Foto bij Epilogue part 1

Epiloog part 1! Straks kom part 2 erop!

Epilogue part 1.
14 maanden later
'Heb je alles?' Hoorde ik Niall roepend vragen en ik knikte. 'Volgens mij wel!' Ja hoor, het was zo ver, onze rondreis door een stukje Engeland, dan door een groot deel van Ierland, een stukje door Noord-Ierland en door Schotland was begonnen. Of nou, het ging nu beginnen. De laatste dingen werden ingepakt. Het was ons gelukt, of tenminste mij. Ik was vorig schooljaar met hak op de tak over gegaan, en dit jaar ook net geslaagd. Maar wat maakte mij het uit- als ik maar was geslaagd vond ik het best. Niall was met erg goede cijfers geslaagd, en ik was hartstikke trots op hem. We zouden er nu met zijn tweeën een jaar tussenuit gaan, en daarna allebei naar de muziekacedemie in Londen gaan. Omdat Niall regelmatig zong en gitaarspeelde, had ik soms geprobeerd mee te zingen, en merkte toen dat mijn stem toch wel aardig klonk. Ik wist wel dat ik het in me had- maar dat er ook echt nog potentie in zat had ik niet verwacht. Niall vond het fantastisch en soms zongen we liedjes samen. Liam en Josh waren slechts vrienden, uiteindelijk. Louis en Eleanor waren nog steeds bij elkaar. Gemma en Zayn hadden nogal een knipperlichtrelatie, eerlijk gezegd wist ik op dit moment of ze nou wel of niet met elkaar hadden. De ene dag dat ik het vroeg was het aan, de andere dag dat ik het vroeg was het uit. Het zou allemaal goed komen. Gemma huilde in ieder geval niet meer hysterisch als het uit was, ze leek het steeds maar te accepteren. Ik hoefde me over al die relaties tenminste niet meer zorgen te maken, want die tussen Niall en mij was perfect! Tuurlijk waren er nog wel eens discussies en irritaties, maar echt grote ruzies niet meer. We waren best klef en dat kon mensen nog wel eens irriteren, maar daar trok ik me niks van aan. Ons seksleven was goed, en we vertelde elkaar alles. Nog steeds was Niall's thuissituatie niet perfect en daarom was hij blij dat hij er en een jaartje tussenuit kon. Eindelijk weg van huis. 'Kom je?' Riep Niall van beneden en snel pakte ik mijn mobiel en paspoort van mijn nachtkastje. 'Ja, kom eraan!' Ik stopte het in het vakje in mijn rugzak en deed die op mijn rug, mijn koffer in mijn rechterhand en snelde zo de trap af. Ik gaf mijn vriendje een knuffel en hij keek me vrolijk aan. 'Eindelijk kunnen we er vandoor.' Ik knikte. 'Eindelijk.' Van mijn ouders en zus had ik al afscheid genomen. Mijn zus was gisteren op vakantie gegaan met een paar vriendinnen, waaronder Eleanor en Abigail. Ja, Abigail. Opzich was ze wel iets redelijker geworden en had ons niet meer lastig gevallen, maar ik mocht haar nog steeds niet. Na alles wat ze had gedaan, kon ik haar niet meer uitstaan. Hoe Eleanor en Abigail weer vriendinnen waren geworden... Ik had geen idee. Ze moesten het zelf maar weten. Ik sloot de deur achter me en liep het huis uit. Niks vergeten? Nee, ik had het tien keer nagekeken. Ongeveer. Ik had sinds kort een rijbewijs en auto en daar gingen we mee rond 'touren.' Ik legde mijn koffer achterin toen ik geroep hoorde. 'Niall, Harry!' We zagen Liam, Louis en Zayn aangerend komen. 'Jullie gaan toch niet weg zonder afscheid te nemen?' Vroeg Louis en spreidde uitnodigend zijn armen. Ik lachte en gaf hem een knuffel. Ondertussen deed Niall hetzelfde en zo gingen we het rijtje af. Zayn ging een lerarenopleiding doen, Liam wist het nog niet en Louis ging een acteeropleiding doen. 'We sturen jullie wel wat kaarten. Jullie adressen hebben we opgeschreven.' Zei Niall en ze knikten allemaal goedkeurend. 'We gaan jullie missen.' Mompelde Zayn en hij knuffelde Niall opnieuw. Ja, die twee waren echt beste vrienden. Ik keek vertederd naar de twee jongens en voelde al snel twee paar armen om me heen, van Liam en Louis. Eens met zijn drieën, altijd met zijn drieën.

'Daar gaan we.' Zei Niall toen de auto begon te rijden. Weg van alles. Niall zwaaide nog naar de jongens uit het raam, maar ik moest op de weg letten. Zo goed kon ik nog geeneens autorijden, ik had ook mijn rijbewijs maar net gehaald. Ik voelde hoe Niall zijn hand op mijn bovenbeen legde. 'Geen rare dingen doen hè.' Grinnikte ik. 'Dat kan ik nu niet gebruiken.' Zei ik wijzend op zijn hand op mijn bovenbeen en toen weer op de weg. 'Ik doe niks.' Zei Niall lief en kneep zachtjes in mijn been.

We reden steeds verder. Langzamerhand herkende ik niet meer waar we waren. Dat was een goed teken. We waren zonder tom-tom op weg, we zouden gewoon de bordjes volgen en kijken waar we precies uitkwamen. We hadden geen vast schema, en dat vond ik prima. Het was dan misschien nog geen wereldreis- maar het was een begin. Ik zou krijgen te zien waar Niall het grootste deel van zijn leven had doorgebracht, en we zouden fantastische plekken bezoeken die ik op internet al had opgezocht. Ik kon niet wachten. Maar ookal gingen we naar de himalaya, of naar een regenwoud om daar een aantal dagen door te brengen, zelfs dán zou ik het niet erg vinden, als het maar met Niall was. Want Niall was alles wat ik nodig had. En dat zou zo blijven, vooraltijd, daar geloofde ik in.

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen