen beschermend om mij heen.
Er zijn zo’n tien minuten voorbij gegaan en ik heb nog vier keer overgegeven. Madame Pleister komt gevolgd door Alicia en Fred binnen. ‘Mevrouw Spinet vertelde dat u ziek wakker bent geworden?’ Ik knik. ‘Waar heeft u last van?’ ‘Misselijkheid en veel trillen.’ Madame Pleister luistert aandachtig. Ze rommelt wat in haar tas en haalt er een klein flesje uit. ‘Dit gaat geen prettige nacht voor u worden, mevrouw Wood. In één keer opdrinken en níét in slaap vallen!’ Ik zucht en pak het flesje aan. Ik drink het in één keer op, waarna ik luid begin te hoesten. ‘Dit smaakt vreselijk!’ ‘Ik zei toch ook niet dat het lekker zou zijn.’ Madame Pleister pakt haar tas en loopt weg. ‘Wat begin ik het jaar weer leuk.’ Mompel ik. Ik sta moeizaam met de hulp van George op, drink een glaasje water en poets mijn tanden. Dan loop ik naar de leerlingenkamer en ga op de bank bij het haardvuur zitten. ‘Welterusten.’ ‘Beterschap.’ Alicia en Fred vertrekken naar boven. George komt naast me op de bank zitten. ‘Ga je niet naar bed?’ George schud zijn hoofd. ‘Het leek me veel leuker om jou de hele nacht te irriteren!’ Zegt hij enthousiast. ‘Beau?’ ‘Hmm’ ‘Ik moet je iets heel belangrijks vragen?’ Ik kijk hem nieuwsgierig aan. ‘… truth… or dare?’ Ik lach even. ‘Uhm… truth.’ ‘Harry of Ron?’ ‘Harry of Ron?’ ‘Ja, Harry of Ron?’ ‘Hoe bedoel je Harry of Ron?’ ‘Met wie zou je het liefst zoenen?’ Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. ‘Weet ik veel?!’ ‘Je moet antwoorden.’ Ik denk diep na. ‘Ik denk…Harry.’ ‘Waarom?’ ‘één vraag tegelijk.’ George zucht dramatisch. ‘Truth or dare?’ ‘Truth.’ ‘watje!’ ‘Jij zei ook dare!’ Ik haal mijn schouders op. ‘Hermelien of Parvati?’ ‘Met wie ik wil zoenen?’ ‘Nee, met wie je naar bed wil.’ ‘Dat is niet eerlijk. Ik vroeg met wie je wou zoenen!’ ‘Nou ik niet.’ George kijkt me verontwaardigt aan. ‘Nou.’ ‘Her…melien.’ ‘Hermelien?!’ zeg ik ongelovig. ‘Ja, wat is daar mis mee dan?’ ‘niets.’ Zeg ik snel. ‘Jouw beurt, truth or dare.’ ‘truth.’ ‘Ga je nog een keer dare zeggen?’ ‘Volgende keer beter.’ ‘Nola, wat moet ik met jou?’ ‘leven. Nou kom op met die vraag!’ Hij kijkt mij lang aan. ‘Fred… of ik? Met wie wil je het liefst naar bed?’ Ik wend mijn blik af. George trekt me dichter naar zich toe. ‘Wie?’ zegt hij zachtjes. ‘Jij.’ Zeg ik eerlijk. Hij komt dichterbij tot enkele centimeters van mijn gezicht. ‘Truth.’ Fluistert hij. ‘Angelique of ik.’ ‘Jij.’ Dan trekt hij me op zijn schoot en zoent me. Ik sla mijn armen om zijn nek en hij slaat zijn armen om mijn middel.
George laat me langzaam los als mijn maag luid knort. ‘Ga je mee?’ Ik kijk hem verward aan. ‘Je ziet wel.’ Ik sta op en pak Georges hand vast.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

902

345 (0)

Share